Խրիմյան Հայրիկ

Право

Գիրքը նվիրված է իրավունքի համակարգում առաջացող բացերի էությանը, դրանց առաջացման պատճառներին, տեսակներին և լրացման իրավաբանական եղանակների ու միջոցների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ իրավական բացը դիտարկվում է որպես այն իրավիճակ, երբ հասարակական հարաբերությունը պահանջում է իրավական կարգավորում, սակայն գործող իրավական նորմերը չեն տալիս դրա ամբողջական կամ ուղղակի լուծումը։ Հեղինակը վերլուծում է իրավական բացերի առաջացման օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ պատճառները՝ անդրադառնալով օրենսդրության զարգացմանը, հասարակական հարաբերությունների փոփոխությանը, իրավական կարգավորման անկատարությանը և նոր իրավական իրավիճակների ի հայտ գալուն։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բացերի տարբերակմանը՝ ըստ դրանց բնույթի, ընդգրկման, առաջացման պայմանների և իրավական նշանակության, ինչպես նաև իրավունքի և օրենսդրության բացերի միջև առկա տարբերություններին։ Գրքի կարևորագույն ուղղություններից է իրավական բացերի լրացման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են օրենքի և իրավունքի անալոգիայի կիրառումը, իրավական սովորույթների, դատական պրակտիկայի, իրավական սկզբունքների և այլ իրավաբանական միջոցների նշանակությունը՝ բացերի հաղթահարման գործընթացում։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում նաև այն սահմանափակումներին, որոնց պայմաններում կարող են կիրառվել այդ մեթոդները՝ հատկապես իրավական որոշակիության, օրինականության և անձանց իրավունքների պաշտպանության պահանջների տեսանկյունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են տարբեր իրավական համակարգերում բացերի հաղթահարման մոտեցումները, դրանց ընդհանուր և տարբերակիչ հատկանիշները, ինչպես նաև դատական և օրենսդրական մարմինների դերակատարությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է իրավական համակարգը արձագանքել այնպիսի իրավիճակներին, որոնք ամբողջությամբ կամ բավարար չափով նախատեսված չեն գործող նորմերով, և ինչպես կարելի է պահպանել իրավակարգավորման ամբողջականությունն ու հետևողականությունը՝ առանց իրավակիրառողի լիազորությունների անհարկի ընդլայնման։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսությամբ, սահմանադրական և քաղաքացիական իրավունքով, դատական պրակտիկայով և համեմատական իրավագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Педагогика

Մանկավարժական և արվեստագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պարարվեստի դերի ուսումնասիրությանը անձի գեղագիտական զարգացման գործընթացում և դրա ուսուցման արդյունավետ մեթոդների համակարգմանը։ Քննության են առնվում պարի միջոցով գեղագիտական ընկալման, ճաշակի, ստեղծագործական մտածողության, հուզական արտահայտչականության և շարժողական մշակույթի ձևավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երաժշտության ու շարժման փոխկապակցվածությանը, ռիթմի զգացողության զարգացմանը, բեմական արտահայտչականությանը և սովորողների անհատական ստեղծագործական կարողությունների բացահայտմանը։ Վերլուծվում են պարարվեստի ուսուցման կազմակերպման սկզբունքները, գործնական պարապմունքների կառուցվածքը, շարժումների աստիճանական յուրացումը և տարբեր տարիքային խմբերի առանձնահատկությունների հաշվառումը։ Քննարկվում են ցուցադրման, կրկնության, երաժշտաշարժողական վարժությունների, ստեղծագործական առաջադրանքների և խմբային աշխատանքի կիրառման հնարավորությունները կրթական գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու պարարվեստի կրթական և դաստիարակչական նշանակությունը՝ այն դիտարկելով որպես անձի գեղագիտական, ստեղծագործական և մշակութային զարգացման միջոց։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պարուսույցների, մանկավարժների, արվեստի կրթության և գեղագիտական դաստիարակության ոլորտների մասնագետների համար։

Политология

Քաղաքական միֆը հասարակական գիտակցության մեջ ձևավորված և տարածված պատկերացումների, պատմությունների ու խորհրդանշական մեկնաբանությունների համակարգ է, որը օգտագործվում է քաղաքական իրականությունը բացատրելու, արդարացնելու կամ որոշակի նպատակներով ուղղորդելու համար։ Դրա ծագումը կապված է մարդկային հասարակությունների վաղ փուլերի հետ, երբ աշխարհի ընկալումը հիմնված էր ոչ թե գիտական վերլուծության, այլ առասպելական մտածողության վրա, և աստիճանաբար այդ մտածողության որոշ տարրեր պահպանվել են նաև ժամանակակից քաղաքական մշակույթում՝ վերափոխված ձևերով։ Քաղաքական միֆերը կարող են ձևավորվել ինչպես բնական սոցիալական գործընթացների արդյունքում, այնպես էլ նպատակային կերպով՝ քաղաքական էլիտաների, կուսակցությունների կամ պետական ինստիտուտների կողմից, որոնք դրանք օգտագործում են հասարակական աջակցություն ձևավորելու, իշխանությունը լեգիտիմացնելու կամ հակառակորդներին վարկաբեկելու համար։ Դրանց դինամիկան պայմանավորված է այն հանգամանքով, թե որքանով են դրանք համապատասխանում հասարակության սպասումներին, վախերին և արժեքներին, քանի որ միֆերը արդյունավետ են այն դեպքում, երբ նրանք հուզականորեն ազդում են մարդկանց վրա և հեշտ են ընկալվում, նույնիսկ եթե չեն համապատասխանում իրականությանը։ Գործունեության մեխանիզմները ներառում են տեղեկատվության ընտրովի ներկայացում, խորհրդանիշների և պատմական սյուժեների օգտագործում, կրկնություն մեդիայում և կրթական կամ քարոզչական համակարգերում, ինչպես նաև հասարակական կարծիքի ձևավորման վերահսկում։ Քաղաքական միֆերը կարող են ունենալ ինչպես ինտեգրացիոն, այնպես էլ ապակայունացնող ազդեցություն․ մի կողմից դրանք կարող են ամրապնդել ազգային ինքնությունը և համախմբել հասարակությունը ընդհանուր գաղափարի շուրջ, իսկ մյուս կողմից՝ խորացնել բաժանումները, ստեղծել թշնամու կերպարներ և արդարացնել հակամարտությունները։ Ժամանակակից տեղեկատվական դարաշրջանում քաղաքական միֆերի տարածումը ավելի արագ և լայնամասշտաբ է դարձել լրատվամիջոցների և սոցիալական ցանցերի շնորհիվ, ինչը մեծացնում է դրանց ազդեցությունը հասարակական գիտակցության վրա և բարդացնում քննադատական վերլուծության հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ, քաղաքական միֆը ոչ միայն գաղափարական երևույթ է, այլ նաև իշխանության, հաղորդակցության և հասարակական ընկալման կարևոր գործիք, որը շարունակում է ակտիվ դեր ունենալ քաղաքական գործընթացներում։

Лингвистика

Գրաբարի դարձվածաբանություն-ը լեզվաբանական և հայերենագիտության բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է գրաբարի՝ հին հայերենի դարձվածքային համակարգի վերլուծությանը՝ բացահայտելով կայուն արտահայտությունների, բառակապակցությունների և դարձվածքների կառուցվածքը, ծագումը և իմաստային զարգացումը, աշխատությունում ներկայացվում են գրաբարի դարձվածքների հիմնական տեսակները՝ բիբլիական, եկեղեցական, պատմական և ժողովրդական ծագում ունեցող արտահայտություններ, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը միջնադարյան գրականության մեջ, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դարձվածքների իմաստափոխությանը ժամանակի ընթացքում և դրանց անցմանը աշխարհաբար հայերեն, միաժամանակ վերլուծվում է գրաբարի դարձվածաբանության դերը հայ գրական լեզվի ձևավորման, ոճական հարստացման և մշակութային հիշողության պահպանման գործում, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ դարձվածքային համակարգը ոչ միայն լեզվական երևույթ է, այլ նաև պատմամշակութային տեղեկատվության կարևոր շերտ, որն արտացոլում է միջնադարյան հայ հասարակության մտածողությունը, պատկերային աշխարհը և արժեքային համակարգը։

Литература

Ստեղծագործությունը հոգեբանական լարվածությամբ և սոցիալական հակասություններով հարուստ պատմվածք է, որի հեղինակը Ուիլիամ Ֆոլքներ է։ Պատմությունը զարգանում է փոքր հարավային ամերիկյան քաղաքում, որտեղ տարածված լուրերն ու չհաստատված մեղադրանքները դառնում են ամբոխային բռնության և անարդարության պատճառ։ Հիմնական սյուժեն կենտրոնանում է մի կնոջ շուրջ, ում վերաբերյալ տարածվում է սեռական բնույթի մեղադրանք, և հասարակության արձագանքը աստիճանաբար վերածվում է վտանգավոր հոգեբանական և սոցիալական ճնշման։ Ֆոլքները ցույց է տալիս, թե ինչպես են նախապաշարմունքները, ռասայական և սոցիալական լարվածությունները ձևավորում ամբոխային վարքագիծ, որը հաճախ դուրս է գալիս տրամաբանության և արդարության սահմաններից։ Պատմվածքը առանձնանում է իր խիստ մթնոլորտով, ներքին կոնֆլիկտների խորքային վերլուծությամբ և այն գաղափարով, որ հասարակական կարծիքը կարող է դառնալ կործանարար ուժ անհատի կյանքի համար։ Ընդհանուր առմամբ այն դիտարկում է մարդկային հոգեբանության մութ կողմերը և հասարակության ներսում արդարության փխրուն բնույթը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է օսմանյան թուրքերենի ընթերցանության ուսուցմանը և լեզվական գիտելիքների սկզբնական ձևավորմանը։ Այն վերաբերում է լեզվի գրավոր ձևի յուրացմանը, տառերի ու գրային նշանների ճանաչմանը, բառերի ընթերցմանը և գրավոր խոսքի ընկալման հիմնական հմտությունների զարգացմանը։ Օսմանյան թուրքերենը գործածվել է արաբական գրաֆիկայի վրա հիմնված գրային համակարգով, որի առանձնահատկությունները լեզուն սովորողների համար պահանջում էին հատուկ ուսուցողական մոտեցում։ Այս համատեքստում նման ձեռնարկները կարևոր դեր են ունեցել ընթերցանության հիմունքների բացատրման, գրային համակարգին ծանոթացնելու և լեզվական ուսուցումը հաջորդական փուլերով կազմակերպելու գործում։ Աշխատությունը կարելի է դիտարկել որպես լեզվի ուսուցման գործնական նյութ, որը նախատեսված է ընթերցանության սկզբնական կարողություններ զարգացնելու և օսմանյան թուրքերենով գրված տեքստերի հետ աշխատելու նախնական հմտություններ ձևավորելու համար։ Այն արժեքավոր է նաև պատմական լեզվաբանության և կրթության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է լեզուների ուսուցման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կիրառվել են բազմալեզու կրթական միջավայրում։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում օսմանյան թուրքերենի գրային ավանդույթի, լեզվական կրթության մեթոդների, ընթերցանության դասավանդման պատմության և հայերեն ու թուրքերեն կրթական միջավայրերի փոխազդեցության ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։