Ցուցանիշների հաշվեկշռված համակարգի մոդելավորման հիմնախնդիրը (առևտրային բանկի օրինակով)

Сельское хозяйство

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի պարբերական ցուցիչ է, որի նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել գյուղատնտեսության տարբեր բնագավառներին վերաբերող նորարարական տեխնիկական լուծումների, գյուտերի, հեղինակային վկայագրությունների և արտոնագրային փաստաթղթերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության մասնագետների, գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցների, ինժեներների, նորարարների և համապատասխան տեխնիկական գրականություն ուսումնասիրող ընթերցողների տեղեկատվական պահանջները բավարարելու համար։ Նյութերի մատենագիտական և թեմատիկ կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս հետևելու գյուղատնտեսական տեխնիկայի, մեքենայացման, բուսաբուծության, անասնաբուծության, հողերի մշակման, ոռոգման, արտադրանքի վերամշակման և հարակից ոլորտներում ի հայտ եկող տեխնիկական նորություններին։ Առանձին գրառումները կարող են ներկայացնել գյուտի կամ տեխնիկական լուծման նույնականացման համար անհրաժեշտ տվյալներ՝ օգնելով մասնագետներին կողմնորոշվել համապատասխան արտոնագրային տեղեկատվության մեծածավալ հոսքում։ Նման ցուցիչների կարևոր գործառույթներից է արդեն գոյություն ունեցող տեխնիկական լուծումների մասին տեղեկությունների տարածումը, ինչը նպաստում է գիտատեխնիկական փորձի ուսումնասիրմանը և նոր հետազոտությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմքի ձևավորմանը։ Հրատարակությունը միաժամանակ կարևոր պատմական աղբյուր է գյուղատնտեսության գիտատեխնիկական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ տարբեր տարիների թողարկումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նորարարական գործունեության ուղղությունների, տեխնոլոգիական առաջնահերթությունների և գյուղատնտեսական արտադրության խնդիրների փոփոխությանը։ Այն արտացոլում է նաև արտոնագրային տեղեկատվության տարածման և մասնագիտական մատենագիտական սպասարկման կազմակերպման ժամանակաշրջանային փորձը։ Հատուկ նշանակություն ունի գյուտարարական գործունեության արդյունքների համակարգումը, քանի որ այն կապ է ստեղծում գիտական հետազոտության, ինժեներական նախագծման և գյուղատնտեսական արտադրության միջև։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է արտոնագրային տեղեկատվության, մատենագիտության և գյուղատնտեսական գիտատեխնիկական տեղեկատվության գործառույթները՝ ծառայելով ինչպես մասնագիտական տեղեկատու աղբյուր, այնպես էլ գյուղատնտեսության տեխնոլոգիական զարգացման և գյուտարարական գործունեության պատմության ուսումնասիրման նյութ։

Химия

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է տիտանի, ցիրկոնիումի և նիոբիումի ալյումինիդների ձևավորման գործընթացներին ջրածնային (հիդրիդային) ցիկլում, ինչպես նաև դրանց հիդրիդների սինթեզին ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային սինթեզի (ՍԲՍ) մեթոդով՝ ընդգծելով ռեակցիոն մեխանիզմների, կառուցվածքային փոխակերպումների և նյութերի հատկությունների ձևավորման օրինաչափությունները։ Աշխատանքը կենտրոնանում է մետաղ-ալյումին համակարգերում միջմետաղական միացությունների առաջացման վրա, որտեղ ջրածինը հանդես է գալիս որպես ակտիվ միջավայր՝ նպաստելով փուլային փոխակերպումների վերահսկմանը և նոր կառուցվածքային ֆազաների ստացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիդրիդների ձևավորման թերմոդինամիկական և կինետիկ պայմաններին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը վերջնական ալյումինիդների միկրոկառուցվածքի և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների վրա։ Ներկայացվում է նաև ՍԲՍ մեթոդի կիրառությունը որպես էներգաարդյունավետ և արագ սինթեզի տեխնոլոգիա, որը թույլ է տալիս ստանալ բարձր մաքրությամբ և նպատակային կառուցվածքով նյութեր՝ առանց արտաքին երկարատև տաքացման անհրաժեշտության։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև ստացված միացությունների պոտենցիալ կիրառությունները բարձր ջերմաստիճանային տեխնոլոգիաներում, պաշտպանական ծածկույթներում և նոր սերնդի ինժեներական նյութերում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հիդրիդային ցիկլի և ՍԲՍ մեթոդի համադրությունը բացում է նոր հնարավորություններ առաջադեմ մետաղական համակարգերի սինթեզի և կառավարման համար՝ ապահովելով նյութագիտության ոլորտում նոր տեխնոլոգիական լուծումներ։

История

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Եգիպտոսի արտաքին քաղաքականության արաբական ուղղության հիմնական խնդիրների և զարգացման առանձնահատկությունների վերլուծությանը Մուհամմեդ Հոսնի Մուբարաքի իշխանության առաջին տասնամյակում՝ 1981-1991 թվականներին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է այն ժամանակաշրջանը, երբ Եգիպտոսը փորձում էր հաղթահարել նախորդ տասնամյակի արտաքին քաղաքականության հետևանքով առաջացած արաբական մեկուսացումը և վերականգնել իր ավանդական ազդեցիկ դիրքը արաբական աշխարհում։ Հետազոտության առանցքային թեմաներից է Մուբարաքի կողմից որդեգրված ավելի հավասարակշռված և իրատեսական արտաքին քաղաքականության ձևավորումը, որի շրջանակում Եգիպտոսը ձգտում էր միաժամանակ պահպանել Իսրայելի հետ խաղաղության պայմանագրի հիմքերը, սերտ հարաբերությունները Միացյալ Նահանգների հետ և աստիճանաբար վերականգնել կապերը արաբական պետությունների հետ։ Ուսումնասիրվում են Եգիպտոսի հարաբերությունները արաբական աշխարհի տարբեր քաղաքական կենտրոնների հետ, Պարսից ծոցի երկրների, Սիրիայի, Իրաքի, Լիբիայի և այլ պետությունների նկատմամբ Կահիրեի քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, ինչպես նաև միջարաբական հակասությունների պայմաններում Եգիպտոսի դիրքորոշման փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արաբական աշխարհում Եգիպտոսի նախկին առաջնորդող դերի վերականգնման գործընթացին, որը 1980-ականների ընթացքում հանգեցրեց դիվանագիտական հարաբերությունների աստիճանական կարգավորմանը և երկրի վերադարձին Արաբական պետությունների լիգա։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում արաբա-իսրայելական հակամարտության և պաղեստինյան հիմնահարցի նկատմամբ Եգիպտոսի քաղաքականությունը, քանի որ Կահիրեն ձգտում էր պահպանել իր միջնորդական և տարածաշրջանային դերակատարությունը՝ միաժամանակ չհրաժարվելով Իսրայելի հետ խաղաղության գործընթացից։ Քննարկվում է նաև Իրաք-Իրան պատերազմի ազդեցությունը Եգիպտոսի արաբական քաղաքականության վրա, ինչպես նաև Կահիրեի հարաբերությունները Իրաքի հետ և տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռության պահպանման խնդիրները։ Հետազոտության առանձնահատուկ հատվածը վերաբերում է 1990-1991 թվականների Իրաք-Քուվեյթ ճգնաժամին, որը դարձավ ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի կարևորագույն հանգրվաններից մեկը և հնարավորություն տվեց գնահատելու Եգիպտոսի՝ որպես արաբական աշխարհի ազդեցիկ պետության դերակատարությունը տարածաշրջանային ճգնաժամի պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, թե ինչպես էր Մուբարաքի վարչակարգը փորձում համադրել Եգիպտոսի ազգային շահերը, արաբական համերաշխության գաղափարը, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները և միջազգային ուժային կենտրոնների հետ հարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու 1980-ականների և 1990-ականների սկզբի արաբական միջազգային հարաբերությունների, Եգիպտոսի տարածաշրջանային դերի վերականգնման և Մերձավոր Արևելքում քաղաքական ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունների մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, արևելագետներին, արաբագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Медицина

Գիրքը նվիրված է պարոդոնտի բորբոքային հիվանդությունների բուժման երկու մոտեցումների՝ ապարատային և դեղորայքային մեթոդների համեմատական գնահատմանը՝ հիմնվելով արյան բջիջների ագրեգատային վիճակի ցուցանիշների վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են պարոդոնտի բորբոքային ախտաբանության պաթոգենեզի հիմնական մեխանիզմները, բորբոքային գործընթացի ազդեցությունը միկրոշրջանառության և հեմոռեոլոգիական հատկությունների վրա, ինչպես նաև արյան բջիջների՝ մասնավորապես էրիթրոցիտների և թրոմբոցիտների ագրեգացիոն վարքի փոփոխությունները։ Հեղինակը վերլուծում է ապարատային բուժման մեթոդների (ֆիզիոթերապևտիկ և տեղային ազդեցության տեխնոլոգիաներ) և դեղորայքային թերապիայի արդյունավետությունը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը բորբոքային գործընթացի նվազեցման, հյուսվածքների վերականգնման և արյան ռեոլոգիական ցուցանիշների կարգավորման վրա։ Գրքում ընդգծվում է լաբորատոր և կլինիկական տվյալների համադրության կարևորությունը բուժման արդյունքների օբյեկտիվ գնահատման համար, ինչպես նաև առաջարկվում են համեմատական վերլուծության մեթոդաբանական մոտեցումներ։ Աշխատությունը նախատեսված է ստոմատոլոգների, պարոդոնտոլոգների, կլինիկական լաբորատոր մասնագետների, բժշկական հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների և օրդինատորների համար՝ նպաստելով պարոդոնտի հիվանդությունների բուժման գիտական և ապացուցողական մոտեցումների զարգացմանը։

Экология

Այս թեման վերաբերում է բնության պահպանության հիմնախնդիրների և գրադարանների աշխատանքի հետ կապված խնդիրների համադրմանը՝ հատկապես մեթոդական հանձնարարականների մշակման համատեքստում, որտեղ կարևոր է կրթական, տեղեկատվական և հասարակական իրազեկման գործառույթների արդյունավետ կազմակերպումը։ Բնության պահպանության հարցերը ներառում են էկոհամակարգերի պահպանությունը, կենսաբազմազանության պաշտպանությունը, բնական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործումը և շրջակա միջավայրի աղտոտման նվազեցումը, մինչդեռ գրադարանները հանդես են գալիս որպես գիտելիքի տարածման և բնապահպանական կրթության կարևոր կենտրոններ։ Գրադարանների խնդիրները այս ոլորտում կապված են համապատասխան տեղեկատվական նյութերի հավաքագրման, համակարգման և հանրամատչելի դարձնելու հետ, ինչպես նաև բնապահպանական թեմաներով կրթական ծրագրերի և միջոցառումների կազմակերպման հետ։ Մեթոդական հանձնարարականները նպատակ ունեն աջակցել ուսուցիչներին և գրադարանային աշխատողներին՝ մշակելու արդյունավետ մոտեցումներ, որոնք կնպաստեն էկոլոգիական գիտակցության բարձրացմանը հասարակության տարբեր խմբերում։ Այս համադրությունը թույլ է տալիս ձևավորել միջառարկայական կրթական միջավայր, որտեղ բնապահպանական գիտելիքը տարածվում է ոչ միայն դասարաններում, այլ նաև հանրային տեղեկատվական տարածքներում՝ գրադարանների միջոցով։

История

Դրասխանակերտցին, լինելով նաև եկեղեցական գործիչ (կաթողիկոս), իր աշխատության մեջ միավորում է պատմական, քաղաքական և եկեղեցական դիտանկյունները։ Նրա պատմությունը միայն իրադարձությունների նկարագրություն չէ, այլ նաև փորձ է մեկնաբանելու դրանց իմաստը՝ հաճախ կրոնական և բարոյական գնահատականների միջոցով։ Այս հանգամանքը բնորոշ է միջնադարյան պատմագրությանը, որտեղ պատմությունը դիտվում էր նաև որպես աստվածային նախախնամության արտահայտություն։ Գրքի առաջին հատվածներում հեղինակը ներկայացնում է Հայաստանի վաղ շրջանի պատմությունը՝ հենվելով իրենից առաջ եղած պատմիչների վրա։ Սակայն աշխատության ամենաարժեքավոր մասը վերաբերում է IX–X դարերին, երբ Դրասխանակերտցին հանդես է գալիս որպես ժամանակակից վկան և երբեմն նույնիսկ անմիջական մասնակից։ Այս հատվածներում ներկայացվում են քաղաքական իրադարձությունները, իշխանությունների պայքարը, արտաքին սպառնալիքները և ներքին զարգացումները՝ առավել կենդանի և մանրամասն կերպով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Բագրատունյաց թագավորության վերականգնում-ին, որը հայոց պետականության վերածննդի կարևոր փուլերից էր։ Դրասխանակերտցին նկարագրում է, թե ինչպես հայկական իշխանները կարողացան վերականգնել թագավորությունը երկարատև օտար տիրապետությունից հետո, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնց բախվում էր նորաստեղծ պետությունը։ Գրքում զգալի տեղ ունի նաև Հայաստանի հարաբերությունները հարևան պետությունների հետ՝ հատկապես Բյուզանդիայի և արաբական խալիֆայության։ Հեղինակը ներկայացնում է դիվանագիտական հարաբերությունները, ռազմական բախումները և քաղաքական դաշինքները՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես էին այս գործոնները ազդում Հայաստանի ներքին կյանքի վրա։ Դրասխանակերտցու աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է նրա անձնական ներգրավվածությունը։ Որպես եկեղեցական առաջնորդ՝ նա հաճախ անդրադառնում է նաև եկեղեցու դերին, ներքին հակասություններին և հոգևոր կյանքի խնդիրներին։ Սա գրքին տալիս է ոչ միայն պատմական, այլև մշակութային և հոգևոր արժեք։