Ձեռնարկատիրության զարգացման և ներդրումային քաղաքականության իրականացման խնդիրները ՀՀ-ում

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով մասնագետներին, ուսանողներին, դասախոսներին և հետազոտողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են մեքենաշինությանը, էլեկտրոնիկային, էլեկտրատեխնիկային, շինարարությանը, էներգետիկային, ավտոմատացման համակարգերին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին և տեխնիկական գիտությունների այլ ուղղություններին վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները և ոլորտի զարգացման նորարարական ուղղությունները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ծանոթանալ մասնագիտական և գիտական աշխատություններին, ինչպես նաև ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, հետազոտական և գործնական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական գործիք է, որը նպաստում է տեխնիկական գիտելիքների տարածմանը, մասնագիտական իրազեկվածության բարձրացմանը և գիտատեխնիկական տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

Экономика

Գիրքը նվիրված է կազմակերպության ներդրումային պորտֆելի ռիսկի գնահատման տեսական և գործնական մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ առևտրային բանկի գործունեությունը որպես կիրառական օրինակ դիտարկելով։ Աշխատության կենտրոնում ներդրումային որոշումների հետ կապված ռիսկերի բացահայտման, չափման, վերլուծության և կառավարման հիմնահարցերն են, որոնք առանձնահատուկ նշանակություն ունեն ֆինանսական շուկաներում գործող կազմակերպությունների համար։ Ներկայացվում են ներդրումային պորտֆելի ձևավորման սկզբունքները, ակտիվների դիվերսիֆիկացման նշանակությունը, եկամտաբերության և ռիսկի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև պորտֆելի կառուցվածքի ազդեցությունը հնարավոր ֆինանսական կորուստների վրա։ Հեղինակը դիտարկում է ներդրումային ռիսկի գնահատման տարբեր մոտեցումներ՝ ներառելով վիճակագրական և ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների կիրառումը, ակտիվների եկամտաբերության տատանողականության վերլուծությունը, կովարիացիայի և կորելացիայի գնահատումը, դիվերսիֆիկացման ազդեցությունը և պորտֆելի ընդհանուր ռիսկայնության որոշման մեթոդները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում առևտրային բանկերի ներդրումային գործունեության առանձնահատկություններին, քանի որ դրանց պորտֆելները կարող են ենթարկվել շուկայական, տոկոսադրույքային, արժութային, վարկային և իրացվելիության ռիսկերի ազդեցությանը։ Գործնական հատվածում ուսումնասիրվում է ռիսկերի գնահատման մեթոդների կիրառումը բանկային գործունեության օրինակով՝ հնարավորություն տալով համադրել տեսական մոտեցումները իրական ֆինանսական ցուցանիշների վերլուծության հետ։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ռիսկերի կառավարման արդյունավետ համակարգի ձևավորումը, ներդրումային պորտֆելի օպտիմալացումը և ռիսկի ու ակնկալվող եկամտաբերության միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Ներկայացված մեթոդներն ու վերլուծական մոտեցումները կարող են օգտակար լինել բանկերի և ֆինանսական կազմակերպությունների ներդրումային գործունեության գնահատման, պորտֆելային կառավարման կատարելագործման և հիմնավորված ներդրումային որոշումների ընդունման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ֆինանսների և բանկային գործի մասնագետներին, ներդրումային կառավարիչներին, տնտեսագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և ֆինանսական ռիսկերի կառավարման ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է հանքային և օրգանական պարարտանյութերի կիրառման ազդեցության համալիր ուսումնասիրմանը դդմի աճի, զարգացման, բերքատվության և պտուղների որակական հատկանիշների վրա՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության Գորգանի տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում բույսերի սնուցման տարբեր համակարգերի արդյունավետության համեմատական գնահատումն է՝ հաշվի առնելով ինչպես առանձին պարարտանյութերի, այնպես էլ դրանց համակցված կիրառման ազդեցությունը մշակաբույսի կենսաբանական և տնտեսական ցուցանիշների վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բույսերի աճի ինտենսիվության, վեգետատիվ զանգվածի ձևավորման, ծաղկման և պտղակալման ընթացքի, մեկ բույսի վրա ձևավորված պտուղների քանակի, պտղի միջին զանգվածի և միավոր տարածքից ստացվող ընդհանուր բերքի փոփոխությունների վրա։ Պարարտացման տարբերակների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե սննդատարրերի մատչելիության փոփոխությունն ինչպես է անդրադառնում բույսերի ամբողջ վեգետացիոն շրջանի վրա և ինչպիսի պայմաններում է հնարավոր ապահովել սնուցման առավել հավասարակշռված ռեժիմ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազոտի, ֆոսֆորի և կալիումի նշանակությանը, քանի որ այս հիմնական սննդատարրերը մասնակցում են բույսերի կենսագործունեության բազմաթիվ գործընթացների կարգավորմանը։ Ազոտային սնուցումը կապված է վեգետատիվ օրգանների զարգացման, տերևային մակերեսի ձևավորման և ֆոտոսինթետիկ ակտիվության հետ, ֆոսֆորը կարևոր նշանակություն ունի էներգետիկ փոխանակության, արմատային համակարգի զարգացման և վերարտադրողական գործընթացների համար, իսկ կալիումը մասնակցում է ջրային ռեժիմի կարգավորմանը, նյութերի տեղափոխմանը և պտղի որակական հատկանիշների ձևավորմանը։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է ոչ միայն այս տարրերի բավարար քանակի ապահովումը, այլև դրանց ճիշտ հարաբերակցությունը, քանի որ սնուցման անհավասարակշռությունը կարող է նպաստել վեգետատիվ զանգվածի չափազանց ուժեղ զարգացմանը կամ սահմանափակել պտղակալման արդյունավետությունը։ Օրգանական պարարտանյութերի ազդեցությունը դիտարկվում է ավելի լայն հողային գործընթացների համատեքստում։ Դրանց կիրառումը կարող է նպաստել հողի օրգանական նյութի պաշարների համալրմանը, կառուցվածքի բարելավմանը, ջրի պահպանման կարողության բարձրացմանը և օգտակար մանրէաբանական գործընթացների ակտիվացմանը։ Օրգանական նյութերի աստիճանական քայքայման ընթացքում սննդատարրերը հասանելի են դառնում բույսերին, ինչի շնորհիվ կարող է ձևավորվել սնուցման համեմատաբար երկարատև աղբյուր։ Միաժամանակ օրգանական պարարտանյութերի արդյունավետությունը կախված է դրանց բաղադրությունից, քայքայման աստիճանից, կիրառման չափաքանակից, հողի հատկություններից, խոնավությունից և ջերմաստիճանից։ Հետևաբար դրանց ազդեցությունը գնահատվում է կոնկրետ տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմանների հետ փոխկապակցված։ Կարևոր ուղղություն է հանքային և օրգանական սնուցման համակցված տարբերակների ուսումնասիրությունը։ Հանքային պարարտանյութերը հնարավորություն են տալիս բույսերին համեմատաբար արագ ապահովել որոշակի սննդատարրերով, մինչդեռ օրգանական նյութերը կարող են երկարաժամկետ ազդեցություն ունենալ հողի բերրիության և ֆիզիկական հատկությունների վրա։ Այս երկու աղբյուրների համատեղ կիրառման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե արդյոք հնարավոր է միաժամանակ ապահովել բարձր բերքատվություն և պահպանել հողի արտադրողական հատկությունները։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է կայուն գյուղատնտեսության տեսանկյունից, որտեղ արտադրողականության բարձրացումը դիտարկվում է հողային ռեսուրսների պահպանության և պարարտանյութերի արդյունավետ օգտագործման հետ միասին։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել բույսերի բարձրությունը, ցողունների և տերևների զարգացումը, տերևային մակերեսը, արմատային համակարգի վիճակը և կենսազանգվածի կուտակումը։ Այս ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս գնահատել տարբեր պարարտացման տարբերակների ազդեցությունը աճի առանձին փուլերում։ Բույսերի վեգետատիվ զարգացումը կարևոր է հետագա բերքատվության համար, քանի որ բավարար տերևային մակերեսը ապահովում է ֆոտոսինթեզի համար անհրաժեշտ պայմանները։ Սակայն միայն ուժեղ վեգետատիվ աճը չի նշանակում բարձր տնտեսական բերք, ուստի այն անհրաժեշտ է համադրել ծաղկման, պտղակալման և պտուղների զարգացման տվյալների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բերքի կառուցվածքին։ Ընդհանուր բերքատվությունը ձևավորվում է մի շարք փոխկապակցված բաղադրիչներից՝ բույսերի պահպանված քանակից, պտղակալման ինտենսիվությունից, մեկ բույսի պտուղների թվից և դրանց միջին զանգվածից։ Տարբեր սնուցման պայմանները կարող են այդ բաղադրիչների վրա ազդել տարբեր կերպ։ Որոշ պարարտացման տարբերակներ կարող են նպաստել ավելի մեծ թվով պտուղների ձևավորմանը, իսկ մյուսները՝ առանձին պտուղների զանգվածի ավելացմանը։ Այս ցուցանիշների համատեղ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ ոչ միայն վերջնական բերքի տարբերությունները, այլև դրանց ձևավորման կենսաբանական պատճառները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պտուղների որակական ցուցանիշների ուսումնասիրությանը։ Բանջարաբուծության մեջ արտադրանքի արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն բերքի քանակով, այլև սննդային, տեխնոլոգիական և ապրանքային հատկանիշներով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել պտղի չափերը, ձևը, չոր նյութերի պարունակությունը, լուծվող նյութերի քանակը և սննդային արժեքը բնութագրող այլ ցուցանիշներ։ Պարարտացման մակարդակի բարձրացումը միշտ չէ, որ բերքատվության և որակի վրա ունենում է միևնույն ուղղությամբ ազդեցություն, ուստի կարևոր խնդիր է այնպիսի սնուցման համակարգի որոշումը, որը ապահովում է երկու ցուցանիշների ընդունելի հարաբերակցություն։ Առանձին ուսումնասիրվում է հողի ագրոքիմիական վիճակը։ Փորձի սկզբում և տարբեր փուլերում հողի հիմնական ցուցանիշների գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշել սննդատարրերի սկզբնական պաշարները և հետևել դրանց փոփոխությանը պարարտանյութերի կիրառման պայմաններում։ Հողի թթվայնությունը, օրգանական նյութի պարունակությունը, ազոտի, ֆոսֆորի և կալիումի մատչելի ձևերի քանակը կարող են էապես ազդել բույսերի կողմից սննդատարրերի յուրացման վրա։ Այս տվյալների համադրումը բույսերի աճի ու բերքատվության ցուցանիշների հետ հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական գնահատել կիրառված պարարտացման համակարգերի արդյունավետությունը։ Հատուկ նշանակություն ունեն Գորգանի տարածաշրջանի բնական պայմանները։ Տեղական ջերմաստիճանային ռեժիմը, տեղումների քանակը, օդի և հողի խոնավությունը, հողերի առանձնահատկությունները և վեգետացիոն շրջանի տևողությունը ձևավորում են այն միջավայրը, որտեղ դրսևորվում է պարարտանյութերի իրական արդյունավետությունը։ Միևնույն սնուցման համակարգը տարբեր տարածաշրջաններում կարող է տարբեր արդյունքներ ապահովել, քանի որ սննդատարրերի լուծելիությունը, հողի կենսաբանական ակտիվությունը, ջրի հասանելիությունը և բույսերի աճի արագությունը կախված են տեղական պայմաններից։ Այդ պատճառով տարածաշրջանային դաշտային փորձերը կարևոր նշանակություն ունեն գիտական արդյունքները գործնական գյուղատնտեսությանը համապատասխանեցնելու համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող է լինել տարբեր պարարտացման տարբերակներով դաշտային փորձի կազմակերպումը։ Առանձին փորձարարական խմբերում հնարավոր է կիրառել հանքային, օրգանական և համակցված սնուցման տարբեր մակարդակներ՝ դրանք համեմատելով չպարարտացված կամ ընդունված տեխնոլոգիայով մշակվող ստուգիչ տարբերակի հետ։ Փորձերի կրկնությունների կիրառումը և ստացված տվյալների վիճակագրական մշակումը հնարավորություն են տալիս գնահատել տարբերությունների հավաստիությունը և սահմանափակել պատահական գործոնների ազդեցությունը։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես դաշտային պայմաններում, որտեղ հողի հատկությունների տարածական տարբերությունները և եղանակային գործոնները կարող են զգալի ազդեցություն ունենալ արդյունքների վրա։ Կարևորվում է պարարտանյութերի օգտագործման արդյունավետության գնահատումը։ Բարձր չափաքանակի կիրառումը կարող է բարձրացնել բերքատվությունը մինչև որոշակի սահման, սակայն սննդատարրերի ավելցուկը կարող է տնտեսական և բնապահպանական խնդիրներ առաջացնել։ Հետևաբար հետազոտության նպատակներից է ոչ թե պարզապես առավելագույն պարարտացման տարբերակի ընտրությունը, այլ այնպիսի մակարդակի որոշումը, որի դեպքում ստացվող լրացուցիչ բերքը համապատասխանում է օգտագործված նյութական միջոցներին և սննդատարրերի յուրացման արդյունավետությանը։ Այս համատեքստում կարող է գնահատվել յուրաքանչյուր միավոր կիրառված սննդատարրի հաշվով ստացված բերքի փոփոխությունը և տարբեր պարարտացման համակարգերի տնտեսական նպատակահարմարությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բնապահպանական գործոններին։ Հանքային պարարտանյութերի ոչ արդյունավետ կամ չափից ավելի օգտագործման դեպքում սննդատարրերի մի մասը կարող է չյուրացվել բույսերի կողմից և կուտակվել հողում կամ տեղափոխվել ջրային համակարգեր։ Օրգանական պարարտանյութերի ոչ հավասարակշռված կիրառումը նույնպես կարող է առաջացնել սննդատարրերի ավելցուկային ներմուծում։ Այդ պատճառով կայուն սնուցման համակարգի ձևավորումը պահանջում է պարարտանյութերի քանակի համապատասխանեցում մշակաբույսի իրական պահանջներին և հողի սննդային պաշարներին։ Հանքային և օրգանական աղբյուրների համատեղ կառավարումը դիտարկվում է որպես հողի բերրիության պահպանման և սննդատարրերի կորուստների նվազեցման հնարավոր ուղղություն։ Հետազոտության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է դդմի մշակության համար տեղական պայմաններին համապատասխան սնուցման համակարգերի գնահատման հնարավորությամբ։ Ստացված արդյունքները կարող են օգնել հասկանալու, թե սննդատարրերի տարբեր աղբյուրներն ինչպես են ազդում մշակաբույսի աճի առանձին փուլերի, բերքի ձևավորման և արտադրանքի որակի վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել հողի բերրիության պահպանման և պարարտանյութերի նպատակային օգտագործման փոխկապակցվածությունը։ Տարածաշրջանային տվյալների հիման վրա ձևավորված գիտական եզրակացությունները կարող են օգտակար լինել հետագա ագրոնոմիական փորձերի, պարարտացման համակարգերի կատարելագործման և բանջարաբոստանային մշակաբույսերի արտադրության արդյունավետության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է դդմի հանքային և օրգանական սնուցման կենսաբանական, ագրոքիմիական, արտադրական և որակական հետևանքների համալիր ուսումնասիրություն՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով տարածաշրջանային հողակլիմայական պայմաններին, բերքի ձևավորման մեխանիզմներին և հողի բերրիության պահպանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բանջարաբուծության, ագրոնոմիայի, ագրոքիմիայի, հողագիտության, բույսերի սնուցման և կայուն գյուղատնտեսության ոլորտների հետազոտողների, գյուղատնտեսների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է կառավարչական որոշումների ընդունման արդյունավետության ուսումնասիրությանը՝ ՀՀ առևտրային բանկերի գործունեության նյութերի հիման վրա։ Գրքում ուսումնասիրվում է բանկային կառավարման համակարգում որոշումների կայացման դերը, դրանց որակի և հիմնավորվածության ազդեցությունը ֆինանսական կազմակերպության գործունեության արդյունավետության, մրցունակության և կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարչական որոշումների ընդունման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերին, որոշումների մշակման և իրականացման փուլերին, տեղեկատվության հավաքագրման ու վերլուծության գործընթացներին, ինչպես նաև տարբեր ռիսկերի գնահատմանը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ՀՀ առևտրային բանկերի գործունեությանը բնորոշ կառավարչական խնդիրները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել որոշումների արդյունավետության վրա՝ ներառյալ ֆինանսական ցուցանիշները, շուկայական միջավայրը, մրցակցային պայմանները, հաճախորդների վարքագիծը, ռիսկերի մակարդակը և բանկի ներքին կառավարման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ ժամանակակից բանկային համակարգում արագ և հիմնավորված որոշումների ընդունումը մեծ նշանակություն ունի ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման, ռիսկերի նվազեցման և բանկի երկարաժամկետ զարգացման ապահովման համար։ Աշխատանքում ներկայացվող մոտեցումները կարող են հիմք ծառայել կառավարչական որոշումների գնահատման չափանիշների կատարելագործման, որոշումների ընդունման գործընթացի օպտիմալացման և բանկային կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ ՀՀ առևտրային բանկերի գործունեության վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրության տեսական դրույթները կապել գործնական տվյալների և իրական կառավարման խնդիրների հետ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել բանկային ոլորտի ղեկավարներին և մասնագետներին, տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և տնտեսագիտական ու ֆինանսական ուղղությունների ուսանողներին։

Другие предметы

«Տարեգիրք: (ԶԼՄ արձագանքներ) 2011» տիպի հրատարակությունը սովորաբար ներկայացնում է տեղեկատվական-մատենագիտական կամ վերլուծական ժողովածու, որտեղ համակարգված կերպով ամփոփվում են տվյալ տարվա ընթացքում զանգվածային լրատվամիջոցների (թերթեր, հեռուստատեսություն, առցանց հարթակներ) արձագանքները տարբեր կարևոր իրադարձությունների վերաբերյալ։ Այսպիսի տարեգրքերը նպատակ ունեն փաստագրել տեղեկատվական դաշտում ձևավորված հիմնական թեմաները, հանրային հետաքրքրության առանցքային հարցերը և ԶԼՄ-ների դիրքորոշումների բազմազանությունը՝ ստեղծելով մեդիա գործընթացների ամբողջական պատկեր տվյալ տարվա համար։ 2011 թվականի համար նման նյութերը սովորաբար ներառում են քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և սոցիալական իրադարձությունների լուսաբանումների վերլուծություն, ինչպես նաև լրատվամիջոցների լեզվական և գաղափարական առանձնահատկությունների դիտարկում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն, թե ինչպես են տարբեր ԶԼՄ-ներ մեկնաբանել պետական քաղաքականությունը, հասարակական զարգացումները, միջազգային իրադարձությունները և մշակութային գործընթացները, ինչպես նաև ինչ տեղեկատվական շեշտադրումներ են գերակշռել տվյալ ժամանակահատվածում։ Այսպիսի տարեգրքերը կարևոր աղբյուր են մեդիա ուսումնասիրությունների, լրագրագիտության և ժամանակակից պատմության համար, քանի որ թույլ են տալիս հետևել տեղեկատվական հոսքերի զարգացմանը և հասարակական կարծիքի ձևավորման մեխանիզմներին։ Միաժամանակ դրանք ծառայում են որպես փաստագրական հիմք հետագա գիտական ուսումնասիրությունների համար՝ ապահովելով ԶԼՄ-ների գործունեության համակարգված պատկեր։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի նորադրեներգիկ համակարգի և ուղեղիկի կենտրոնական կորիզների նեյրոնային ակտիվության միջև ֆունկցիոնալ փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նորադրենալինային նյարդային մեխանիզմների հնարավոր մոդուլացնող ազդեցությունն է ուղեղիկի խորքային կառուցվածքների նեյրոնների ինքնաբուխ կամ ֆոնային իմպուլսային գործունեության վրա։ Քննվում են ուղեղիկի կենտրոնական կորիզների ֆունկցիոնալ կազմակերպման առանձնահատկությունները, դրանց մասնակցությունը շարժողական գործընթացների կարգավորմանը և կենտրոնական նյարդային համակարգի տարբեր բաժինների հետ ունեցած փոխադարձ կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորադրեներգիկ համակարգին՝ որպես նեյրոնների գրգռելիության, սինապսային հաղորդման և նյարդային ցանցերի ընդհանուր ակտիվության կարգավորման կարևոր մեխանիզմներից մեկին։ Ֆոնային իմպուլսային ակտիվությունը դիտարկվում է որպես նեյրոնների ֆունկցիոնալ վիճակը բնութագրող ցուցանիշ, որի փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նյարդաքիմիական ազդեցությունների ուղղվածությունն ու բնույթը։ Վերլուծվում են նեյրոնային իմպուլսների հաճախականության, ռիթմայնության և ակտիվության ժամանակային կազմակերպման փոփոխությունները՝ նորադրեներգիկ կարգավորման հետ դրանց հնարավոր կապերը բացահայտելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուղեղիկի տարբեր կենտրոնական կորիզների արձագանքների համեմատական ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց նեյրոնները կարող են տարբերվել ֆունկցիոնալ նշանակությամբ և նյարդաքիմիական ազդեցությունների նկատմամբ զգայունությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել նեյրոֆիզիոլոգիական և էլեկտրոֆիզիոլոգիական դիտարկումները՝ ստացված տվյալները նյարդային համակարգի ընդհանուր կարգավորիչ մեխանիզմների համատեքստում մեկնաբանելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ուղեղիկի գործունեության և գլխուղեղի մոդուլացնող համակարգերի փոխազդեցության նշանակությանը շարժումների համաձայնեցման, մկանային տոնուսի, դիրքային վերահսկողության և շարժողական արձագանքների կազմակերպման գործընթացներում։ Նման ուսումնասիրությունները նպաստում են ուղեղիկի նեյրոնային ցանցերի աշխատանքի և դրանց նյարդաքիմիական կարգավորման վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, նյարդաքիմիայի և էլեկտրոֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ կենտրոնական նյարդային համակարգում նորադրեներգիկ կարգավորման և ուղեղիկային նեյրոնների ֆոնային ակտիվության փոխկապակցվածությունը բացահայտելու նպատակով։