1848 թվականի օրացույց և եղանակի գուշակություններ

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է ֆիզիկաքիմիական հիմքերի ուսումնասիրությանը և տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ Սիսիանի տարածաշրջանի բնական u-տրիդիմիտից վոլաստոնիտի ստացման նպատակով։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում են հումքային նյութի միներալոգիական կազմը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ջերմադինամիկ վարքագիծը՝ որպես սկզբնական փուլ՝ հասկանալու սիլիկատային համակարգերում տեղի ունեցող փոխակերպումների մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձր ջերմաստիճանային ռեակցիաներին, փուլային անցումներին և կալցիումի աղբյուրների ներգրավմամբ տեղի ունեցող սինթեզային գործընթացներին, որոնք պայմանավորում են վոլաստոնիտի բյուրեղային կառուցվածքի ձևավորումը։ Տեխնոլոգիական մասում ներկայացվում են ստացման օպտիմալ պայմանները՝ ջերմաստիճանային ռեժիմներ, ռեակցիայի տևողություն, մասնիկների չափային բաշխում և հումքի նախնական պատրաստման եղանակներ, որոնք միասին ապահովում են վերջնական արտադրանքի որակն ու մաքրությունը։ Աշխատությունը նաև քննարկում է ստացված վոլաստոնիտի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները՝ մեխանիկական ամրություն, ջերմակայունություն և կիրառական հնարավորություններ շինարարական նյութերում, կերամիկայում և կոմպոզիտային համակարգերում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս բնական սիլիկատային հումքերի արդյունավետ վերամշակման գիտատեխնոլոգիական ներուժը՝ բարձրարժեք արդյունաբերական նյութերի ստացման նպատակով՝ մասնավորապես Sisian region-ի երկրաբանական ռեսուրսների հիման վրա։

Биология

Ուսումնասիրությունը վերաբերում է գերքաշ կամ ճարպակալմամբ երեխաների օրգանիզմում մարզումների և դետրենինգի՝ այսինքն՝ մարզական ակտիվության դադարեցման կամ նվազեցման, փոխազդեցությանը և դրանց ազդեցությանը առողջության հետ կապված մի շարք կարևոր ցուցանիշների վրա։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է գնահատել, թե կանոնավոր ֆիզիկական մարզումները և դրանց հետագա դադարեցումը ինչպես են անդրադառնում բորբոքային և հակաբորբոքային կենսամարկերների մակարդակներին, ֆիզիոլոգիական ցուցանիշներին և երեխաների ֆիզիկական պատրաստվածությանը։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ մանկական ճարպակալումը կարող է ուղեկցվել օրգանիզմում ցածր աստիճանի քրոնիկ բորբոքային գործընթացներով և նյութափոխանակային ու սրտանոթային համակարգերի աշխատանքի փոփոխություններով, ինչի պայմաններում ֆիզիկական ակտիվությունը դիտարկվում է որպես առողջական վիճակի բարելավման կարևոր գործոն։ Աշխատությունը փորձում է պարզել ոչ միայն մարզումների դրական ազդեցությունը, այլև այն, թե ինչ է տեղի ունենում այդ ազդեցությունների հետ, երբ ֆիզիկական ակտիվությունը դադարեցվում է։ Այդ նպատակով ուշադրություն է դարձվում բորբոքային գործընթացների հետ կապված կենսաբանական ցուցանիշներին և դրանց հակազդող հակաբորբոքային մարկերներին՝ հնարավորություն տալով գնահատելու մարզումների ազդեցությունը օրգանիզմի բորբոքային հավասարակշռության վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները, որոնք կարող են բնութագրել երեխաների ընդհանուր ֆունկցիոնալ վիճակը, ինչպես նաև ֆիզիկական պատրաստվածության մակարդակը, այդ թվում՝ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությանը դիմակայելու և շարժողական կարողությունների հետ կապված փոփոխությունները։ Աշխատանքի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ուշադրություն է դարձնում ժամանակային դինամիկային՝ համեմատելով մարզումների ընթացքում և դետրենինգի ժամանակահատվածում արձանագրվող փոփոխությունները։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ֆիզիկական վարժությունների օգտակար ազդեցությունները որքանով են պահպանվում ակտիվ մարզումների դադարից հետո և արդյոք դրանց մի մասը կարող է նվազել կամ հետընթաց ապրել։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել սպորտային բժշկության, մանկաբուժության, ֆիզիոլոգիայի, ֆիզիկական դաստիարակության և մանկական ճարպակալման կանխարգելման ու կառավարման ոլորտներով զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևորում է կանոնավոր և շարունակական ֆիզիկական ակտիվության դերը երեխաների առողջության պահպանման գործում և ընդգծում է այն հանգամանքը, որ ֆիզիկական պատրաստվածության ու օրգանիզմի բորբոքային վիճակի բարելավման համար նշանակություն կարող է ունենալ ոչ միայն մարզումների առկայությունը, այլև դրանց շարունակականությունը։

Философия

Աշխատությունը գործնական բարոյագիտության ուսուցմանն ուղղված դասագիրք է, որի հիմնական նպատակը բարոյական սկզբունքների, մարդկային վարքի և առօրյա կյանքում էթիկական արժեքների կիրառման հարցերի ներկայացումն է։ Գործնական բարոյագիտությունը փիլիսոփայության այն ոլորտն է, որն ուսումնասիրում է մարդու արարքների գնահատման չափանիշները, պարտքի ու պատասխանատվության ըմբռնումը, անհատի հարաբերությունները հասարակության հետ և բարոյական ընտրության նշանակությունը։ Այս բնույթի ուսումնական ձեռնարկները սովորաբար անդրադառնում են ազնվությանը, արդարությանը, պարտաճանաչությանը, ինքնազսպմանը, փոխադարձ հարգանքին, մարդասիրությանը և հասարակական պարտականությունների կատարմանը՝ ցույց տալով դրանց դերը անհատական ու հանրային կյանքում։ Դասագրքի ուսումնական նշանակությունը կապված է բարոյական դատողության ձևավորման, վարքի գիտակցված կարգավորման և տարբեր իրավիճակներում պատասխանատու որոշումներ կայացնելու կարողության զարգացման հետ։ Այն կարող էր կիրառվել կրթական միջավայրում՝ որպես սովորողների բնավորության, արժեքային կողմնորոշումների և հասարակական վարքագծի ձևավորմանն աջակցող նյութ։ Գործնական բարոյագիտության ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն տեսական գիտելիքների յուրացման, այլև բարոյական սկզբունքները կյանքի իրական իրավիճակներում կիրառելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև 19-րդ դարի հայալեզու կրթական ու փիլիսոփայական գրականության պատմության համար՝ արտացոլելով բարոյական դաստիարակության և էթիկական գիտելիքների դասավանդման նկատմամբ եղած ուշադրությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել փիլիսոփայությամբ, մանկավարժությամբ և բարոյական կրթության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Политология

Հրատարակությունը պարունակում է Ազգային երեսփոխանական ընդհանուր ժողովի վաթսուներկուերորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ փաստագրելով ժողովի աշխատանքների ընթացքը, քննարկումների հաջորդականությունն ու նիստի ընթացքում բարձրացված հարցերը։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ ազգային ներկայացուցչական մարմինների գործունեության, համայնքային ինքնակառավարման և Կոստանդնուպոլսի հայ հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Ատենագրության գրառումները հնարավորություն են տալիս հետևելու ժողովական աշխատանքների կազմակերպմանը, մասնակիցների ելույթներին, արտահայտված տեսակետներին և ներկայացված առաջարկությունների քննարկման ընթացքին։ Դրանք արժեքավոր նյութ են ժողովի ընթացակարգերը, երեսփոխանների մասնակցության ձևերը և որոշումների քննարկման ու ձևավորման գործընթացները ուսումնասիրելու համար։ Նման փաստաթղթերը լուսաբանում են ազգային ներկայացուցչության սկզբունքները, համայնքային կառավարման կառուցվածքը և հայ ազգային հաստատությունների դերը հասարակական կյանքի կազմակերպման գործում։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև համայնքի հավաքական խնդիրների քննարկման եղանակները և ներկայացուցչական մարմնի փոխհարաբերությունները ազգային կյանքի տարբեր կառույցների հետ։ Ատենագրության պաշտոնական լեզուն, վարչական ձևակերպումներն ու ժողովական բառապաշարը կարևոր նյութ են ժամանակաշրջանի հայերենի և փաստաթղթային մշակույթի հետազոտության համար։ Հրատարակությունն ունի պատմական ու վավերագրական արժեք՝ որպես հայ ազգային ինքնակառավարման և 19-րդ դարի համայնքային հասարակական կյանքի ուսումնասիրության սկզբնաղբյուր։

Литература

Այս մատենագիտական ուղեցույցը նվիրված է համաշխարհային գրականության հայերեն թարգմանությունների համակարգված ներկայացմանը՝ ընդգրկելով 1512–1920 թվականների ժամանակահատվածը։ Առաջին պրակը հատուկ անդրադառնում է ռուս և Ռուսաստանի այլ ժողովուրդների գրողների ստեղծագործությունների հայերեն թարգմանություններին՝ 1843–1920 թվականների սահմաններում։ Աշխատությունում ներկայացվում են հայերեն թարգմանությունների աղբյուրագիտական տվյալները, տպագրության վայրերն ու տարիները, թարգմանիչների անունները, ինչպես նաև բնագրերի և թարգմանությունների փոխհարաբերության առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է ռուսական գրականության ազդեցությունը հայ մշակութային և գրական միջավայրի վրա, ինչպես նաև թարգմանական գործընթացների դերը հայ գրական լեզվի զարգացման և ընթերցողական միջավայրի ընդլայնման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանությունների ժանրային բազմազանությանը՝ արձակ, պոեզիա, դրամատուրգիա, ինչպես նաև մանկական և հասարակական-քաղաքական գրականությանը։ Գիրքը նախատեսված է գրականագետների, թարգմանաբանների, հայագետների, մատենագետների և մշակութային պատմության հետազոտողների համար՝ ծառայելով որպես կարևոր տեղեկատու աղբյուր հայ թարգմանական ժառանգության ուսումնասիրության մեջ։

Литература

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ նշանավոր գրող Ավետիք Իսահակյանի «Ուստա Կարո» վեպի գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության և հայ գրականության զարգացման համատեքստում։ Քննության են առնվում վեպի ստեղծման պատմական և գրական նախադրյալները, Իսահակյանի աշխարհայացքի առանձնահատկությունները և ստեղծագործության կապը հայ ժողովրդի հասարակական ու ազգային կյանքի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ուստա Կարոյի կերպարին, նրա աշխարհընկալմանը, մարդկային հարաբերություններին, բարոյական պատկերացումներին և ազգային բնավորության գեղարվեստական արտահայտությանը։ Վերլուծվում են վեպում ներկայացվող հայրենասիրության, ազատության, արդարության, մարդկային արժանապատվության և հասարակական հակասությունների թեմաները, ինչպես նաև անհատի ու պատմական միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են ստեղծագործության սյուժետային կառուցվածքը, կերպարների համակարգը, պատմողական եղանակները, ժողովրդական խոսքի առանձնահատկությունները և հեղինակին բնորոշ պատկերավորման միջոցները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ժողովրդական բանահյուսության, ազգային ավանդույթների, երգիծանքի և փիլիսոփայական խորհրդածությունների դրսևորումները վեպի գեղարվեստական համակարգում։ Անդրադարձ է կատարվում ստեղծագործության անավարտ լինելու հանգամանքին, դրա գրականագիտական մեկնաբանության խնդիրներին և Ավետիք Իսահակյանի արձակ ստեղծագործության մեջ վեպի ունեցած նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, իսահակյանագիտության, գրականության տեսության, գեղարվեստական արձակի և հայ ազգային գրական մտածողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։