Պետական բյուջեի հարկային մուտքերի հետազոտումը և դրանց մեծացման ուղիները

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմական զարգացմանը, ծագման ու կազմավորման խնդիրներին, բնակության աշխարհագրությանը, հասարակական կառուցվածքին, մշակույթին, լեզվին, ավանդույթներին և ինքնության առանձնահատկություններին։ Նյութը կարող է ներկայացնել հայերին որպես հնագույն ժամանակներից Հայկական լեռնաշխարհի պատմական և մշակութային գործընթացներում կարևոր դեր ունեցած ժողովուրդ՝ դիտարկելով տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած քաղաքական, սոցիալական և ժողովրդագրական փոփոխությունները։ Ուշադրություն է հատկացվում բնակավայրերի և պատմական կենտրոնների ձևավորմանը, տնտեսական գործունեությանը, արհեստներին, առևտրին և քաղաքային մշակույթի զարգացմանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել քրիստոնեության և Հայ առաքելական եկեղեցու ազդեցությունը հոգևոր ու մշակութային կյանքի վրա, ինչպես նաև եկեղեցական հաստատությունների մասնակցությունը կրթության, գրավոր մշակույթի և պատմական հիշողության պահպանմանը։ Քննվում է հայոց լեզվի զարգացման նշանակությունը ազգային ինքնության ձևավորման և պահպանման համար, անդրադարձ է կատարվում հայոց գրերի ստեղծմանը, ձեռագրական մշակույթին, պատմագրությանը, գրականությանը և կրթական ավանդույթներին։ Մշակութային ժառանգությունը ներկայացվում է նաև ճարտարապետության, եկեղեցաշինության, մանրանկարչության, երաժշտության, ժողովրդական բանահյուսության, կիրառական արվեստների և ավանդական կենցաղի միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ընտանիքի և համայնքի կառուցվածքը, սովորույթները, տոնական մշակույթը, ժողովրդական հավատալիքները, հագուստը, բնակարանային մշակույթը և առօրյա կյանքի այլ բաղադրիչներ։ Առանձին նշանակություն ունի պատմական Հայաստանի սահմաններից դուրս հայկական համայնքների ձևավորման ուսումնասիրությունը, քանի որ տարբեր ժամանակաշրջանների պատերազմները, քաղաքական փոփոխությունները, տնտեսական շարժառիթները, բռնի տեղահանությունները և գաղթերը նպաստել են հայկական սփյուռքի աշխարհագրական ընդլայնմանը։ Սփյուռքի համայնքները դիտարկվում են ազգային լեզվի, կրթության, կրոնական և մշակութային ավանդույթների պահպանման, ինչպես նաև բնակության երկրների հասարակական ու տնտեսական կյանքին մասնակցության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հայ ժողովրդի պատմական հիշողությանը և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով տարբեր հասարակական ու մշակութային հաստատություններ պահպանել և փոխանցել են հավաքական ինքնության տարրերը սերունդներին։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարող է ունենալ պատմաազգագրական և մշակութաբանական բնույթ՝ համադրելով պատմության, ազգագրության, լեզվաբանության, կրոնագիտության և մշակութային մարդաբանության մոտեցումները և ներկայացնելով հայ ժողովրդի բազմադարյա պատմամշակութային զարգացման ընդհանուր պատկերը։

Գրականություն

Սա ձեռագրագիտական և աղբյուրագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Գրիգոր Մագիստրոսի ստեղծագործությունների պահպանված ձեռագրական ավանդույթին՝ Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի հավաքածուներում։ Աշխատության մեջ քննվում են նրա նամականին, բանաստեղծական և գիտափիլիսոփայական գործերի ձեռագրային վկայությունները, դրանց պատճենների կազմավորման պատմությունը, գրչական կենտրոնները և փոխանցման ուղիները։ Վերլուծվում են տարբեր ձեռագրերի տեքստաբանական առանձնահատկությունները, տարբերակները, աղավաղումները և խմբագրական շերտերը՝ նպատակ ունենալով վերականգնել բնագրային առավել հավաստի պատկերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռագրերի նյութական նկարագրությանը, գրիչների և ծաղկողների աշխատանքին, ինչպես նաև միջնադարյան հայ մատենագրության մեջ Գրիգոր Մագիստրոսի ստեղծագործությունների ընկալման և տարածման գործընթացներին։ Քննարկվում է նաև նրա երկերի գիտական ուսումնասիրության պատմությունը և դրանց տեղը հայ միջնադարյան մտավոր ժառանգության համակարգում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ձեռագրագիտության, աղբյուրագիտության և հայ միջնադարյան գրականագիտության ոլորտներում՝ նպաստելով Մագիստրոսի ստեղծագործական ժառանգության ամբողջական և քննադատական ուսումնասիրությանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է XVIII դարի հայ եկեղեցական, հասարակական և մշակութային նշանավոր գործիչ Սիմեոն Ա Երևանցու կենսագրության, հոգևոր ծառայության և բազմակողմ գործունեության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նրա ձևավորման միջավայրի, կրթության, եկեղեցական գործունեության և Ամենայն Հայոց կաթողիկոս ընտրվելուց հետո իրականացրած նախաձեռնությունների վրա։ Նրա գործունեությունը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական և հոգևոր կյանքի բարդ պայմանների համատեքստում, երբ հայկական բնակավայրերը գտնվում էին տարբեր տերությունների իշխանության ներքո, իսկ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը կարևոր դեր էր կատարում հայ ժողովրդի կրոնական ու մշակութային միասնականության պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կաթողիկոսական կառավարման կազմակերպմանը, եկեղեցական կարգապահության ամրապնդմանը, Մայր Աթոռի տնտեսական և վարչական վիճակի բարելավմանն ուղղված քայլերին, ինչպես նաև տարբեր հայկական համայնքների հետ հարաբերությունների զարգացմանը։ Կարևորվում է նրա կրթական և հրատարակչական գործունեությունը, հատկապես Էջմիածնում տպագրական գործի զարգացմանը ցուցաբերած աջակցությունը, որը նշանակալի իրադարձություն դարձավ հայ գրավոր մշակույթի և գրահրատարակչության պատմության մեջ։ Ուսումնասիրվում են նաև նրա պատմագրական և մատենագրական աշխատությունները, նամակագրությունը և եկեղեցական փաստաթղթերը, որոնք արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդում XVIII դարի Հայաստանի, Հայ Առաքելական եկեղեցու, հայկական համայնքների և տարածաշրջանի հասարակական հարաբերությունների մասին։ Անդրադարձ է կատարվում Երևանի, Էջմիածնի և հայկական այլ կենտրոնների հետ նրա կապերին, ինչպես նաև տարբեր իշխանությունների և հոգևոր կառույցների հետ ունեցած հարաբերություններին։ Նրա գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե եկեղեցին տվյալ ժամանակաշրջանում ինչպես էր իրականացնում ոչ միայն կրոնական, այլև կրթական, մշակութային, հասարակական և ազգային համախմբման գործառույթներ։ Հատուկ նշանակություն ունի նրա թողած գրավոր ժառանգությունը, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակաշրջանի բազմաթիվ պատմական իրադարձություններ, վարչական հարաբերություններ և հասարակական իրողություններ։ Դիտարկվում է նաև նրա ներդրումը Մայր Աթոռի հեղինակության ամրապնդման, հայկական հոգևոր կենտրոնների միջև կապերի զարգացման և ազգային մշակութային արժեքների պահպանման գործում։ Կենսագրական նյութի և պատմական աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնել նրան ոչ միայն որպես բարձրաստիճան հոգևորական, այլև որպես կազմակերպիչ, պատմագիր, մշակութային գործիչ և իր ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի ակտիվ մասնակից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել Հայոց եկեղեցու պատմության, XVIII դարի Հայաստանի, հայ մշակույթի, տպագրության պատմության, աղբյուրագիտության և հայագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ասկարիդոզի և տրիխոցեֆալոզի տարածվածության, էկոլոգիական առանձնահատկությունների և կանխարգելման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում։ Գրքում ուսումնասիրվում են մակաբուծային հիվանդությունների տարածման օրինաչափությունները, դրանց առաջացմանն ու պահպանմանը նպաստող շրջակա միջավայրի, կլիմայական, սոցիալական և կենսաբանական գործոնները։ Հեղինակը վերլուծում է հիվանդությունների համաճարակաբանական պատկերը, բնակչության տարբեր խմբերի վարակվածության մակարդակը, մակաբույծների կենսաբանական առանձնահատկությունները և տարածման ուղիները՝ հիմնվելով հետազոտական տվյալների վրա։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխարգելիչ միջոցառումների մշակմանը, սանիտարահիգիենիկ պայմանների բարելավմանը, հիվանդությունների վաղ հայտնաբերման և վերահսկման արդյունավետ մեթոդներին։ Հրատարակությունը նախատեսված է համաճարակաբանների, մակաբուծաբանների, բժիշկների, կենսաբանների, առողջապահության ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների և բժշկական ու կենսաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար՝ որպես մակաբուծային հիվանդությունների տարածման և կանխարգելման վերաբերյալ մասնագիտական աղբյուր։

Կրոն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Երվանդ Վարդապետ Տեր-Մինասյանի կրոնագիտական հայեցակարգի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով նրա աստվածաբանական, կրոնագիտական և փիլիսոփայական հայացքների հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նրա մեկնաբանությունները կրոնի էության, հավատքի, եկեղեցու դերի, քրիստոնեական ավանդույթի և հայ եկեղեցական մտքի զարգացման վերաբերյալ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա գիտական մեթոդաբանությանը, համեմատական կրոնագիտության նկատմամբ մոտեցումներին, ինչպես նաև հայկական և համաշխարհային կրոնագիտական մտքի փոխազդեցության վերաբերյալ դիտարկումներին։ Քննարկվում են հեղինակի աշխատությունների ազդեցությունը հայ աստվածաբանական և կրոնագիտական գիտության զարգացման վրա, նրա ներդրումը ազգային հոգևոր և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության գործում, ինչպես նաև նրա գաղափարների արդիական նշանակությունը ժամանակակից գիտական քննարկումների համատեքստում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել կրոնագետների, աստվածաբանների, պատմաբանների, փիլիսոփաների, ուսանողների և հայ կրոնագիտական մտքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է վերջավոր դաշտերի հանրահաշվական և կոմբինատոր կառուցվածքների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով գծայնացված ծածկույթներին, դրանց կառուցման սկզբունքներին և հիմնական հատկություններին։ Հետազոտության կենտրոնում վերջավոր դաշտերի վրա սահմանված գծային ու գծայնացված օբյեկտների փոխհարաբերություններն են, որոնք հնարավորություն են տալիս ծածկույթի խնդիրը ներկայացնել հանրահաշվական մեթոդներով և ուսումնասիրել դրա կառուցվածքային օրինաչափությունները։ Քննվում են վերջավոր դաշտերի վեկտորական տարածությունների հատկությունները, ենթատարածությունների համակարգերը, գծային արտապատկերումները և այն պայմանները, որոնց դեպքում համապատասխան կառուցվածքների միջոցով հնարավոր է ստանալ ամբողջ տարածքը կամ դրա որոշակի ենթաբազմությունները ընդգրկող համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գծայնացման գաղափարին, որի միջոցով սկզբնական կոմբինատոր կամ երկրաչափական խնդիրը կապվում է գծային հանրահաշվի գործիքների հետ՝ հնարավորություն տալով կիրառել մատրիցային ներկայացումներ, ռանգի վերաբերյալ փաստարկներ և վերջավորաչափ վեկտորական տարածությունների տեսությունը։ Ուսումնասիրվում են ծածկույթների գոյության պայմանները, դրանց նվազագույն կամ օպտիմալ պարամետրերի գնահատման խնդիրները, տարբեր կառուցվածքների համարժեքությունը և հնարավոր դասակարգման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վերջավոր երկրաչափության հետ կապը, քանի որ վերջավոր դաշտերի վրա կառուցված վեկտորական և պրոյեկտիվ տարածությունները բնական միջավայր են նման համակարգերի երկրաչափական մեկնաբանության համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև գծայնացված բազմանդամներ և դրանց հետ կապված արտապատկերումներ, որոնց հանրահաշվական հատկությունները կիրառվում են վերջավոր դաշտերի ենթատարածքային կառուցվածքները նկարագրելու համար։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում կառուցողական մեթոդները, որոնց օգնությամբ հնարավոր է ստանալ պահանջվող պարամետրերով նոր օրինակներ և համեմատել դրանք արդեն հայտնի դասերի հետ։ Նման խնդիրներն առնչվում են նաև կոդավորման տեսության, կոմբինատոր դիզայնների և դիսկրետ մաթեմատիկայի այլ ուղղությունների հետ, որտեղ վերջավոր դաշտերի կառուցվածքային հատկությունները լայն կիրառություն ունեն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է վերջավոր դաշտերի տեսության, գծային հանրահաշվի, վերջավոր երկրաչափության և կոմբինատորիկայի մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել գծայնացված ծածկույթների կառուցման, նկարագրման և դասակարգման մաթեմատիկական օրինաչափությունները։