Մանրածախ առևտրի տնտեսավիճակագրական ուսումնասիրության հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

История

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի Հանրապետությունում պահպանողականության ձևավորման, զարգացման և վերափոխման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով երկրի պատմական, գաղափարախոսական և սոցիալ-մշակութային փոփոխությունների լայն համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում պահպանողական քաղաքական մտքի և հասարակական դիրքորոշումների զարգացումն է, ինչպես նաև դրանց արտահայտությունը Թուրքիայի կուսակցական համակարգում և պետական կառավարման տարբեր փուլերում։ Ուսումնասիրությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում Դեմոկրատական կուսակցության և «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության կառավարման շրջաններին՝ փորձելով բացահայտել դրանց քաղաքական գաղափարախոսության, պետական կառավարման մոտեցումների և հասարակական հենարանի առանձնահատկությունները։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել աշխարհիկության և կրոնականության հարաբերակցությունը, ազգային և կրոնական ինքնության դերը, ավանդական արժեքների պահպանումը, ընտանիքի և հասարակության վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև պահպանողականության և արդիականացման փոխհարաբերությունը։ Կարևոր ուղղություն է պահպանողականության քաղաքական բովանդակության փոփոխության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով Թուրքիայի ներքաղաքական զարգացումները, քաղաքայինացման և սոցիալական վերափոխումների գործընթացները, կրթության և մշակույթի ոլորտների փոփոխությունները և հասարակության տարբեր խմբերի միջև արժեքային տարբերությունները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է պահպանողական գաղափարախոսությունը տարբեր պատմական փուլերում հարմարվել փոփոխվող քաղաքական և սոցիալական պայմաններին և ինչպես է այն ազդել իշխանության և հասարակության փոխհարաբերությունների վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նաև «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության իշխանության շրջանում պահպանողականության նոր ձևերի, քաղաքական իսլամի, ազգային ինքնության և պետականության գաղափարների փոխազդեցությանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել Թուրքիայի նորագույն պատմությամբ, քաղաքական համակարգով, գաղափարախոսությունների զարգացմամբ և հասարակական գործընթացներով հետաքրքրվող պատմաբանների, քաղաքագետների, սոցիոլոգների, տարածաշրջանագետների և հետազոտողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է սպառողական վարկավորման ոլորտում առաջացող վարկային ռիսկերի գնահատման, մոդելավորման և կառավարման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի գործունեության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում ֆիզիկական անձանց տրամադրվող վարկերի վերադարձելիության գնահատումն է, վարկառուների վճարունակության կանխատեսումը, հնարավոր կորուստների չափումը և այնպիսի կառավարման մեխանիզմների մշակումը, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել վարկային պորտֆելի ռիսկայնությունը՝ միաժամանակ պահպանելով սպառողական վարկավորման տնտեսական արդյունավետությունը։ Սպառողական վարկային ռիսկը դիտարկվում է որպես բանկի ֆինանսական կայունության վրա ազդող կարևոր գործոն, քանի որ մեծ թվով անհատ վարկառուներից կազմված պորտֆելում նույնիսկ առանձին վարկերի համեմատաբար փոքր չափերի պայմաններում վճարումների ուշացումների և պարտավորությունների չկատարման կուտակային ազդեցությունը կարող է նշանակալի լինել։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է վարկառուի կողմից պայմանագրային պարտավորությունների չկատարման հավանականության և դրա հետևանքով բանկի հնարավոր ֆինանսական կորուստների գնահատման վրա։ Ուսումնասիրվում են վարկային ռիսկի առաջացման պատճառները՝ կապված վարկառուի եկամուտների, զբաղվածության կայունության, արդեն գոյություն ունեցող պարտքային բեռի, վարկային պատմության, ընտանիքի ֆինանսական պարտավորությունների և այլ սոցիալ-տնտեսական գործոնների հետ։ Միաժամանակ հաշվի են առնվում արտաքին միջավայրի ազդեցությունները, քանի որ բնակչության եկամուտների, զբաղվածության, գնաճային միջավայրի, տոկոսադրույքների և ընդհանուր տնտեսական ակտիվության փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ տնային տնտեսությունների պարտքային պարտավորությունները սպասարկելու հնարավորության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է վարկառուների վարկունակության գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությունը։ Ավանդական փորձագիտական գնահատման հետ համադրվում են քանակական մոտեցումները, որոնց միջոցով հնարավոր է մեծ թվով դիմորդների վերաբերյալ տվյալները մշակել միասնական չափանիշներով։ Վարկային սքորինգը դիտարկվում է որպես սպառողական վարկավորման գործընթացի կարևոր գործիք, որը հնարավորություն է տալիս վարկառուին բնութագրող տարբեր ցուցանիշների հիման վրա գնահատել նրա ռիսկայնությունը և դասակարգել վարկային դիմումները։ Սքորինգային համակարգի կառուցման ընթացքում կարևորվում է համապատասխան փոփոխականների ընտրությունը, տվյալների որակը, յուրաքանչյուր գործոնի կանխատեսողական նշանակության գնահատումը և վերջնական գնահատականի կապը վարկային պարտավորությունների հետագա կատարման հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում վիճակագրական և տնտեսաչափական մոդելների կիրառմանը։ Վարկային ռիսկի գնահատման համար կարող են օգտագործվել դասակարգման և հավանականային գնահատման տարբեր մեթոդներ, որոնց նպատակն է պատմական տվյալների հիման վրա բացահայտել վարկառուի բնութագրերի և պարտավորությունների կատարման միջև օրինաչափությունները։ Մոդելի արդյունավետությունը գնահատվում է ոչ միայն այն հանգամանքով, թե որքան ճիշտ է այն հայտնաբերում բարձր ռիսկային վարկառուներին, այլև որքանով է կարողանում տարբերակել ռիսկայնության տարբեր մակարդակներ ունեցող հաճախորդներին և պահպանել կանխատեսման կայունությունը նոր տվյալների նկատմամբ։ Կարևոր խնդիր է սխալ դասակարգման տնտեսական հետևանքների գնահատումը։ Եթե բարձր ռիսկ ունեցող վարկառուն սխալմամբ գնահատվում է որպես հուսալի, բանկը կարող է կրել վարկային կորուստ, իսկ եթե վճարունակ հաճախորդը դասակարգվում է չափազանց բարձր ռիսկային խմբում, բանկը կարող է կորցնել եկամտաբեր գործարքի հնարավորությունը։ Հետևաբար արդյունավետ մոդելը պետք է հավասարակշռի ռիսկի նվազեցման և վարկավորման հնարավորությունների պահպանման խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են վարկային պատմության նշանակությունը և վարկառուի նախկին ֆինանսական վարքագծից ստացվող տեղեկատվության կիրառման հնարավորությունները։ Նախկին վարկերի մարման կարգապահությունը, վճարումների ուշացումների առկայությունը, գործող պարտավորությունների քանակը և վարկային ակտիվության այլ ցուցանիշներ կարող են կարևոր տեղեկատվություն տրամադրել ապագա վարքագծի գնահատման համար։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ վարկային պատմությունը պետք է դիտարկել այլ ֆինանսական և սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների հետ համատեղ, քանի որ վարկառուի ներկայիս ֆինանսական վիճակը կարող է տարբերվել նրա նախկին պայմաններից։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի պարտքային բեռի գնահատումը։ Վարկառուի եկամուտների և պարբերական պարտքային վճարումների հարաբերակցությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե եկամտի ինչ մասն է արդեն ուղղվում ֆինանսական պարտավորությունների կատարմանը և որքան լրացուցիչ վարկային բեռ կարող է կրել տվյալ անձը։ Այս ցուցանիշի ուսումնասիրությունը կարևոր է գերվարկավորման ռիսկի բացահայտման համար։ Սպառողական վարկավորման արագ ընդլայնման պայմաններում միևնույն անձը կարող է ունենալ մի քանի պարտավորություններ տարբեր ֆինանսական կազմակերպությունների նկատմամբ, ինչի հետևանքով միայն մեկ վարկի չափի գնահատումը բավարար չէ նրա իրական վճարունակությունը հասկանալու համար։ Առանձին ուղղություն է վարկային պորտֆելի մակարդակով ռիսկի ուսումնասիրությունը։ Անհատական վարկառուների գնահատումը լրացվում է պորտֆելի կառուցվածքի վերլուծությամբ՝ ըստ վարկատեսակների, ժամկետների, վարկառուների խմբերի և ռիսկային դասերի։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ռիսկի կենտրոնացումները և գնահատել, թե պորտֆելի որ հատվածներում կարող են ձևավորվել առավել նշանակալի կորուստներ։ Դիվերսիֆիկացիայի սկզբունքը դիտարկվում է որպես ռիսկի կառավարման միջոց, սակայն սպառողական պորտֆելի դեպքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ բազմաթիվ վարկառուների ֆինանսական վիճակը կարող է միաժամանակ վատթարանալ ընդհանուր մակրոտնտեսական գործոնների ազդեցության հետևանքով։ Այդ պատճառով մեծ թվով փոքր վարկերի առկայությունը ինքնին ամբողջությամբ չի վերացնում համակարգային բնույթի ռիսկերը։ Կարևորվում է վարկային կորուստների կանխատեսման խնդիրը։ Ռիսկի քանակական գնահատման շրջանակում կարող են դիտարկվել պարտավորության չկատարման հավանականությունը, չկատարման պահին առկա վարկային պահանջի չափը և հնարավոր կորստի մակարդակը։ Այս բաղադրիչների համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել հնարավոր կամ ակնկալվող վարկային կորուստների գնահատականներ և դրանք կիրառել պորտֆելի կառավարման, գնագոյացման և ֆինանսական պլանավորման ընթացքում։ Նման գնահատումները հատկապես կարևոր են այն պատճառով, որ բանկի նպատակն է ոչ միայն արձագանքել արդեն առաջացած խնդրահարույց վարկերին, այլև հնարավոր կորուստները կանխատեսել դեռևս վարկավորման և պորտֆելի կառավարման փուլերում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ռիսկի վրա հիմնված գնագոյացումը։ Տարբեր վարկառուներ կարող են ունենալ տարբեր մակարդակի վարկային ռիսկ, և այդ տարբերությունը կարող է հաշվի առնվել վարկավորման պայմանների ձևավորման ընթացքում։ Միաժամանակ տոկոսադրույքի բարձրացումը որպես ռիսկի փոխհատուցման միջոց ունի սահմանափակումներ, քանի որ չափազանց ծանր վճարային պայմանները կարող են իրենց հերթին մեծացնել վարկառուի ֆինանսական բեռը։ Հետևաբար գնագոյացման արդյունավետ համակարգը պետք է համադրի վարկի ռիսկայնությունը, ֆինանսավորման արժեքը, գործառնական ծախսերը, մրցակցային պայմանները և բանկի նպատակային եկամտաբերությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում վարկային հայտի ընդունումից հետո իրականացվող մշտադիտարկմանը։ Վարկառուի ֆինանսական վիճակը կարող է փոխվել վարկի ամբողջ ժամկետի ընթացքում, ուստի սկզբնական գնահատականը չի կարող դիտարկվել որպես անփոփոխ։ Վճարումների վարքագծի, ուշացումների և պարտքային բեռի փոփոխությունների դիտարկումը հնարավորություն է տալիս վաղ փուլում հայտնաբերել ռիսկի աճի նշանները։ Վաղ նախազգուշացման համակարգերը կարող են օգտագործվել խնդրահարույց վարկերի ձևավորումը կանխելու կամ դրանց հետևանքները նվազեցնելու նպատակով։ Այս համակարգերի արդյունավետությունը կախված է այն ցուցանիշների ճիշտ ընտրությունից, որոնք կարող են ժամանակին ազդարարել վարկառուի վճարունակության վատթարացման մասին։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են նաև ժամկետանց և խնդրահարույց վարկերի կառավարման մոտեցումները։ Կարևորվում է հաճախորդների դասակարգումը ըստ վճարումների ուշացման պատճառների և ֆինանսական վիճակի, քանի որ ժամանակավոր վճարային դժվարություն ունեցող վարկառուի և երկարաժամկետ անվճարունակության բարձր ռիսկ ունեցող հաճախորդի նկատմամբ կիրառվող կառավարման միջոցները կարող են տարբեր լինել։ Բանկի համար անհրաժեշտ է գնահատել պարտքի վերականգնման հավանականությունը, հետագա սպասարկման ծախսերը և հնարավոր կորուստները։ Այս գործընթացի արդյունավետ կազմակերպումը կարող է նվազեցնել արդեն իրացված վարկային ռիսկի ֆինանսական հետևանքները։ Առանձին նշանակություն ունի սթրես-թեստավորման կիրառումը։ Սպառողական վարկային պորտֆելի կայունությունը կարելի է ուսումնասիրել տարբեր անբարենպաստ տնտեսական սցենարների պայմաններում՝ գնահատելով, թե եկամուտների նվազումը, գործազրկության աճը, տոկոսային բեռի փոփոխությունը կամ այլ գործոններ ինչպես կարող են ազդել վարկառուների վճարունակության և բանկի հնարավոր կորուստների վրա։ Սցենարային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել պորտֆելի առավել խոցելի հատվածները և նախապես գնահատել բանկի կարողությունը դիմակայելու բացասական զարգացումներին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մոդելային ռիսկին։ Վարկային ռիսկի գնահատման ցանկացած մոդել իրականության պարզեցված ներկայացում է և կարող է կորցնել արդյունավետությունը, եթե փոխվում են վարկառուների վարքագիծը, տնտեսական միջավայրը կամ բանկի վարկային քաղաքականությունը։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է պարբերաբար ստուգել մոդելների կանխատեսողական կարողությունը, համեմատել կանխատեսումները փաստացի արդյունքների հետ և անհրաժեշտության դեպքում վերանայել պարամետրերը։ Տվյալների որակը նույնպես դիտարկվում է որպես առանցքային խնդիր, քանի որ սխալ, թերի կամ ոչ ներկայացուցչական տվյալների վրա կառուցված մոդելը կարող է հանգեցնել ռիսկի ոչ ճիշտ գնահատման։ Հայաստանի առևտրային բանկերի համատեքստում ուսումնասիրվում են սպառողական վարկավորման շուկայի առանձնահատկությունները, բանկերի վարկային քաղաքականության կազմակերպումը, տեղեկատվական ենթակառուցվածքների օգտագործումը և ռիսկերի կառավարման ներքին համակարգերի կատարելագործման հնարավորությունները։ Տեղական շուկայի համար կարևոր է մոդելները համապատասխանեցնել տվյալների հասանելիությանը, բնակչության եկամուտների կառուցվածքին, վարկային վարքագծին և ֆինանսական համակարգի առանձնահատկություններին։ Միջազգային փորձի մեխանիկական կիրառման փոխարեն կարևորվում է տեղական տվյալների վրա մոդելների փորձարկումը և դրանց պարբերական վերագնահատումը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել վիճակագրական, տնտեսաչափական և համեմատական վերլուծության մեթոդները, վարկային պորտֆելների կառուցվածքային ուսումնասիրությունը, սքորինգային մոդելների կառուցումը և դրանց կանխատեսողական հատկությունների գնահատումը։ Պատմական վարկային տվյալների հիման վրա հնարավոր է առանձնացնել վարկառուների վարքագծի վրա առավել մեծ ազդեցություն ունեցող գործոնները և կառուցել ռիսկային դասակարգման համակարգեր։ Ստացված արդյունքները կարող են համադրվել բանկերի փաստացի վարկային կորուստների հետ՝ մոդելների կիրառական արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում է նաև տարբեր մոդելների համեմատությունը՝ պարզելու, թե տվյալ տեղեկատվական բազայի և սպառողական վարկային պորտֆելի կառուցվածքի պայմաններում որ մեթոդներն են ապահովում առավել կայուն տարբերակում ռիսկային խմբերի միջև։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է սպառողական վարկավորման աճին զուգահեռ վարկային ռիսկերի արդյունավետ վերահսկման անհրաժեշտությամբ։ Վարկային որոշումների որակի բարելավումը կարող է նպաստել խնդրահարույց պարտքերի նվազեցմանը, պորտֆելի որակի պահպանմանը և բանկային ռեսուրսների առավել արդյունավետ բաշխմանը։ Միաժամանակ չափազանց պահպանողական վարկային քաղաքականությունը կարող է սահմանափակել վճարունակ հաճախորդների ֆինանսավորման հնարավորությունները, ուստի ռիսկի կառավարումը դիտարկվում է որպես ռիսկի և եկամտաբերության հավասարակշռման գործընթաց։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է սպառողական վարկային ռիսկի գնահատման և կառավարման համալիր մոտեցում՝ միավորելով վարկառուի անհատական վարկունակության գնահատումը, սքորինգային ու վիճակագրական մոդելավորումը, պորտֆելային վերլուծությունը, հնարավոր կորուստների կանխատեսումը, մշտադիտարկումը և սթրեսային իրավիճակների գնահատումը։ Այն կարող է օգտակար լինել բանկային գործի, ֆինանսների, ռիսկերի կառավարման և տնտեսաչափության ոլորտների հետազոտողների, բանկային մասնագետների, ռիսկ-մենեջերների, վարկային վերլուծաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ պետական քաղաքականության, ազգային հակասությունների և քաղաքական բռնությունների զարգացման պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ հատկապես XIX դարի վերջից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն քաղաքական, հասարակական և գաղափարական գործընթացների վրա, որոնք աստիճանաբար խորացրին հայ բնակչության անապահով վիճակը և ստեղծեցին զանգվածային հալածանքների համար նպաստավոր պայմաններ։ Քննության են առնվում կայսրության ներքին ճգնաժամերը, ազգային փոքրամասնությունների կարգավիճակը, բարեփոխումների շուրջ միջազգային և ներքին քննարկումները, Հայկական հարցի ձևավորումն ու դրա տեղը եվրոպական տերությունների և Օսմանյան իշխանությունների հարաբերություններում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում XIX դարի վերջի հակահայկական բռնություններին, երիտթուրքական շարժման իշխանության գալուն, ազգայնական գաղափարախոսության ուժեղացմանը և կայսրության ժողովրդագրական ու քաղաքական կառուցվածքը վերափոխելու ձգտումներին։ Դիտարկվում է նաև Բալկանյան պատերազմների և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ազդեցությունը պետական քաղաքականության արմատականացման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է 1915 թվականից սկսված հայ բնակչության տեղահանությունների և զանգվածային ոչնչացման քաղաքականության նախադրյալների վերլուծությունը՝ դրանք ներկայացնելով ոչ թե որպես մեկուսացված իրադարձություններ, այլ որպես նախորդ տասնամյակների ընթացքում զարգացած քաղաքական և գաղափարական գործընթացների հետևանք։ Ուսումնասիրվում են կենտրոնական և տեղական իշխանությունների դերերը, վարչական որոշումների իրականացման մեխանիզմները, պատերազմի պայմանների օգտագործումը և հայ բնակչության նկատմամբ կիրառված քաղաքականության համակարգային բնույթը։ Միաժամանակ անդրադարձ է կատարվում միջազգային դիվանագիտական արձագանքներին, օտարերկրյա դիվանագետների, միսիոներների և այլ ժամանակակիցների վկայություններին, ինչպես նաև հետագայում ձևավորված պատմագիտական մեկնաբանություններին։ Կարևորվում է սկզբնաղբյուրների համեմատական և քննադատական ուսումնասիրությունը, քանի որ տարբեր երկրների պաշտոնական փաստաթղթերը, հուշագրությունները և հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս նույն գործընթացները դիտարկել տարբեր տեսանկյուններից։ Աշխատությունը նպաստում է Հայոց ցեղասպանության պատմական նախադրյալների, Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի ազգային քաղաքականության և զանգվածային բռնության ձևավորման մեխանիզմների առավել ամբողջական ընկալմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայոց ցեղասպանության, Օսմանյան կայսրության պատմության, Հայկական հարցի, միջազգային հարաբերությունների և ցեղասպանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային բեռի և տնտեսության ստվերայնության փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն տնտեսական, ինստիտուցիոնալ և վարքագծային գործոնները, որոնց միջոցով հարկային համակարգը կարող է ազդել տնտեսավարող սուբյեկտների՝ գործունեությունը պաշտոնական կամ ոչ պաշտոնական դաշտում իրականացնելու որոշումների վրա։ Թեմայի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ հարկային բեռի չափը, հարկային պարտավորությունների կատարման պայմանները, վարչարարության արդյունավետությունը և հարկային համակարգի նկատմամբ վստահությունը կարող են էական ազդեցություն ունենալ բիզնեսի վարքագծի և պետական բյուջեի եկամուտների վրա։ Հայաստանի վերաբերյալ ուսումնասիրություններում ևս հարկային համակարգի և ստվերային տնտեսության կապը դիտարկվել է որպես փոխադարձ ազդեցության գործընթաց, որտեղ հարկերից խուսափելու տարածվածությունը կարող է ազդել ինչպես առանձին հարկատուների վարքագծի, այնպես էլ հարկային կարգապահության ընդհանուր մակարդակի վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հարկային բեռի էությունը, դրա հաշվարկման և գնահատման մոտեցումները, հարկերի տեսակները, հարկման դրույքաչափերը, հարկային արտոնությունները և տնտեսության տարբեր ոլորտների վրա հարկային պարտավորությունների ազդեցության առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ վերլուծվում է ստվերային տնտեսության բնույթը, դրա առաջացման պատճառները, տարածման ձևերը և դրա հնարավոր ազդեցությունը տնտեսական աճի, մրցակցության, զբաղվածության, ներդրումների և պետական ֆինանսների վրա։ Հետազոտության առանցքային հարցերից է այն խնդիրը, թե արդյոք բարձր կամ անհավասար ընկալվող հարկային բեռը կարող է խթանել հարկերից խուսափումը և գործունեության մի մասի տեղափոխումը ստվերային դաշտ, և հակառակը՝ որքանով հարկային վարչարարության պարզեցումը, կանխատեսելի հարկային միջավայրը և հարկային կարգապահության բարձրացումը կարող են նպաստել ստվերային գործունեության կրճատմանը։ ՀՀ-ում հարկային քաղաքականության պաշտոնական նպատակների շարքում նույնպես ընդգծվում են հարկային բազայի ընդլայնումը, վարչարարության կատարելագործումը, հարկային բեռի արդար բաշխումը և ստվերային տնտեսության կրճատումը։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև հարկային բեռի և ստվերայնության փոխազդեցության երկկողմ բնույթը։ Մի կողմից՝ հարկային պարտավորությունների չափը և դրանց կատարման ծախսերը կարող են ազդել տնտեսավարողների կողմից ստվերային գործարքներ իրականացնելու շարժառիթների վրա, իսկ մյուս կողմից՝ ստվերային տնտեսության մեծ ծավալը նվազեցնում է հարկային բազան, սահմանափակում պետական եկամուտները և կարող է մեծացնել հարկային բեռը օրինապահ հարկատուների համար։ Այսպիսով, կարող է ձևավորվել ինքնավերարտադրվող գործընթաց, երբ հարկային պարտավորություններից խուսափողների մեծ թիվը նվազեցնում է հարկային կարգապահության նկատմամբ ընդհանուր վստահությունը և լրացուցիչ խթաններ ստեղծում ստվերային վարքագծի համար։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ՀՀ հարկային համակարգի տարբեր ռեժիմների ազդեցությանը տնտեսավարողների վարքագծի վրա։ Օրինակ՝ շրջանառության հարկի համակարգի վերաբերյալ իրականացված բարեփոխումների քննարկումներում շեշտվել է տարբեր հարկման համակարգերի միջև հարկային բեռի տարբերության նվազեցման, փաստաթղթավորված ծախսերի խթանման և այնպիսի պայմանների ձևավորման անհրաժեշտությունը, որոնք չեն ստեղծի բիզնեսի աճը սահմանափակող կամ ստվերային գործունեությունը խրախուսող մոտիվացիաներ։ Հետազոտության մեթոդաբանական մասում կարող են կիրառվել հարկեր/ՀՆԱ հարաբերակցության, հարկային եկամուտների, տարբեր հարկատեսակների բեռի, չդիտարկվող տնտեսության գնահատականների և այլ մակրոտնտեսական ցուցանիշների ժամանակային ու համեմատական վերլուծություններ։ Կարևոր կարող է լինել նաև ոլորտային և կառուցվածքային ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե տնտեսական գործունեության որ ճյուղերում են ստվերայնության ռիսկերը առավել բարձր և ինչպիսի հարկային կամ վարչարարական գործոններ են պայմանավորում այդ տարբերությունները։ ՀՀ-ում հարկային եկամուտների ավելացումը ներկայում ևս կապվում է հարկային վարչարարության կատարելագործման, հարկային կարգապահության բարձրացման և ստվերային տնտեսության կրճատման հետ, ինչը ցույց է տալիս խնդրի շարունակական արդիականությունը։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է նաև արդյունավետ հարկային քաղաքականության այնպիսի սկզբունքների բացահայտումը, որոնք միաժամանակ կապահովեն պետական բյուջեի անհրաժեշտ եկամուտները և չեն ստեղծի չափազանց ծանր վարչական կամ ֆինանսական բեռ օրինական գործունեություն իրականացնող տնտեսավարողների համար։ Այդ նպատակով կարող են առաջարկվել հարկային վարչարարության թվայնացման և պարզեցման, հարկային վերահսկողության ռիսկերի վրա հիմնված մոտեցումների զարգացման, հարկային արտոնությունների վերանայման, հարկային օրենսդրության կանխատեսելիության բարձրացման և հարկ վճարողների իրազեկվածության բարելավման ուղղություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հարկային բեռը և ստվերային տնտեսությունը դիտարկում է որպես փոխկապակցված երևույթներ՝ փորձելով բացահայտել դրանց միջև պատճառահետևանքային կապերը և հիմնավորել այնպիսի հարկային քաղաքականության անհրաժեշտությունը, որը կխթանի օրինական տնտեսական գործունեությունը, կբարձրացնի հարկային կարգապահությունը, կընդլայնի հարկային բազան և կնպաստի ստվերային տնտեսության աստիճանական կրճատմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, հարկային և մաքսային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, բիզնեսի և հարկային քաղաքականության հետազոտողներին, ինչպես նաև հանրային ֆինանսների և մակրոտնտեսության ոլորտում ուսումնասիրություններ իրականացնող ուսանողներին ու գիտնականներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է բնական և սինթետիկ ծագման կատիոնային պորֆիրինների ու մետաղապորֆիրինների հակամանրէային հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ինչպես լաբորատոր պայմաններում, այնպես էլ կենդանի օրգանիզմում իրականացվող փորձարարական մոդելների միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում այս միացությունների կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և հակամանրէային ազդեցության միջև առկա կապերի բացահայտումն է։ Ուսումնասիրվում է տարբեր պորֆիրինային միացությունների ազդեցությունը միկրոօրգանիզմների կենսունակության, աճի և բջջային կառուցվածքների վրա՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց նկատմամբ տարբեր մանրէների զգայունության առանձնահատկություններին։ Աշխատության մեջ համեմատվում են բնական և սինթետիկ միացությունների հակամանրէային ազդեցությունները, ինչպես նաև մետաղային կենտրոնի և մոլեկուլի կառուցվածքային առանձնահատկությունների հնարավոր ազդեցությունը կենսաբանական ակտիվության վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կատիոնային խմբերի նշանակությանը, քանի որ դրանք կարող են նպաստել միացությունների փոխազդեցությանը մանրէային բջջաթաղանթների հետ և պայմանավորել կենսաբանական ազդեցության ուժգնությունը։ In vitro ուսումնասիրությունների շրջանակում գնահատվում են հակամանրէային ակտիվության հիմնական ցուցանիշները, տարբեր միկրոօրգանիզմների արձագանքը և փորձարարական պայմանների ազդեցությունը ստացված արդյունքների վրա։ In vivo հատվածում դիտարկվում է ուսումնասիրվող միացությունների կենսաբանական ազդեցությունը կենդանի օրգանիզմում՝ ներառելով արդյունավետության, տանելիության և հնարավոր թունաբանական դրսևորումների գնահատման հարցերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նոր հակամանրէային նյութերի որոնման և պորֆիրինային միացությունների կենսաբժշկական կիրառությունների ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել մանրէային վարակների դեմ այլընտրանքային կամ լրացուցիչ մոտեցումների մշակմանը, ինչպես նաև ֆոտոդինամիկ և հարակից հակամանրէային տեխնոլոգիաների զարգացմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել մանրէաբաններին, կենսաքիմիկոսներին, դեղագետներին, կենսաբժշկական հետազոտողներին, դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, ասպիրանտներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Право

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարությունում վճռաբեկ վարույթի իրավական և գործնական հիմնախնդիրներին։ Աշխատության կենտրոնում վճռաբեկ դատարանի դերն ու նշանակությունն է քաղաքացիական արդարադատության համակարգում, ինչպես նաև դատական ակտերի օրինականության և իրավաչափության ապահովմանն ուղղված վերանայման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում վճռաբեկ վարույթի իրավական բնույթը, դրա նպատակներն ու խնդիրները, վարույթ հարուցելու նախադրյալները, վճռաբեկ բողոք ներկայացնելու կարգը և դրա ընդունելիության հետ կապված հարցերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վճռաբեկ ատյանի իրավասության սահմաններին, նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի միատեսակ կիրառության ապահովման խնդրին, ինչպես նաև դատական պրակտիկայի զարգացման գործում բարձրագույն դատական ատյանի ունեցած նշանակությանը։ Ուսումնասիրության մեջ վերլուծվում են վճռաբեկ վարույթի ընթացքում առաջացող գործնական դժվարությունները, դատական ակտերի վերանայման հիմքերը, ապացույցների և փաստական հանգամանքների գնահատման սահմանափակումները, ինչպես նաև ստորադաս դատարանների և վճռաբեկ ատյանի միջև իրավական դիրքորոշումների փոխհարաբերությունը։ Կարևորվում է նաև դատական պաշտպանության արդյունավետության և ողջամիտ ժամկետում գործի քննության պահանջների համադրությունը, քանի որ վճռաբեկ վերանայման արդյունավետ համակարգը պետք է միաժամանակ ապահովի ինչպես դատական սխալների ուղղումը, այնպես էլ դատական գործընթացի կանխատեսելիությունն ու կայունությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև վճռաբեկ դատարանի նախադեպային կամ ուղղորդող դերակատարության, դատական պրակտիկայի միասնականության և իրավական որոշակիության ապահովման հարցերը։ ՀՀ քաղաքացիական դատավարության փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող կարգավորման թերությունները և առաջարկելու դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել քաղաքացիական իրավունքի և դատավարության մասնագետներին, դատավորներին, փաստաբաններին, իրավաբաններին, իրավական հետազոտողներին, ինչպես նաև իրավագիտության ուսանողներին և ասպիրանտներին։