Նոր գրքեր: Տեղեկատվական ցանկ 2011: Երկրորդ կիսամյակ

Психология

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիաիրավական վեճերի խաղաղ կարգավորման գործընթացում հաշտարարի մասնագիտական գործունեության արդյունավետության վրա ազդող անձնային և սոցիալ-հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում հաշտարարությունը դիտարկվում է որպես վեճերի այլընտրանքային լուծման գործընթաց, որտեղ արդյունքը պայմանավորված է ոչ միայն իրավական գիտելիքներով և ընթացակարգային կանոնների պահպանմամբ, այլև մասնագետի հաղորդակցական կարողություններով, հոգեբանական առանձնահատկություններով և հակամարտող կողմերի միջև կառուցողական փոխգործակցություն ձևավորելու հմտությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հաշտարարի անձնային հատկանիշներին՝ ինքնատիրապետմանը, հուզական կայունությանը, համբերատարությանը, ճկունությանը, պատասխանատվությանը, չեզոքության պահպանմանը և տարբեր տեսակետներ ընկալելու կարողությանը։ Քննվում է ապրումակցման դերը՝ որպես կողմերի դիրքորոշումները, հետաքրքրությունները և հուզական վիճակները հասկանալու միջոց՝ միաժամանակ կարևորելով մասնագիտական սահմանների և անկողմնակալության պահպանումը։ Ուսումնասիրվում են հաղորդակցական հմտությունները, ակտիվ լսելու կարողությունը, հարցերի արդյունավետ ձևակերպումը, տեղեկատվության վերաձևակերպումն ու պարզաբանումը, ինչպես նաև լարված հաղորդակցությունը կառուցողական երկխոսության վերածելու մեխանիզմները։ Կարևորվում է հաշտարարի կարողությունը տարբերակելու կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները դրանց հիմքում ընկած իրական շահերից ու պահանջմունքներից, ինչը կարող է նպաստել փոխընդունելի լուծումների որոնմանը։ Սոցիալ-հոգեբանական տեսանկյունից դիտարկվում են վստահության ձևավորման, փոխադարձ ընկալման, կարծրատիպերի, սոցիալական դերերի, ազդեցության և միջանձնային հարաբերությունների գործոնները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կոնֆլիկտային իրավիճակում հույզերի կառավարմանը, քանի որ բարձր լարվածությունը կարող է դժվարացնել կողմերի միջև տեղեկատվության փոխանակումը և համաձայնության հնարավոր տարբերակների քննարկումը։ Քաղաքացիաիրավական վեճերի առանձնահատկությունների համատեքստում կարող են քննվել գույքային, պայմանագրային, ընտանեկան կամ այլ մասնավոր իրավահարաբերություններից ծագող հակասությունների սոցիալ-հոգեբանական կողմերը՝ առանց իրավական և հոգեբանական գործոնները միմյանցից մեկուսացնելու։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև մասնագիտական պատրաստվածության, փորձի, հաղորդակցական ռազմավարությունների և հաշտարարի անձնային առանձնահատկությունների միջև հնարավոր կապերի բացահայտումը։ Տեսական մոտեցումների և գործնական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու այն գործոնները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են արդյունավետ միջնորդությանը, կողմերի միջև վստահության ձևավորմանը և փոխընդունելի համաձայնության որոնմանը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հաշտարարների մասնագիտական ընտրության, վերապատրաստման ծրագրերի կատարելագործման, հաղորդակցական ու կոնֆլիկտաբանական կարողությունների զարգացման և հաշտարարության ինստիտուտի արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հոգեբանության, սոցիալական հոգեբանության, կոնֆլիկտաբանության, իրավագիտության և վեճերի այլընտրանքային լուծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսիացի դրամատուրգ և բանաստեղծ Էդմոն Ռոստանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի ֆրանսիական նեոռոմանտիզմի ձևավորման և զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում Ռոստանի գեղարվեստական աշխարհայացքի, գրական-թատերական սկզբունքների և ստեղծագործական մեթոդի առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև դրանց կապը ռոմանտիկական ավանդույթի վերաիմաստավորման գործընթացների հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է, թե ինչպես է հեղինակը դասական ռոմանտիզմին բնորոշ հերոսականությունը, իդեալների ձգտումը, բարձր զգացմունքայնությունը, անհատի ազատության գաղափարը և հակասությունների դրամատիկ արտահայտությունը հարմարեցրել իր ժամանակաշրջանի գրական ու հասարակական միջավայրին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռոստանի դրամատուրգիայում բանաստեղծական խոսքի, վառ կերպարների, սյուժետային դինամիկայի, հումորի, ռոմանտիկական պաթոսի և թատերական արտահայտչականության համադրությանը։ Նրա ստեղծագործությունները դիտարկվում են որպես այնպիսի գեղարվեստական փորձ, որտեղ ավանդական ռոմանտիկական պատկերացումները միահյուսվում են ժամանակակից թատրոնի պահանջներին՝ ստեղծելով ոճական յուրահատուկ համակարգ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հեղինակի ամենահայտնի դրամատիկական ստեղծագործությունների վերլուծությունը՝ հատկապես դրանց հերոսների կերպավորման, գաղափարական բախումների, սիրո և անձնազոհության թեմաների, պատվի և արժանապատվության ընկալումների տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է նաև Ռոստանի լեզվական և բանաստեղծական վարպետությունը՝ ուշադրություն դարձնելով չափածո երկխոսությանը, փոխաբերական պատկերներին, հռետորական հնարքներին և խոսքի երաժշտականությանը։ Ֆրանսիական նեոռոմանտիզմի համատեքստում նրա ստեղծագործությունը ներկայացվում է որպես գրական ավանդույթի և նորարարական թատերական մտածողության փոխազդեցության արդյունք։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև Ռոստանի ստեղծագործության և ժամանակի այլ գրական ուղղությունների հարաբերությանը՝ ցույց տալու համար, թե ինչու նրա գեղարվեստական աշխարհը չի սահմանափակվում միայն ռոմանտիկական ավանդույթի պարզ վերարտադրությամբ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Ռոստանի տեղն ու դերը ֆրանսիական գրականության և թատրոնի պատմության մեջ, ինչպես նաև հասկանալ նեոռոմանտիկական գեղագիտության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին, ֆրանսիական գրականության մասնագետներին, դասախոսներին, ուսանողներին և XIX-XX դարերի սահմանագծի եվրոպական գրական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է q-սահմանափակ համակարգերի հատկություններին և դրանց կիրառությանը արագ մոտեցումների (аппроксимация) կառուցման գործում՝ որպես արդյունավետ հաշվիչ գործիք բազմափոփոխական և բարդ ֆունկցիոնալ խնդիրների համար։ Գրքում ներկայացվում է q-սահմանափակ համակարգերի տեսական հիմքը, դրանց կառուցվածքային և ալգորիթմային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև մաթեմատիկական վերլուծության մեթոդները, որոնք ապահովում են ճշգրիտ և արագ մոտեցումների ստեղծումը տարբեր գործնական խնդիրների դեպքում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է համակարգերի սիմուլյացիոն և ներմուծված մոդելավորման կիրառությունները, վերլուծում է կոնվերգենցիայի պայմանները և գնահատում մոտեցումների խնայողության և արդյունավետության ցուցանիշները՝ հաշվի առնելով հաշվողական ռեսուրսների սահմանափակումները։ Աշխատությունը կարևոր է մաթեմատիկոսների, ինժեներների, ծրագրավորողների և մոդելավորման մասնագետների համար՝ նպաստելով արագ և արդյունավետ մաթեմատիկական մոտեցումների ձևավորմանը, բարդ համակարգերի ուսումնասիրմանն ու կիրառական հաշվարկների կատարելագործմանը։

Другие предметы

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է բանկերի գործունեության և դրանց իրականացվող հիմնական գործառնությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով բանկային համակարգի դերը ժամանակակից տնտեսության մեջ և ֆինանսական միջնորդության մեխանիզմները։ Աշխատանքում ներկայացվում է բանկերի էությունը որպես ֆինանսական հաստատություններ, որոնք ապահովում են դրամական միջոցների հավաքագրում, կուտակում և վերաբաշխում տնտեսության տարբեր հատվածների միջև՝ նպաստելով ներդրումների աճին և տնտեսական զարգացմանը։ Վերլուծվում են բանկերի հիմնական գործառնությունները՝ պասիվ գործառնություններ (ավանդների ներգրավում), ակտիվ գործառնություններ (վարկերի տրամադրում) և միջնորդական ծառայություններ, ներառյալ հաշվարկային-դրամարկղային սպասարկումը, փոխանցումները և վճարային համակարգերի կառավարումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային ռիսկերի տեսակներին՝ վարկային, տոկոսադրույքային, իրացվելիության և օպերացիոն ռիսկերին, ինչպես նաև դրանց կառավարման մեխանիզմներին։ Աշխատանքում քննարկվում է նաև կենտրոնական բանկի դերը դրամավարկային քաղաքականության իրականացման, ֆինանսական կայունության ապահովման և բանկային համակարգի վերահսկման գործընթացում։ Ներկայացվում է բանկային համակարգի կառուցվածքը և դրա ազդեցությունը տնտեսական զարգացման, ներդրումային միջավայրի և ֆինանսական շուկաների կայունության վրա։ Կուրսայինի նպատակն է ձևավորել համակարգային պատկերացում բանկերի գործունեության և գործառնությունների մասին՝ ընդգծելով դրանց կարևորությունը ժամանակակից ֆինանսական համակարգի արդյունավետ աշխատանքի համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում վարկային համակարգի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ֆինանսական միջնորդության դերի կարևորությունը տնտեսական ակտիվության խթանման և ներդրումային միջավայրի ձևավորման գործընթացում։ Հեղինակը վերլուծում է վարկային համակարգի կառուցվածքը, բանկային և ոչ բանկային ֆինանսական կազմակերպությունների գործունեությունը, ինչպես նաև վարկավորման հիմնական մեխանիզմները և դրանց արդյունավետությունը։ Գրքում դիտարկվում են վարկային ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիության, տոկոսադրույքների բարձր մակարդակի, վարկային ռիսկերի կառավարման և ապահովման համակարգերի թերությունների խնդիրները, որոնք ազդում են տնտեսության իրական հատվածի ֆինանսավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին ձեռնարկությունների վարկավորման հնարավորություններին, պետական աջակցության գործիքներին և ֆինանսական շուկայի զարգացման ինստիտուցիոնալ խոչընդոտներին։ Հեղինակը համեմատական վերլուծությամբ ներկայացնում է տարբեր երկրների վարկային համակարգերի փորձը՝ բացահայտելով կիրառելի մոդելներ և կարգավորման մոտեցումներ։ Աշխատությունը ընդգծում է արդյունավետ վարկային համակարգի զարգացման անհրաժեշտությունը որպես տնտեսական աճի, ֆինանսական կայունության և ձեռնարկատիրական միջավայրի բարելավման հիմնական գործոն։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ապահովագրական գործի կարգավորման տեսական և մեթոդաբանական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ապահովագրական շուկայի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետ գործունեության ապահովման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ապահովագրության տնտեսական էությունը, գործառույթները, սկզբունքները և ֆինանսական համակարգում դրա ունեցած դերը, ինչպես նաև ապահովագրական հարաբերությունների պետական կարգավորման անհրաժեշտությունն ու հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրական շուկայի մասնակիցների գործունեության կարգավորմանը, ապահովագրական ընկերությունների ֆինանսական կայունության ապահովմանը, վճարունակության գնահատմանը, ռիսկերի կառավարմանը և ապահովադիրների շահերի պաշտպանությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ապահովագրական գործի կարգավորման տեսական մոտեցումները, դրանց մեթոդաբանական հիմքերը և գործնական կիրառման առանձնահատկությունները ՀՀ պայմաններում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ապահովագրական գործունեության վերահսկողության, լիցենզավորման, ֆինանսական հաշվետվողականության, ապահովագրական պահուստների ձևավորման և ռիսկերի գնահատման մեխանիզմներին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ապահովագրական ծառայությունների զարգացմանը խոչընդոտող գործոններին, շուկայի կառուցվածքին, մրցակցային միջավայրին և բնակչության ապահովագրական մշակույթի մակարդակին։ ՀՀ ապահովագրական շուկայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կարգավորման գործող համակարգի հիմնական առանձնահատկությունները, արդյունավետության խնդիրներն ու զարգացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա համադրումը Հայաստանի պայմանների հետ՝ ժամանակակից և արդյունավետ կարգավորման մեխանիզմների ձևավորման նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ապահովագրական շուկայի կայունության ամրապնդմանը, կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործմանը, ապահովագրական ծառայությունների որակի բարձրացմանը և սպառողների իրավունքների ավելի արդյունավետ պաշտպանությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, ապահովագրական ոլորտի մասնագետներին, իրավաբաններին, պետական կարգավորող մարմինների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։