Հայաստանի Հանրապետությունում կիրառվող մաքսային վճարները

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պետական բյուջեի հարկային մուտքերի ձևավորման, կառուցվածքի և դինամիկայի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց ավելացման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական բյուջեի եկամուտների կարևորագույն բաղադրիչներից մեկի՝ հարկային մուտքերի դերն է, քանի որ դրանց միջոցով պետությունը ֆինանսավորում է հանրային ծառայությունները, սոցիալական ծրագրերը, ենթակառուցվածքների զարգացումը, պետական կառավարման համակարգի գործունեությունը և տնտեսության զարգացմանն ուղղված տարբեր միջոցառումներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հարկային եկամուտների հիմնական տեսակները՝ ավելացված արժեքի հարկը, շահութահարկը, եկամտային հարկը, ակցիզային հարկերը, մաքսային և այլ հարկային վճարները, դրանց տեսակարար կշիռը բյուջեի ընդհանուր եկամուտներում և փոփոխությունները տարբեր ժամանակահատվածներում։ Կարևոր խնդիր է հարկային մուտքերի ձևավորման վրա ազդող տնտեսական գործոնների բացահայտումը։ Դրանց ծավալը պայմանավորված է տնտեսական ակտիվության մակարդակով, արտադրության և ծառայությունների ծավալներով, զբաղվածությամբ, աշխատավարձերի չափով, սպառման մակարդակով, ներմուծման ու արտահանման ծավալներով, ձեռնարկությունների շահութաբերությամբ և հարկային օրենսդրության առանձնահատկություններով։ Տնտեսական աճի պայմաններում հարկման բազայի ընդլայնումը սովորաբար ստեղծում է պետական բյուջեի հարկային եկամուտների ավելացման հնարավորություններ, սակայն այդ կապը կախված է նաև հարկային վարչարարության արդյունավետությունից և ստվերային տնտեսության ծավալից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է հարկային բեռի և հարկային մուտքերի հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Հարկային դրույքաչափերի բարձրացումը ինքնին միշտ չէ, որ հանգեցնում է բյուջեի եկամուտների համաչափ աճի։ Չափազանց բարձր հարկային բեռը կարող է խթանել հարկերից խուսափումը, գործունեության թաքցումը կամ տնտեսության ստվերային հատվածի ընդլայնումը։ Հետևաբար հարկային քաղաքականության հիմնական խնդիրներից է գտնել այնպիսի հավասարակշռություն, որը միաժամանակ կապահովի բավարար բյուջետային եկամուտներ և չի խոչընդոտի տնտեսական ակտիվությանը։ Աշխատության մեջ կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն դարձվել հարկային վարչարարությանը։ Հարկային մուտքերի ավելացման կարևոր ուղիներից մեկը գործող հարկային պարտավորությունների ավելի լիարժեք հավաքագրումն է՝ առանց պարտադիր կերպով հարկային դրույքաչափերը բարձրացնելու։ Դրան կարող են նպաստել էլեկտրոնային հաշվետվողականության զարգացումը, տվյալների փոխանակման համակարգերի կատարելագործումը, հարկ վճարողների ռիսկերի գնահատումը, չհայտարարագրված գործունեության բացահայտումը և հարկային վերահսկողության թիրախային իրականացումը։ Հայաստանի հարկային վարչարարության թվայնացումը վերջին տարիներին դարձել է հարկային համակարգի զարգացման կարևոր ուղղություններից մեկը, այդ թվում՝ էլեկտրոնային ծառայությունների և հաշվետվությունների միջոցով։ Հարկային եկամուտների աճի մեկ այլ կարևոր ուղղություն հարկային բազայի ընդլայնումն է։ Դրան կարող են նպաստել նոր ձեռնարկությունների ստեղծումը, զբաղվածության աճը, արտադրողականության բարձրացումը, ներդրումների խթանումը և տնտեսության այն հատվածների զարգացումը, որոնք ունեն բարձր ավելացված արժեք ստեղծելու ներուժ։ Այս դեպքում հարկային եկամուտների աճը կարող է տեղի ունենալ ոչ թե հարկային բեռի ավելացման, այլ տնտեսական գործունեության ընդլայնման արդյունքում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստվերային տնտեսության ազդեցությանը։ Չգրանցված տնտեսական գործունեությունը, աշխատողների իրական եկամուտների չհայտարարագրումը, շրջանառության թաքցումը և կեղծ կամ թերի հաշվետվությունները նվազեցնում են հարկային բազան և պետական բյուջեի հնարավոր եկամուտները։ Հետևաբար ստվերային տնտեսության կրճատումը կարող է դիտարկվել որպես հարկային մուտքերի ավելացման կարևոր ռեզերվ։ Միաժամանակ հարկային վարչարարությունը պետք է իրականացվի այնպես, որ չստեղծի անհամաչափ վարչական բեռ օրինական գործունեություն իրականացնող տնտեսվարողների համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող է իրականացվել նաև հարկային մուտքերի կառուցվածքային և վիճակագրական վերլուծություն՝ բացահայտելու տարբեր հարկատեսակների ներդրումը բյուջեի եկամուտների ձևավորման գործում։ Կարելի է ուսումնասիրել հարկային եկամուտների աճի տեմպերը, դրանց հարաբերակցությունը համախառն ներքին արդյունքի նկատմամբ, հարկային եկամուտների մեկ շնչին ընկնող չափը, հարկատեսակների մասնաբաժինները և դրանց փոփոխության միտումները։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել հարկային համակարգի արդյունավետությունը և բացահայտել դրա զարգացման հիմնական խնդիրները։ Կարևոր է նաև հարկային քաղաքականության սոցիալական ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Տարբեր հարկատեսակներ տարբեր կերպ են ազդում բնակչության եկամուտների և սպառման վրա։ Ուստի հարկային մուտքերի ավելացման քաղաքականությունը պետք է համադրվի սոցիալական արդարության և հարկման կարողության սկզբունքների հետ։ Հատկապես կարևոր է ուսումնասիրել ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությունը, քանի որ դրանց ազդեցությունը տարբեր եկամուտներ ունեցող խմբերի վրա կարող է տարբեր լինել։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել պետական բյուջեի եկամուտների պլանավորման, հարկային քաղաքականության մշակման և հարկային վարչարարության կատարելագործման ժամանակ։ Հարկային մուտքերի մեծացման առավել արդյունավետ ճանապարհը կարող է հիմնվել ոչ միայն դրույքաչափերի փոփոխության, այլև հարկային բազայի ընդլայնման, ստվերային շրջանառության կրճատման, տնտեսական աճի խթանման, հարկային կարգապահության բարձրացման և վարչարարության թվայնացման համադրման վրա։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը պետական բյուջեի հարկային մուտքերը դիտարկում է որպես հանրային ֆինանսների կայունության առանցքային աղբյուր և նպատակ ունի բացահայտել դրանց ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները, առկա խնդիրները և աճի ներուժը՝ առաջարկելով այնպիսի հարկային և վարչարարական մեխանիզմներ, որոնք կարող են ապահովել պետական եկամուտների կայուն ավելացում՝ միաժամանակ պահպանելով տնտեսական ակտիվության և հարկային արդարության համար անհրաժեշտ պայմանները։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XIV դարի հայ նշանավոր մանրանկարիչ Ավագ Ծաղկողի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը և նրա արվեստի առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան հայկական մանրանկարչության զարգացման այն փուլն է, երբ ձեռագիր գրքերի ձևավորումը հասել էր բարձր գեղարվեստական կատարելության, իսկ մանրանկարիչները ստեղծագործական նոր մոտեցումներով հարստացնում էին ազգային պատկերագրական ավանդույթները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Ավագ Ծաղկողի պահպանված ձեռագրերի և մանրանկարների թեմատիկ, ոճական, պատկերագրական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը ժամանակաշրջանի հայկական և հարակից մշակույթների արվեստի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանրանկարների կոմպոզիցիոն կառուցվածքին, կերպարների արտահայտչականությանը, գունային լուծումներին, զարդանախշերին, ճարտարապետական և բնապատկերային տարրերին, ինչպես նաև ձեռագրի տեքստի և պատկերային համակարգի փոխհարաբերությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու վարպետի անհատական ստեղծագործական ձեռագիրը և այն միջոցները, որոնցով նա վերաիմաստավորել ու զարգացրել է հայկական մանրանկարչության ավանդական պատկերագրական լեզուն։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև մանրանկարների պատմական և մշակութային միջավայրի ուսումնասիրությանը, քանի որ արվեստագետի ստեղծագործությունը ձևավորվել է քաղաքական, կրոնական և մշակութային բարդ իրողություններով բնորոշվող ժամանակաշրջանում։ Աշխատության միջոցով կարելի է պատկերացում կազմել միջնադարյան ձեռագրային մշակույթի, գրքի գեղարվեստական ձևավորման, քրիստոնեական պատկերագրության և հայկական գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունների մասին։ Ավագ Ծաղկողի արվեստը դիտարկվում է նաև հայկական մանրանկարչության ընդհանուր զարգացման համատեքստում՝ հնարավորություն տալով գնահատել նրա տեղն ու նշանակությունը XIV դարի հայ արվեստի պատմության մեջ։ Վերլուծությունը արժեքավոր է ոչ միայն առանձին ստեղծագործությունների գեղարվեստական արժանիքների բացահայտման, այլև միջնադարյան Հայաստանի մշակութային կյանքի, գեղարվեստական կապերի և ձեռագրական ավանդույթի ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, հայագետներին, միջնադարյան մշակույթի և ձեռագրագիտության մասնագետներին, պատմաբաններին, ինչպես նաև հայ կերպարվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։ Այն նպաստում է հայ մանրանկարչության ժառանգության առավել ամբողջական ընկալմանը և ընդգծում է Ավագ Ծաղկողի ստեղծագործության նշանակությունը հայկական միջնադարյան արվեստի բազմադարյա զարգացման գործընթացում։

Психология

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հանրային ծառայության կառավարչի հոգեբանական պատրաստման համակարգի կառուցարկման հայեցակարգային հիմքերի մշակմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են կառավարչական գործունեության հոգեբանական առանձնահատկությունները, ղեկավարի մասնագիտական և անձնային կարողությունների ձևավորման գործընթացները, ինչպես նաև պետական կառավարման համակարգում արդյունավետ առաջնորդության հոգեբանական նախադրյալները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է որոշումների կայացման, հաղորդակցման, կոնֆլիկտների կառավարման, սթրեսակայունության և թիմային աշխատանքի հոգեբանական մեխանիզմները՝ ընդգծելով դրանց կարևորությունը հանրային ծառայության արդյունավետ իրականացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարչական կադրերի ընտրության, գնահատման, վերապատրաստման և մասնագիտական զարգացման հոգեբանական չափանիշներին, ինչպես նաև ժամանակակից կրթական և վերապատրաստման մոդելների կիրառմանը։ Աշխատությունը համադրում է կառավարման տեսության, կազմակերպական հոգեբանության և հանրային կառավարման սկզբունքները՝ առաջարկելով կառավարչական կարողությունների զարգացման և պետական ծառայության արդյունավետության բարձրացման հայեցակարգային մոտեցումներ։ Այն օգտակար է պետական կառավարման մասնագետների, հոգեբանների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի աշխատակիցների և հանրային ծառայության համակարգի հետազոտողների համար։

Литература

Բանաստեղծական ժողովածու է, որը ներկայացնում է 20-րդ դարի հայ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի՝ Նաիրի Զարյան-ի քնարական և գաղափարական ստեղծագործությունները։ Ժողովածուն ընդգրկում է տարբեր տարիներին գրված բանաստեղծություններ, որտեղ արտացոլվում են հայրենիքի, աշխատանքի, մարդկային արժանապատվության, խաղաղ կյանքի և սոցիալական արդարության թեմաները։ Զարյանի պոեզիան հաճախ առանձնանում է պարզ, հասկանալի լեզվով, բայց միաժամանակ ուժեղ գաղափարական շեշտադրումով, որտեղ կարևոր տեղ ունի մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների խնդիրը։ Նրա ստեղծագործություններում նկատելի է նաև ժամանակի հասարակական փոփոխությունների արձագանքը, պատմական հիշողության զգացումը և մարդու ներքին բարոյական ընտրությունների թեման։ Ժողովածուն արժեքավոր է որպես հայ խորհրդային շրջանի պոեզիայի կարևոր օրինակ, որը միավորում է քնարական զգացմունքայնությունն ու սոցիալական ուղղվածությունը։

Философия

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է տրամաբանական հիմնահարցերի ձևակերպման և լուծման առանձնահատկություններին այլընտրական տրամաբանական համակարգերում, որտեղ դասական երկարժեք (ճիշտ/սխալ) մոտեցումը փոխարինվում կամ ընդլայնվում է տարբեր ոչ դասական տրամաբանություններով՝ բազմարժեք, ինտուիցիոնիստական, մոդալ և պարադոքսալ համակարգերով։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն հիմնարար խնդրի վրա, թե ինչպես են փոխվում տրամաբանական եզրահանգման կանոնները, ճշմարտության արժեքի մեկնաբանությունը և հակասությունների կարգավորումը տարբեր տրամաբանական մոդելներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, որտեղ դասական տրամաբանությունը բախվում է սահմանափակումների՝ օրինակ՝ ինքնահակասական պնդումների, անորոշության կամ թերի ինֆորմացիայի առկայության դեպքում, և ինչպես են այլընտրական համակարգերը փորձում լուծել այդ խնդիրները՝ ընդլայնելով տրամաբանական լեզվի հնարավորությունները։ Ներկայացվում են նաև տարբեր համակարգերի համեմատական վերլուծություններ՝ ընդգծելով դրանց կիրառությունները մաթեմատիկական տրամաբանության, արհեստական բանականության և լեզվաբանական մոդելավորման ոլորտներում։ Աշխատանքը շեշտում է, որ տրամաբանական հիմնահարցերի վերաիմաստավորումը այլընտրական համակարգերում թույլ է տալիս ավելի ճկուն կերպով նկարագրել իրական աշխարհի ոչ հստակ և բարդ իրավիճակները՝ ապահովելով ավելի հարուստ և բազմաշերտ վերլուծական գործիքակազմ։

Химия

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մոնոցիկլային և բիցիկլային պիրիմիդինների քիմիայի ոլորտում իրականացված հետազոտություններին՝ լուսաբանելով դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, սինթեզի մեթոդները և քիմիական հատկությունները։ Գրքում ներկայացվում են պիրիմիդինային միացությունների ստացման տարբեր ուղիներ, դրանց փոխակերպումների օրինաչափությունները և ռեակցիոնունակության առանձնահատկությունները՝ հիմնված փորձարարական տվյալների և տեսական վերլուծությունների վրա։ Հեղինակը մանրամասն ուսումնասիրում է տարբեր փոխարինիչների ազդեցությունը պիրիմիդինային համակարգերի հատկությունների վրա, ինչպես նաև բիցիկլային կառուցվածքների ձևավորման մեխանիզմները և դրանց քիմիական վարքագիծը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև այս միացությունների կիրառական նշանակությունը, մասնավորապես դեղագործական քիմիայի, կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի սինթեզի և նոր ֆունկցիոնալ նյութերի մշակման ոլորտներում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի զարգացման գործում՝ ներկայացնելով արժեքավոր գիտական տվյալներ ինչպես հիմնարար, այնպես էլ կիրառական հետազոտությունների համար։ Գիրքը նախատեսված է քիմիկոսների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների և օրգանական սինթեզի ու դեղագործական քիմիայի բնագավառներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։