Տեղական ինքնակառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունները ՀՀ-ում

История

Աշխատանքը ներկայացնում է ՍՄԿՊ XXII համագումարի որոշումների և նյութերի գրադարանային պրոպագանդայի կազմակերպմանն ու իրականացմանը վերաբերող մեթոդական և բիբլիոգրաֆիական նյութերի ամբողջություն։ Այն արտացոլում է խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանների առջև դրված գաղափարական, տեղեկատվական և մշակութային խնդիրները, երբ գրադարանը դիտարկվում էր ոչ միայն որպես գրականության պահպանման և ընթերցողների սպասարկման հաստատություն, այլև որպես հասարակության քաղաքական և գաղափարական դաստիարակության կարևոր օղակ։ Նյութերի հիմնական նպատակն է ներկայացնել, թե ինչպիսի մեթոդներով և կազմակերպչական միջոցներով կարող էին գրադարանները հանրությանը ծանոթացնել համագումարի որոշումներին, քաղաքական ծրագրերին և հարակից գաղափարական նյութերին։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ անկյունների, մատենագիտական ցանկերի, գրականության տեսությունների, ընթերցողական կոնֆերանսների, զրույցների, դասախոսությունների և այլ մշակութային-տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համապատասխան գրականության ընտրության, դասակարգման և ընթերցողներին նպատակային ներկայացման մեթոդներին, ինչպես նաև բիբլիոգրաֆիական աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպմանը։ Նյութերը կարող են ծառայել գրադարանավարներին որպես գործնական ուղեցույց՝ օգնելով մշակել թեմատիկ միջոցառումների ծրագրեր, կազմել մատենագիտական ցանկեր և ընտրել համապատասխան գրականություն տարբեր խմբերի ընթերցողների համար։ Աշխատանքը նաև արժեքավոր աղբյուր է խորհրդային գրադարանային գործի պատմությունն ուսումնասիրողների համար, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանային աշխատանքի նկատմամբ ներկայացվող գաղափարական պահանջները և տեղեկատվության տարածման ընդունված մեթոդները։ Բովանդակության մեջ միավորվում են մեթոդական ցուցումները և բիբլիոգրաֆիական տեղեկությունները, ինչի շնորհիվ այն միաժամանակ ունի ինչպես տեսական-տեղեկատվական, այնպես էլ կիրառական նշանակություն։ Գրադարանների գործունեությունը ներկայացվում է որպես կազմակերպված համակարգ, որի միջոցով քաղաքական և հասարակական նշանակության փաստաթղթերը պետք է հասանելի դառնային ընթերցողների լայն շրջանակին։ Ընդհանուր առմամբ, նյութերի ժողովածուն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանային պրոպագանդայի սկզբունքների, մատենագիտական սպասարկման ձևերի և ընթերցողների հետ գաղափարական-լուսավորչական աշխատանքի մեթոդների մասին՝ միաժամանակ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական և մշակութային միջավայրի առանձնահատկությունները։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ծծմբի երկօքսիդի առկայությամբ ջրածին-թթվածինային խառնուրդների ցածր ջերմաստիճանային բոցերի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց առաջացման, տարածման և քիմիական փոխակերպումների առանձնահատկություններին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է բարդ ռեակցիոն համակարգերի վարքագծի բացահայտումը, երբ հիմնական ջրածին-թթվածինային փոխազդեցություններին միանում է լրացուցիչ բաղադրիչ, որը կարող է փոխել բոցի կառուցվածքը, ջերմաստիճանային ռեժիմը և քիմիական կինետիկան։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ցածր ջերմաստիճանային բոցերի ձևավորման պայմանները, դրանց կայունության սահմանները և այրման գործընթացի վրա խառնուրդի բաղադրության ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում SO₂-ի դերին, քանի որ դրա մասնակցությունը կարող է փոխել շղթայական ռեակցիաների ընթացքը, միջանկյալ ակտիվ մասնիկների հարաբերակցությունը և համակարգում ընթացող օքսիդավերականգնման գործընթացների հավասարակշռությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է բոցի կառուցվածքի և հիմնական ֆիզիկական պարամետրերի՝ ջերմաստիճանի, տարածման արագության և ռեակցիոն գոտու բնութագրերի վերլուծությունը տարբեր պայմաններում։ Միաժամանակ դիտարկվում են ջրածնի և թթվածնի փոխազդեցության մեխանիզմները և դրանց փոփոխությունները ծծմբի երկօքսիդի ներկայությամբ՝ հնարավորություն տալով բացահայտել հավելանյութի ազդեցության հիմնական կինետիկական գործոնները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև փորձարարական տվյալների և տեսական հաշվարկների համադրություն՝ ռեակցիաների հնարավոր մեխանիզմների, միջանկյալ նյութերի առաջացման և դրանց հետագա փոխակերպումների ավելի ամբողջական մեկնաբանության համար։ Ցածր ջերմաստիճանային բոցերի ուսումնասիրությունը կարևոր է քիմիական կինետիկայի և այրման ֆիզիկաքիմիայի տեսանկյունից, քանի որ նման համակարգերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել շղթայական ռեակցիաների և ոչ հավասարակշռային գործընթացների այն առանձնահատկությունները, որոնք բարձր ջերմաստիճաններում կարող են քողարկվել այլ երևույթներով։ SO₂ պարունակող համակարգերի ուսումնասիրությունը լրացուցիչ հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև ծծմբային միացությունների մասնակցությամբ օքսիդացման գործընթացների և դրանց հնարավոր ազդեցությունների տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է նպաստել այրման գործընթացների կառավարման, քիմիական ռեակցիաների կինետիկայի և գազային միջավայրերում բարդ շղթայական մեխանիզմների ըմբռնմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել ֆիզիկական քիմիայի, քիմիական ֆիզիկայի, այրման տեսության, քիմիական կինետիկայի և էներգետիկայի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Культура

Այս աշխատությունը ներկայացնում է հայկական կիրառական արվեստի ծագման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրություն՝ միավորելով պատմական, մշակութաբանական և արվեստաբանական դիտարկումները։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված կիրառական արվեստի տեսակները՝ անդրադառնալով մետաղագործությանը, խեցեգործությանը, գորգագործությանը, փայտարվեստին, ոսկերչությանը, մանրանկարչության հետ առնչվող դեկորատիվ ձևերին և ժողովրդական վարպետության այլ դրսևորումներին։ Գիրքը ցույց է տալիս, թե ինչպես են ազգային ավանդույթները, կրոնական պատկերացումները, կենցաղային պահանջները և պատմական իրադարձությունները ազդել արվեստի զարգացման վրա՝ ձևավորելով ինքնատիպ գեղարվեստական լեզու։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում զարդանախշերի խորհրդաբանությանը, ձևի և գործառույթի փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև հայկական կիրառական արվեստի տեղին համաշխարհային մշակութային գործընթացների շրջանակում։ Աշխատությունը ոչ միայն ներկայացնում է արվեստի առանձին նմուշներ և ուղղություններ, այլև փորձում է բացահայտել դրանց ներքին գաղափարական ու գեղագիտական հիմքերը՝ առաջարկելով պատմա-գեղարվեստական վերլուծության ամբողջական մոտեցում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, պատմաբաններին, մշակույթի հետազոտողներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են ավելի խորությամբ ճանաչել հայկական մշակութային ժառանգության կարևորագույն ոլորտներից մեկը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բյուջետային քաղաքականության կատարելագործման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ պետական ֆինանսների արդյունավետ կառավարման, տնտեսական կայունության և սոցիալական զարգացման ապահովման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել բյուջետային քաղաքականության ձևավորման և իրականացման ընթացքում առկա խնդիրները, գնահատել դրանց ազդեցությունը երկրի տնտեսական ու սոցիալական գործընթացների վրա և մշակել պետական բյուջեի եկամուտների ու ծախսերի կառավարման առավել արդյունավետ մոտեցումներ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել բյուջետային քաղաքականության էությունը, նպատակները և գործառույթները, ինչպես նաև դրա կապը հարկային, դրամավարկային, ներդրումային և սոցիալական քաղաքականությունների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորմանը, հարկային մուտքերի դինամիկային, հարկային բազայի ընդլայնմանը և պետական ծախսերի կառուցվածքին։ Կարևոր խնդիր է նաև բյուջետային միջոցների սահմանափակ պայմաններում առաջնահերթությունների ճիշտ սահմանումը և ֆինանսական ռեսուրսների այնպիսի բաշխումը, որը կարող է ապահովել առավել բարձր տնտեսական և սոցիալական արդյունք։ Հայաստանի բյուջետային կառավարման համակարգում միջնաժամկետ պլանավորումը կարևոր դեր ունի․ ներկայում պետական միջնաժամկետ ծախսերի ծրագրերը կազմվում են եռամյա կտրվածքով, իսկ 2027-2029 թվականների պետական ՄԺԾԾ-ն հաստատվել է 2026 թվականի հուլիսին։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել միջնաժամկետ բյուջետային պլանավորման արդյունավետությունը, դրա կապը ռազմավարական նպատակների հետ և տարեկան բյուջեների կազմման գործընթացում կանխատեսումների կիրառումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պետական ծախսերի արդյունավետության բարձրացումը։ Այս տեսանկյունից կարող են ուսումնասիրվել արդյունքահեն բյուջետավորման, ծրագրային բյուջետավորման, ծախսերի արդյունավետության գնահատման և պետական ծրագրերի կատարողականի վերահսկման մեխանիզմները։ ՀՀ կառավարության միջնաժամկետ ծրագրային փաստաթղթերում նույնպես շեշտադրվում են ֆինանսական կարգապահության, պետական ֆինանսների կառավարման արդյունավետության, ինչպես նաև ռեսուրսների նպատակային և հասցեական բաշխման խնդիրները։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել հարկաբյուջետային կայունությանը, պետական պարտքի կառավարելիությանը և բյուջեի պակասուրդի վերահսկմանը։ Արդյունավետ բյուջետային քաղաքականությունը պետք է միաժամանակ հնարավորություն տա ֆինանսավորելու տնտեսական աճին և հասարակական բարեկեցությանը նպաստող ծրագրերը և պահպանելու պետական ֆինանսների երկարաժամկետ կայունությունը։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել հարկաբյուջետային կանոնները, պարտքի սպասարկման ծախսերը, պետական ներդրումների ֆինանսավորումը և արտաքին տնտեսական ցնցումների նկատմամբ բյուջետային համակարգի դիմադրողականությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բյուջետային քաղաքականության սոցիալական ուղղվածությանը՝ գնահատելով պետական ծախսերի ազդեցությունը աղքատության նվազեցման, զբաղվածության, կրթության, առողջապահության և սոցիալական պաշտպանության ոլորտների վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սոցիալական ծրագրերի հասցեականության բարձրացումը, որպեսզի սահմանափակ բյուջետային միջոցները հնարավորինս արդյունավետ ուղղվեն առավել անհրաժեշտ խմբերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև պետական ներդրումների և կապիտալ ծախսերի դերը տնտեսական աճի խթանման գործում։ Ենթակառուցվածքների, մարդկային կապիտալի և արտադրողական կարողությունների զարգացմանն ուղղված պետական ծախսերը կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես ընթացիկ ֆինանսական պարտավորություններ, այլև որպես երկարաժամկետ տնտեսական ներուժ ձևավորող ներդրումներ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրություն՝ բացահայտելու այն բյուջետային կառավարման գործիքները, որոնք կարող են հարմարեցվել Հայաստանի տնտեսական և ինստիտուցիոնալ պայմաններին։ Կարևոր ուղղություններ կարող են լինել թվայնացված բյուջետային կառավարումը, ֆինանսական տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնումը, հանրային վերահսկողության և հաշվետվողականության ուժեղացումը, ինչպես նաև բյուջետային գործընթացում ռիսկերի կառավարման կատարելագործումը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել պետական ֆինանսների կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը, բյուջետային ռեսուրսների ավելի ռացիոնալ օգտագործմանը, ֆինանսական կարգապահության ամրապնդմանը և տնտեսական ու սոցիալական առաջնահերթությունների միջև առավել արդյունավետ հավասարակշռության ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, պետական կառավարման մասնագետներին, հարկաբյուջետային քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին, ինչպես նաև հանրային ֆինանսների և բյուջետային կառավարման ոլորտում մասնագիտացող ուսանողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան հայ պատմագրության կարևորագույն հուշարձաններից մեկի ձեռագրական ավանդույթի, պահպանված օրինակների, դրանց ծագման, ժամանակագրության, բովանդակային առանձնահատկությունների և փոխհարաբերությունների խորքային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում XII դարի պատմիչ Սամվել Անեցու կազմած ժամանակագրական երկն է, որի սկզբնաղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է ինչպես ընդգրկած պատմական ժամանակաշրջանի լայնությամբ, այնպես էլ տարբեր ժամանակների պատմական տեղեկությունների պահպանմամբ։ Երկը սկսվում է Ադամից և հեղինակային շարադրանքով հասնում մինչև 1163 թվականը՝ ներառելով հայ և համաշխարհային պատմության բազմաթիվ կարևոր իրադարձություններ։ Այն ստեղծվել է Անիի Մայր տաճարի ավագերեց Սամվել Անեցու կողմից և, ըստ ուսումնասիրությունների, գրվել է Կաթողիկոս Գրիգոր Գ Պահլավունու պատվերով։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է ձեռագրերի համեմատական քննության միջոցով բնագրի սկզբնական կառուցվածքի և հետագա հավելումների տարանջատումը։ Ժամանակագրությունը միջնադարում լայնորեն ընդօրինակվել է, սակայն պահպանված ձեռագրերը նույնական չեն․ դրանցում տարբեր ժամանակներում կատարվել են միջամտություններ, լրացումներ, ընդմիջարկություններ և շարունակություններ։ Այդ պատճառով յուրաքանչյուր ձեռագիր կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես տվյալ երկի պահպանված օրինակ, այլև որպես պատմական որոշակի ժամանակաշրջանի մտավոր և մշակութային միջավայրի վկայություն։ Ուսումնասիրությունների համաձայն՝ այսօր հայտնի են ժամանակագրության շուրջ յոթ տասնյակ ամբողջական կամ մասնակի ընդօրինակություններ, որոնց զգալի մասը պահպանվում է Մաշտոցի անվան Մատենադարանում և այլ հայկական ու արտասահմանյան հավաքածուներում։ Աղբյուրագիտական քննության կարևոր ուղղություն է ձեռագրերի թվագրումը և ծագման հանգամանքների պարզումը։ Ձեռագրերի հիշատակարանները, գրիչների թողած նշումները, թղթի կամ մագաղաթի առանձնահատկությունները, գրչության ձևը, ուղղագրական և լեզվական տարբերությունները հնարավորություն են տալիս վերականգնելու դրանց ստեղծման և շրջանառության պատմությունը։ Այսպիսի տվյալների համադրումը թույլ է տալիս պարզել, թե որ ձեռագրերն են ավելի մոտ նախնական բնագրին, որոնք են ներկայացնում հետագա խմբագրական շերտեր, և ինչ փուլերում են ձևավորվել լրացումները։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ որոշ ընդօրինակություններում Սամվել Անեցու հեղինակային շարադրանքը շարունակվել է այլ հեղինակների կողմից՝ ժամանակագրական նյութը հասցնելով նույնիսկ XVII-XVIII դարեր։ Այդպիսով ձեռագրական ավանդույթը վերածվում է բազմաշերտ պատմական աղբյուրի, որտեղ տարբեր դարաշրջանների տեղեկություններն ու հեղինակային միջամտությունները գոյակցում են մեկ մատյանում։ Աշխատության աղբյուրագիտական նշանակությունը հատկապես դրսևորվում է այն հարցում, թե ինչպես կարելի է ձեռագրերի համեմատության միջոցով վերականգնել երկի առավել հավաստի բնագիրը։ Նախկին հրատարակություններում օգտագործվել են համեմատաբար ուշ ձեռագրեր, ինչի հետևանքով հեղինակային բնագրի և հետագա լրացումների սահմանները միշտ չէ, որ հստակ են եղել։ Հետագա ձեռագրագիտական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տվել բացահայտելու ավելի հին ընդօրինակություններ և դրանց հիման վրա կատարել համեմատական բնագրագիտական աշխատանք։ 2011 թվականին իրականացված հրատարակության հիմքում, մասնավորապես, օգտագործվել են հնագույն ձեռագրերը, ինչը կարևոր քայլ է եղել բնագրի գիտական վերականգնման ուղղությամբ։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում այն ձեռագրերը, որոնցում պահպանվել են նախկինում չհրապարակված կամ քիչ ուսումնասիրված պատմական տեղեկություններ։ Դրանք կարող են անդրադառնալ քաղաքական իրադարձություններին, եկեղեցական կյանքին, իշխանական տոհմերին, բնակավայրերին, վանքերի հիմնադրմանը, բնական աղետներին, պատերազմներին և այլ իրադարձությունների։ Այդպիսի նյութերի բացահայտումը ընդլայնում է ոչ միայն տվյալ ժամանակագրության, այլև միջնադարյան Հայաստանի պատմության ուսումնասիրման սկզբնաղբյուրային բազան։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև ձեռագրերի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Տարբեր օրինակների տեքստային համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերելու ընդհանուր նախօրինակները, տարբեր խմբագրական շերտերը, պատճենման ընթացքում առաջացած փոփոխությունները և առանձին գրիչների կամ շարունակողների կատարած լրացումները։ Այս գործընթացը կարևոր է ոչ միայն բնագրի վերականգնման, այլև միջնադարյան ձեռագրական մշակույթի զարգացման օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ ձեռագրերի ուսումնասիրությունը չի սահմանափակվում արտաքին նկարագրությամբ․ այն պահանջում է պատմագիտական, բանասիրական, ձեռագրագիտական և բնագրագիտական մեթոդների համադրում։ Աշխատության ընդհանուր արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս Սամվել Անեցու պատմական ժառանգությունը դիտարկել ոչ միայն որպես մեկ հեղինակի ստեղծագործություն, այլև որպես դարերի ընթացքում շարունակաբար լրացվող և վերամշակվող պատմական հիշողության յուրահատուկ կրող։ Ձեռագրերի աղբյուրագիտական քննությունը կարևոր նշանակություն ունի միջնադարյան հայ պատմագրության զարգացման ընթացքը, պատմական գիտելիքի փոխանցման եղանակները և ժամանակագրական երկերի ձեռագրական տարածումը հասկանալու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, բանասերներին, ձեռագրագետներին, բնագրագետներին, Միջնադարի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայագիտություն ուսումնասիրող ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նրանով, որ ձեռագրական նյութի մանրակրկիտ քննության միջոցով նպաստում է պատմական բնագրի առավել ամբողջական վերականգնմանը, նոր աղբյուրների գիտական շրջանառության մեջ դրմանը և միջնադարյան Հայաստանի պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։

Лингвистика

Այս աշխատությունը վերաբերում է հայերեն բարբառագիտության (դիալեկտոլոգիայի) ուսումնասիրություններին՝ ներկայացված «Этюды по армянской диалектологии / Studien zur Armenischen Dialectologie» խորագրով, որը ընդգծում է հայ բարբառների համակարգային վերլուծությունը բազմալեզու գիտական մոտեցման շրջանակում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել հայոց լեզվի բարբառային տարբերակների կառուցվածքային, հնչյունաբանական, ձևաբանական և բառապաշարային առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց պատմական զարգացման ուղիները և տարածքային տարբերությունները։ Ուսումնասիրվում են արևելահայ և արևմտահայ բարբառների հիմնական ենթախմբերը, դրանց տարածվածությունը Հայաստանի պատմաաշխարհագրական տարբեր շրջաններում, ինչպես նաև հարակից հայկական համայնքներում ձևավորված խոսակցական տարբերակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բարբառների հնչյունափոխական երևույթներին, բառապաշարային փոխառություններին, ինչպես նաև լեզվական շերտերի փոխազդեցությանը հարևան լեզուների հետ՝ թուրքերեն, պարսկերեն, վրացերեն և ռուսերեն։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է բարբառագիտության տեսական հիմքերը՝ համեմատական լեզվաբանության մեթոդների կիրառմամբ և դաշտային լեզվաբանական նյութերի հավաքագրման արդյունքների վերլուծությամբ։ Միաժամանակ ընդգծվում է հայ բարբառների պահպանման և փաստագրման կարևորությունը որպես ազգային մշակութային ժառանգության մաս։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է լեզվաբանության և հայերեն բարբառագիտության ոլորտում՝ նպաստելով հայոց լեզվի բարբառային բազմազանության ավելի խորքային գիտական ընկալմանը։