ՏՈՒՐԻԶՄԻ ԶԱՐԳԱՑՄԱՆ ՆԱԽԱԴՐՅԱԼՆԵՐԸ

История

Այս աշխատությունը համարվում է պատմագրության հիմնարար ստեղծագործություններից մեկը և հաճախ անվանվում է «պատմության հայր» Հերոդոտոսի գլխավոր գործը։ Այն կազմված է ինը գրքից և ընդգրկում է հին աշխարհի լայնածավալ պատմական նկարագրություն՝ կենտրոնանալով հունա-պարսկական հակամարտությունների վրա։ Գրքում հեղինակը ներկայացնում է ոչ միայն ռազմական և քաղաքական իրադարձությունները, այլ նաև տարբեր ժողովուրդների սովորույթները, հավատալիքները, կենցաղը և աշխարհագրական առանձնահատկությունները։ Այդ պատճառով աշխատությունը ունի ինչպես պատմական, այնպես էլ ազգագրական և աշխարհագրական արժեք։ Կենտրոնական թեմաներից է հունական քաղաք-պետությունների պայքարը Պարսկական կայսրության դեմ, հատկապես Մարաթոնի, Թերմոպիլեի և Սալամինի ճակատամարտերի նկարագրությունը։ Հերոդոտոսը նաև ներկայացնում է Պարսկական կայսրության ձևավորումը և դրա ընդլայնումը՝ կապված այնպիսի պատմական գործիչների հետ, ինչպիսիք են Կյուրոս Մեծ և նրա հաջորդները։ Աշխատության առանձնահատկությունն այն է, որ հեղինակը հաճախ համադրում է տարբեր աղբյուրներ, լսած պատմություններ և սեփական դիտարկումներ՝ փորձելով բացատրել իրադարձությունների պատճառները և հետևանքները։ Թեև որոշ տեղեկություններ ունեն լեգենդային բնույթ, գիրքը համարվում է անփոխարինելի աղբյուր հին աշխարհի պատմության ուսումնասիրության համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Էջմիածնի հայրապետական աթոռի և ռուսական պետական իշխանությունների միջև հարաբերությունների սկզբնական շրջանի պատմական ուսումնասիրությանը՝ լուսաբանելով դրանց ձևավորման քաղաքական, եկեղեցական և դիվանագիտական նախադրյալները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն պատմական պայմանների վրա, որոնցում Հայոց եկեղեցու բարձրագույն հոգևոր իշխանությունը սկսեց կապեր հաստատել Ռուսաստանի հետ՝ տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների և հայ բնակչության անվտանգության ու եկեղեցական շահերի պաշտպանության խնդիրների համատեքստում։ Քննության են առնվում Էջմիածնի կաթողիկոսների, հոգևորականների և հայ հասարակական շրջանակների նախաձեռնությունները, ռուսական իշխանություններին ուղղված դիմումները, նամակագրությունը և տարբեր ներկայացուցիչների միջոցով իրականացվող բանակցությունները։ Այս հարաբերությունները դիտարկվում են Հարավային Կովկասում և հարակից տարածքներում Ռուսաստանի քաղաքական ազդեցության աստիճանական ընդլայնման, ինչպես նաև Օսմանյան և Պարսկական տերությունների հետ նրա հարաբերությունների ընդհանուր համապատկերում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն շարժառիթներին, որոնք հայկական եկեղեցական շրջանակներին դրդում էին Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների զարգացմանը։ Դրանց թվում կարևորվում էին քրիստոնյա բնակչության պաշտպանության ակնկալիքները, եկեղեցական հաստատությունների իրավունքների ու ունեցվածքի պահպանման հարցերը, քաղաքական անկայունության պայմաններում անվտանգության ապահովման ձգտումները և արտաքին հովանավորություն ձեռք բերելու հնարավորությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ռուսական կառավարության շահերն ու նպատակները՝ պարզելու, թե հայկական եկեղեցական կառույցների հետ կապերը ինչ նշանակություն կարող էին ունենալ Ռուսաստանի կովկասյան և արևելյան քաղաքականության համար։ Էջմիածնի հայրապետական աթոռը ներկայացվում է ոչ միայն որպես հոգևոր կենտրոն, այլև որպես հայկական հասարակության կազմակերպման և արտաքին կապերի հաստատման կարևոր հաստատություն, որն իր հեղինակության շնորհիվ կարող էր մասնակցել քաղաքական ու դիվանագիտական գործընթացներին։ Քննության են առնվում եկեղեցական դիվանագիտության առանձնահատկությունները, պատվիրակությունների գործունեությունը, պաշտոնական և ոչ պաշտոնական հաղորդակցության ձևերը, ինչպես նաև տարբեր միջնորդների դերը հայ-ռուսական կապերի հաստատման գործում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում նամակագրական և վավերագրական նյութերին, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել կողմերի ակնկալիքները, քաղաքական հաշվարկները և հարաբերությունների զարգացման կոնկրետ փուլերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե ինչպես սկզբնական առանձին շփումները ժամանակի ընթացքում վերածվեցին ավելի համակարգված հարաբերությունների և ստեղծեցին հետագա քաղաքական ու եկեղեցական համագործակցության նախադրյալներ։ Կարևորվում է նաև կրոնական գործոնի նշանակությունը, սակայն հայ-ռուսական կապերը չեն սահմանափակվում միայն քրիստոնեական ընդհանրությամբ։ Դրանք դիտարկվում են քաղաքական շահերի, տարածաշրջանային մրցակցության, առևտրական կապերի և հայկական համայնքների սոցիալական ու իրավական դրության հետ փոխկապակցված։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր պատմական իրավիճակներում որքանով էին համընկնում կամ տարբերվում Էջմիածնի և ռուսական պետական իշխանությունների նպատակները։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հարաբերությունների պատմությունը ներկայացնել ոչ թե որպես միակողմանի գործընթաց, այլ որպես տարբեր շահեր ունեցող կողմերի փոխգործակցություն։ Աշխատության աղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է նաև պաշտոնական գրագրության, եկեղեցական փաստաթղթերի, դիվանագիտական հաղորդագրությունների և ժամանակաշրջանի այլ վավերագրերի օգտագործման հնարավորությամբ, որոնք տեղեկություններ են հաղորդում ինչպես քաղաքական իրադարձությունների, այնպես էլ Հայոց եկեղեցու արտաքին գործունեության մասին։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հետագա հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական հիմքերը հասկանալու համար, քանի որ սկզբնական կապերի ընթացքում ձևավորված քաղաքական պատկերացումները, հաղորդակցության ուղիները և փոխադարձ ակնկալիքները հետագայում ազդեցություն ունեցան տարածաշրջանում տեղի ունեցող զարգացումների վրա։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Էջմիածնի հայրապետական աթոռի քաղաքական և հասարակական դերակատարության, Հայոց եկեղեցու արտաքին հարաբերությունների և Ռուսաստանի հարավկովկասյան քաղաքականության ձևավորման մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Հայոց եկեղեցու պատմության, հայ-ռուսական հարաբերությունների, Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության, Կովկասի պատմության և պատմական դիվանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Культура

Այս աշխատությունը վերաբերում է «Եսայի Նչեցու Գլաձորի Ավետարան» ձեռագրի (Վենետիկ, ձեռագիր №1917) և միջնադարյան մանրանկարչ Թորոս Տարոնացու արվեստի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հայկական ձեռագրական մշակույթի, պատկերազարդ ավետարանների և Գլաձորի մանրանկարչական դպրոցի գեղարվեստական ավանդների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել նշված ավետարանի պատկերագրական համակարգը, գեղարվեստական կառուցվածքը և ոճական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բացահայտել Թորոս Տարոնացու արվեստի ազդեցությունը հայկական միջնադարյան մանրանկարչության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրվում են ձեռագրի պատկերազարդման կոմպոզիցիոն լուծումները, գունային համակարգը, կերպարների պատկերագրական տիպաբանությունը և սիմվոլիկ բովանդակությունը՝ դրանց համեմատական վերլուծությամբ Գլաձորի դպրոցի այլ ձեռագրերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Թորոս Տարոնացու ստեղծագործական ձեռագրին, նրա ոճի առանձնահատկություններին, արտահայտչական միջոցներին և արվեստի մեջ հոգևոր ու գեղագիտական գաղափարների համադրությանը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Գլաձորի մշակութային կենտրոնի դերը XIV դարի հայկական արվեստի զարգացման մեջ և դրա կապերը ժամանակի այլ մանրանկարչական դպրոցների հետ։ Միաժամանակ վերլուծվում են ձեռագրի պահպանության, ուսումնասիրության և արվեստաբանական գնահատման խնդիրները, ինչպես նաև դրա նշանակությունը հայկական մշակութային ժառանգության համատեքստում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է հայ արվեստաբանության և ձեռագրագիտության ոլորտում՝ նպաստելով միջնադարյան հայկական մանրանկարչության ավելի խորքային գիտական ընկալմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տիպ 1 շաքարային դիաբետով երեխաների և դեռահասների թիրեուդային կարգավիճակի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ տիպ 1 շաքարային դիաբետը աուտոիմուն բնույթի հիվանդություն է և կարող է զուգակցվել այլ աուտոիմուն խանգարումների, հատկապես վահանաձև գեղձի աուտոիմուն հիվանդությունների հետ։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է գնահատել տիպ 1 շաքարային դիաբետ ունեցող երեխաների և դեռահասների վահանաձև գեղձի ֆունկցիոնալ և իմունաբանական վիճակը, բացահայտել հնարավոր շեղումները և ուսումնասիրել դրանց կապը հիվանդության տևողության, երեխայի տարիքի, սեռի, սեռական հասունացման փուլի և շաքարային դիաբետի ընթացքի հետ։ Աշխատության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի վահանաձև գեղձի ֆունկցիայի գնահատումը՝ համապատասխան հորմոնալ ցուցանիշների միջոցով, ինչպես նաև աուտոիմուն գործընթացների հայտնաբերումը վահանաձև գեղձի նկատմամբ ուղղված հակամարմինների ուսումնասիրմամբ։ Այսպիսի հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու վահանաձև գեղձի նորմալ գործունեությունը, ենթակլինիկական և արտահայտված հիպոթիրեոզը, ինչպես նաև հնարավոր հիպերթիրեոզային վիճակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աուտոիմուն թիրեոիդիտի վաղ հայտնաբերմանը, քանի որ այն կարող է երկար ժամանակ ընթանալ առանց ակնհայտ կլինիկական ախտանշանների և հայտնաբերվել միայն լաբորատոր կամ գործիքային հետազոտությունների արդյունքում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև թիրեուդային վիճակի և շաքարային դիաբետի վերահսկման ցուցանիշների հնարավոր փոխկապակցվածության գնահատումը։ Վահանաձև գեղձի հորմոնները կարևոր դեր ունեն նյութափոխանակության կարգավորման գործընթացներում, ուստի դրանց արտադրության փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ գլյուկոզայի փոխանակության, ինսուլինի պահանջարկի և գլիկեմիկ վերահսկողության վրա։ Վահանաձև գեղձի ֆունկցիայի նվազման դեպքում կարող են նկատվել աճի և զարգացման որոշակի փոփոխություններ, հոգնածություն, քաշի ավելացման միտում և նյութափոխանակության դանդաղում, իսկ ֆունկցիայի բարձրացման դեպքում հնարավոր են քաշի կորուստ, սրտխփոց, դյուրագրգռություն, ջերմության նկատմամբ անհանդուրժողականություն և շաքարային դիաբետի վերահսկման դժվարացում։ Աշխատության մեջ կարևոր է նաև տարիքային և սեռային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ երեխաների և դեռահասների օրգանիզմում էնդոկրին համակարգը գտնվում է ակտիվ զարգացման և վերակազմավորման փուլում։ Սեռական հասունացման ընթացքում հորմոնալ փոփոխությունները կարող են լրացուցիչ ազդեցություն ունենալ ինչպես վահանաձև գեղձի գործունեության, այնպես էլ ածխաջրային փոխանակության վրա։ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս թիրեուդային խանգարումների տարածվածությունն ու առանձնահատկությունները գնահատել հենց հայ երեխաների և դեռահասների շրջանում՝ հաշվի առնելով տեղական բնակչության և առողջապահական համակարգի առանձնահատկությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել տիպ 1 շաքարային դիաբետով երեխաների բժշկական հսկողության կատարելագործմանը, թիրեուդային խանգարումների վաղ հայտնաբերմանը, ռիսկային խմբերի առանձնացմանը և անհրաժեշտ հետազոտությունների ավելի արդյունավետ կազմակերպմանը։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի նաև մանկական էնդոկրինոլոգիայի համար, քանի որ երկու էնդոկրին համակարգերի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական մոտեցում ցուցաբերել հիվանդ երեխաների երկարաժամկետ բուժման և դիտարկման գործընթացին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է տիպ 1 շաքարային դիաբետով երեխաների և դեռահասների վահանաձև գեղձի վիճակի բազմակողմանի գնահատում՝ ընդգծելով աուտոիմուն գործընթացների վաղ հայտնաբերման, հորմոնալ ցուցանիշների վերահսկման և հիվանդների անհատականացված բժշկական հսկողության կարևորությունը։

История

Աշխատությունը նվիրված է պատերազմական ժամանակաշրջանի իրադարձությունների, ռազմական գործողությունների և դրանց հետ կապված հասարակական ու քաղաքական գործընթացների ներկայացմանը։ Նյութը կառուցված է առանձին դրվագների, դիտարկումների և պատմական անդրադարձների միջոցով՝ հնարավորություն տալով ընդհանուր պատկերացում կազմել պատերազմի ընթացքի, դրա պատճառների, հիմնական փուլերի և հետևանքների մասին։ Ուշադրություն է հատկացվում ռազմական գործողությունների զարգացմանը, ռազմաճակատներում ստեղծված իրավիճակին, զինված ուժերի գործունեությանը և պատերազմի պայմաններում պետության ու հասարակության առջև ծառացած խնդիրներին։ Միաժամանակ դիտարկվում են ռազմական իրադարձությունների ազդեցությունը հասարակական կյանքի, տնտեսության, բնակչության առօրյայի և քաղաքական հարաբերությունների վրա։ Կարևորվում են պատերազմի մասնակիցների փորձառությունները, հասարակության համախմբման գործընթացները, ռազմաճակատի և թիկունքի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև պատերազմի վերաբերյալ ժամանակակիցների ընկալումներն ու գնահատականները։ Առանձին դրվագների ներկայացումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ոչ միայն խոշոր ռազմական և քաղաքական զարգացումները, այլև այն իրադարձությունները, որոնք լրացնում են տվյալ ժամանակաշրջանի ընդհանուր պատմական պատկերը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև պատմական հիշողության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ պատերազմների նկարագրությունը հաճախ արտացոլում է ոչ միայն փաստական իրադարձությունները, այլև տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ գաղափարական մոտեցումները, հասարակական տրամադրությունները և ազգային ինքնագիտակցության դրսևորումները։ Նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրել ռազմական պատմությունը քաղաքական և հասարակական զարգացումների հետ՝ բացահայտելով պատերազմի ազդեցությունը պետական կառավարման, միջազգային հարաբերությունների և հետագա պատմական գործընթացների վրա։ Միաժամանակ այն կարող է դիտարկվել որպես իր ժամանակաշրջանի պատմական ու հրապարակախոսական մտածողությունը ներկայացնող աղբյուր, որի գնահատման ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել հեղինակի դիրքորոշումը և ստեղծման պատմական միջավայրը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ռազմական և քաղաքական պատմությամբ, պատերազմների պատմությամբ, պատմական հիշողությամբ և պատմական սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների և ուսանողների համար։

Химия

Գիրքը նվիրված է ազոտ պարունակող և մետաղային իոններ ներառող նոր տեսակի մոնոմերների սինթեզին, դրանց պոլիմերացման գործընթացների ուսումնասիրությանը և ստացված պոլիմերների հիման վրա ֆունկցիոնալ բաղադրանյութերի մշակմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են օրգանական և անօրգանական սինթեզի ժամանակակից մեթոդները, կոորդինացիոն միացությունների ձևավորման սկզբունքները, ինչպես նաև մետաղ-լիգանդ փոխազդեցությունների ազդեցությունը պոլիմերների կառուցվածքի և հատկությունների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է նոր մոնոմերների ռեակտիվությունը, պոլիմերացման մեխանիզմները և ստացված մակրոմոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները՝ ներառյալ ջերմակայունությունը, մեխանիկական ամրությունը և էլեկտրաքիմիական վարքագիծը։ Գրքում քննարկվում են նաև այդ նյութերի կիրառական հնարավորությունները՝ կոմպոզիտային նյութերում, կատալիտիկ համակարգերում և ֆունկցիոնալ ծածկույթներում՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը ժամանակակից նյութագիտության զարգացման մեջ։ Աշխատությունը համադրում է տեսական քիմիայի և փորձարարական հետազոտությունների արդյունքները՝ առաջարկելով նոր մոտեցումներ բազմաֆունկցիոնալ պոլիմերային համակարգերի ստեղծման համար։ Գիրքը նախատեսված է քիմիկոսների, նյութագետների, գիտահետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։