1. Տնտեսա-մաթեմատիկական մեթոդների դերը սոցիալ-տնտեսական համակար•երի կառավարման մեջ

Психология

Այս աշխատությունը նվիրված է խմբային մտածողության կազմակերպման պայմանների և ձևերի ուսումնասիրությանը՝ իմացական խնդիրների լուծման գործընթացում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է մարդկանց համատեղ գործունեությունը ազդում մտածողության արդյունավետության, խնդրի ըմբռնման, լուծման ռազմավարությունների ընտրության և վերջնական արդյունքի վրա։ Աշխատության մեջ քննարկվում են խմբային աշխատանքի հոգեբանական և մանկավարժական հիմքերը, խմբի անդամների փոխազդեցության առանձնահատկությունները, մտքերի փոխանակման, քննարկման, համագործակցության և ընդհանուր որոշման կայացման գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պայմաններին, որոնց առկայության դեպքում խմբային մտածողությունը կարող է նպաստել իմացական խնդիրների առավել արդյունավետ լուծմանը։ Դրանց շարքում կարևոր դեր ունեն խմբի անդամների միջև փոխադարձ վստահությունը, ակտիվ մասնակցությունը, կարծիքների ազատ արտահայտումը, խնդիրների հստակ ձևակերպումը, դերերի նպատակային բաշխումը և մասնակիցների անհատական գիտելիքների ու փորձի արդյունավետ համադրումը։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են նաև խմբային մտածողության կազմակերպման տարբեր ձևերը՝ համատեղ քննարկումներ, բանավեճեր, մտքերի փոխանակում, համագործակցային առաջադրանքներ և խնդրի լուծման փուլային կազմակերպում։ Քննարկվում է այն հարցը, թե ինչպես կարող են խմբում առաջացող տարբեր տեսակետներն ու մոտեցումները նպաստել խնդրի նոր լուծումների որոնմանը և զարգացնել մասնակիցների վերլուծական, քննադատական ու ստեղծագործական մտածողությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում խմբային աշխատանքի հնարավոր դժվարություններին, այդ թվում՝ որոշ մասնակիցների պասիվությանը, գերիշխող կարծիքի ձևավորմանը, անհատական տեսակետների անտեսմանը և փոխգործակցության ոչ արդյունավետ կազմակերպմանը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ ճիշտ կազմակերպված խմբային գործունեությունը կարող է ոչ միայն բարձրացնել իմացական խնդիրների լուծման արդյունավետությունը, այլև ձևավորել համագործակցության, հաղորդակցության, ինքնուրույն մտածողության և սեփական տեսակետը հիմնավորելու հմտություններ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, մանկավարժների, ուսուցիչների, կրթական գործընթացի կազմակերպիչների և ուսանողների համար, ինչպես նաև նրանց, ովքեր հետաքրքրված են խմբային ճանաչողական գործունեության, համագործակցային ուսուցման և մտածողության զարգացման հոգեբանական մեխանիզմներով։

Литература

Աշխատությունը ուսումնասիրում է X–XIV դարերում արաբական գեղարվեստական արձակի նմուշների հայերեն միջնադարյան թարգմանությունները՝ բացահայտելով դրանց ձևավորման պատմամշակութային հիմքերը, թարգմանական մեթոդները և գրական ազդեցությունների համակարգը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են արաբական պատմողական և գեղարվեստական տեքստերը ներթափանցել հայ միջնադարյան գրական միջավայր՝ փոխակերպվելով լեզվական, ոճական և գաղափարական մակարդակներում՝ պահպանելով իրենց սկզբնական սյուժետային կառուցվածքը, բայց ստանալով նոր մշակութային իմաստավորում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանչական ավանդույթի զարգացմանը, հայերեն գրական լեզվի հարստացման գործընթացին և տարբեր մշակութային համակարգերի փոխազդեցությանը, որի արդյունքում ձևավորվում է յուրօրինակ միջնադարյան գրական սինթեզ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է թարգմանիչների դերը որպես միջնորդներ արևելյան և հայկական գրական ավանդույթների միջև՝ ընդգծելով նրանց ներդրումը հայ գրական մտածողության ընդլայնման և միջազգային գրական կապերի զարգացման գործում։

Культура

Հրատարակությունը ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի ոլորտին վերաբերող նոր գրականության վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկատվություն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին և մասնագետներին տեղեկացնել տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած կարևորագույն աշխատությունների մասին։ Այն ներառում է մշակութային կյանքի, արվեստի տարբեր բնագավառների, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և հարակից ոլորտների վերաբերյալ նյութերի համակարգված ներկայացում։ Աշխատանքը կազմված է որպես ընթացիկ տեղեկատու, որը հնարավորություն է տալիս հետևել նոր հրատարակություններին, ուսումնասիրությունների ուղղություններին և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ գիտական ու տեղեկատվական աղբյուրներին։ Այն արժեքավոր աղբյուր է գրադարանավարների, հետազոտողների, ուսանողների, մշակույթի ոլորտի մասնագետների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական կյանքի ուսումնասիրմամբ ու համապատասխան գրականության որոնմամբ։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1918-1930 թվականներին Հայաստանում Մերձավոր Արևելքի ամերիկյան նպաստամատույց կոմիտեի գործունեության ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո հայ ժողովրդի ծանր սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական իրավիճակի, փախստականների ու որբերի խնդիրների, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության գոյության առաջին տարիների պատմական համատեքստում։ Կազմակերպությունը սկզբնավորվել էր 1915 թվականին՝ Օսմանյան կայսրությունում հայերի զանգվածային տեղահանությունների և կոտորածների հետևանքով առաջացած մարդասիրական աղետին արձագանքելու նպատակով, իսկ 1918 թվականին գործունեության ընդլայնմանը զուգահեռ ստացավ Մերձավոր Արևելքի ամերիկյան նպաստամատույց կոմիտե անվանումը։ 1919 թվականի օգոստոսին այն ԱՄՆ Կոնգրեսի հատուկ ակտով վերակազմավորվեց որպես Near East Relief՝ պահպանելով լայնածավալ մարդասիրական առաքելությունը։ Աշխատության առանցքային թեմաներից է Հայաստանի տարածքում բնակչությանը ցուցաբերված օգնությունը, որը ներառում էր սննդամթերքի, հագուստի, կենցաղային անհրաժեշտ պարագաների և այլ նյութական միջոցների տրամադրում։ Հատկապես ծանր էր որբերի, անապահով ընտանիքների, գաղթականների և պատերազմի ու ցեղասպանության հետևանքով տեղահանված մարդկանց վիճակը, ուստի նպաստամատույց գործունեության կարևոր ուղղություն դարձավ նրանց ֆիզիկական գոյության ապահովումը և հետագա սոցիալական վերականգնումը։ Կազմակերպության գործունեությունը Հայաստանում սերտորեն առնչվում էր նաև որբանոցների, հիվանդանոցների, դպրոցների և այլ բարեգործական հաստատությունների ստեղծման ու պահպանման աշխատանքներին։ ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի պատմական փաստաթղթերը ցույց են տալիս, որ 1920 թվականին Հայաստանի Հանրապետությունում և Անդրկովկասում գործող որբանոցներն ու հիվանդանոցները փոխանցվել էին Near East Relief-ի կառավարմանը, ինչը վկայում է կազմակերպության՝ շտապ օգնությունից դեպի ավելի երկարաժամկետ սոցիալական և վերականգնողական աշխատանքի անցնելու մասին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել կազմակերպության և Հայաստանի Հանրապետության պետական կառույցների, ինչպես նաև այլ միջազգային ու բարեգործական կազմակերպությունների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Այդ ժամանակաշրջանում օգնության արդյունավետ կազմակերպումը պահանջում էր սննդի և այլ բեռների տեղափոխում, դրանց բաշխման համակարգի ստեղծում, տեղական մասնագետների և աշխատակիցների ներգրավում, ինչպես նաև տարբեր հաստատությունների գործունեության համակարգում։ Միաժամանակ կազմակերպության գործունեությունը երբեմն ուղեկցվում էր քաղաքական կասկածներով և դրա իրական նպատակների վերաբերյալ քննարկումներով, թեև իր պաշտոնական դիրքորոշմամբ այն ընդգծում էր մարդասիրական և ոչ քաղաքական առաքելությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև ամերիկյան հասարակության կողմից կազմակերպված դրամահավաքների ուսումնասիրությունը։ Ամերիկյան քաղաքացիների անհատական նվիրատվությունները կազմակերպության գործունեության հիմնական ֆինանսական աղբյուրներից էին, իսկ մարդասիրական քարոզարշավները լայն արձագանք էին ստանում եկեղեցական, հասարակական և բարեգործական շրջանակներում։ 1915-1930 թվականների ընթացքում կազմակերպությունը հավաքագրել և տնօրինել է հսկայական միջոցներ՝ օգնություն հասցնելով տարածաշրջանի տարբեր ժողովուրդների և համայնքների ներկայացուցիչներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի որբախնամության խնդիրը։ Հայոց ցեղասպանությունից հետո հազարավոր երեխաներ հայտնվել էին առանց ընտանիքի և սոցիալական պաշտպանության, և նրանց համար ստեղծվեցին բազմաթիվ որբանոցներ ու խնամքի կենտրոններ։ Կազմակերպության պատմական գործունեության վերաբերյալ աղբյուրները նշում են, որ մինչև 1930 թվականը այն խնամք է տրամադրել ավելի քան 132,000 որբերի, որոնց մեծ մասը հայեր էին։ Որբանոցների գործունեությունը չէր սահմանափակվում միայն սննդով և կացարանով․ երկարաժամկետ ծրագրերում կարևոր էին նաև կրթությունը, մասնագիտական պատրաստությունը, առողջապահական սպասարկումը և երեխաներին ինքնուրույն կյանքի նախապատրաստելը։ Այս առումով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կազմակերպության դերը ոչ միայն որպես արտակարգ իրավիճակներում օգնություն տրամադրող կառույցի, այլև որպես սոցիալական վերականգնման և մարդկային կապիտալի պահպանման գործոն։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև բժշկական օգնության կազմակերպումը։ Հիվանդանոցների, բուժկետերի և առողջապահական ծառայությունների գործունեությունը հատկապես կարևոր էր այն պայմաններում, երբ պատերազմը, սովը, համաճարակները և բնակչության տեղաշարժերը զգալիորեն վատթարացրել էին հանրային առողջության վիճակը։ Նպաստամատույց ծրագրերի միջոցով իրականացվող առողջապահական աշխատանքը լրացնում էր սննդի և կացարանի ապահովման ծրագրերը՝ ձևավորելով օգնության համալիր համակարգ։ Մեկ այլ կարևոր ուղղություն է կրթական և մասնագիտական վերականգնումը։ Կազմակերպության երկարաժամկետ ծրագրերում դպրոցների և մասնագիտական ուսուցման կենտրոնների ստեղծումը նպատակ ուներ ոչ միայն պահպանել երեխաների և երիտասարդների ֆիզիկական գոյությունը, այլև նրանց տալ կրթություն և մասնագիտություն՝ հետագայում ինքնուրույն կյանք վարելու հնարավորությամբ։ Այս մոտեցումը ցույց է տալիս, որ մարդասիրական օգնությունը աստիճանաբար վերածվում էր սոցիալական վերակառուցման ծրագրի։ Հայաստանի համար կազմակերպության գործունեության առանձնահատկությունն այն էր, որ այն իրականացվում էր նորանկախ պետականության ձևավորման, տնտեսական դժվարությունների, բնակչության տեղաշարժերի և տարածաշրջանային քաղաքական անկայունության պայմաններում։ Այդ հանգամանքները մեծացնում էին արտաքին մարդասիրական օգնության նշանակությունը և միաժամանակ բարդացնում դրա կազմակերպումն ու բաշխումը։ ԱՄՆ-ի կողմից տրամադրվող պետական և մասնավոր օգնության ընդհանուր ծավալները նույնպես զգալի էին. 1920 թվականի ամերիկյան պաշտոնական փաստաթղթերում Հայաստանի և Անդրկովկասի օգնության համար արձանագրված են մի քանի աղբյուրներից ձևավորված միլիոնավոր դոլարների հատկացումներ, որոնց թվում՝ Near East Relief-ի նվիրատվությունները։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս գնահատելու Ամերկոմի գործունեության երկարաժամկետ հետևանքները Հայաստանի հասարակական կյանքում։ Կազմակերպության գործունեությունը նպաստեց հազարավոր մարդկանց փրկությանը, որբերի խնամքին, առողջապահական ու կրթական հաստատությունների պահպանմանը և պատերազմի ու ցեղասպանության հետևանքներից տուժած բնակչության վերականգնմանը։ Միևնույն ժամանակ դրա պատմությունը կարելի է դիտարկել հայ-ամերիկյան հարաբերությունների և միջազգային մարդասիրական համագործակցության զարգացման ավելի լայն համատեքստում։ 1930 թվականին Near East Relief-ի գործունեությունը վերափոխվեց Near East Foundation-ի ստեղծմամբ, ինչը խորհրդանշում էր արտակարգ օգնության փուլից դեպի ավելի երկարաժամկետ զարգացման ծրագրերի անցումը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, ցեղասպանագետներին, մարդասիրական կազմակերպությունների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, սփյուռքագետներին և հայ-ամերիկյան հարաբերությունների ուսումնասիրողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու 1918-1930 թվականներին Հայաստանում իրականացված ամերիկյան մարդասիրական լայնածավալ գործունեության հիմնական ուղղությունները, դրա կազմակերպական մեխանիզմները և ազդեցությունը հայ բնակչության սոցիալական ու ժողովրդագրական վերականգնման վրա՝ ընդգծելով այն կարևոր դերը, որն ունեցել է միջազգային օգնությունը հետցեղասպանական և հետպատերազմյան Հայաստանի ամենածանր տարիներին։

Менеджмент

Այս ռեֆերատը վերաբերում է մենեջմենթի մոդելավորման հիմնական հասկացություններին, որոնք օգտագործվում են կազմակերպությունների կառավարման գործընթացները ուսումնասիրելու, վերլուծելու և օպտիմալացնելու համար։ Մենեջմենթի մոդելավորումը ենթադրում է իրական կառավարչական իրավիճակների պարզեցված պատկերների՝ մոդելների ստեղծում, որոնց միջոցով հնարավոր է կանխատեսել տարբեր որոշումների հետևանքները և ընտրել առավել արդյունավետ լուծումներ։ Մոդելը կարող է ներկայացնել կազմակերպության կառուցվածքը, արտադրական գործընթացները, ֆինանսական հոսքերը կամ մարդկային ռեսուրսների կառավարումը՝ կախված ուսումնասիրության նպատակներից։ Հիմնական հասկացություններից են համակարգը, փոփոխականները, կապերը, սահմանափակումները և նպատակային ֆունկցիան, որոնք միասին ձևավորում են մոդելի կառուցվածքը։ Համակարգը ներկայացնում է կազմակերպությունը որպես փոխկապակցված տարրերի ամբողջություն, իսկ փոփոխականները արտացոլում են այն գործոնները, որոնք կարող են փոփոխվել՝ օրինակ ծախսերը, արտադրության ծավալները կամ աշխատակիցների քանակը։ Սահմանափակումները ցույց են տալիս այն պայմանները, որոնց շրջանակում պետք է ընդունվեն որոշումները, իսկ նպատակային ֆունկցիան արտահայտում է ցանկալի արդյունքը՝ օրինակ շահույթի առավելագույնացում կամ ծախսերի նվազեցում։ Մոդելավորման գործընթացում հաճախ կիրառվում են մաթեմատիկական, վիճակագրական և համակարգային մոտեցումներ, որոնք թույլ են տալիս ստեղծել ավելի ճշգրիտ և կանխատեսելի պատկեր։ Մենեջմենթի մոդելավորումը լայնորեն կիրառվում է բիզնես պլանավորման, ռազմավարական որոշումների ընդունման և ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման մեջ։ Այն օգնում է նվազեցնել ռիսկերը, բարձրացնել կառավարման արդյունավետությունը և բարելավել կազմակերպության ընդհանուր գործունեությունը։ Այսպիսով, մենեջմենթի մոդելավորման հիմնական հասկացությունները հանդիսանում են ժամանակակից կառավարման գիտության կարևոր հիմք և գործիք՝ բարդ կազմակերպական խնդիրների լուծման համար։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։