Տնտեսական ազատության տեսության հիմնադրույթները և դրանց կիրառումը անցումային երկրներում (ՀՀ օրինակով)

История

Այս պատմագիտական և հայագիտական աշխատությունը ներկայացնում է Մխիթարյան միաբանության ձևավորման, զարգացման և գործունեության համառոտ պատմությունը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում հաստատված հայկական համայնքին։ Գիրքը հրատարակվել է 1835 թվականին Վենետիկում, ունի 62 էջ և հեղինակել է Հարություն Ավգերյանը, իսկ հրատարակության անգլերեն տարբերակը ներկայացվում է որպես հայերենից և իտալերենից թարգմանված աշխատանք։ Ուսումնասիրության հիմնական թեման Մխիթարյանների՝ որպես հայ կաթոլիկ վանական-մշակութային կազմակերպության ձևավորումն ու նրանց գործունեությունն է։ Միաբանությունը հիմնադրվել է Մխիթար Սեբաստացու կողմից 1701 թվականին Կոստանդնուպոլսում, իսկ հետագայում հաստատվել է Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում, որը դարձավ հայագիտության, գրահրատարակության, ձեռագրերի պահպանության և կրթական գործունեության կարևոր կենտրոն։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ ներկայացնում է միաբանության գործունեությունը ոչ միայն որպես կրոնական կառույցի, այլև որպես հայկական մշակույթի պահպանման և զարգացման կենտրոնի։ Մխիթարյանների գործունեության առանցքային ուղղություններից էին հայերեն գրքերի հրատարակությունը, հին և միջնադարյան հայկական գրականության ուսումնասիրությունը, ձեռագրերի հավաքագրումն ու պահպանումը, հայոց լեզվի ուսումնասիրությունը, բառարանների և քերականական աշխատությունների կազմումը, ինչպես նաև կրթական գործունեությունը։ Այդ աշխատանքը նշանակալի դեր ունեցավ հայագիտական գիտության զարգացման և հայ մշակութային ժառանգության՝ եվրոպական գիտական միջավայրում ներկայացման գործում։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում Սուրբ Ղազար կղզու՝ որպես գիտական և մշակութային կենտրոնի նկարագրությունը։ Կղզում ձևավորված միաբանության տպարանը և ակադեմիական միջավայրը հնարավորություն տվեցին ստեղծել ու տարածել բազմաթիվ հայերեն և օտարալեզու հրատարակություններ։ Մխիթարյանների տպագրական գործունեությունը նպաստեց հայ գրավոր մշակույթի պահպանմանը և նոր ընթերցողական ու կրթական միջավայրի ձևավորմանը։ Հրատարակության մատենագիտական տվյալները հաստատում են, որ այն տպագրվել է նույն հայկական ակադեմիայի տպարանում՝ Վենետիկում։ Կարևոր թեմա է նաև հայոց լեզվի ուսումնասիրությունը։ Մխիթարյան միաբանության անդամները մեծ ուշադրություն էին դարձնում ինչպես դասական հայերենի, այնպես էլ ժամանակակից հայերենի ուսումնասիրմանը։ Նրանց կազմած քերականական աշխատությունները և բառարանները կարևոր դեր ունեցան հայերենի գիտական նկարագրության և օտարերկրացիներին հայերենը սովորեցնելու գործում։ Աշխատանքի պատմական համատեքստում հիշատակվում է նաև Պասկալ Օգյուսերի և լորդ Բայրոնի հետ կապված հայագիտական գործունեությունը, այդ թվում՝ հայերեն-անգլերեն քերականության և բառարանի կազմման աշխատանքները։ Մխիթարյանների մշակութային գործունեության մեկ այլ կարևոր ուղղություն էր հին հայկական գրական ժառանգության ուսումնասիրությունը։ Միաբանության անդամները հավաքում, համադրում և հրատարակում էին հին ձեռագրերի ու գրական երկերի նյութերը՝ նպաստելով բազմաթիվ տեքստերի պահպանմանը և գիտական շրջանառության մեջ մտցնելուն։ Այս գործունեությունը հետագայում մեծ նշանակություն ունեցավ ինչպես հայագիտության, այնպես էլ համաշխարհային բանասիրության համար, քանի որ հայկական աղբյուրները հաճախ պարունակում էին տեղեկություններ այլ ժողովուրդների և հին մշակույթների մասին։ Միաբանության գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև հասկանալու հայկական մշակույթի զարգացման առանձնահատկությունները վաղ նոր շրջանում։ Այն ժամանակ, երբ հայկական համայնքները գտնվում էին տարբեր քաղաքական և մշակութային միջավայրերում, Սուրբ Ղազարը դարձավ այնպիսի կենտրոն, որտեղ միավորվում էին կրոնական կյանքը, կրթությունը, տպագրությունը, լեզվաբանությունը, պատմագիտությունը և գրականությունը։ Այդ պատճառով հրատարակությունը արժեքավոր է ոչ միայն Մխիթարյանների պատմությամբ հետաքրքրվողների, այլև հայկական մտավոր մշակույթի ձևավորման գործընթացն ուսումնասիրողների համար։ Աշխատության պատմական արժեքը պայմանավորված է նաև նրա վաղ հրատարակության հանգամանքով։ 1835 թվականին լույս տեսած այս գիրքը ստեղծվել է այն ժամանակաշրջանում, երբ Մխիթարյանների գիտական և հրատարակչական գործունեությունն արդեն ձեռք էր բերել լայն ճանաչում, և միաբանության մասին տեղեկությունների տարածումը նպաստում էր եվրոպական ընթերցողների շրջանում հայկական մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Գրքի պահպանված օրինակների մատենագիտական նկարագրությունները հաստատում են դրա վաղ շրջանի հրատարակչական բնույթը և կապը Վենետիկի հայկական ակադեմիայի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարելի է դիտարկել որպես Մխիթարյան միաբանության պատմության վաղ շրջանի կարևոր վկայություն, որը միավորում է կրոնական, կրթական, գիտական և մշակութային գործունեության նկարագրությունը։ Այն արժեքավոր է հայագիտության պատմության, հայկական տպագրության, հայոց լեզվի ուսումնասիրության, ձեռագրագիտության և հայ մշակութային ժառանգության պահպանման պատմությունը հետազոտողների համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, բանասերներին, կրոնագետներին, մատենագետներին, գրադարանագետներին և հայկական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Культура

Հրատարակությունը մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել Հայկական ՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառների վերաբերյալ նոր հրատարակված ու գրադարանային հավաքածու մուտք գործած գրականությունը։ Այն նախատեսված է գիտնականների, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետների, գրադարանավարների, մատենագետների, համապատասխան կազմակերպությունների և ընթերցողների լայն շրջանակի համար՝ հնարավորություն տալով պարբերաբար տեղեկանալ տվյալ ոլորտներում հրապարակվող նոր նյութերի մասին։ Տեղեկատուում ընդգրկվում են հայերեն և ռուսերեն գրքեր, ինչպես նաև հանրապետությունում հրատարակվող ամսագրերում ու թերթերում և մի շարք կենտրոնական պարբերականներում տպագրված հոդվածների վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկություններ։ Նյութերը համակարգվում են թեմատիկ և դասակարգման սկզբունքներով, ինչը հեշտացնում է անհրաժեշտ հրապարակումների որոնումը և հնարավորություն տալիս հետևելու մշակույթի ու արվեստի առանձին ճյուղերի վերաբերյալ գրականության համալրմանը։ Յուրաքանչյուր թեմատիկ բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվում են որոշակի կարգով՝ առանձնացնելով հայերեն և ռուսերեն նյութերը, իսկ գրքերի վերաբերյալ գրառումներում տրվող գրադարանային շիֆրները նպաստում են համապատասխան հրատարակությունները գրադարանային ֆոնդերում արագ գտնելուն։ Հերթական թողարկումների նյութերի համարակալման շարունակականությունը հնարավորություն է տալիս տարվա ընթացքում հրատարակված մատենագիտական տեղեկատվությունը դիտարկել որպես միասնական համակարգ։ Բովանդակային առումով տեղեկատուն ընդգրկում է մշակութային կյանքի և արվեստի բազմաթիվ ուղղություններ՝ երաժշտություն, թատրոն, կերպարվեստ, ճարտարապետություն, ժողովրդական ստեղծագործություն, մշակութային հաստատությունների գործունեություն և հարակից ոլորտներ։ Այսպիսի պարբերական մատենագիտական տեղեկատվությունը կարևոր դեր է կատարում մասնագիտական գրականության տարածման, գիտական աշխատանքի համար անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերման և գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման գործում։ Միաժամանակ այն ունի պատմական աղբյուրի նշանակություն, քանի որ հաջորդական թողարկումների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական ակտիվությունը, թեմատիկ հետաքրքրությունների փոփոխությունները և մասնագիտական մամուլում շրջանառվող նյութերի շրջանակը։ Այս առումով հրատարակությունը ոչ միայն գործնական որոնողական միջոց է, այլև խորհրդային Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության մատենագիտական պատկերը վերականգնելու համար արժեքավոր տեղեկատվական շտեմարան։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է հեռահաղորդակցական ազդանշանների մշակման ընթացքում շեմային սարքերի կիրառման տեսական և գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ազդանշանի որոշակի մակարդակի նկատմամբ սարքի արձագանքն է, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել անհրաժեշտ ազդանշանային բաղադրիչները, նվազեցնել անցանկալի խանգարումների ազդեցությունը և կատարել մուտքային տվյալների պարզեցված կամ նախնական դասակարգում։ Շեմային սարքերը հեռահաղորդակցության համակարգերում կարող են օգտագործվել ազդանշանների հայտնաբերման, վերականգնման, ձևափոխման, իմպուլսների ձևավորման և թվային մշակման նախնական փուլերում։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ իրական կապի համակարգերում փոխանցվող ազդանշանները հաճախ ենթարկվում են աղմուկների, միջամտությունների, աղավաղումների և մակարդակի տատանումների, ուստի ընդունված ազդանշանը ճիշտ ճանաչելու համար անհրաժեշտ է որոշել այն սահմանային մակարդակը, որի գերազանցումը կամ չգերազանցումը կարող է հիմք հանդիսանալ համապատասխան որոշման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել շեմային սարքերի աշխատանքի սկզբունքները, դրանց հիմնական տեխնիկական բնութագրերը, շեմի ընտրության մեթոդները, ազդանշանի և աղմուկի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև շեմային մշակման ազդեցությունը կապի համակարգի հուսալիության և տեղեկատվության փոխանցման որակի վրա։ Կարևոր խնդիր է նաև շեմի օպտիմալ կարգավորումը, քանի որ չափազանց ցածր շեմի դեպքում աղմուկը կարող է սխալմամբ ընկալվել որպես օգտակար ազդանշան, իսկ չափազանց բարձր շեմի դեպքում կարող են չհայտնաբերվել թույլ, բայց տեղեկատվական նշանակություն ունեցող ազդանշանները։ Այսպիսով, աշխատանքը կապված է ազդանշանների հայտնաբերման և որոշումների ընդունման այնպիսի մեթոդների հետ, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձրացնել հեռահաղորդակցական համակարգերի արդյունավետությունն ու կայունությունը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել կապի ինժեներներին, ռադիոտեխնիկայի և էլեկտրոնիկայի մասնագետներին, ազդանշանների թվային և անալոգային մշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է շեմային սարքերը որպես հեռահաղորդակցական ազդանշանների մշակման կարևոր գործիք և ուսումնասիրում է դրանց կիրառման հնարավորությունները՝ ազդանշանի օգտակար բաղադրիչների առանձնացման, խանգարումների ազդեցության նվազեցման և կապի համակարգերի աշխատանքի բարելավման նպատակով։

Право

Աշխատանքը նվիրված է ՀՀ քրեական դատավարության շրջանակներում օրենքով պահպանվող գաղտնիքի պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով քրեական վարույթի ընթացքում գաղտնի տեղեկատվության ձեռքբերման, օգտագործման, պահպանման և չհրապարակման իրավական երաշխիքներին։ Հետազոտության կենտրոնում այն խնդրի վերլուծությունն է, թե ինչպես կարելի է քրեական գործի հանգամանքների լիարժեք և արդյունավետ բացահայտումը համատեղել անձի, կազմակերպության կամ պետության կողմից պաշտպանվող գաղտնի տեղեկատվության պահպանման անհրաժեշտության հետ։ ՀՀ գործող քրեական դատավարական կարգավորումները վարույթն իրականացնող մարմնին պարտավորեցնում են միջոցներ ձեռնարկել պետական, բժշկական, նոտարական, բանկային, ծառայողական, առևտրային և օրենքով նախատեսված այլ գաղտնիք պարունակող տեղեկությունների պաշտպանության համար, իսկ նման տեղեկությունները չեն կարող կամայականորեն հավաքվել, պահպանվել, օգտագործվել կամ տարածվել։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գաղտնիքի տարբեր տեսակների իրավական առանձնահատկությունները, դրանց ձեռքբերման դատավարական հիմքերը և համապատասխան քննչական կամ վարութային գործողությունների իրականացման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ գաղտնիք պարունակող տեղեկությունը միաժամանակ կարող է ունենալ ապացուցողական նշանակություն քրեական վարույթի համար։ Այդ իրավիճակում առաջանում է գաղտնի տեղեկատվության պաշտպանության և քրեական արդարադատության արդյունավետության միջև հավասարակշռության ապահովման անհրաժեշտություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դատական վերահսկողության դերին, տեղեկությունների ստացման անհրաժեշտության հիմնավորմանը, գաղտնիք պարունակող տվյալների օգտագործման սահմանափակումներին և վարույթի մասնակիցների կողմից դրանց չհրապարակման պարտականությանը։ Օրենսդրական կարգավորումների համաձայն՝ որոշ գաղտնի տեղեկությունների ստացումը պահանջում է համապատասխան դատական որոշում, իսկ քրեական դատավարության ընթացքում սահմանվում են նաև դրանց չհրապարակման հատուկ երաշխիքներ։ Կարևոր ուղղություն է նաև մարդու անձնական և ընտանեկան կյանքի պաշտպանության հարցը, քանի որ գաղտնի տեղեկատվության հավաքումն ու օգտագործումը կարող են անմիջականորեն առնչվել անձի մասնավոր կյանքի անձեռնմխելիությանը։ Աշխատանքը կարող է բացահայտել գործող իրավակարգավորման գործնական խնդիրները, իրավական նորմերի կիրառման հնարավոր հակասությունները և գաղտնի տեղեկատվության պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ քրեական դատավարության ընթացքում գաղտնիքի պաշտպանության ավելի հստակ և արդյունավետ ընթացակարգերի առաջարկման, դատավարական երաշխիքների ամրապնդման և անձի իրավունքների ու հանրային շահի միջև պատշաճ հավասարակշռության ապահովման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, դատավորներին, դատախազներին, քննիչներին, փաստաբաններին, իրավագիտության ոլորտի հետազոտողներին և քրեական դատավարության հիմնախնդիրներով զբաղվող ուսանողներին։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է սուպերսիմետրիկ մեխանիկայի տեսական կառուցմանը և ուսումնասիրմանը այնպիսի ֆազային տարածության պայմաններում, որն օժտված է Կելերի կառուցվածքով։ Հետազոտության հիմքում սուպերսիմետրիայի և դիֆերենցիալ երկրաչափության փոխկապակցումն է, որի միջոցով դասական և քվանտային մեխանիկայի համակարգերը նկարագրվում են ավելի ընդհանրացված երկրաչափական լեզվով։ Կելերի ֆազային տարածությունը միաժամանակ համադրում է կոմպլեքս, հերմիտյան և սիմպլեկտիկ կառուցվածքների հատկություններ, ինչի շնորհիվ այն բնական միջավայր է սուպերսիմետրիկ մեխանիկական մոդելների ձևակերպման համար։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է հասկանալ, թե ինչպես է Կելերի երկրաչափական կառուցվածքը ազդում համակարգի դինամիկայի, աստիճանների ազատության, Համիլտոնյան ձևակերպման և սուպերսիմետրիայի գեներատորների կառուցման վրա։ Սուպերսիմետրիկ մեխանիկան ուսումնասիրում է բոզոնային և ֆերմիոնային ազատության աստիճանների միջև հատուկ համաչափություն, որի շրջանակում համակարգի դինամիկական փոփոխականները լրացվում են ֆերմիոնային փոփոխականներով, իսկ սուպերսիմետրիայի փոխակերպումները կապում են տարբեր վիճակներ և դաշտեր։ Կելերի ֆազային տարածության կիրառումը հնարավորություն է տալիս այդ կառուցվածքները ներկայացնել երկրաչափորեն համահունչ ձևով և ուսումնասիրել սուպերսիմետրիկ համակարգերի ավելի ընդհանուր դասեր։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում Կելերի բազմաձևությունների երկրաչափական հատկություններին, սիմպլեկտիկ ձևին, Պուասոնի կառուցվածքին և դրանց կապին մեխանիկական համակարգերի Համիլտոնյան նկարագրության հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ֆերմիոնային փոփոխականների և դրանց համապատասխան երկրաչափական կառուցվածքների ներառումը, ինչը թույլ է տալիս ձևակերպել սուպերսիմետրիկ գործողություն և ուսումնասիրել դրա ինվարիանտությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել սուպերսիմետրիայի գեներատորները, նրանց Պուասոնյան կամ քվանտային կոմուտացիոն հարաբերությունները, Համիլտոնյանը և համակարգի շարժման հավասարումները։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում դասական մոդելից քվանտային նկարագրության անցումը, որի ընթացքում երկրաչափական կառուցվածքը կարող է էական դեր ունենալ քվանտային վիճակների, օպերատորների և սպեկտրի ձևավորման հարցում։ Կելերի ֆազային տարածությամբ մոդելները կարող են կապվել նաև երկրաչափական քվանտացման, կոհոմոլոգիական մեթոդների և քվանտային դաշտի տեսության որոշ կառուցվածքների հետ՝ ստեղծելով ընդհանուր տեսական շրջանակ տարբեր ֆիզիկական համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է մաթեմատիկական ֆիզիկայի մի քանի կարևոր ուղղություններ՝ սուպերսիմետրիա, սիմպլեկտիկ և Կելերի երկրաչափություն, դասական մեխանիկա և քվանտային մեխանիկա։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ուսումնասիրել կոնկրետ մեխանիկական մոդելներ, այլև բացահայտել այն ընդհանուր մաթեմատիկական սկզբունքները, որոնք ընկած են սուպերսիմետրիկ համակարգերի կառուցման հիմքում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է սուպերսիմետրիկ մեխանիկայի երկրաչափական ձևակերպման խորացված ուսումնասիրություն՝ կենտրոնանալով Կելերի ֆազային տարածության կառուցվածքի, սուպերսիմետրիկ դինամիկայի և համապատասխան մաթեմատիկական մեթոդների վրա։ Այն կարող է հետաքրքրել տեսական և մաթեմատիկական ֆիզիկայով, սուպերսիմետրիայի տեսությամբ, երկրաչափական մեխանիկայով և քվանտային տեսությունների մաթեմատիկական հիմքերով զբաղվող հետազոտողներին և մասնագիտացված ուսանողներին։

Лингвистика

Աշխատանքը նվիրված է հռետորական խոսքում հոմանիշների և հականիշների բառային-իմաստային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից անգլո-ամերիկյան քաղաքական գործիչների ելույթների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական հրապարակային խոսքի այն լեզվական միջոցներն են, որոնց միջոցով խոսողը կարող է առավել հստակ ձևակերպել իր դիրքորոշումը, ընդգծել գաղափարների հակադրությունը, ստեղծել անհրաժեշտ հուզական ազդեցություն և ուղղորդել լսարանի ընկալումը։ Հոմանիշների և հականիշների նպատակային օգտագործումը քաղաքական հռետորաբանության մեջ միայն բառերի փոխարինման կամ հակադրման միջոց չէ․ դրանք կարող են իրականացնել իմաստային, արտահայտչական, փաստարկային և համոզչական մի շարք գործառույթներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հոմանիշային շարքերը, դրանց անդամների իմաստային նրբերանգները, գործածության հաճախականությունը և համատեքստային փոխարինելիության աստիճանը։ Քաղաքական ելույթներում խոսողը կարող է ընտրել նույն ընդհանուր նշանակության տարբեր բառեր՝ շեշտադրելու դրական կամ բացասական գնահատականը, ընդգծելու որոշակի հատկանիշ կամ խոսքը հարմարեցնելու կոնկրետ լսարանի սպասումներին։ Այս առումով հոմանիշների ընտրությունը կարող է կապված լինել ոչ միայն լեզվական, այլև քաղաքական և գաղափարական նպատակների հետ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել հականիշների կիրառությանը։ Հակադրությունը քաղաքական հռետորաբանության ամենաարդյունավետ կառուցողական մեխանիզմներից մեկն է, քանի որ թույլ է տալիս բարդ քաղաքական խնդիրները ներկայացնել պարզ երկընտրանքների միջոցով՝ «մենք–նրանք», «ուժ–թուլություն», «ազատություն–սահմանափակում», «առաջընթաց–հետընթաց» և նմանատիպ իմաստային հակադրություններով։ Նման կառույցները կարող են ուժեղացնել ելույթի տրամաբանական կառուցվածքը, բարձրացնել դրա հիշվողությունը և ձևավորել որոշակի գնահատականներ քաղաքական երևույթների կամ մրցակիցների նկատմամբ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են առանձնացվել հոմանիշների և հականիշների տարբեր տեսակներ՝ հաշվի առնելով դրանց բառային, համատեքստային, իմաստային և ոճական բնույթը։ Կարևոր է ուսումնասիրել նաև այն դեպքերը, երբ բառերը բառարանային մակարդակում կարող են ամբողջական հոմանիշներ կամ հականիշներ չլինել, սակայն կոնկրետ քաղաքական համատեքստում ձեռք են բերում նման հարաբերություն։ Այսպիսի համատեքստային իմաստային հարաբերությունները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու քաղաքական խոսքի ստեղծագործական և մանիպուլյատիվ լեզվական ներուժը։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է բառապաշարի կապը հռետորական ազդեցության հետ։ Քաղաքական գործիչների ելույթներում բառերի ընտրությունը հաճախ ուղղված է լսարանի հույզերի, արժեքային պատկերացումների և քաղաքական վերաբերմունքի վրա ազդելուն։ Հոմանիշների միջոցով հնարավոր է մեղմել կամ ուժեղացնել որևէ գնահատական, իսկ հականիշների միջոցով՝ ընդգծել հակառակ դիրքորոշումների միջև տարբերությունը։ Այդ պատճառով բառային-իմաստային միջոցների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ավելի լավ հասկանալ քաղաքական խոսքի համոզչական մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ժամանակակից անգլո-ամերիկյան քաղաքական գործիչների հրապարակային ելույթների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելով տարբեր խոսնակների կողմից հոմանիշների և հականիշների ընտրության առանձնահատկությունները։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև քաղաքական թեմատիկ տարբեր ոլորտներ՝ ներքին և արտաքին քաղաքականություն, տնտեսություն, սոցիալական խնդիրներ, անվտանգություն, միջազգային հարաբերություններ և հասարակական արժեքներ։ Տարբեր թեմատիկ դաշտերում բառային հակադրությունների և հոմանիշային շարքի ընտրությունը կարող է ունենալ տարբեր նպատակներ ու հուզական երանգավորում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հռետորական կրկնությանը, զուգահեռ կառուցվածքներին և հակադրական շարահյուսական ձևերին, որոնց միջոցով հոմանիշային և հականիշային հարաբերությունները ստանում են լրացուցիչ արտահայտչական ուժ։ Երբ նույն կամ մոտիմաստ բառերը հաջորդաբար կիրառվում են տարբեր կառուցվածքներում, դրանք կարող են ամրապնդել հիմնական գաղափարը և մեծացնել դրա ազդեցությունը լսարանի վրա։ Նմանապես, հակադիր բառերի զուգահեռ տեղադրումը կարող է ստեղծել հստակ ռիթմիկ և տրամաբանական հակադրություն։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ այն բառային իմաստաբանության խնդիրները դիտարկում է կենդանի քաղաքական խոսքի նյութի վրա՝ միավորելով բառագիտության, ոճաբանության, հռետորաբանության և քաղաքական հաղորդակցության մոտեցումները։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են բառային հարաբերությունները վերածվում քաղաքական ազդեցության գործիքների և ինչպես է համատեքստը փոփոխում կամ ընդլայնում հոմանիշների ու հականիշների գործառույթները։ Գործնական առումով արդյունքները կարող են օգտակար լինել անգլերեն լեզվի ուսուցման, թարգմանության, քաղաքական տեքստերի վերլուծության, խոսքի մշակույթի և մեդիա հաղորդակցության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ հոմանիշներն ու հականիշները քաղաքական հռետորաբանության մեջ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես լեզվի բառային համակարգի տարրեր, այլև որպես իմաստային շեշտադրման, գնահատման, հակադրության, փաստարկման և լսարանի վրա համոզչական ազդեցության կարևոր գործիքներ։