Ներդրումային միջավայրի ձևավորման առանձնահատկությունները անցումային տնտեսությամբ երկրներում (ՀՀ օրինակով)

Технология

Աշխատանքը նվիրված է բնական օդափոխությամբ շահագործվող տրանսպորտային թունելների թույլատրելի և առավելագույն երկարության որոշման գիտական ու ինժեներական մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը այնպիսի հաշվարկային մոտեցումների ձևավորումն է, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի գնահատել, թե տվյալ երկրաբանական, կլիմայական, երկրաչափական և շահագործական պայմաններում ինչ երկարության թունել կարող է ապահովել անհրաժեշտ օդափոխանակությունը՝ առանց մեխանիկական օդափոխության համակարգերի պարտադիր կիրառման։ Բնական օդափոխության դեպքում օդի շարժումը թունելի ներսում պայմանավորված է առաջին հերթին արտաքին և ներքին ջերմաստիճանների տարբերությամբ, օդի խտության փոփոխությամբ, թունելի մուտքերի և ելքերի միջև ճնշումների տարբերությամբ, ինչպես նաև քամու ազդեցությամբ։ Այս երևույթների համատեղ ազդեցությունը կարող է ձևավորել օդի բնական հոսք, որի արդյունավետությունը, սակայն, սահմանափակվում է թունելի երկարության, լայնական կտրվածքի, մուտքերի բարձրությունների, երթևեկության ինտենսիվության և արտանետվող գազերի քանակի հետ կապված գործոններով։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է թունելի ներսում օդի շարժման և աղտոտիչների տարածման օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը։ Տրանսպորտային թունելներում շարժվող ավտոմեքենաների արտանետումները կարող են հանգեցնել ածխածնի մոնօքսիդի, ազոտի օքսիդների, մասնիկային նյութերի և այլ վնասակար բաղադրիչների կուտակման, ուստի բնական օդափոխության հնարավորությունների գնահատումը անմիջականորեն կապված է երթևեկության անվտանգության և մարդկանց առողջության պաշտպանության հետ։ Հաշվարկային մեթոդների մշակման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև երթևեկության ուղղությունը, տրանսպորտային միջոցների քանակը և կազմը, շարժման արագությունը, թունելի ներքին մակերեսների դիմադրությունը, օդի հոսքի հիդրավլիկական կորուստները, արտաքին քամու արագությունն ու ուղղությունը, ինչպես նաև տարվա տարբեր եղանակներին օդի ջերմաստիճանային պայմանների փոփոխությունը։ Առավելագույն երկարության որոշումը, հետևաբար, չի սահմանափակվում միայն թունելի երկրաչափական չափերի հաշվարկով, այլ պահանջում է միաժամանակ գնահատել օդափոխության պահանջվող ծավալը և բնական օդափոխության միջոցով իրականում ապահովվող օդի հոսքը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս որոշել այն սահմանային պայմանը, որի դեպքում բնական օդափոխությունն այլևս բավարար չէ թունելի ներսում օդի անհրաժեշտ որակն ապահովելու համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը հատկապես մեծ է լեռնային և բարդ ռելիեֆ ունեցող տարածքներում ճանապարհային թունելների նախագծման ժամանակ, որտեղ թունելի մուտքերի բարձրությունների տարբերությունը կարող է ուժեղացնել բնական քարշի ազդեցությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ բնական օդափոխության արդյունավետությունը կարող է էապես փոփոխվել եղանակային պայմանների փոփոխության հետևանքով, ուստի նախագծային լուծումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն միջին, այլև անբարենպաստ պայմանների գնահատման վրա։ Մեթոդների մշակումը կարող է ներառել տեսական հաշվարկներ, օդի հոսքի հիդրոդինամիկական մոդելավորում, փորձարարական տվյալների համադրում և տարբեր շահագործական սցենարների համեմատական վերլուծություն։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել թունելների նախագծման փուլում՝ որոշելու համար բնական օդափոխության կիրառելիության սահմանները, գնահատելու լրացուցիչ օդափոխության համակարգի անհրաժեշտությունը և նվազեցնելու շինարարական ու շահագործման ծախսերը այն դեպքերում, երբ բնական օդափոխությունը բավարար է։ Աշխատանքը կարևոր է նաև տրանսպորտային ենթակառուցվածքների անվտանգության տեսանկյունից, քանի որ օդափոխության ճիշտ հաշվարկը թունելի բնականոն շահագործման և արտակարգ իրավիճակների ժամանակ մարդկանց անվտանգ տարհանման կարևոր նախապայմաններից է։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է թունելաշինության, հիդրոդինամիկայի, օդափոխության, տրանսպորտային անվտանգության և շինարարական նախագծման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել գիտականորեն հիմնավորված մեթոդաբանություն, որը թույլ կտա յուրաքանչյուր կոնկրետ պայմանների համար որոշել բնական օդափոխությամբ տրանսպորտային թունելի առավելագույն նպատակահարմար երկարությունը և գնահատել դրա անվտանգ շահագործման հնարավորությունը։

Право

Հրատարակությունը պատմական իրավական բնույթի պաշտոնական հրահանգ է, որը սահմանում է Երևանի դատական շրջանի նոտարների և նրանց պարտականությունները կատարող անձանց մասնագիտական գործունեության կազմակերպման ու իրականացման հիմնական կանոնները։ Փաստաթուղթը հաստատվել է շրջանային դատարանի կողմից 1901 թվականի հոկտեմբերի 10-ին և արտացոլում է Ռուսական կայսրության իրավական համակարգի շրջանակում տվյալ ժամանակաշրջանի նոտարական գործունեության կարգավորման առանձնահատկությունները։ Հրահանգի բովանդակությունը կարևոր է առաջին հերթին այն պատճառով, որ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նոտարական հաստատության գործառույթները, իրավասության սահմանները, աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները և նոտարների կողմից իրավական գործողությունների կատարման ընթացակարգերը։ Նման փաստաթղթերում սովորաբար մանրամասն կարգավորվում են փաստաթղթերի ընդունման, ստուգման և ձևակերպման, կողմերի ինքնության ու իրավունակության պարզման, գործարքների վավերացման, գրանցամատյանների վարման, վճարների գանձման և նոտարական գործողությունների պատշաճ արձանագրման հարցերը։ Հրահանգը կարող է կարևոր տեղեկություններ պարունակել նաև նոտարների պաշտոնական պարտականությունների, պատասխանատվության, փաստաթղթերի պահպանման և գործավարության պահանջների վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ հրահանգը վերաբերում է Երևանի դատական շրջանին, ուստի այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ տարածքում գործող իրավական և վարչական մեխանիզմների մասին։ Փաստաթղթի ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել, թե ինչպես էր կազմակերպվում մասնավոր իրավահարաբերությունների պետական կամ իրավական վերահսկողությունը, ինչպես էին պաշտոնապես ամրագրվում գույքային և այլ իրավական գործարքները և ինչ դեր էր վերապահված նոտարական համակարգին հասարակական ու տնտեսական հարաբերությունների կարգավորման գործում։ Հրահանգը կարող է արժեքավոր լինել նաև անշարժ գույքի, ժառանգության, պարտավորությունների, լիազորագրերի, պայմանագրերի և այլ քաղաքացիաիրավական գործողությունների պատմական ուսումնասիրության համար, քանի որ նոտարական փաստաթղթերը հաճախ հանդիսացել են նման հարաբերությունների իրավական ամրագրման կարևոր միջոց։ Նման աղբյուրի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ոչ միայն իրավական նորմերը, այլև իրավական մշակույթի և գործարար շրջանառության գործնական կողմերը։ Կարևոր է նաև փաստաթղթի լեզվական և գործավարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ 20-րդ դարի սկզբի պաշտոնական իրավական փաստաթղթերի ձևակերպումները, տերմինաբանությունը և կառուցվածքը արտացոլում են այդ ժամանակաշրջանի վարչական ու իրավական մշակույթը և կարող են հետաքրքրել իրավական լեզվի ու փաստաթղթագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին։ Հրահանգը կարող է դիտարկվել նաև որպես աղբյուր Երևանի և ընդհանրապես Արևելյան Հայաստանի հասարակական-իրավական պատմության ուսումնասիրության համար։ Նոտարական համակարգի գործունեության կարգավորումը կապված էր քաղաքացիական շրջանառության, սեփականության հարաբերությունների, առևտրի և տնտեսական կյանքի զարգացման հետ, ուստի փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակության իրավական կազմակերպվածությունը։ Պատմական իրավագիտության տեսանկյունից այն կարևոր է նաև նրանով, որ ցույց է տալիս կայսերական իրավական նորմերի կիրառումը կոնկրետ դատական վարչատարածքային միավորում և թույլ է տալիս ուսումնասիրել կենտրոնական իրավական համակարգի ու տեղական վարչական պրակտիկայի փոխհարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը արժեքավոր առաջնային աղբյուր է 1901 թվականի Երևանի դատական շրջանի նոտարական գործունեության, իրավական գործավարության և քաղաքացիաիրավական հարաբերությունների կարգավորման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբաններին, պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, նոտարական համակարգի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին և Ռուսական կայսրության վերջին շրջանի Երևանի իրավական ու վարչական պատմությունն ուսումնասիրող մասնագետներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է կոքսարթրոզի՝ կոնքազդրային հոդի դեգեներատիվ հիվանդության կանխարգելման և բուժման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Նյութում ներկայացվում են հիվանդության առաջացման և զարգացման հիմնական մեխանիզմները, ռիսկի գործոնները, կլինիկական դրսևորումները և այն պայմանները, որոնք կարող են նպաստել հոդային աճառի ու հարակից հյուսվածքների աստիճանական վնասմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ ախտորոշման նշանակությանը, քանի որ հիվանդության սկզբնական փուլերում համապատասխան մոտեցումների կիրառումը կարող է օգնել նվազեցնել ցավը, պահպանել հոդի շարժունակությունը և դանդաղեցնել ֆունկցիոնալ սահմանափակումների զարգացումը։ Քննարկվում են ախտորոշման ժամանակակից մեթոդները, հիվանդության փուլերի տարբերակման սկզբունքները և բուժման ընտրության վրա ազդող գործոնները։ Աշխատության կարևոր բաժիններից է պահպանողական բուժումը, որի շրջանակում անդրադարձ է կատարվում ֆիզիկական ակտիվության ճիշտ կազմակերպմանը, բուժական վարժություններին, մարմնի քաշի վերահսկմանը, ցավի կառավարման մեթոդներին և վերականգնողական միջոցառումներին։ Միաժամանակ ներկայացվում են այն դեպքերը, երբ հիվանդության արտահայտվածության կամ պահպանողական միջոցների անբավարար արդյունավետության պայմաններում կարող է քննարկվել վիրաբուժական բուժման անհրաժեշտությունը, ներառյալ հոդի փոխարինման հնարավորությունը։ Կանխարգելման համատեքստում կարևորվում են հոդերի վնասվածքների կանխումը, ավելորդ ծանրաբեռնվածության սահմանափակումը, ֆիզիկական ակտիվության հավասարակշռված ռեժիմը և այն հիվանդությունների ժամանակին հայտնաբերումն ու կառավարումը, որոնք կարող են բարձրացնել կոքսարթրոզի զարգացման հավանականությունը։ Աշխատությունը միավորում է հիվանդության վերաբերյալ կլինիկական պատկերացումները և բուժական ու կանխարգելիչ մոտեցումները՝ ընդգծելով անհատականացված բուժման անհրաժեշտությունը՝ կախված հիվանդի տարիքից, ընդհանուր առողջական վիճակից, ցավի ինտենսիվությունից, հոդի ֆունկցիոնալ վիճակից և հիվանդության փուլից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բժշկության, օրթոպեդիայի և վերականգնողական բժշկության ոլորտների մասնագետների, ուսանողների և հենաշարժական համակարգի հիվանդությունների կանխարգելմամբ ու բուժմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ներդրումային ռիսկերի գնահատման և կանխատեսման մեթոդաբանական ու գործնական հիմնախնդիրների վերլուծությանը Հայաստան-ի տնտեսության պայմաններում։ Աշխատությունում դիտարկվում են ներդրումային միջավայրի վրա ազդող հիմնական տնտեսական, ֆինանսական, քաղաքական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, որոնք կարող են պայմանավորել ներդրումային նախագծերի արդյունավետության և եկամտաբերության փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի նույնականացման, չափման և կառավարման ժամանակակից մեթոդներին՝ ներառյալ վիճակագրական մոդելավորումը, սցենարային վերլուծությունը, զգայունության գնահատումը և կանխատեսման գործիքները։ Քննարկվում են նաև արտաքին տնտեսական ցնցումների, ֆինանսական շուկաների տատանումների և կարգավորող միջավայրի փոփոխությունների ազդեցությունը ներդրումային որոշումների վրա։ Աշխատությունը նպատակ ունի մշակել մոտեցումներ, որոնք կօգնեն բարձրացնել ներդրումային նախագծերի հուսալիությունը, նվազեցնել անորոշության ազդեցությունը և նպաստել տնտեսության կայուն զարգացմանն ու ներդրումային գրավչության աճին։

Технология

Գիրքը նվիրված է բազմաշերտ ջրատար հորիզոններից ջրի պոմպահանման պայմաններում ստորերկրյա ջրերի հիդրոդինամիկական ռեժիմի կանխատեսման մեթոդների մշակմանը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են ստորերկրյա ջրերի շարժման օրինաչափությունները, բազմաշերտ ջրատար համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ջրառի գործընթացների ազդեցությունը ջրային ռեսուրսների վիճակի վրա և հիդրոդինամիկական փոփոխությունների գնահատման եղանակները։ Քննարկվում են մաթեմատիկական մոդելավորման, հաշվարկային մեթոդների և կանխատեսման գործիքների կիրառումը՝ ջրի մակարդակի փոփոխությունների, ճնշման բաշխման և ջրատար շերտերի փոխազդեցության ուսումնասիրման նպատակով։ Ներկայացվում են մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել ստորերկրյա ջրերի պաշարների արդյունավետ կառավարմանը, ջրառի գործընթացների օպտիմալացմանը և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ազդեցությունների գնահատմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հիդրոերկրաբանների, երկրաբանների, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, ինժեներների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։

География

Աշխատությունը նվիրված է Հրազդան և Ախուրյան գետերի ջրի որակի և բնական ինքնամաքրման ընդունակության համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են գետային ջրերի ֆիզիկաքիմիական և հիդրոքիմիական բնութագրերը, ջրի աղտոտվածության մակարդակը, տարբեր աղտոտիչների տարածական և ժամանակային փոփոխությունները, ինչպես նաև ջրային էկոհամակարգերի ինքնակարգավորման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գետերի վրա մարդածին ազդեցությանը՝ կապված արդյունաբերական, գյուղատնտեսական, կենցաղային և այլ գործունեության հետևանքով ջրային միջավայր ներթափանցող աղտոտիչների հետ։ Ուսումնասիրվում է ջրի որակի փոփոխությունը գետերի տարբեր հատվածներում և այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել աղտոտման նվազեցմանը կամ, հակառակը, դրա կուտակմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ինքնամաքրման գործընթացների գնահատումը, որոնք ներառում են ջրային միջավայրում ընթացող ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական բնական մեխանիզմների ամբողջությունը։ Քննարկվում են ջրի հոսքի արագության, ջերմաստիճանի, թթվածնային ռեժիմի, սեզոնային փոփոխությունների, միկրոօրգանիզմների գործունեության և այլ գործոնների ազդեցությունը գետերի ինքնամաքրման հնարավորությունների վրա։ Հրազդան և Ախուրյան գետերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց ջրերի որակի տարբերությունները, աղտոտման հիմնական առանձնահատկությունները և բնական վերականգնման ներուժը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման, աղտոտման կանխարգելման, գետային էկոհամակարգերի պահպանության և ջրի որակի վերահսկման միջոցառումների կատարելագործման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բնապահպանների, հիդրոլոգների, ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, էկոլոգների, քիմիկոսների, գիտական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։