Ձեռնարկությունների հիմնական կապիտալ

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Ուիլյամ Շեքսպիրի դրամատուրգիական լեզվում բառակազմական միջոցների գործառական, գործաբանական և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով բառերի կառուցվածքային փոփոխությունը, նոր բառերի ստեղծումը և արդեն գոյություն ունեցող միավորների վերաիմաստավորումը մասնակցում են կերպարների խոսքի ձևավորմանը, հաղորդակցական նպատակների արտահայտմանը և դրամատիկական իրավիճակների ստեղծմանը։ Քննվում են ածանցումը, բառաբարդումը, փոխակարգումը և անգլերենի բառակազմական համակարգին բնորոշ այլ միջոցներ՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն դրանց կառուցվածքին, այլև կոնկրետ խոսքային միջավայրում ձեռք բերած նշանակությանը։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում հեղինակային նորակազմություններին և բառային ստեղծագործականությանը, որոնց միջոցով հնարավոր է դառնում արտահայտել կերպարների հուզական վիճակը, վերաբերմունքը, գնահատականը, հեգնանքը, հակադրությունը կամ խոսքային անհատականությունը։ Գործաբանական տեսանկյունից ուսումնասիրվում է, թե բառակազմական ընտրությունն ինչպես է պայմանավորված խոսողի նպատակով, հաղորդակցական իրավիճակով, զրուցակիցների փոխհարաբերություններով և դրամատիկական համատեքստով։ Ոճական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նման լեզվական միավորների դերը արտահայտչականության, պատկերավորության, հումորային կամ երգիծական ազդեցության և կերպարային խոսքի տարբերակման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սոցիալական դիրքի, մասնագիտական պատկանելության և խոսքային վարքագծի արտացոլումը կերպարների բառապաշարում, քանի որ տարբեր բառակազմական ձևերի ընտրությունը կարող է ծառայել նաև նրանց անհատականացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել տարբեր ժանրերի պիեսների համեմատություն՝ բացահայտելով բառակազմական միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները ողբերգական, կատակերգական և պատմական դրամատուրգիական համատեքստերում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև լեզվական ձևի և գեղարվեստական իմաստի փոխհարաբերությանը՝ ցույց տալով, որ բառակազմությունը գրական տեքստում հանդես է գալիս ոչ միայն որպես բառապաշարի հարստացման եղանակ, այլև որպես հեղինակային ոճի կառուցման կարևոր գործիք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բառակազմության տեսության, գործաբանության, լեզվաոճագիտության և գրական տեքստի լեզվաբանական վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելու դրամատուրգիական խոսքում բառային կառուցվածքի հաղորդակցական և գեղարվեստական ներուժը։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է եռանկյունաչափական Ֆուրիեի շարքերի և Ֆուրիե–Ուոլշի շարքերի Չեզարոյի մեթոդով գումարման տեսական ուսումնասիրությանը՝ ֆունկցիաների ներկայացման, շարքերի զուգամիտության և ընդհանրացված գումարման մեթոդների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավիճակներն են, երբ Ֆուրիեի շարքի սովորական մասնակի գումարները չեն ապահովում անհրաժեշտ զուգամիտություն կամ ունեն բարդ տատանողական վարք, մինչդեռ մասնակի գումարների համապատասխան միջինացումը հնարավորություն է տալիս ստանալ ավելի կայուն սահմանային հատկություններ։ Քննվում են Չեզարոյի գումարման սկզբունքները, տարբեր կարգերի միջինացումների կառուցվածքը և դրանց կապը շարքերի սովորական զուգամիտության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում եռանկյունաչափական օրթոգոնալ համակարգի հիման վրա ստացված Ֆուրիեի շարքերին՝ ուսումնասիրելով դրանց Չեզարոյի միջինների վարքը և ֆունկցիայի վերականգնման համար անհրաժեշտ պայմանները։ Դիտարկվում է նաև Ուոլշի ֆունկցիաների համակարգը, որն իր կառուցվածքով տարբերվում է դասական եռանկյունաչափական համակարգից և կարևոր դեր ունի հարմոնիկ անալիզի ու դիսկրետ բնույթի օրթոգոնալ ներկայացումների տեսության մեջ։ Համեմատվում են երկու օրթոգոնալ համակարգերի համապատասխան շարքերի գումարման առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով ընդհանուր օրինաչափություններն ու կառուցվածքային տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գումարման միջուկների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց հատկությունները պայմանավորում են Չեզարոյի միջինների զուգամիտությունը, տեղայնացման երևույթները և մոտարկման արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել կետային, գրեթե ամենուրեք և համապատասխան ֆունկցիոնալ տարածությունների նորմով զուգամիտության խնդիրները, ինչպես նաև տարբեր դասերի ֆունկցիաների համար գործող բավարար պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ընդհանրացված գումարման մեթոդների դերին այնպիսի շարքերի ուսումնասիրման ժամանակ, որոնց սովորական գումարումը սահմանափակ հնարավորություններ ունի։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է Ֆուրիեի անալիզի, օրթոգոնալ շարքերի տեսության, իրական անալիզի և ֆունկցիոնալ անալիզի մեթոդները՝ եռանկյունաչափական և Ուոլշի համակարգերի համար Չեզարոյի գումարման հատկությունները և դրանց զուգամիտության օրինաչափությունները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի գիտական գրադարանում պահպանվող հնատիպ և հազվագյուտ գրական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ գրքագիտական, մատենագիտական և պատմամշակութային տեսանկյուններից։ Հետազոտության առանցքում գրադարանի արժեքավոր հավաքածուի ձևավորման պատմությունն է, դրա համալրման աղբյուրները, պահպանվող հրատարակությունների ժամանակագրական ու լեզվական կազմը, ինչպես նաև առանձին գրքերի գիտական և մշակութային նշանակությունը։ Հավաքածուի ձևավորման գործում առանձնահատուկ դեր է ունեցել գրադարանի առաջին ղեկավար Մուշեղ Գասպարյանը, որի ջանքերով 1923 թվականին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Մատենադարանից նորաստեղծ մանկավարժական ինստիտուտի գրադարան է տեղափոխվել շուրջ 5000 օրինակ հայագիտական, պատմագիտական, մանկավարժական, հոգեբանական, փիլիսոփայական և գեղարվեստական գրականություն, ինչպես նաև հայկական հայտնի պարբերականների հավաքանիներ։ Ուսումնասիրության կարևոր հատվածը կազմում է մինչև 1800 թվականը տպագրված հնատիպ գրքերի նկարագրությունը։ Հետազոտության տվյալներով՝ այդպիսի հրատարակությունները 27-ն են, որոնցից 26-ը հայերեն են, իսկ մեկը՝ ռուսերեն։ Հավաքածուի ամենահին գրքերից է 1669 թվականին Ամստերդամում Ոսկան Երևանցու տպարանում հրատարակված Առաքել Դավրիժեցու պատմական աշխատությունը, որն ունի բացառիկ մատենագիտական և պատմական արժեք։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև ավելի ուշ շրջանի հազվագյուտ հրատարակությունները, այդ թվում՝ հայ գրականության նշանավոր հեղինակների առաջին հրատարակությունները, որոնք արժեքավոր են ոչ միայն իրենց բովանդակությամբ, այլև որպես հայ գրատպության և գրքի մշակույթի զարգացման վկայություններ։ Հավաքածուն համալրվել է նաև հետագա նվիրատվությունների, ձեռքբերումների և այլ գրադարանային ֆոնդերից փոխանցված նյութերի միջոցով։ Այդ շարքում առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում 19-րդ դարի հրատարակությունները և տարբեր ժամանակաշրջաններում Հայաստանից ու արտերկրից ստացված հազվագյուտ գրքերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև գրքերի ֆիզիկական վիճակի, պահպանության, հաշվառման և մատենագիտական նկարագրման խնդիրների ուսումնասիրությունը, քանի որ հնատիպ հրատարակությունները պահանջում են հատուկ պահպանության պայմաններ և մասնագիտական վերականգնման մոտեցումներ։ Նման հավաքածուների արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն դրանց քանակով, այլև յուրաքանչյուր առանձին օրինակի եզակիությամբ, հրատարակության պատմությամբ, տպագրական կենտրոնով, լեզվով, կազմով, հիշատակարաններով, սեփականատիրական նշումներով և գրքի հետ կապված այլ նյութական ու պատմական վկայություններով։ Հատուկ նշանակություն ունեն նաև գրքերի լուսանցային գրառումները, ընծայականները, կնիքները և ձեռագիր հիշատակությունները, որոնք կարող են լրացուցիչ տեղեկություններ հաղորդել դրանց նախկին սեփականատերերի, ընթերցողների և շրջանառության ուղիների մասին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայ գրքի պատմության ուսումնասիրման համար, քանի որ հավաքածուն պահպանել է տարբեր դարաշրջանների տպագիր մշակույթի նմուշներ և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայ գրքի տարածման, հավաքագրման ու պահպանման պատմությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել հազվագյուտ հրատարակությունների ամբողջական հաշվառմանը, դրանց թվայնացմանը, մատենագիտական շտեմարանների ստեղծմանը և գիտական շրջանառության մեջ առավել լայն ընդգրկմանը։ Նման աշխատանքը նաև կարևոր է գրադարանի մշակութային ժառանգության հանրահռչակման տեսանկյունից, քանի որ հնատիպ և հազվագյուտ գրքերը կարող են դիտարկվել որպես ազգային հիշողության, կրթության, գիտության և գրատպության պատմության նյութական վկայություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է համալսարանի գիտական գրադարանի հնատիպ ու հազվագյուտ գրքերի հավաքածուն որպես արժեքավոր գրքագիտական և պատմամշակութային ժառանգություն՝ բացահայտելով դրա ձևավորման պատմությունը, կազմը, առանձին հրատարակությունների յուրահատկությունները, պահպանության խնդիրներն ու գիտական ներուժը։

Литература

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Իբն Հիշամի «ալ-Սիրա ալ-Նաբավիյյա» ստեղծագործության տեքստաբանական վերլուծությանը՝ ընդգրկելով դրա ձեռագրային ավանդույթը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պատմա-աղբյուրագիտական արժեքը։ Գրքում ներկայացվում են իսլամական վաղ շրջանի կենսագրական գրականության ձևավորման հիմնական փուլերը, ինչպես նաև Իբն Հիշամի խմբագրական աշխատանքի բնույթը՝ համեմատելով նախորդ աղբյուրների և տարբեր փոխանցված տարբերակների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է տեքստի կառուցվածքային շերտերը, հավելումները և կրճատումները՝ բացահայտելով պատմական նյութի ձևափոխման մեխանիզմները և հեղինակային միջամտության սահմանները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ձեռագրագիտական խնդիրները, տարբեր ձեռագրային ավանդույթների համեմատությունը և տեքստի վերականգնման մեթոդները՝ ժամանակակից քննադատական հրատարակությունների սկզբունքների հիման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աղբյուրների վավերականության գնահատմանը և «սիրա» ժանրի զարգացման մեջ Իբն Հիշամի դերին։ Գիրքը նախատեսված է արևելագետների, իսլամագետների, պատմաբանների, տեքստաբանների և համապատասխան ոլորտների հետազոտողների համար՝ առաջարկելով համակողմանի տեքստաբանական վերլուծություն «ալ-Սիրա ալ-Նաբավիյյա»-ի վերաբերյալ։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պողպատե ձուլվածքի լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակի ուսումնասիրությանը փոփոխական ջերմային դաշտում՝ ընդգրկելով ինչպես տեսական մոդելավորում, այնպես էլ ինժեներական վերլուծություն։ Գրքում ներկայացվում են ջերմային լարումների առաջացման մեխանիզմները, որոնք պայմանավորված են անհամասեռ տաքացմամբ և հովացմամբ, ինչպես նաև նյութի ներսում ջերմաստիճանային գրադիենտների ազդեցությամբ առաջացող դեֆորմացիոն գործընթացները։ Հեղինակը վերլուծում է պողպատի մեխանիկական հատկությունների փոփոխությունը ջերմաստիճանից կախվածության պայմաններում և ուսումնասիրում է լարվածությունների բաշխման օրինաչափությունները ձուլման տարբեր փուլերում։ Աշխատության մեջ կիրառվում են մաթեմատիկական մոդելավորման և հաշվարկային մեթոդներ՝ ներառյալ ջերմահաղորդման և էլաստոպլաստիկ դեֆորմացիայի համակցված մոդելները, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել նյութի վարքագիծը ոչ ստացիոնար ջերմային պայմաններում։ Ներկայացվում են նաև փորձարարական տվյալներ, որոնք հաստատում են տեսական հաշվարկների արդյունքները և թույլ են տալիս բարելավել ձուլման տեխնոլոգիական գործընթացները՝ նվազեցնելով ներքին լարումները և կառուցվածքային թերությունները։ Գիրքը նախատեսված է մետալուրգների, նյութագետների, մեքենաշինության ինժեներների, գիտաշխատողների և տեխնիկական համալսարանների ուսանողների համար։

Педагогика

Այս գիրքը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում համակարգչային ուսուցման ադապտացիոն մեթոդների կիրառման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով ժամանակակից կրթական տեխնոլոգիաների ներդրման կարևոր ուղղություններից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են անհատականացված ուսուցման սկզբունքները, համակարգչային միջոցների կիրառման հնարավորությունները, սովորողների առանձնահատկություններին համապատասխան ուսումնական գործընթացի կազմակերպման մեթոդները և թվային միջավայրի ազդեցությունը կրթության արդյունավետության վրա։ Գրքում քննարկվում են ադապտացիոն ուսուցման մոդելներ, ծրագրային գործիքների կիրառման եղանակներ և մանկավարժական մոտեցումներ, որոնք նպաստում են սովորողների գիտելիքների յուրացման, ինքնուրույն աշխատանքի և տեղեկատվական հմտությունների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթական տեխնոլոգիաների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և դպրոցական կրթության արդիականացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։