Ձեռնարկատիրական գործունեության ենթակառուցվածքային ապահովվածության մակարդակի գնահատումը և բարձրացման ուղիները ՀՀ-ում

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է վիրուսազերծ կարտոֆիլի սորտաթարմացման օպտիմալ ժամկետների ուսումնասիրությանը Արարատյան հարթավայրի նախալեռնային գոտու պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կարտոֆիլի սերմնանյութի առողջական վիճակի պահպանման, վիրուսային վարակների տարածման և սորտային հատկությունների երկարաժամկետ պահպանման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիրուսազերծ տնկանյութի կիրառման արդյունավետությանը, սորտաթարմացման ժամանակահատվածի ընտրությանը և տեղական հողակլիմայական պայմանների ազդեցությանը կարտոֆիլի աճի, զարգացման ու բերքատվության վրա։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են տարբեր ժամկետներում սորտաթարմացման իրականացման արդյունքները, բույսերի վեգետատիվ զարգացման առանձնահատկությունները, հիվանդությունների նկատմամբ կայունությունը, պալարների որակական ցուցանիշներն ու բերքատվության փոփոխությունները։ Կարևորվում է այնպիսի ժամկետի որոշումը, որը հնարավորություն կտա նվազեցնել վիրուսային վարակների կուտակման և սերմնանյութի կենսաբանական որակի անկման ռիսկը՝ միաժամանակ պահպանելով սորտի արտադրական հատկանիշները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կարտոֆիլի առողջ սերմնանյութի արտադրության և վերարտադրության, սորտային պաշարների արդյունավետ օգտագործման, բերքատվության բարձրացման և տարածաշրջանի պայմաններին համապատասխան սերմարտադրական համակարգերի կատարելագործման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսներին, բուսաբույծներին, բույսերի պաշտպանության և բուսական վիրուսաբանության մասնագետներին, սերմնարտադրությամբ զբաղվող տնտեսություններին, հետազոտողներին և գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողներին։

Экономика

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության համակարգում տնտեսական անվտանգության դերին, տնտեսական սպառնալիքների բացահայտմանը, դրանց հնարավոր հետևանքների գնահատմանը և հաղթահարման արդյունավետ ուղիների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ ազգային անվտանգությունը չի սահմանափակվում միայն ռազմական կամ քաղաքական պաշտպանվածությամբ․ պետության կայունությունն ու ինքնիշխանությունը մեծապես կախված են նաև տնտեսության դիմակայունությունից, ֆինանսական համակարգի կայունությունից, արտադրական ներուժից, էներգետիկ և պարենային ապահովվածությունից, արտաքին տնտեսական հարաբերությունների հավասարակշռվածությունից և բնակչության սոցիալ-տնտեսական բարեկեցությունից։ ՀՀ ազգային անվտանգության ռազմավարական մոտեցումներում ևս կայուն զարգացումը և տնտեսական աճը դիտարկվում են ազգային անվտանգության ապահովման կարևոր բաղադրիչներ։ Աշխատանքի շրջանակում տնտեսական սպառնալիքները կարող են դիտարկվել ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին ծագման տեսանկյունից։ Դրանց շարքում կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել տնտեսության արտաքին շուկաներից և ներմուծումից չափազանց մեծ կախվածությունը, արտահանման սահմանափակ դիվերսիֆիկացիան, արտաքին առևտրային անհավասարակշռությունները, ֆինանսական և մակրոտնտեսական անկայունության ռիսկերը, պետական պարտքի և բյուջետային սահմանափակումների հետ կապված խնդիրները, գործազրկությունը, տարածքային տնտեսական անհամաչափությունները, ցածր արտադրողականությունը և տեխնոլոգիական հետընթացը։ ՀՀ տնտեսության վերաբերյալ նախկին ռազմավարական ծրագրերում որպես անվտանգության տեսանկյունից կարևոր ռիսկեր առանձնացվել են արտաքին աղբյուրներից կախվածության աճը, ներմուծման գերազանցումը արտահանման նկատմամբ, արտահանման ցածր դիվերսիֆիկացիան, տեխնոլոգիական և ինովացիոն զարգացման բացը, տարածքային անհամաչափ զարգացումը և ենթակառուցվածքների ու ներքին խնայողությունների անբավարար մակարդակը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը և դրանց կապը ազգային անվտանգության հետ։ Փոքր և բաց տնտեսության պայմաններում արտաքին տնտեսական միջավայրի փոփոխությունները կարող են արագ փոխանցվել ներքին շուկա՝ ազդելով առևտրի, ներդրումների, փոխարժեքի, գների, զբաղվածության և պետական եկամուտների վրա։ Այդ պատճառով տնտեսական անվտանգության ամրապնդումը պահանջում է ոչ միայն ընթացիկ տնտեսական ցուցանիշների բարելավում, այլև երկարաժամկետ դիմակայունության ձևավորում։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունի տնտեսության դիվերսիֆիկացումը՝ արտադրության և արտահանման կառուցվածքում ավելի մեծ թվով մրցունակ ոլորտների ձևավորման միջոցով։ Կարևոր է նաև տեղական արտադրական կարողությունների զարգացումը, տեխնոլոգիական արդիականացումը, նորարարությունների խթանումը և բարձր ավելացված արժեք ստեղծող ոլորտների ընդլայնումը։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև ֆինանսական անվտանգության բաղադրիչը, որը ներառում է բանկային և ֆինանսական համակարգի կայունությունը, պետական ֆինանսների արդյունավետ կառավարումը, գնաճային և արժութային ռիսկերի վերահսկումը, ինչպես նաև տնտեսության նկատմամբ ներդրողների և քաղաքացիների վստահության պահպանումը։ ՀՀ ֆինանսական քաղաքականության ռազմավարական մոտեցումներում տնտեսական անվտանգության կարևոր նախապայման է դիտարկվում կայուն մակրոտնտեսական միջավայրը, իսկ տնտեսական աճի կայունության համար կարևորվում են տնտեսության բազմազանեցումը, արդյունավետ հարկաբյուջետային քաղաքականությունը և ֆինանսական միջնորդության զարգացումը։ Առանձին ուշադրության են արժանի էներգետիկ և պարենային անվտանգության խնդիրները, քանի որ կենսական նշանակության ապրանքների և էներգակիրների մատակարարման արտաքին կախվածությունը կարող է տնտեսական վտանգները վերածել ավելի լայն ազգային անվտանգության սպառնալիքների։ Այս տեսանկյունից կարևոր են էներգետիկ աղբյուրների և մատակարարման ուղիների բազմազանեցումը, վերականգնվող էներգետիկայի զարգացումը, ռազմավարական պաշարների ձևավորումը, գյուղատնտեսության արտադրողականության բարձրացումը և պարենային շղթաների կայունության ապահովումը։ Տնտեսական անվտանգության ժամանակակից ընկալման մեջ կարևոր է նաև տեխնոլոգիական և թվային բաղադրիչը, քանի որ տնտեսության թվայնացման խորացումը միաժամանակ ստեղծում է նոր հնարավորություններ և նոր խոցելիություններ։ Տեղեկատվական համակարգերի խափանումները, կիբեռսպառնալիքները կամ կարևոր ենթակառուցվածքների նկատմամբ տեխնոլոգիական կախվածությունը կարող են ունենալ ուղղակի տնտեսական հետևանքներ, ուստի տնտեսական դիմակայունությունը պահանջում է նաև ենթակառուցվածքների և տվյալների պաշտպանության բարձր մակարդակ։ Հայաստանի ազգային անվտանգության փաստաթղթերում տեղեկատվական անվտանգությունը դիտարկվում է ազգային անվտանգության բաղկացուցիչ մաս։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ տնտեսական սպառնալիքների հաղթահարումը պահանջում է համակարգված պետական քաղաքականություն՝ ներառելով հարկաբյուջետային և դրամավարկային կայունություն, ներդրումային միջավայրի բարելավում, արտահանման խթանում, տնտեսական մրցակցության զարգացում, մարդկային կապիտալի և կրթության ներդրումների ավելացում, ենթակառուցվածքների կատարելագործում և տարածաշրջանային տնտեսական անհամաչափությունների նվազեցում։ Միաժամանակ կարևոր է ոչ միայն արդեն գոյություն ունեցող սպառնալիքների չեզոքացումը, այլև դրանց վաղ հայտնաբերման և կանխատեսման մեխանիզմների ձևավորումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը տնտեսական անվտանգությունը ներկայացնում է որպես ազգային անվտանգության բազմաշերտ համակարգի առանցքային բաղադրիչ և փորձում է բացահայտել այն ներքին ու արտաքին տնտեսական գործոնները, որոնք կարող են սահմանափակել Հայաստանի կայուն զարգացումը, ինչպես նաև առաջարկել դրանց ազդեցությունը նվազեցնելու և երկրի տնտեսական դիմակայունությունը բարձրացնելու հիմնական ուղղությունները։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտահանման պետական խթանման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական տնտեսական քաղաքականության այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է ընդլայնել հայկական արտադրանքի ներկայությունը արտաքին շուկաներում, բարձրացնել արտահանողների մրցունակությունը և ապահովել արտահանման կայուն աճ։ Աշխատության մեջ արտահանումը դիտարկվում է որպես տնտեսական զարգացման, արտադրության ընդլայնման, նոր շուկաների յուրացման, զբաղվածության ավելացման և ազգային տնտեսության միջազգային ինտեգրման կարևոր գործոն։ Ուսումնասիրվում են արտահանման ծավալների և կառուցվածքի վրա ազդող տնտեսական պայմանները, արտադրողների մրցունակության խնդիրները, արտաքին շուկաների հասանելիությունը, մաքսային և վարչարարական ընթացակարգերը, ֆինանսավորման հնարավորությունները և արտահանման հետ կապված ռիսկերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական աջակցության տարբեր գործիքներին՝ արտահանման ֆինանսավորմանը, ապահովագրությանը, տեղեկատվական և մարքեթինգային աջակցությանը, միջազգային ցուցահանդեսներին ու տոնավաճառներին մասնակցության խթանմանը, արտադրանքի որակի և միջազգային չափանիշներին համապատասխանության ապահովմանը։ Պետական քաղաքականության կարևոր ուղղություն է դիտարկվում նաև արտահանողների համար բարենպաստ իրավական և գործարար միջավայրի ձևավորումը, վարչարարական խոչընդոտների նվազեցումը և արտաքին շուկաներում հայկական արտադրանքի առաջխաղացմանն ուղղված ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների զարգացումը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է արտահանման պետական խթանման համալիր մոտեցումը, որի շրջանակում ֆինանսական աջակցության միջոցները պետք է զուգակցվեն տեղեկատվական, խորհրդատվական, ենթակառուցվածքային և կազմակերպական աջակցությամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի արտահանման ներուժի օգտագործման, արտահանման ապրանքային և աշխարհագրական կառուցվածքի բարելավման, ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի մասնաբաժնի մեծացման և միջազգային շուկաներում հայկական ընկերությունների դիրքերի ամրապնդման խնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, արտաքին տնտեսական գործունեության մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, արտահանող ընկերությունների ղեկավարների և վերլուծաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների և տնտեսագիտական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ արտահանման պետական աջակցության արդյունավետ համակարգը կարող է նպաստել արտադրական ներուժի ընդլայնմանը, ներդրումային ակտիվության աճին, հայկական արտադրանքի մրցունակության բարձրացմանը և երկրի արտաքին տնտեսական դիրքերի ամրապնդմանը։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս Վարազդատ Հարությունյանի գիտական և ստեղծագործական ժառանգության համակարգված ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա բազմաբնույթ ներդրումը հայ արվեստագիտության, ճարտարապետության պատմության և մշակութային ժառանգության հետազոտության ոլորտներում։ Գրքում վերլուծվում են նրա գիտական աշխատությունները, մեթոդաբանական մոտեցումները և հայ ճարտարապետական մտքի պատմության ուսումնասիրության մեջ ներդրած նորարարական գաղափարները։ Հեղինակը ներկայացնում է Վարազդատ Հարությունյանի գործունեությունը որպես գիտնականի, մանկավարժի և մշակութային գործչի՝ ընդգծելով նրա դերը հայկական միջնադարյան և նոր շրջանի ճարտարապետության ուսումնասիրության, հուշարձանների պահպանության և արվեստաբանական դպրոցի ձևավորման գործում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նրա գիտական ժառանգության ազդեցությանը ժամանակակից արվեստաբանական մտածողության վրա, ինչպես նաև նրա մասնակցությանը գիտական ինստիտուցիոնալ կառույցների զարգացմանը։ Աշխատությունը նաև բացահայտում է նրա հետազոտական մոտեցումների համակարգայնությունը, աղբյուրագիտական բազայի ընդլայնումը և գիտական վերլուծության բարձր մակարդակը։ Գիրքը նախատեսված է արվեստաբանների, ճարտարապետության պատմաբանների, ուսանողների և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Социология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է սթրեսային աշխատանքային պայմաններում սոցիալական հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և դինամիկայի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն հոգեբանական և սոցիալական գործոնները, որոնք ազդում են աշխատակիցների միջև փոխհարաբերությունների վրա բարձր լարվածության, ժամանակային ճնշման և պատասխանատվության մեծ բեռի պայմաններում։ Հեղինակը դիտարկում է սթրեսի ազդեցությունը հաղորդակցման որակի, թիմային աշխատանքի արդյունավետության և կոնֆլիկտների առաջացման հաճախականության վրա՝ ընդգծելով նաև սոցիալական աջակցության և կազմակերպական մշակույթի դերը աշխատավայրում հոգեբանական կայունության պահպանման գործում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սթրեսի կառավարման տարբեր մոտեցումներ՝ անհատական և խմբային մակարդակներում, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են առաջնորդության ոճերի ազդեցությունը աշխատակիցների փոխհարաբերությունների և աշխատանքային մթնոլորտի վրա։ Ներկայացվում են նաև գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված աշխատանքային միջավայրում սոցիալական հարաբերությունների բարելավմանը և սթրեսային իրավիճակների արդյունավետ կառավարմանը։ Գիրքը օգտակար է հոգեբանների, սոցիոլոգների, կազմակերպական խորհրդատուների, ղեկավարների, ուսանողների և մարդկային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։

Экономика

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է ժամանակի գործոնի տնտեսագիտական էությունը՝ այն դիտարկելով որպես տնտեսական որոշումների կայացման և ռեսուրսների բաշխման հիմնարար տարր, որը էական ազդեցություն ունի ինչպես անհատական, այնպես էլ մակրոտնտեսական մակարդակներում իրականացվող վերլուծությունների վրա։ Ներկայացվում է ժամանակի արժեքի գաղափարը, ըստ որի ներկայիս և ապագա եկամուտները չեն համարվում համարժեք, ինչի հետևանքով ներդրումային, ֆինանսական և արտադրական որոշումները պահանջում են զեղչման մեխանիզմների կիրառում։ Աշխատությունում քննարկվում է ժամանակի ազդեցությունը տնտեսական հիմնավորումներում, մասնավորապես՝ կապիտալի արժեքի ձևավորման, ներդրումների արդյունավետության գնահատման և ռիսկերի հաշվարկման գործընթացներում։ Վերլուծվում են նաև այն մեթոդական մոտեցումները, որոնք օգտագործվում են ժամանակի գործոնը հաշվի առնելու համար, այդ թվում՝ զեղչված դրամական հոսքերի մեթոդը, ներքին եկամտաբերության նորմը և ներկա արժեքի հաշվարկները, որոնք թույլ են տալիս համեմատել տարբեր ժամանակահատվածներում ստացվող եկամուտները և ծախսերը միասնական չափանիշի միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև ժամանակի գործոնի ազդեցությանը տնտեսական վարքագծի վրա, ներառյալ սպառման և խնայողության որոշումները, ինչպես նաև պետական քաղաքականության ձևավորման գործընթացները։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ ժամանակի ճիշտ հաշվառումը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել տնտեսական որոշումների ճշգրտությունը և արդյունավետությունը, նվազեցնել սխալ գնահատումների ռիսկերը և ապահովել երկարաժամկետ տնտեսական կայունություն։