Մաքսային ծառայության կառավարման բարելավսան հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մարդու բարձրագույն կրթության իրավունքի սահմանադրական հիմունքների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են կրթության իրավունքի՝ որպես մարդու հիմնարար սոցիալական իրավունքներից մեկի, սահմանադրական ամրագրումը և դրա իրականացման իրավական մեխանիզմները ՀՀ իրավական համակարգում։ Հեղինակը վերլուծում է բարձրագույն կրթության իրավունքի բովանդակությունը, դրա կապը պետության սոցիալական պարտավորությունների հետ և կրթության մատչելիության, հավասարության ու որակի սահմանադրական երաշխիքները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են պետական կրթական քաղաքականության իրավական հիմքերը, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ինքնավարության սահմանները և պետական վերահսկողության մեխանիզմները։ Ներկայացվում են նաև միջազգային իրավական փաստաթղթերի՝ մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի և այլ կոնվենցիաների ազդեցությունը ՀՀ կրթական համակարգի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության իրավունքի իրականացման գործնական խնդիրներին՝ սոցիալական անհավասարություն, ֆինանսավորման սահմանափակումներ և կրթական հնարավորությունների հասանելիություն։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, կրթական քաղաքականության մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատողների, ուսանողների և մարդու իրավունքներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Право

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատող միգրանտների աշխատանքային իրավունքների պաշտպանության իրավական և գործնական հիմնախնդիրներին։ Աշխատության կենտրոնում միգրանտ աշխատողների՝ աշխատանքի ընդունման, աշխատանքի պայմանների, արդար և հավասար վարձատրության, աշխատանքային անվտանգության, սոցիալական պաշտպանության և աշխատանքային հարաբերությունների դադարեցման ոլորտներում իրավունքների ապահովման հարցերն են։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են աշխատող միգրանտների իրավական կարգավիճակը, նրանց և գործատուների միջև աշխատանքային հարաբերությունների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև միգրացիոն և աշխատանքային օրենսդրության փոխկապակցվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, երբ միգրանտ աշխատողները կարող են առավել խոցելի լինել աշխատանքային շահագործման, խտրականության, չգրանցված աշխատանքի, աշխատավարձի չվճարման կամ ոչ անվտանգ աշխատանքային պայմանների նկատմամբ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում աշխատանքային իրավունքների պաշտպանության պետական և դատական մեխանիզմներին, վերահսկողության համակարգերին, իրավական պաշտպանության միջոցներին և աշխատողների իրազեկվածության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Քննարկվում են նաև միջազգային իրավական չափանիշների և ազգային օրենսդրության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև միգրանտ աշխատողների իրավունքների պաշտպանության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել օտարերկրյա քաղաքացիների աշխատանքի թույլտվության, իրավական կարգավիճակի, սոցիալական ապահովության և աշխատանքային վեճերի լուծման հետ կապված առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է հավասար վերաբերմունքի և խտրականության բացառման սկզբունքը, քանի որ աշխատող միգրանտների իրավունքների արդյունավետ պաշտպանությունը կարևոր պայման է արժանապատիվ աշխատանքի և սոցիալական արդարության ապահովման համար։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող իրավակարգավորման և իրավակիրառ պրակտիկայի խնդիրները և առաջարկելու դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ՝ օրենսդրական, վարչական և ինստիտուցիոնալ մակարդակներում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել աշխատանքային և միգրացիոն իրավունքի մասնագետներին, իրավաբաններին, փաստաբաններին, մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, ինչպես նաև իրավագիտության ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Другие предметы

Այս նյութը ներկայացնում է հանձնարարական բնույթի գրականության ցանկ և ուղեցույցային մոտեցումներ՝ ուղղված կոմունիստական կենսակերպի և աշխատանքի սկզբունքների ձևավորմանն ու ամրապնդմանը հասարակության մեջ։ Այն անդրադառնում է գաղափարական այն հիմքերին, որոնք նպատակ ունեն ձևավորել կոլեկտիվիզմի, սոցիալիստական աշխատանքի էթիկայի և հասարակական պարտքի գիտակցման վրա հիմնված վարքագիծ։ Նյութում ընդգրկված գրականությունը սովորաբար ուղղված է աշխատավորի դաստիարակությանը, արտադրական կարգապահության բարձրացմանը, հասարակական ունեցվածքի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի ձևավորմանը և անհատական ու կոլեկտիվ շահերի համադրմանը։ Շեշտադրվում է նաև գաղափարական կրթության դերը՝ որպես սոցիալիստական հասարակարգում անձի ձևավորման կարևոր գործոն, որտեղ աշխատանքը դիտարկվում է ոչ միայն տնտեսական անհրաժեշտություն, այլև բարոյական և հասարակական արժեք։

История

Աշխատանքը նվիրված է Կիմերների և սկյութների՝ Հայկական լեռնաշխարհի արևելյան հատվածում հայտնվելու, տարածվելու և տեղական բնակչության ու մշակութային միջավայրի հետ փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ հիմնականում հնագիտական տվյալների հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում վաղ երկաթի դարի և դրան հաջորդող ժամանակաշրջանի այն պատմամշակութային գործընթացներն են, որոնք կապված են հյուսիսային տափաստանային շրջաններից դեպի Առաջավոր Ասիա և Հայկական լեռնաշխարհ շարժված քոչվորական կամ կիսաքոչվորական խմբերի հետ։ Աշխատանքը կարևորում է հնագիտական նյութը որպես պատմական իրադարձությունների վերականգնման հիմնական աղբյուր, քանի որ նյութական մշակույթի առանձին տարրերը՝ զենքերը, ձիասարքավորումները, զարդերը, կենցաղային առարկաները, թաղման կառույցներն ու ծիսական համալիրները, հնարավորություն են տալիս բացահայտելու տարբեր մշակութային ավանդույթների տարածման ուղղություններն ու փոխազդեցությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել Կիմերներին և սկյութներին վերագրվող հնագիտական գտածոների տարածքային բաշխումը, դրանց թվագրությունը, տեխնոլոգիական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները և տեղական մշակույթների հետ ունեցած նմանություններն ու տարբերությունները։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ զենքի և ձիասարքավորումների ուսումնասիրությունը, քանի որ նման առարկաները հաճախ կարևոր ցուցիչներ են հնագույն ռազմական մշակույթի, շարժունակության և միջմշակութային կապերի բացահայտման համար։ Սկյութական մշակութային շրջանակին բնորոշ որոշ իրեր, մասնավորապես կենդանական ոճով զարդարված առարկաները, նետասլաքների տարբեր ձևերը, երկաթե զենքերը և ձիու հանդերձանքի տարրերը, կարող են օգտագործվել տարածաշրջանում այդ մշակութային ազդեցությունների տարածման ժամանակագրությունն ու աշխարհագրությունը պարզելու համար։ Միաժամանակ աշխատանքը կարևորում է հնագիտական նյութի մեկնաբանման զգուշավոր մոտեցումը, քանի որ որոշ առարկաների տարածումը պարտադիր չի նշանակում տվյալ էթնիկ խմբի անմիջական ներկայություն․ դրանք կարող էին տարածվել առևտրի, փոխանակման, մշակութային ընդօրինակման կամ տարբեր խմբերի փոխազդեցության արդյունքում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Կիմերների և սկյութների հնարավոր տեղաշարժերի համադրումը գրավոր աղբյուրների տեղեկությունների հետ։ Հին հեղինակների հաղորդումները կարող են լրացուցիչ տվյալներ տրամադրել այդ ժողովուրդների շարժերի և տարածաշրջանի քաղաքական իրադարձությունների վերաբերյալ, սակայն հնագիտական նյութի հետ դրանց համապատասխանեցումը պահանջում է ժամանակագրական և տարածական մանրակրկիտ վերլուծություն։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև տեղական բնակչության և եկվոր խմբերի փոխհարաբերությունը՝ պարզելու համար, թե արդյոք առկա են նյութական մշակույթի փոփոխություններ, նոր թաղման սովորույթների ներթափանցում, ռազմական տեխնոլոգիաների տարածում կամ տնտեսական ու սոցիալական կապերի խորացում։ Այս տեսանկյունից Կիմերների և սկյութների ներկայությունը կարելի է դիտարկել ոչ միայն որպես ռազմական ներխուժումների կամ տեղաշարժերի պատմություն, այլև որպես տարածաշրջանային մշակութային փոխազդեցությունների բարդ գործընթաց։ Հայկական լեռնաշխարհի արևելյան հատվածի ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ այն գտնվում էր տարբեր աշխարհագրական և մշակութային գոտիների շփման տարածքում և կարող էր հանդես գալ որպես հյուսիսային տափաստանների, Կովկասի, Իրանական բարձրավանդակի և Առաջավոր Ասիայի միջև հաղորդակցության կարևոր միջավայր։ Հետազոտության ընթացքում կարող են օգտագործվել հնագիտական պեղումների նյութերը, թաղման համալիրները, բնակավայրերի գտածոները, առանձին իրերի տիպաբանական և համեմատական վերլուծությունը, ինչպես նաև քարտեզագրական ու ժամանակագրական մեթոդներ։ Այդպիսի համակցված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնելու հնագույն բնակչության շարժերը և մշակութային ազդեցությունների տարածման մեխանիզմները։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ այն նպաստում է Հայկական լեռնաշխարհի արևելյան շրջանների հնագույն պատմության վերականգնմանը և այդ տարածքում տեղի ունեցած լայնածավալ էթնոմշակութային գործընթացների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Միաժամանակ այն հնարավորություն է տալիս գնահատելու Կիմերների և սկյութների դերը տարածաշրջանի ռազմական, նյութական և մշակութային պատմության մեջ՝ խուսափելով միայն գրավոր աղբյուրների վրա հիմնված եզրակացություններից։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը Կիմերների և սկյութների ներկայությունն ու ազդեցությունը Հայկական լեռնաշխարհի արևելքում ուսումնասիրում է հնագիտական փաստերի, տարածական բաշխման, ժամանակագրության և տեղական մշակույթների հետ փոխազդեցության համադրմամբ՝ նպատակ ունենալով առավել ամբողջական կերպով վերականգնել այդ բարդ պատմամշակութային ժամանակաշրջանի պատկերը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է չինախոս ուսանողներին հայերեն որպես օտար լեզու դասավանդելու ընթացքում առաջացող լեզվական, մեթոդական և կրթական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հայերենի և չինարենի կառուցվածքային տարբերությունները և դրանց ազդեցությունը հայերենի յուրացման գործընթացի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հնչյունական համակարգին, արտասանությանը, հայերեն գրային համակարգի յուրացմանը, բառապաշարի ձևավորմանը և քերականական կառուցվածքների ուսուցմանը։ Քննվում են այն դժվարությունները, որոնք կարող են պայմանավորված լինել սովորողների մայրենի լեզվի առանձնահատկություններով, այդ թվում՝ հայերենի հոլովական համակարգի, բայական ձևերի, ժամանակների, համաձայնության, նախադասության կառուցվածքի և այլ քերականական երևույթների յուրացման ընթացքում։ Կարևորվում է հայոց այբուբենի ուսուցման մեթոդական կազմակերպումը, տառերի ճանաչման, գրության և հնչյունների ճիշտ արտաբերման հմտությունների աստիճանական ձևավորումը։ Ուսումնասիրվում է մայրենի լեզվի ազդեցությունը երկրորդ կամ օտար լեզվի յուրացման վրա՝ բացահայտելով հնարավոր լեզվական փոխանցումները, բնորոշ սխալները և դրանց հաղթահարման արդյունավետ եղանակները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը, քանի որ լեզվի ուսուցման նպատակներից է ոչ միայն քերականական կանոնների յուրացումը, այլև իրական հաղորդակցական իրավիճակներում հայերենը նպատակային և հասկանալի օգտագործելու կարողության ձևավորումը։ Քննարկվում են լսողական ընկալման, բանավոր խոսքի, ընթերցանության և գրավոր խոսքի համակցված զարգացման մեթոդները, ինչպես նաև ուսուցողական վարժությունների և առաջադրանքների ընտրության սկզբունքները։ Կարևորվում է սովորողների լեզվական մակարդակին համապատասխան ուսումնական նյութերի մշակումը, բառապաշարի աստիճանական ընդլայնումը և արդեն յուրացված գիտելիքների պարբերական ամրապնդումը։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել նաև միջմշակութային հաղորդակցության խնդիրները, քանի որ հայերեն սովորելը կապված է հայկական մշակույթի, կենցաղի, հաղորդակցական վարքի և լեզվամշակութային իրողությունների ճանաչման հետ։ Ուսուցման արդյունավետ կազմակերպման համար կարևոր է հաշվի առնել սովորողների կրթական փորձը, լեզվական մտածողության առանձնահատկությունները և ուսումնառության ընթացքում առաջացող կրկնվող դժվարությունները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս մշակել նպատակային դասավանդման մեթոդներ, կանխել բնորոշ սխալների ամրապնդումը և նպաստել հայերենի գործնական կիրառման կարողությունների զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայերենի՝ որպես օտար լեզվի դասավանդմամբ, լեզուների ուսուցման մեթոդիկայով, կիրառական լեզվաբանությամբ և միջմշակութային հաղորդակցությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Վասպուրականի մանրանկարչական դպրոցի ոճական և պատկերագրական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ԺԴ դարի վերջից մինչև ԺԷ դարի առաջին կեսը ստեղծագործած Հովհաննես Խիզանցու, Զաքարիա Ավանցու և Մեսրոպ Խիզանցու գեղարվեստական ժառանգության օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի վասպուրականյան մանրանկարչության ինքնատիպ գեղարվեստական լեզուն, դրա ձևավորման առանձնահատկությունները և հայկական միջնադարյան արվեստի ընդհանուր զարգացման համատեքստում ունեցած նշանակությունը։ Աշխատանքում մանրամասն դիտարկվում են ձեռագրերի պատկերազարդումները, կերպարների կառուցվածքը, հորինվածքային լուծումները, գունային համակարգը, զարդարվեստի տարրերը, դեկորատիվ մոտիվները և պատկերագրական սխեմաները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեք վարպետների ստեղծագործությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելու նրանց անհատական ձեռագիրը, ընդհանրությունները և տարբերությունները, ինչպես նաև այն գեղարվեստական ավանդույթները, որոնք միավորում են նրանց աշխատանքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կերպարների ներկայացման եղանակը, դեմքերի ու մարմինների համամասնությունները, շարժումների և ժեստերի արտահայտչականությունը, հագուստի ու մանրամասների պատկերումը, որոնք միասին ձևավորում են մանրանկարչական ստեղծագործությունների յուրահատուկ ոճը։ Պատկերագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են կրոնական թեմաները, աստվածաշնչյան սյուժեները, սրբերի կերպարները և այլ պատկերային մոտիվներ մեկնաբանվել ու վերարտադրվել Վասպուրականի մանրանկարչության մեջ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ձեռագրերի գեղարվեստական ձևավորման և գրքի մշակույթի փոխկապակցվածությանը՝ հաշվի առնելով, որ մանրանկարչությունը ոչ միայն պատկերային արվեստ էր, այլև միջնադարյան ձեռագրի ընդհանուր կառուցվածքի կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ձեռագրերի միջև պատկերագրական կապերը, կրկնվող հորինվածքները, տեղական գեղարվեստական ավանդույթների շարունակականությունը և արտաքին մշակութային ազդեցությունների հնարավոր դրսևորումները։ Երեք վարպետների ստեղծագործության համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել Վասպուրականի մանրանկարչության զարգացման ընթացքը և դրա փոփոխությունները մի քանի դարերի ընթացքում։ Աշխատանքի գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն նպաստում է հայկական միջնադարյան կերպարվեստի կարևոր ուղղություններից մեկի ավելի ամբողջական ուսումնասիրությանը և ընդգծում է Վասպուրականի ձեռագրական մշակույթի ինքնատիպ տեղը հայ արվեստի պատմության մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել արվեստաբանների, հայագետների, միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրողների, ձեռագրագետների, պատմաբանների, ուսանողների և հայկական մանրանկարչության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։