ՀՀ արդյունաբերության տարածքային զարգացումը տնտեսական անվտանգության համակարգում

Лингвистика

Grammaire progressive du français-ը ֆրանսերեն լեզվի ուսուցման հանրահայտ ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է թե՛ սկսնակների, թե՛ միջին և առաջադեմ մակարդակների սովորողների համար՝ նպատակ ունենալով աստիճանաբար զարգացնել քերականական գիտելիքները և գործնական լեզվական հմտությունները, աշխատությունում նյութը ներկայացվում է քայլ առ քայլ սկզբունքով՝ սկսելով պարզ կառուցվածքներից և աստիճանաբար անցնելով ավելի բարդ քերականական երևույթների, ինչպիսիք են ժամանակաձևերը, եղանակները, նախադասության կառուցվածքը, դերանունները և կապակցման միջոցները, յուրաքանչյուր թեմա ուղեկցվում է հստակ բացատրություններով, օրինակներով և բազմազան վարժություններով, որոնք օգնում են ամրապնդել սովորածը և կիրառել այն իրական հաղորդակցության մեջ, միաժամանակ ընդգծվում է լեզվի գործնական օգտագործման կարևորությունը՝ խոսքի, գրավոր արտահայտության և լսողական ըմբռնման զարգացման համատեքստում, աշխատությունը լայնորեն կիրառվում է լեզվի դասընթացներում և ինքնուսույցների կողմից՝ որպես համակարգված և արդյունավետ ուսուցման գործիք։

Экономика

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտաքին վարկավորման արդյունավետության գնահատման հիմնախնդիրներին և դրանց լուծման հնարավոր ուղիներին։ Աշխատության շրջանակում արտաքին վարկավորումը դիտարկվում է որպես ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման կարևոր գործիք, որը կարող է նպաստել տնտեսական աճին, պետական և մասնավոր ծրագրերի իրականացմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը և սոցիալ-տնտեսական խնդիրների լուծմանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղություններից է արտաքին վարկային միջոցների արդյունավետության գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով դրանց ներգրավման պայմանները, օգտագործման նպատակները, սպասարկման ծախսերը, տնտեսական արդյունքները և պետական պարտքի վրա ունեցած ազդեցությունը։ ՀՀ օրինակով վերլուծվում են արտաքին վարկերի ներգրավման և օգտագործման գործընթացները, վարկային ծրագրերի իրականացման արդյունավետությունը, միջոցների նպատակային բաշխման և կառավարման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքներին, որոնք կարող են նվազեցնել արտաքին ֆինանսավորման տնտեսական արդյունքը, այդ թվում՝ վարկային ծրագրերի ոչ լիարժեք իրագործմանը, միջոցների օգտագործման ձգձգումներին, կառավարման և վերահսկողության թերություններին, ինչպես նաև արտաքին պարտքի սպասարկման աճող բեռին։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է արտաքին վարկավորման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղություններին՝ ծրագրերի նախնական գնահատման և ընտրության կատարելագործմանը, ֆինանսական վերահսկողության ամրապնդմանը, ներգրավված միջոցների առավել նպատակային օգտագործմանը և արդյունքների մշտադիտարկման մեխանիզմների զարգացմանը։ Կարևորվում է նաև արտաքին վարկավորման և երկրի երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման նպատակների փոխկապակցվածությունը, որպեսզի ներգրավվող միջոցները ոչ միայն ապահովեն ընթացիկ ֆինանսական կարիքների ծածկումը, այլև ստեղծեն տնտեսական հավելյալ արժեք և նպաստեն զարգացման կայունությանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսների և պետական կառավարման մասնագետներին, բանկային ու միջազգային ֆինանսների ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև տնտեսագիտության ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես Հայաստանի արտաքին պարտքի կառավարման, վարկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և արտաքին ֆինանսավորման տնտեսական ազդեցության գնահատման հիմնախնդիրներն ուսումնասիրելու համար։

Литература

Ստեղծագործության վերնագիրը՝ «Կեսգիշերային զրույց», արդեն իսկ ստեղծում է ինտիմ, մտերմիկ և խորհրդածական մթնոլորտ, որտեղ կարևոր է ոչ միայն ասվածը, այլ նաև լռությունը, ենթատեքստը և ներհայեցողությունը։ Նման ձևաչափով կառուցված գրական գործերում հաճախ կենտրոնական են մարդու ներքին խոսակցությունները՝ ինքն իր հետ կամ մեկ այլ կերպարի հետ, որոնք բացահայտում են հոգեբանական վիճակներ, հիշողություններ և արժեքային հակասություններ։ Վարդգես Պետրոսյանի արձակում ընդհանուր առմամբ նկատելի է հասարակական և անհատական խնդիրների համադրությունը․ նրա ստեղծագործություններում մարդը հաճախ ներկայացվում է որպես իր ժամանակի սոցիալական միջավայրի կրող, բայց միաժամանակ՝ ներքին մտորումների և բարոյական ընտրությունների կենտրոն։ «Կեսգիշերային զրույց» վերնագրի տրամաբանության մեջ կարելի է ենթադրել, որ խոսքը վերաբերում է այդպիսի ներհայեցողական երկխոսության, որտեղ բացահայտվում են կյանքի, հարաբերությունների կամ հիշողության կարևոր շերտեր։

Литература

Այս ստեղծագործությունը Րաֆֆու արձակի բնորոշ նմուշներից է, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է կնոջ ճակատագրի ողբերգական կողմերի, հասարակական միջավայրի ազդեցության և անձնական ընտրությունների սահմանափակվածության վրա։ Պատմության առանցքում Հռիփսիմեի կերպարն է, որի կյանքի ընթացքը ձևավորվում է ոչ միայն անհատական զգացմունքների ու հարաբերությունների, այլ նաև սոցիալական նորմերի, ավանդական մտածողության և շրջապատի ճնշման ազդեցության տակ։ Րաֆֆին բնորոշ զգացմունքայնությամբ և բարոյական շեշտադրումներով ներկայացնում է նրա ներքին ապրումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են արտաքին հանգամանքները հաճախ որոշիչ դառնում մարդու ճակատագրի համար։ Ստեղծագործությունում ընդգծվում է նաև հասարակական անարդարության և կնոջ դիրքի սահմանափակվածության թեման, ինչը հաճախ հանդիպում է 19-րդ դարի հայ գրականության մեջ։ Լեզուն պարզ է, հուզական և պատկերավոր, ինչի շնորհիվ պատմությունը ձեռք է բերում և՛ դրամատիկ, և՛ դաստիարակչական ազդեցություն։

Лингвистика

Գիրքը ներկայացնում է՝ գրաբարի նախադասության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բառերի դասավորության (շարադասության) հիմնական օրինաչափությունները, շարադասության կապը իմաստի և ոճի հետ, V դարի գրավոր աղբյուրներում հանդիպող լեզվական ձևերի վերլուծություն, գրաբարի շարահյուսական համակարգի ընդհանուր բնութագիրը։ Այն օգտակար է՝ հայագիտության և լեզվաբանության ուսանողների համար, դասական հայերենի հետազոտող մասնագետների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են գրաբարի կառուցվածքով և պատմական լեզվաբանությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր ներդրում է գրաբարի շարադասության գիտական ուսումնասիրության մեջ՝ բացահայտելով V դարի հայերեն լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։

История

Այս աշխատությունը կապված է հայ պատմագրության ամենահին և կարևոր աղբյուրներից մեկի՝ History of Armenia-ի հետ, որը վերագրվում է Movses Khorenatsi-ին և համարվում է հայ ժողովրդի ծագման, պետականության և մշակութային հիշողության հիմնարար գրավոր հուշարձաններից։ Գիրքը ներկայացնում է Հայաստանի պատմությունը սկսած առասպելական և հնագույն ժամանակներից մինչև վաղ միջնադար՝ համադրելով պատմական փաստերը, ավանդազրույցները և ազգագրական նյութերը։ Այն ընդգրկում է հայ թագավորների, իշխանական տների, քաղաքական իրադարձությունների և հարևան ժողովուրդների հետ հարաբերությունների նկարագրություններ՝ ստեղծելով ամբողջական պատմական պատկերը։ Հեղինակը հատուկ ուշադրություն է դարձնում հայ ինքնության ձևավորմանը, լեզվի, մշակույթի և պետականության գաղափարի զարգացմանը՝ ներկայացնելով դրանք որպես շարունակական պատմական գործընթաց։ Այս աշխատությունը կարևոր աղբյուր է ոչ միայն պատմաբանների, այլև լեզվաբանների, մշակութաբանների և հայագիտական հետազոտությունների համար, քանի որ այն ձևավորել է հայ պատմական մտածողության հիմքերը և մեծ ազդեցություն ունեցել հետագա պատմագրության վրա։