Նոր գրքեր: Տեղեկատվական ցանկ 2016

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ռուսերենում հույզեր արտահայտող արտահայտական միավորների (ֆրազեոլոգիզմների) ուսուցման առանձնահատկություններին՝ հայ աշակերտների և ուսանողների լսարանի համար։ Գրքում վերլուծվում են հույզերի արտահայտման ֆրազեոլոգիական միջոցների կառուցվածքային, սեմանտիկ և կոգնիտիվ առանձնահատկությունները, առանձնացվում են սովորողների համար դժվար հասկանալի և մշակութային կոնտեքստից կախված համարժեքությունները։ Հեղինակը առաջարկում է ուսուցման մեթոդական մոտեցումներ՝ ինտեգրելով բառարանական, համեմատական և կաղապարային վարժություններ, օգտագործելով իրավիճակային և սեմինարային մեթոդներ՝ լեզվաբանական ու մշակութային ընկալելիության ապահովման համար։ Աշխատությունը ընդգրկում է նաև սխալների վերլուծություն, ուսուցման արդյունավետության գնահատման չափանիշներ և առաջարկություններ՝ ռուսերենի ուսուցման ծրագրերի համար հայերեն խոսող ուսանողների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ռուսերենի ուսուցիչների, լեզվաբանների, թարգմանիչների և միջմշակութային հաղորդակցության մասնագետների համար՝ նպաստելով հույզային ֆրազեոլոգիզմների ավելի բնական և արդյունավետ յուրացմանը հայ լսարանի համար։

Другие предметы

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Սևանի ավազանի տարածքում հանգստի հաստատությունների ճարտարապետական ձևավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով բնական միջավայրի, կլիմայական պայմանների, տեղագրական առանձնահատկությունների և տարածաշրջանի մշակութային ժառանգության ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հանգստի գոտիների ձևավորման սկզբունքները, տարածական կազմակերպման մեթոդները, շենքերի և համալիրների ֆունկցիոնալ կառուցվածքը, ինչպես նաև դրանց ներդաշնակեցումը շրջակա լանդշաֆտի հետ։ Քննարկվում են Սևանի ավազանի ռեկրեացիոն ներուժը, զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների զարգացման հնարավորությունները, հանգստի օբյեկտների նախագծման ժամանակակից մոտեցումները և տարածաշրջանի առանձնահատկություններին համապատասխան ճարտարապետական լուծումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանմանը, էներգաարդյունավետ նախագծմանը և տարածքների կայուն զարգացման սկզբունքներին։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև հանգստի հաստատությունների ճարտարապետական տիպաբանության, կառուցապատման կազմակերպման և քաղաքաշինական ինտեգրման վերաբերյալ վերլուծություններ ու առաջարկություններ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, քաղաքաշինողների, դիզայներների, զբոսաշրջության ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ռեկրեացիոն ճարտարապետության, տարածքային զարգացման և Սևանի ավազանի զբոսաշրջային միջավայրի ձևավորման խնդիրներով։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է բազմակի կրիչներով թվային ազդանշանների ձևավորման և մշակման մեթոդների ուսումնասիրմանը ռադարային համակարգերում կիրառելու նպատակով։ Հետազոտության կենտրոնում օրթոգոնալ հաճախականային բաժանմամբ բազմակի կրիչների տեխնոլոգիայի հնարավորություններն են՝ ռադարային ազդանշանի կառուցվածքի ձևավորման, տարածվող էլեկտրամագնիսական ալիքի պարամետրերի կառավարման, անդրադարձած ազդանշանների ընդունման և դրանց թվային մշակման տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հանգամանքի վրա, որ լայն հաճախականային տիրույթը մի շարք փոխադարձաբար օրթոգոնալ նեղաշերտ ենթակրիչների բաժանելու միջոցով հնարավոր է ձևավորել ճկուն կառուցվածքով ազդանշաններ և թվային մեթոդներով կառավարել դրանց հաճախականային ու ժամանակային բնութագրերը։ Ռադարային կիրառությունների դեպքում նման կառուցվածքը կարող է օգտագործվել շրջակա միջավայրում գտնվող օբյեկտների հայտնաբերման, դրանց հեռավորության և շարժման հետ կապված պարամետրերի գնահատման համար։ Ուսումնասիրվում են ազդանշանի մաթեմատիկական ներկայացման սկզբունքները, ենթակրիչների քանակի և հաճախականային հեռավորության ընտրությունը, օրթոգոնալության պայմանները, խորհրդանիշի տևողությունը և համակարգի ընդհանուր թողունակության հետ դրանց փոխկապակցվածությունը։ Օրթոգոնալության պահպանումը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս միևնույն հաճախականային տիրույթում տեղակայված ենթակրիչները բաժանել ընդունման փուլում՝ նվազեցնելով դրանց փոխադարձ ազդեցությունը։ Ռադարային համակարգում, սակայն, տարածման միջավայրը, թիրախների շարժումը և ընդունիչի ոչ իդեալական բնութագրերը կարող են խախտել այդ պայմանները, ինչի պատճառով հետազոտության կարևոր խնդիր է դառնում նման շեղումների ազդեցության գնահատումը և համապատասխան մշակման մեթոդների ընտրությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թվային ձևավորման գործընթացին։ Տվյալների կամ նախապես ընտրված համալիր գործակիցների բաշխումը ենթակրիչների միջև հնարավորություն է տալիս կառավարել հաղորդվող ազդանշանի սպեկտրային կառուցվածքը։ Հակադարձ արագ Ֆուրիեի ձևափոխությունը կարող է կիրառվել հաճախականային տիրույթում սահմանված ենթակրիչների համախմբված ժամանակային ներկայացումը ստանալու համար, իսկ ընդունման փուլում արագ Ֆուրիեի ձևափոխությունը հնարավորություն է տալիս վերադառնալ հաճախականային տիրույթ և առանձնացնել համապատասխան բաղադրիչները։ Այս մեխանիզմները կարևոր են համակարգի հաշվարկային արդյունավետության համար, քանի որ մեծ թվով ենթակրիչների անմիջական ձևավորումն ու առանձնացումը կարող են պահանջել զգալի հաշվարկային ռեսուրսներ։ Քննության է առնվում ցիկլային նախածանցի նշանակությունը և դրա ազդեցությունը համակարգի աշխատանքի վրա։ Այն կարող է օգտագործվել բազմուղի տարածման և ժամանակային ուշացումների հետևանքով առաջացող միջխորհրդանշային ազդեցությունների նվազեցման համար։ Ռադարային կիրառություններում անդրադարձած ազդանշանների ուշացումները կապված են տարբեր հեռավորությունների վրա գտնվող օբյեկտների հետ, ուստի համապատասխան ժամանակային պարամետրերի ընտրությունը կարող է ազդել չափումների հնարավոր տիրույթի և մշակման որակի վրա։ Միաժամանակ չափազանց երկար լրացուցիչ միջակայքը նվազեցնում է ազդանշանի օգտագործման արդյունավետությունը, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է գտնել հավասարակշռություն պաշտպանական ժամանակային հատվածի և համակարգի արդյունավետության միջև։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է հեռավորության գնահատման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Հաղորդված և անդրադարձած ազդանշանների միջև առաջացող ժամանակային ու փուլային տարբերությունները կարող են պարունակել տեղեկություն օբյեկտի դիրքի վերաբերյալ։ Բազմակի ենթակրիչների առկայությունը հնարավորություն է տալիս տարբեր հաճախականություններում ստացված փուլային տվյալները համատեղ մշակել և դրանց հիման վրա ձևավորել հեռավորության պրոֆիլ։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում են հաճախականային թողունակության և հեռավորության տարբերակման կարողության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև այն սահմանափակումները, որոնք առաջանում են ենթակրիչների հաճախականային քայլի և ազդանշանի կառուցվածքի ընտրությունից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շարժվող օբյեկտների արագության գնահատմանը։ Շարժման հետևանքով անդրադարձած ալիքում առաջացող Դոպլերի հաճախականային շեղումը փոփոխում է ընդունված ազդանշանի պարամետրերը։ Բազմակրիչ կառուցվածքի դեպքում այս երևույթը միաժամանակ տեղեկատվության աղբյուր է և մշակման բարդացնող գործոն։ Մի կողմից Դոպլերի փոփոխությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել օբյեկտի ճառագայթային արագությունը, մյուս կողմից զգալի հաճախականային շեղումը կարող է խախտել ենթակրիչների օրթոգոնալությունը և առաջացնել միջկրիչային միջամտություն։ Հետևաբար ուսումնասիրվում են Դոպլերի ազդեցության գնահատման և փոխհատուցման թվային մեթոդները։ Հեռավորության և արագության համատեղ գնահատումը կարող է իրականացվել երկչափ թվային մշակման միջոցով։ Ընդունված հաջորդական ազդանշանների հաճախականային և ժամանակային փոփոխությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել հեռավորություն–Դոպլեր ներկայացում, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել տարբեր դիրք և շարժման բնութագրեր ունեցող անդրադարձնող օբյեկտները։ Այս գործընթացում կարևոր են պատուհանային ֆունկցիաների, սպեկտրային մշակման և հայտնաբերման ալգորիթմների ընտրությունը, քանի որ վերջնական պատկերի որակը կախված է ոչ միայն հաղորդվող ազդանշանից, այլև ընդունված տվյալների մշակման ամբողջ շղթայից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում աղմուկի և խանգարումների ազդեցությանը։ Իրական ռադարային համակարգում ընդունված ազդանշանը կարող է պարունակել ջերմային աղմուկ, շրջակա միջավայրի տարբեր օբյեկտներից անցանկալի անդրադարձումներ և այլ ռադիոհաճախականային համակարգերից առաջացող միջամտություններ։ Այդ պայմաններում անհրաժեշտ է առանձնացնել օգտակար անդրադարձումները ընդհանուր ֆոնից և գնահատել հայտնաբերման հավաստիությունը։ Թվային մշակման մեթոդները կարող են ներառել ֆիլտրում, կոհերենտ կուտակում, սպեկտրային վերլուծություն և հայտնաբերման շեմերի ձևավորում։ Հետազոտության ընթացքում կարող է գնահատվել ազդանշան–աղմուկ հարաբերակցության ազդեցությունը հեռավորության և արագության որոշման ճշտության վրա։ Կարևորվում է նաև բազմուղի տարածման խնդիրը։ Ռադարային ալիքը կարող է անդրադառնալ ոչ միայն նպատակային օբյեկտից, այլև շրջակա մակերևույթներից, շինություններից կամ այլ տարրերից։ Արդյունքում ընդունիչին հասնում են տարբեր ուշացումներով և ամպլիտուդներով բազմաթիվ բաղադրիչներ։ Բազմակրիչ ազդանշանների հաճախականային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս որոշ դեպքերում մանրամասն ուսումնասիրել այդ տարածման միջավայրը, սակայն միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել նպատակային անդրադարձումը բազմուղի բաղադրիչներից։ Այս հարցը հատկապես կարևոր է քաղաքային, արդյունաբերական և այլ բարդ ռադիոալիքային միջավայրերում գործող համակարգերի համար։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է պիկային և միջին հզորությունների հարաբերակցության խնդիրը։ Բազմաթիվ ենթակրիչների միաժամանակյա գումարման դեպքում ժամանակային ազդանշանում կարող են առաջանալ մեծ ամպլիտուդային գագաթներ։ Դրանք կարող են բարձր պահանջներ ներկայացնել հաղորդիչի ուժեղացուցիչի դինամիկ տիրույթին և նվազեցնել էներգետիկ արդյունավետությունը։ Այդ պատճառով կարող են ուսումնասիրվել ազդանշանի կառուցվածքի և ենթակրիչների փուլերի ընտրության այնպիսի մոտեցումներ, որոնք նպաստում են բարձր պիկային արժեքների սահմանափակմանը՝ առանց ռադարային տեղեկատվության էական կորստի։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ենթակրիչների կշիռների և մոդուլյացիոն խորհրդանիշների ընտրությանը։ Ռադարային համակարգում հաղորդվող հաջորդականությունը կարող է նախագծվել ոչ միայն տեղեկատվություն փոխանցելու, այլև անհրաժեշտ ռադարային հատկություններ ապահովելու համար։ Ենթակրիչների ամպլիտուդների և փուլերի նպատակային ընտրությունը հնարավորություն է տալիս ազդել ավտոկոռելյացիոն բնութագրերի, սպեկտրի ձևի և չափման հնարավորությունների վրա։ Այս տեսանկյունից ազդանշանի նախագծումը ներկայացվում է որպես բազմաչափ օպտիմալացման խնդիր, որտեղ միաժամանակ կարող են հաշվի առնվել հեռավորության տարբերակման կարողությունը, արագության գնահատումը, սպեկտրային արդյունավետությունը և հաղորդիչի տեխնիկական սահմանափակումները։ Կարևոր ուղղություն է ռադարային և հաղորդակցական գործառույթների համատեղ իրականացման հնարավորության ուսումնասիրությունը։ Բազմակրիչ ազդանշաններն արդեն լայնորեն կիրառվում են թվային կապի համակարգերում, և դրանց օգտագործումը ռադարային չափումների համար հնարավորություն է տալիս դիտարկել միասնական ալիքաձևով կապի ու զգայորոշման գործառույթների համատեղումը։ Նման համակարգերում նույն ռադիոհաճախականային ռեսուրսը կարող է ծառայել ինչպես տվյալների հաղորդմանը, այնպես էլ շրջակա միջավայրի վերաբերյալ տեղեկատվության ստացմանը։ Այս մոտեցումը կարող է կարևոր լինել տրանսպորտային, շարժական և այլ ինտեգրված ռադիոէլեկտրոնային համակարգերի զարգացման համար։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող է լինել մաթեմատիկական մոդելավորման և համակարգչային փորձարկումների համադրումը։ Տարբեր պարամետրերով ազդանշանների թվային ձևավորումը, տարածման և անդրադարձման մոդելավորումը, աղմուկի ավելացումը և ընդունված տվյալների հետագա մշակումը հնարավորություն են տալիս համեմատել տարբեր կառուցվածքների արդյունավետությունը վերահսկելի պայմաններում։ Մոդելավորման ընթացքում հնարավոր է փոփոխել ենթակրիչների քանակը, հաճախականային քայլը, ազդանշանի թողունակությունը, դիտարկման ժամանակը, աղմուկի մակարդակը և օբյեկտների շարժման պարամետրերը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը վերջնական արդյունքի վրա։ Կարևորվում է նաև հաշվարկային բարդության գնահատումը, քանի որ ռադարային համակարգերը հաճախ պետք է իրականացնեն ազդանշանների մշակում իրական ժամանակում։ Արագ Ֆուրիեի ձևափոխության և թվային մատրիցային գործողությունների արդյունավետ իրականացումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել հաշվարկային ծախսերը, սակայն մեծ թողունակության, բազմաթիվ ենթակրիչների և երկար դիտարկման ժամանակի դեպքում մշակվող տվյալների ծավալը կարող է զգալի լինել։ Այդ պատճառով ազդանշանային ալգորիթմների ընտրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն տեսական ճշտությունը, այլև իրական սարքավորումներում դրանց իրագործելիությունը։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է ժամանակակից թվային ռադարներում ճկուն և ծրագրային կերպով կառավարելի ալիքաձևերի կիրառման հնարավորությամբ։ Բազմակրիչ կառուցվածքը թույլ է տալիս նույն ընդհանուր սկզբունքի շրջանակում փոփոխել ազդանշանի բազմաթիվ պարամետրեր և այն հարմարեցնել տարբեր չափման պայմանների։ Հեռավորության ու արագության գնահատման, սպեկտրային կառավարման և թվային մշակման մեթոդների համատեղ ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել բարձր տարբերակման կարողությամբ և ծրագրային վերակազմավորման հնարավորությամբ ռադարային համակարգերի զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է բազմակրիչ ազդանշանների տեսական հիմքերի, թվային ձևավորման, տարածման, ընդունման և ռադարային տեղեկատվության մշակման համալիր ուսումնասիրություն՝ միավորելով ռադիոտեխնիկայի, թվային ազդանշանների մշակման և ռադարային չափումների խնդիրները։ Այն կարող է օգտակար լինել ռադիոտեխնիկայի, հեռահաղորդակցության, ռադարային համակարգերի, թվային ազդանշանների մշակման և ռադիոէլեկտրոնային համակարգերի նախագծման ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Биология

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ֆոսֆոինոզիտիդային ազդանշանային ուղու կոոպերատիվ մեխանիզմներին և դրանց կապին լիպիդային մոդիֆիկացիաների հետ քրոնիկ լիմֆոլեյկոզի պայմաններում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել բջջային ազդանշանման խանգարումների դերը հիվանդության առաջընթացում։ Նյութում վերլուծվում են PI3K/AKT ուղու ակտիվացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև մեմբրանային ֆոսֆոինոզիտիդների դինամիկ փոփոխությունները, որոնք ազդում են լիմֆոցիտների կենսապրոցեսների՝ մասնավորապես աճի, տարբերակման և ապոպտոզի կարգավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լիպիդային մոդիֆիկացիաների և սպիտակուցային ազդանշանային համալիրների փոխազդեցությանը, որոնք ձևավորում են բջջային գոյատևման և հակաապոպտոտիկ մեխանիզմների կայունացում։ Քննարկվում են նաև այն կոոպերատիվ ցանցերը, որոնց միջոցով տարբեր ազդանշանային ուղիներ փոխլրացնում և ուժեղացնում են միմյանց ազդեցությունը՝ նպաստելով ուռուցքային բջիջների դիմադրողականության աճին բուժման նկատմամբ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ այս մոլեկուլային գործընթացների խորքային ընկալումը կարող է նպաստել նպատակային թերապիաների մշակմանը, որոնք կուղղվեն ազդանշանային խանգարումների ճշգրիտ արգելակմանը և քրոնիկ լիմֆոլեյկոզի բուժման արդյունավետության բարձրացմանը։

Биология

Գիրքը նվիրված է տարբեր ցեղատեսակների ոչխարների մաշկի կառուցվածքային առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությանը հետծննդյան օնտոգենեզի տարբեր փուլերում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հայկական կիսանուրբ բրդատու և նուրբբրդա-կոպտաբուրդ ոչխարների մաշկային հյուսվածքների ձևաբանական առանձնահատկությունները, դրանց տարիքային փոփոխությունները և զարգացման օրինաչափությունները։ Հեղինակը վերլուծում է մաշկի կառուցվածքային բաղադրիչների, մազապարկերի, հյուսվածքային շերտերի և այլ կենսաբանական ցուցանիշների տարբերությունները՝ բացահայտելով ցեղային առանձնահատկությունների ազդեցությունը կենդանիների զարգացման վրա։ Ներկայացվում են հետազոտության արդյունքներ, որոնք կարող են կիրառվել ոչխարաբուծության արդյունավետության բարձրացման, բրդատվության բարելավման և կենդանիների կենսաբանական հատկությունների գնահատման նպատակներով։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է անասնաբույժների, կենդանաբանների, անասնաբուծության մասնագետների, կենսաբանների, հետազոտողների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ որպես գիտական ուսումնասիրություն գյուղատնտեսական կենդանիների օրգանիզմի կառուցվածքային առանձնահատկությունների վերաբերյալ։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի քաղաքագիտական մասնագիտական բառապաշարի իմաստային և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև այդ միավորների հայերեն համարժեքների ընտրության, ձևավորման և գործածության լեզվաբանական խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական գիտության, պետական կառավարման, միջազգային հարաբերությունների, քաղաքական ինստիտուտների և հասարակական-քաղաքական գործընթացների նկարագրության մեջ կիրառվող տերմիններն են, որոնք դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին բառային միավորներ, այլև որպես որոշակի հասկացություններ արտահայտող մասնագիտական համակարգի բաղադրիչներ։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել, թե ինչպես է տերմինի իմաստային կառուցվածքը կապված համապատասխան քաղաքական հասկացության բովանդակության հետ և ինչ խնդիրներ են առաջանում այն հայերեն փոխանցելիս։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տերմինի նշանակության, հասկացական կառուցվածքի և լեզվական ձևի փոխհարաբերության վրա։ Քաղաքագիտական բառապաշարում հանդիպում են ինչպես ընդհանուր լեզվից մասնագիտական նշանակություն ձեռք բերած բառեր, այնպես էլ բացառապես մասնագիտական ոլորտում կիրառվող միավորներ, բառակապակցություններ, հապավումներ և բազմաբաղադրիչ անվանումներ։ Ընդհանուր գործածական բառը մասնագիտական համատեքստում կարող է ստանալ ավելի նեղ և հստակ սահմանված իմաստ, ինչի պատճառով դրա բառարանային սովորական թարգմանությունը միշտ չէ, որ կարող է ծառայել որպես ճշգրիտ մասնագիտական համարժեք։ Այս հանգամանքը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ անգլերեն միևնույն բառը տարբեր քաղաքական կամ իրավական համատեքստերում արտահայտում է միմյանցից տարբերվող հասկացություններ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բազմիմաստությանը։ Քաղաքագիտական տերմինների մի մասը կարող է ունենալ մի քանի փոխկապակցված նշանակություն, որոնցից յուրաքանչյուրի հայերեն փոխանցումը պահանջում է համատեքստի և տվյալ գիտակարգում ընդունված հասկացական սահմանների հաշվառում։ Ուստի համարժեքի ընտրությունը չի կարող հիմնվել միայն բառային արտաքին համապատասխանության վրա։ Անհրաժեշտ է պարզել սկզբնաղբյուրային միավորի իմաստը տվյալ տեքստում, դրա հարաբերությունը հարակից հասկացությունների հետ և այն գործառույթը, որը տվյալ տերմինը կատարում է մասնագիտական հաղորդակցության մեջ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել բառային թարգմանությունը տերմինաբանական համարժեքությունից։ Քննության են առնվում նաև հոմանիշության և տերմինաբանական տարբերակների խնդիրները։ Անգլերեն քաղաքագիտական խոսույթում նույն կամ մոտ հասկացությունները երբեմն արտահայտվում են տարբեր լեզվական միավորներով, սակայն դրանց միջև կարող են գոյություն ունենալ ոճական, իմաստային կամ գործառական տարբերություններ։ Հայերենում դրանց համար մեկ ընդհանուր համարժեքի օգտագործումը կարող է վերացնել այդ տարբերությունները, մինչդեռ յուրաքանչյուր անգլերեն ձևի համար մեխանիկորեն առանձին հայերեն տարբերակ ստեղծելը կարող է անհարկի ծանրաբեռնել տերմինաբանական համակարգը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է այնպիսի լուծումների որոնումը, որոնք միաժամանակ ապահովում են իմաստային ճշգրտություն, լեզվական բնականություն և տերմինաբանական հետևողականություն։ Ուսումնասիրվում է քաղաքագիտական տերմինների կառուցվածքային կազմությունը։ Անգլերենում մասնագիտական անվանումները կարող են կազմվել ածանցման, բառաբարդման, բառերի իմաստային մասնագիտացման, հապավումների և բազմաբաղադրիչ կապակցությունների միջոցով։ Հատկապես տարածված են գոյականական խմբերը, որոնցում մի քանի բաղադրիչ միասին ձևավորում են մեկ մասնագիտական հասկացություն։ Նման կառույցների հայերեն փոխանցման ժամանակ անհրաժեշտ է ոչ միայն թարգմանել առանձին բաղադրիչները, այլև վերակառուցել նրանց իմաստային հարաբերությունները հայերենի քերականական և բառակազմական օրինաչափություններին համապատասխան։ Բառացի կառուցվածքային պատճենումը որոշ դեպքերում կարող է ստեղծել հայերենի համար ոչ բնական կամ իմաստային առումով անորոշ ձևակերպումներ։ Այդ պատճառով կարևորվում է կառուցվածքային վերափոխման հնարավորությունը՝ պահպանելով սկզբնական հասկացության բովանդակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում տերմինների ձևավորման բառակազմական միջոցներին։ Քաղաքագիտական բառապաշարում հաճախ հանդիպող ածանցները և բաղադրիչները կարող են արտահայտել գաղափարախոսություն, քաղաքական ուղղություն, գործընթաց, համակարգ, գործողություն, անձի կամ հաստատության կարգավիճակ։ Դրանց հայերեն համապատասխանեցումը պահանջում է հայերենի սեփական բառակազմական հնարավորությունների նպատակային օգտագործում։ Որոշ դեպքերում հնարավոր է ստեղծել լիարժեք հայերեն կազմություն, իսկ այլ դեպքերում միջազգային տերմինի փոխառությունը կարող է արդեն հաստատված լինել մասնագիտական լեզվում։ Հետևաբար քննարկվում է փոխառության և սեփական լեզվական միջոցներով տերմինաստեղծման հարաբերակցությունը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է միջազգային տերմինաբանության ազդեցության գնահատումը։ Քաղաքագիտությունը սերտորեն կապված է միջազգային գիտական հաղորդակցության հետ, և բազմաթիվ հասկացություններ տարբեր լեզուներում շրջանառվում են ընդհանուր կամ մոտ ձևերով։ Այնուամենայնիվ միջազգային բնույթը ինքնին չի նշանակում, որ օտարալեզու ձևը պետք է առանց փոփոխության ներմուծվի հայերեն։ Անհրաժեշտ է հաշվի առնել արդեն գոյություն ունեցող հայկական տերմինաբանական ավանդույթը, բառի հասկանալիությունը, համակարգային համապատասխանությունը և մասնագիտական կիրառության կայունությունը։ Առանձին դեպքերում փոխառված և հայերեն կազմված տարբերակները կարող են զուգահեռ գործածվել, ինչը առաջացնում է տերմինաբանական տարբերակայնության խնդիր։ Առանձին ուղղություն է անհամարժեք կամ մասնակի համարժեք բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Անգլալեզու քաղաքական մշակույթում և պետական համակարգերում ձևավորված որոշ հասկացություններ կարող են չունենալ ամբողջովին նույնական երևույթ հայկական իրականության կամ հայերեն տերմինաբանական ավանդույթի մեջ։ Այդպիսի դեպքերում ուղղակի բառային համապատասխանությունը կարող է չարտահայտել սկզբնական հասկացության ամբողջ բովանդակությունը։ Հնարավոր լուծումներն են նկարագրական փոխանցումը, իմաստային մոտավոր համարժեքի կիրառումը, նոր տերմինի ստեղծումը կամ անհրաժեշտության դեպքում փոխառությունը։ Յուրաքանչյուր տարբերակի նպատակահարմարությունը գնահատվում է տվյալ հասկացության բովանդակության, գործածության հաճախականության և մասնագիտական հաղորդակցության պահանջների տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև քաղաքական և պետական համակարգերի տարբերության ազդեցությունը թարգմանության վրա։ Նույնանման անվանումներ ունեցող ինստիտուտները տարբեր երկրներում կարող են ունենալ տարբեր իրավասություններ և գործառույթներ, իսկ արտաքուստ նման տերմինները՝ տարբեր հասկացական ընդգրկում։ Հետևաբար հաստատությունների, պաշտոնների, կառավարման մեխանիզմների և քաղաքական գործընթացների անվանումների թարգմանության ժամանակ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ոչ միայն բառի լեզվական ձևը, այլև համապատասխան իրականության բովանդակությունը։ Այս սկզբունքը թույլ է տալիս խուսափել այն իրավիճակից, երբ հայերեն համարժեքը ընթերցողի մոտ ստեղծում է տվյալ հասկացության վերաբերյալ սխալ կամ չափազանց պարզեցված պատկերացում։ Հետազոտության շրջանակում նշանակալի տեղ կարող է զբաղեցնել համատեքստային վերլուծությունը։ Միևնույն տերմինի գործածությունը գիտական աշխատություններում, լրատվական նյութերում, պաշտոնական փաստաթղթերում և քաղաքական հրապարակախոսության մեջ կարող է որոշակիորեն տարբերվել։ Գիտական տեքստում առավել կարևոր է հասկացական ճշգրտությունը, պաշտոնական փաստաթղթում՝ տերմինաբանական միասնականությունը, իսկ լրատվական խոսքում հաճախ առաջնային է նաև հասկանալիությունն ավելի լայն լսարանի համար։ Այդ տարբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե որքանով է հնարավոր ստեղծել մեկ միասնական հայերեն համարժեք և երբ է անհրաժեշտ ընտրությունը պայմանավորել գործածության ոլորտով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նորաբանություններին։ Քաղաքական կյանքի փոփոխությունները, միջազգային հարաբերությունների զարգացումը, կառավարման նոր մեխանիզմների առաջացումը և հասարակական գործընթացների վերափոխումը շարունակաբար ստեղծում են նոր հասկացություններ և դրանց անվանումներ։ Անգլերենը միջազգային քաղաքական ու գիտական հաղորդակցության կարևոր լեզուներից լինելու պատճառով նոր տերմինների տարածման նշանակալի աղբյուր է։ Դրանց հայերեն փոխանցման ժամանակ առաջանում է արագության և համակարգայնության խնդիր. նոր հասկացությունը հաճախ անհրաժեշտ է անվանել մինչև միասնական տերմինաբանական տարբերակի վերջնական հաստատումը։ Արդյունքում կարող են շրջանառության մեջ մտնել միևնույն տերմինի մի քանի հայերեն տարբերակներ։ Նման դեպքերի ուսումնասիրությունը կարևոր է տերմինաբանական կարգավորման և միասնականացման համար։ Կարևոր ուղղություն է տերմինաբանական բառարանների և մասնագիտական աղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Անգլերեն միավորների և դրանց հայերեն տարբերակների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կայունացած համարժեքները, տարբերակային ձևերը, ոչ ճշգրիտ փոխանցումները և տերմինաբանական բացերը։ Բառարանային տվյալները կարող են համադրվել իրական տեքստային գործածության հետ, քանի որ բառարանում առաջարկված համարժեքը միշտ չէ, որ համապատասխանում է մասնագիտական հաղորդակցության մեջ առավել տարածված տարբերակին։ Այս պատճառով տերմինաբանական ուսումնասիրության համար կարևոր են գիտական հրապարակումները, պաշտոնական փաստաթղթերը, թարգմանական նյութերը և մասնագիտական խոսույթի այլ օրինակներ։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը կապված է տերմինի՝ որպես լեզվական և հասկացական միավորի բնույթի ուսումնասիրության հետ։ Քաղաքագիտական տերմինը միաժամանակ պատկանում է լեզվի բառապաշարին և որոշակի գիտական հասկացությունների համակարգին, ուստի դրա լիարժեք ուսումնասիրությունը պահանջում է լեզվաբանական և ոլորտային մոտեցումների համադրում։ Իմաստային կառուցվածքի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե տերմինի որ բաղադրիչներն են առանցքային համարժեքի ընտրության համար և որ տարբերությունները կարող են պայմանավորված լինել երկու լեզուների կառուցվածքով կամ համապատասխան քաղաքական մշակույթների առանձնահատկություններով։ Գործնական նշանակությունը պայմանավորված է անգլերենից հայերեն քաղաքագիտական գրականության թարգմանության որակի բարձրացման, մասնագիտական բառարանների կազմման և հայկական քաղաքագիտական տերմինաբանության համակարգման անհրաժեշտությամբ։ Հետևողական և ճշգրիտ տերմինաբանությունը կարևոր է գիտական հաղորդակցության, կրթական նյութերի, պաշտոնական թարգմանությունների և մասնագիտական տեղեկատվության տարածման համար։ Համարժեքների գիտականորեն հիմնավորված ընտրությունը կարող է նվազեցնել տերմինների բազմիմաստ կամ հակասական գործածությունը և նպաստել հայերենի մասնագիտական բառապաշարի զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է քաղաքագիտական տերմինաբանության իմաստային, կառուցվածքային և թարգմանական խնդիրների համալիր ուսումնասիրություն՝ համադրելով բառագիտության, իմաստաբանության, տերմինագիտության և թարգմանագիտության մեթոդները։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, թարգմանագետների, տերմինաբանների, քաղաքագիտական տեքստերի թարգմանիչների, բառարանագիրների, դասախոսների և ուսանողների համար։