1842 թվականի և Հայոց ՌՄՂԱ թվականի օրացույց

Экономика

Գիրքը ներկայացնում է բանկային մենեջմենտի հիմունքները՝ ընդգրկելով առևտրային բանկերի կառավարման տեսական և գործնական մոտեցումները, ինչպես նաև ժամանակակից բանկային համակարգերի արդյունավետ գործունեության ապահովման հիմնական սկզբունքները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են բանկի կառավարման կառուցվածքը, ռազմավարական պլանավորումը, կազմակերպական գործընթացները և որոշումների ընդունման մեխանիզմները։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է բանկային ռեսուրսների կառավարմանը՝ ներառյալ ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման քաղաքականությունը, իրացվելիության ապահովումը, վարկային և ներդրումային պորտֆելների ձևավորումը։ Գրքում քննարկվում են նաև ռիսկերի կառավարման հիմնական տեսակները՝ վարկային, շուկայական, գործառնական և իրացվելիության ռիսկեր, ինչպես նաև դրանց նվազեցման գործիքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդկային ռեսուրսների կառավարմանը, թվային բանկինգի զարգացմանը և ֆինանսական տեխնոլոգիաների ազդեցությանը բանկային կառավարման արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում բանկային մենեջմենտի հիմունքների վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, բանկային ոլորտի մասնագետների և ուսանողների համար։

Другие предметы

Այս ռեֆերատը վերաբերում է կառավարվող p-n անցումով դաշտային տրանզիստորի (JFET) աշխատանքի սկզբունքներին և դրա հաշվարկման մեթոդներին, որտեղ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հոսանքի կառավարման վրա էլեկտրական դաշտի միջոցով՝ առանց ուղղակի հոսանքի ներարկման կառավարման էլեկտրոդով։ Այդպիսի տրանզիստորներում հաղորդիչ ալիքի լայնությունը և հետևաբար հոսանքի մեծությունը որոշվում է p-n անցման հակառակ բևեռման լարմամբ, որը փոխում է սպառման շերտի հաստությունը և սահմանափակում է կրիչների անցումը աղբյուրից դեպի արտահոսք։ Հաշվարկային մասում սովորաբար կիրառվում են Շոկլիի հավասարումները, որոնց միջոցով որոշվում է արտահոսքի հոսանքը՝ կախված կառավարման լարումից, մասնավորապես Id = Idss(1 − Vgs/Vp)^2 ձևով, որտեղ Idss-ը առավելագույն հոսանքն է բաց վիճակում, Vgs-ը դարպաս-աղբյուր լարումն է, իսկ Vp-ն փակման լարումն է։ Ռեֆերատում նաև դիտարկվում են ստատիկ և դինամիկ ռեժիմները, փոխանցման բնութագրերը, ինչպես նաև բեռնվածության գծի կառուցման մեթոդը, որը թույլ է տալիս վերլուծել աշխատանքային կետը կոնկրետ սխեմայում։ Բացի այդ, կարևոր է հասկանալ ջերմաստիճանային ազդեցությունները, որոնք փոխում են կիսահաղորդչի դիմադրությունը և կարող են ազդել կայունության վրա, ինչպես նաև փոքր ազդանշանային մոդելները, որոնց միջոցով հաշվարկվում են ուժեղացման գործակիցը և ներքին դիմադրությունները։ Այս ամենը միասին թույլ է տալիս գնահատել տրանզիստորի արդյունավետությունը, ընտրել համապատասխան աշխատանքային ռեժիմ և կիրառել այն ուժեղացուցիչ սխեմաներում կամ էլեկտրոնային անջատիչներում։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է հագեցած և α,β-դեհիդրոամինաթթուների քիմիայի բնագավառում իրականացված հետազոտություններին՝ ուսումնասիրելով դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ստացման եղանակները, քիմիական փոխարկումները և հնարավոր կիրառությունները։ Հագեցած ամինաթթուները կենսաբանական և սինթետիկ քիմիայի հիմնարար միացություններից են, քանի որ դրանց կառուցվածքում համակցված են ամինային և կարբօքսիլային ֆունկցիոնալ խմբերը, իսկ դրանց տարբեր կառուցվածքային և ստերեոքիմիական ձևերը կարող են դրսևորել էապես տարբեր հատկություններ։ Դեհիդրոամինաթթուները, իրենց հերթին, առանձնանում են ածխածնային շղթայում կրկնակի կապի առկայությամբ, որը զգալիորեն փոխում է մոլեկուլի էլեկտրոնային կառուցվածքը և ռեակցիոնունակությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է այս միացությունների ստացման և փոխակերպման օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը։ α,β-դեհիդրոամինաթթուների կրկնակի կապը դրանք դարձնում է արժեքավոր միջանկյալ նյութեր օրգանական սինթեզում, քանի որ կարող են մասնակցել տարբեր տեսակի միացման, վերականգնման, օքսիդացման և այլ փոխարկումների։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ստանալ ավելի բարդ կառուցվածք ունեցող ամինաթթուներ և այլ ազոտ պարունակող օրգանական միացություններ։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի նաև ռեակցիաների ընտրողականության հարցը։ Քանի որ նման մոլեկուլները պարունակում են մի քանի ֆունկցիոնալ խմբեր և ռեակցիոն կենտրոններ, սինթեզի պայմանների՝ լուծիչի, ջերմաստիճանի, կատալիզատորի, ռեագենտների և պաշտպանիչ խմբերի ճիշտ ընտրությունը կարող է որոշիչ լինել վերջնական արդյունքի համար։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրությունը կարող է ներառել ինչպես նոր միացությունների ստացում, այնպես էլ արդեն հայտնի նյութերի կառուցվածքային և քիմիական հատկությունների ճշգրտում։ Հատուկ ուշադրության է արժանի դեհիդրոամինաթթուների և դրանց ածանցյալների ստերեոքիմիան։ Կրկնակի կապի երկրաչափական կառուցվածքը և հարակից ֆունկցիոնալ խմբերի տարածական դասավորությունը կարող են ազդել միացությունների հետագա քիմիական վարքի վրա։ Այդ պատճառով դրանց նույնականացման և բնութագրման համար կարևոր են սպեկտրոսկոպիական և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդները։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս հաստատել ստացված միացությունների կառուցվածքը և պարզել ռեակցիաների մեխանիզմների վերաբերյալ ենթադրությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հագեցած ամինաթթուների և դրանց դեհիդրացված ածանցյալների փոխադարձ կապի ուսումնասիրությունը։ Դեհիդրացման միջոցով հնարավոր է հագեցած կառուցվածքներից ստանալ չհագեցած միացություններ, իսկ հակառակ ուղղությամբ՝ կրկնակի կապի նպատակային ձևափոխմամբ ստանալ տարբեր ածանցյալներ։ Այս փոխակերպումները կարևոր են օրգանական սինթեզում, քանի որ հնարավորություն են տալիս կառավարել մոլեկուլի կառուցվածքը և փուլային եղանակով կառուցել ավելի բարդ միացություններ։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ ամինաթթուների քիմիան գտնվում է մի քանի գիտական ոլորտների հատման կետում՝ օրգանական քիմիա, կենսաքիմիա, դեղաքիմիա և կենսաօրգանական սինթեզ։ Նոր ամինաթթվային կառուցվածքների և դրանց ածանցյալների ստացումը կարող է նշանակություն ունենալ կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների, դեղագործական նյութերի և բարդ օրգանական սինթեզների միջանկյալների որոնման համար։ Դեհիդրոամինաթթուների բարձր ռեակցիոնունակությունը հատկապես արժեքավոր է թիրախային սինթեզների ժամանակ, երբ անհրաժեշտ է մեկ նախանյութից ստանալ կառուցվածքային տարբեր հատկություններ ունեցող միացությունների շարք։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հագեցած և α,β-դեհիդրոամինաթթուների քիմիայի բազմակողմանի հետազոտություն՝ ընդգրկելով դրանց կառուցվածքը, ստացման մեթոդները, ռեակցիոնունակությունը, փոխակերպումների մեխանիզմները և օրգանական սինթեզում կիրառելիության հնարավորությունները։ Այն կարող է հետաքրքրել օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի մասնագետներին, քիմիկոս-հետազոտողներին, դեղաքիմիայի ոլորտի ներկայացուցիչներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է զոմիայի (Hyssopus officinalis L.) մշակության ագրոտեխնիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Իրանի Իսլամական Հանրապետության Արաքի շրջանի բնակլիմայական պայմաններում։ Դիտարկվում են դեղաբույսի կենսաբանական և տնտեսական առանձնահատկությունները, աճի ու զարգացման փուլերը, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի գործոնների ազդեցությունը բույսի կենսունակության և բերքատվության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողի նախապատրաստման, ցանքի ժամկետների և եղանակների, բույսերի տեղաբաշխման, ոռոգման, պարարտացման և մշակաբույսի խնամքի արդյունավետ տարբերակների ընտրությանը։ Ուսումնասիրվում է տարբեր ագրոտեխնիկական միջոցառումների ազդեցությունը բույսերի աճի ինտենսիվության, վեգետատիվ զանգվածի ձևավորման, ծաղկման, բերքի քանակական և որակական ցուցանիշների վրա։ Վերլուծվում են Արաքի շրջանի հողակլիմայական առանձնահատկությունները և դրանց համապատասխանությունը տվյալ մշակաբույսի կենսաբանական պահանջներին։ Քննարկվում են ջերմաստիճանի, խոնավության, հողի հատկությունների, ջրային ռեժիմի և սննդատարրերի ապահովվածության նշանակությունը մշակության արդյունավետության համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բույսերի խտության, մոլախոտերի դեմ պայքարի և բերքահավաքի օպտիմալ ժամկետների ընտրության խնդիրներին։ Հետազոտության արդյունքները հնարավորություն են տալիս հիմնավորել տվյալ տարածաշրջանի պայմաններին համապատասխան մշակության առավել արդյունավետ տեխնոլոգիական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բերքատվությունը, ապահովել հումքի համապատասխան որակը և արդյունավետ օգտագործել գյուղատնտեսական ռեսուրսները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսների, ագրոնոմների, դեղաբույսերի մշակությամբ զբաղվող մասնագետների, բուսաբույծների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի և Վրաստանի միջև ձևավորված հարաբերությունների զարգացմանն ու առանձնահատկություններին 1991–2008 թվականների ընթացքում՝ դրանք դիտարկելով Հարավային Կովկասի տարածաշրջանային քաղաքականության ավելի լայն համատեքստում։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակը ներառում է Խորհրդային Միության փլուզումից հետո Վրաստանի անկախ պետականության ձևավորման փուլը և տարածաշրջանում նոր քաղաքական, տնտեսական ու անվտանգային իրողությունների առաջացումը։ Այս պայմաններում երկու երկրների հարաբերությունները զարգացել են ոչ միայն երկկողմ շահերի հիման վրա, այլև Հարավային Կովկասում ազդեցության, անվտանգության, տրանսպորտային և էներգետիկ հաղորդակցությունների, ինչպես նաև տարածաշրջանային համագործակցության ու մրցակցության գործընթացների ազդեցությամբ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել Թուրքիայի կողմից անկախ Վրաստանի նկատմամբ իրականացվող քաղաքականության ուսումնասիրությունը, դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատումը և հետագա զարգացումը, ինչպես նաև Վրաստանի արտաքին քաղաքականության մեջ Թուրքիայի ունեցած դերի փոփոխությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի տնտեսական հարաբերությունները, առևտրաշրջանառության ընդլայնումը, ներդրումային համագործակցությունը և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացումը։ Երկու երկրների փոխգործակցության կարևոր ուղղություններից են նաև էներգետիկ նախագծերը և Կասպից ծովի նավթագազային պաշարները միջազգային շուկաներ հասցնող հաղորդակցության ուղիները, որոնց միջոցով Թուրքիան և Վրաստանը ներգրավվել են տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական նշանակություն ունեցող գործընթացներում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Սև ծովի և Հարավային Կովկասի անվտանգության խնդիրներին, ՆԱՏՕ-ի և արևմտյան պետությունների տարածաշրջանային քաղաքականությանը, ինչպես նաև Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների ազդեցությանը թուրք-վրացական փոխգործակցության վրա։ 2008 թվականի ռուս-վրացական պատերազմը ուսումնասիրության ժամանակագրական սահմանագիծն է և հնարավորություն է տալիս գնահատելու մինչ այդ ձևավորված տարածաշրջանային քաղաքականության արդյունքները, երկու երկրների շահերի համընկնման ու հակասության դրսևորումները և հետագա քաղաքական զարգացումների նախադրյալները։ Թեմայի կարևոր կողմերից է նաև տարածաշրջանային հաղորդակցությունների հարցը, քանի որ Թուրքիայի և Վրաստանի համագործակցությունը կապված էր Եվրոպան և Ասիան միմյանց կապող ցամաքային ու էներգետիկ միջանցքների ձևավորման հետ։ Այդ գործընթացները Հարավային Կովկասը վերածում էին ոչ միայն անվտանգության, այլև տնտեսական և աշխարհաքաղաքական շահերի բախման ու համագործակցության տարածքի։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, տարածաշրջանային հետազոտություններով զբաղվող գիտնականներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են Թուրքիայի և Վրաստանի երկկողմ հարաբերությունները ձևավորվել հետխորհրդային նոր աշխարհաքաղաքական պայմաններում և ինչ նշանակություն են ունեցել Հարավային Կովկասի քաղաքական, տնտեսական և անվտանգային համակարգի ձևավորման համար։

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է 1996–2007 թվականներին Ստամբուլում հրատարակվող «Ակօս» պարբերականի հրապարակախոսության մեջ հայկական թեմատիկայի ներկայացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն խնդիրներն ու գաղափարական ուղղություններն են, որոնց միջոցով պարբերականը լուսաբանել է Թուրքիայի հայ համայնքի հասարակական և մշակութային կյանքը, ինքնության պահպանման հարցերը, հայոց լեզվի և մշակութային ժառանգության նշանակությունը, հայ-թուրքական հարաբերությունները, պատմական հիշողությունը և հասարակության մեջ հայերին վերաբերող քննարկումները։ Հրապարակախոսական նյութերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես լրագրողական տեքստեր, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական տրամադրությունները, բանավեճերը և համայնքային խնդիրներն արտացոլող աղբյուրներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել պարբերականի հիմնադիր և գլխավոր խմբագիր Հրանտ Դինքի հրապարակախոսական գործունեությանը, նրա կողմից հայ և թուրք հասարակությունների միջև երկխոսության, փոխադարձ ճանաչողության և պատմական խնդիրների հանրային քննարկման թեմաների ներկայացմանը։ Հետազոտության ժամանակագրական սահմանները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու պարբերականի գործունեության սկզբնական շրջանից մինչև 2007 թվականը հայկական թեմատիկայի զարգացման ընթացքը և հրապարակախոսական շեշտադրումների հնարավոր փոփոխությունները։ Կարևոր ուղղություն է հոդվածների թեմատիկ, ժանրային և լեզվաոճական վերլուծությունը, որի միջոցով կարելի է բացահայտել հեղինակների փաստարկման եղանակները, հասարակական խնդիրների մեկնաբանման առանձնահատկությունները և տարբեր լսարանների հետ հաղորդակցության ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ազգային ինքնության, փոքրամասնությունների իրավունքների, մշակութային հիշողության, քաղաքացիական պատկանելության և խոսքի ազատության վերաբերյալ քննարկումներին՝ դրանք դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանի Թուրքիայի հասարակական-քաղաքական միջավայրի համատեքստում։ Միաժամանակ կարևոր է պարբերականի դերը հայկական համայնքի ներքին խնդիրները հանրային դաշտ բերելու և հայերին վերաբերող հարցերը ավելի լայն հասարակական քննարկումների առարկա դարձնելու գործում։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից հրապարակախոսական նյութերի համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու ոչ միայն առանձին իրադարձությունների լուսաբանումը, այլև այն գաղափարական ու հասարակական միջավայրը, որտեղ ձևավորվել են հայկական թեմաներին վերաբերող դիրքորոշումները և բանավեճերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մամուլի պատմության, հրապարակախոսության, հայագիտության և հասարակական հաղորդակցության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հայկական խնդիրների արտացոլման և մեկնաբանման առանձնահատկությունները նշված ժամանակաշրջանի պարբերական մամուլում։