Մեքենաշինության էկոնոմիկա, Հակոբյան Լ. Լ.

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի սկզբի հայ գեղանկարչության մեջ եվրոպական նորագույն գեղարվեստական ուղղությունների ազդեցության և դրանց ստեղծագործական յուրացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն գեղագիտական ու ոճական փոփոխություններն են, որոնց պայմաններում հայ նկարիչների ստեղծագործություններում ուժեղանում են գույնի ինքնուրույն արտահայտչականությունը, ձևերի ընդհանրացումը, պայմանականությունը, անհատական տեսողական ընկալումը և բնության կամ մարդու կերպարի հուզական մեկնաբանությունը։ Քննվում է եվրոպական գեղարվեստական փորձի և հայկական ազգային մշակութային ավանդույթների փոխազդեցությունը՝ ցույց տալով, որ նոր արտահայտչամիջոցների յուրացումը չէր սահմանափակվում արտաքին ոճական ընդօրինակմամբ, այլ կարող էր վերափոխվել տեղական պատմամշակութային միջավայրին համապատասխան։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գունային համակարգին, լուսաստվերի կիրառմանը, գեղանկարչական մակերեսի կառուցմանը, կոմպոզիցիային և տարածության մեկնաբանությանը։ Բնանկարի, դիմանկարի, նատյուրմորտի և թեմատիկ ստեղծագործությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր ժանրերում նոր գեղարվեստական սկզբունքների դրսևորումները։ Կարևորվում է նաև նկարչի անհատական ընկալման նշանակությունը, երբ արտաքին իրականության ճշգրիտ վերարտադրության փոխարեն առաջնային է դառնում տեսածի գեղարվեստական վերաիմաստավորումը, տրամադրության փոխանցումը և գույնի միջոցով ստեղծագործության ներքին հուզական կառուցվածքի ձևավորումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր հայ նկարիչների ստեղծագործական մոտեցումները՝ առանձնացնելով եվրոպական արվեստի հետ նրանց առնչությունների ընդհանուր և անհատական գծերը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրը, գեղարվեստական կրթության դերը, ցուցահանդեսային կյանքը և տարբեր արվեստային կենտրոնների հետ ստեղծագործական կապերը։ Կարևոր խնդիր է նաև ազգային գեղանկարչական դպրոցի ձևավորման գործընթացում նորարարության և ավանդույթի հարաբերակցության բացահայտումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս XX դարի սկզբի հայ կերպարվեստը դիտարկել եվրոպական և ազգային գեղարվեստական գործընթացների փոխազդեցության համատեքստում՝ բացահայտելով նոր ոճական մտածողության ազդեցությունը հայկական գեղանկարչության հետագա զարգացման վրա։

Математика

Նյութում ներկայացվում են օպտիմալացման հիմնական մեթոդները՝ գծային ծրագրավորում, սահմանափակված և անսահմանափակ օպտիմալացում, Լագրանժի բազմապատկիչների մեթոդը, ինչպես նաև թվային մոտարկման որոշ ալգորիթմներ։ Բացի այդ, քննարկվում են խաղերի տեսության հիմնական հասկացությունները՝ երկու խաղացողների խաղեր, զրո գումարով խաղեր, Նեշի հավասարակշռություն և ռազմավարությունների ընտրություն։ Ձեռնարկը ցույց է տալիս, թե ինչպես են մաթեմատիկական մոդելները կիրառվում տնտեսագիտության, կառավարման, ինժեներական համակարգերի և որոշումների վերլուծության մեջ՝ նպաստելով բարդ իրավիճակներում արդյունավետ լուծումներ գտնելուն։

Литература

Այս աշխատությունը ներկայացնում է հայկական գրականության զարգացման համառոտ, սակայն համակարգված պատմական ակնարկը՝ սկսած նրա սկզբնավորումից մինչև XIII դարի ավարտը։ Հեղինակը վերլուծում է գրական ավանդույթի ձևավորման հիմնական փուլերը, գրավոր մշակույթի ծագումն ու զարգացումը, ինչպես նաև հոգևոր և աշխարհիկ գրականության փոխազդեցությունը միջնադարյան հայկական հասարակության մեջ։ Աշխատությունում առանձնակի ուշադրություն է դարձվում գրերի ստեղծման պատմական նշանակությանը, թարգմանական շարժման դերին, պատմագրության, աստվածաբանական գրականության, փիլիսոփայական մտքի և գեղարվեստական արձակի ու պոեզիայի զարգացման ընթացքին։ Քննարկվում են տարբեր ժամանակաշրջանների նշանավոր հեղինակների ստեղծագործական ժառանգությունը, նրանց ազդեցությունը ազգային մշակույթի ձևավորման վրա և գրականության կապը քաղաքական, կրոնական ու կրթական գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական միջնադարյան գրական մտքի զարգացման հիմնական միտումների, ժանրային բազմազանության և մշակութային արժեքների մասին՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը ազգային ինքնության պահպանման և հոգևոր կյանքի հարստացման գործում։

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ընթացքում անսարքությունների առաջացման հավանականության նվազեցմանն ուղղված նախագծային միջոցների և մեթոդների մշակմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակը ինտեգրալ սխեմաների հուսալիության, ստուգելիության և աշխատանքի կայունության բարձրացմանն ուղղված մոտեցումների բացահայտումն ու կատարելագործումն է։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ինտեգրալ սխեմաների նախագծման տարբեր փուլերում առաջացող հնարավոր սխալներն ու անսարքությունները, դրանց առաջացման պատճառները, հայտնաբերման մեթոդները և նախագծային լուծումների միջոցով դրանց կանխարգելման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծման ավտոմատացման գործիքներին, տրամաբանական և կառուցվածքային ստուգումներին, մոդելավորմանը, թեստավորման մեխանիզմներին և նախագծի վավերացման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում են նաև սխալների հայտնաբերման և մեկուսացման արդյունավետության բարձրացման եղանակները, որոնք հնարավորություն են տալիս նախագծման ավելի վաղ փուլերում բացահայտել հնարավոր խնդիրները և նվազեցնել դրանց ուղղման հետ կապված ժամանակային ու նյութական ծախսերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նախագծման համար նախատեսված հատուկ միջոցների մշակումը, որոնք կարող են նպաստել սխալների կանխարգելմանը, նախագծային գործընթացի ավտոմատացմանը և վերջնական ինտեգրալ սխեմայի որակի բարձրացմանը։ Քննարկվում է նաև նախագծային լուծումների և թեստավորման գործընթացի փոխկապակցվածությունը, քանի որ ժամանակակից բարդ ինտեգրալ սխեմաների դեպքում սխալների հայտնաբերման հնարավորությունը մեծապես կախված է դրանց նախագծման փուլում համապատասխան ստուգելիության մեխանիզմների ներդրումից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նախագծման տարբեր չափանիշների գնահատմանը՝ սխալների հայտնաբերման արդյունավետությանը, նախագծման բարդությանը, հաշվարկային ռեսուրսների օգտագործմանը և մշակման ժամանակին։ Առաջարկվող մոտեցումները նպատակ ունեն ապահովելու ավելի հուսալի և կանխատեսելի նախագծման գործընթաց, նվազեցնելու ինտեգրալ սխեմաների արտադրության կամ շահագործման ընթացքում ի հայտ եկող անսարքությունների ռիսկը և բարձրացնելու էլեկտրոնային համակարգերի ընդհանուր որակը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, համակարգչային ճարտարագիտության, էլեկտրոնիկայի և նախագծման ավտոմատացման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական կայունության և ազգային անվտանգության փոխկապակցվածության տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական և հասարակական զարգացման համատեքստում։ Քաղաքական կայունությունը դիտարկվում է որպես պետական ինստիտուտների շարունակական գործունեության, իրավական կարգի պահպանման, հասարակական հարաբերությունների կանխատեսելիության և քաղաքական գործընթացների սահմանված ընթացակարգերով կազմակերպման հետ կապված բազմաբաղադրիչ երևույթ։ Քննվում են դրա հիմնական չափումները՝ պետական կառավարման ինստիտուցիոնալ կայունությունը, իշխանության տարբեր մարմինների փոխգործակցությունը, իրավական մեխանիզմների արդյունավետությունը, հասարակության և պետական կառույցների միջև հաղորդակցությունը, քաղաքական մասնակցության ձևերը և ներքին հակասությունների կարգավորման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ներքաղաքական գործընթացների կայունությունն ինչպես կարող է առնչվել պետության՝ արտաքին և ներքին անվտանգության մարտահրավերներին արձագանքելու կարողության հետ։ Ազգային անվտանգությունը ներկայացվում է լայն իմաստով՝ ընդգրկելով պետական ինքնիշխանության և տարածքային անվտանգության հետ մեկտեղ տնտեսական, տեղեկատվական, սոցիալական, ժողովրդագրական և ինստիտուցիոնալ բաղադրիչները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել քաղաքական ճգնաժամերի, հասարակական բևեռացման, կառավարման համակարգի խափանումների և ինստիտուտների նկատմամբ վստահության նվազման հնարավոր ազդեցությունները պետական համակարգի դիմակայունության վրա՝ առանց քաղաքական կայունությունը նույնացնելու քաղաքական մրցակցության կամ հասարակական տարաձայնությունների բացակայության հետ։ Կարևորվում է ժողովրդավարական ընթացակարգերի, իրավունքի գերակայության, պետական մարմինների հաշվետվողականության և քաղաքական հակասությունների խաղաղ կարգավորման նշանակությունը երկարաժամկետ ինստիտուցիոնալ կայունության տեսանկյունից։ Առանձին ուղղությամբ դիտարկվում են արտաքին միջավայրի ազդեցությունները և այն պայմանները, որոնց դեպքում տարածաշրջանային լարվածությունը, տնտեսական կախվածությունները, տեղեկատվական ազդեցությունները կամ այլ արտաքին գործոններ կարող են փոխազդել ներքին քաղաքական գործընթացների հետ։ Քննվում է նաև պետական կառավարման համակարգի ճգնաժամային իրավիճակներին արձագանքելու կարողությունը, ռազմավարական որոշումների շարունակականությունը և պետական կառույցների միջև արդյունավետ համակարգման նշանակությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ քաղաքական կայունության գնահատման տարբեր տեսական մոտեցումներին և ցուցանիշներին՝ ընդգծելով, որ դրա գնահատումը պահանջում է քաղաքական, իրավական, սոցիալական և անվտանգային գործոնների համակցված ուսումնասիրություն։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ազգային անվտանգության ապահովումը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին կառույցների գործունեության արդյունք, այլև որպես պետական ինստիտուտների, հասարակական հարաբերությունների և քաղաքական գործընթացների փոխազդեցությամբ պայմանավորված համակարգային խնդիր։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել քաղաքականագիտության, անվտանգության ուսումնասիրությունների, պետական կառավարման և միջազգային հարաբերությունների ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Գիրքը հավաքում է Ա. Շիրվանզադեի պատմվածքները, որոնք բնութագրվում են հոգևոր խորությամբ, սոցիալական թեմաների նկատմամբ զգայունությամբ և ազգային առանձնահատկությունների ընդգծմամբ։ Յուրաքանչյուր պատմվածք պատկերում է մարդկային զգացմունքներ, հարաբերություններ և հայ իրականության բազմաշերտ կողմեր՝ առանձնահատուկ հնչողությամբ և սինթեզված ոճով։ Հիմնական թեմաները․ Մարդկային հարաբերություններ և հոգեբանություն Ընտանիքի, համայնքի և սոցիալական միջավայրի ազդեցություն Ազգագրական ու մշակութային տեսանկյուններ Նորարարություն պատմվածքի ձևի և սյուժեի մեջ Մարդու ներքին պայքար և արժեքների փնտրտուքը Գրքի առանձնահատկությունները․ Սոցիալ-մշակութային մոտեցում՝ հայ իրականության պատկերմամբ Հեշտ մատչելի ոճ, որը նպաստում է ընթերցողի ներգրավվածությանը Պատմվածքների բազմազանությունը՝ թեմատիկ և սյուժետային տեսանկյունից Հարմար է ուսանողների, գրականագետների և հայ ընթերցողների համար