5,5-դիմեթիլբենզո[հ]խինազոլինի նոր ածանցյալների սինթեզը և կենսաբանական հատկությունները

История

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի և Հայաստանի պատմական փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով երկու ժողովուրդների և տարածաշրջանի քաղաքական, հասարակական ու մշակութային կյանքի զարգացման տարբեր փուլերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են Հայկական լեռնաշխարհի և Անատոլիայի պատմական գործընթացները, հայկական և թուրքական քաղաքական կազմավորումների փոխհարաբերությունները, Օսմանյան կայսրության ձևավորման ու ընդարձակման հետևանքով առաջացած նոր քաղաքական իրողությունները, ինչպես նաև հայ բնակչության սոցիալ-տնտեսական և հասարակական վիճակի փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում XIX դարի և XX դարի սկզբի իրադարձություններին, երբ հայ-թուրքական հարաբերությունները սերտորեն կապվեցին Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականության, ազգային հարցի և մեծ տերությունների տարածաշրջանային շահերի հետ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանությանը, դրա նախապատմությանը, իրականացման գործընթացին, հայ բնակչության զանգվածային տեղահանություններին ու կոտորածներին և դրանց երկարաժամկետ ժողովրդագրական, քաղաքական ու մշակութային հետևանքներին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված քաղաքական իրավիճակին, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության և Թուրքիայի միջև հարաբերություններին, սահմանային ու տարածքային խնդիրներին, ինչպես նաև տարածաշրջանում տեղի ունեցած հետագա վերադասավորումներին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է Հայաստանի և Թուրքիայի հարաբերությունների զարգացումը խորհրդային և հետխորհրդային ժամանակաշրջաններում, ներառյալ դիվանագիտական հարաբերությունների բացակայության, սահմանների, պատմական հիշողության, Հայոց ցեղասպանության ճանաչման և տարածաշրջանային անվտանգության հարցերը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել երկու երկրների հարաբերությունները ոչ միայն որպես երկկողմ քաղաքական խնդիր, այլև որպես Հարավային Կովկասի և Մերձավոր Արևելքի պատմական ու աշխարհաքաղաքական զարգացումների բաղադրիչ։ Աշխատությունում կարող են վերլուծվել նաև հասարակական հիշողության, ինքնության, պատմական ժառանգության և պատմության տարբեր մեկնաբանությունների ազդեցությունը ժամանակակից հարաբերությունների վրա։ Առանձին նշանակություն ունի հայ և թուրք ժողովուրդների պատմական շփումների, մշակութային փոխազդեցությունների և տարածաշրջանի բազմազգ հասարակության ուսումնասիրությունը, ինչը թույլ է տալիս հարաբերությունների պատմությունը ներկայացնել ավելի լայն սոցիալական և մշակութային համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, տարածաշրջանագետներին, լրագրողներին, ուսանողներին և հայ-թուրքական հարաբերությունների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի և Թուրքիայի միջև պատմական հարաբերությունների բազմաշերտ զարգացումը՝ անդրադառնալով քաղաքական հակասություններին, պատերազմներին, ժողովրդագրական փոփոխություններին, Հայոց ցեղասպանության հետևանքներին և ժամանակակից հարաբերությունների վրա պատմական անցյալի ազդեցությանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Երևան քաղաքի բնակչության առողջության պահպանման ընթացքում առաջացող աղետալի առողջապահական ծախսերի ռիսկերի գնահատմանը և դրանց նվազեցմանն ուղղված միջոցառումների հիմնավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավիճակներն են, երբ բժշկական ծառայությունների, դեղորայքի, ախտորոշման և բուժման համար կատարվող վճարումները կարող են զգալի ֆինանսական բեռ ստեղծել տնային տնտեսությունների համար և բացասաբար անդրադառնալ ընտանիքների սոցիալական ու տնտեսական կայունության վրա։ Ուսումնասիրվում են առողջապահական ծախսերի ձևավորման հիմնական աղբյուրները, դրանց կառուցվածքը և բնակչության տարբեր խմբերի վրա ֆինանսական բեռի բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք մեծացնում են աղետալի ծախսերի առաջացման հավանականությունը՝ եկամտի մակարդակը, ընտանիքի կազմը, առողջական ծառայությունների օգտագործման հաճախականությունը, քրոնիկ կամ ծանր հիվանդությունների առկայությունը, դեղորայքային ծախսերը և բժշկական ծառայությունների հասանելիությունը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են առողջապահական ծախսերի գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումները և այն չափորոշիչները, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել, թե տնային տնտեսությունների առողջապահական վճարումները երբ են հասնում ֆինանսապես ծանրաբեռնող մակարդակի։ Երևան քաղաքի բնակչության օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել սոցիալ-տնտեսական տարբեր խմբերի միջև ռիսկերի անհամաչափությունը և գնահատել ֆինանսական պաշտպանության գործող մեխանիզմների արդյունավետությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բնակչության կողմից առողջապահական ծառայությունների օգտագործման և ֆինանսական սահմանափակումների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ բարձր ծախսերի վտանգը կարող է հանգեցնել անհրաժեշտ բժշկական օգնության հետաձգման կամ չստացման։ Աշխատության մեջ հիմնավորվում են աղետալի ծախսերի ռիսկերի նվազեցման հնարավոր ուղղությունները՝ առողջապահական ֆինանսավորման և ապահովագրական մեխանիզմների կատարելագործում, սոցիալապես խոցելի խմբերի նպատակային աջակցություն, դեղորայքի ֆինանսական հասանելիության բարձրացում և կանխարգելիչ ու առաջնային բժշկական օգնության զարգացում։ Կարևորվում է նաև առողջապահական ծառայությունների ֆինանսական պաշտպանության համակարգի արդյունավետության բարձրացումը, որպեսզի բուժօգնության անհրաժեշտությունը չվերածվի տնային տնտեսությունների համար ծանր սոցիալ-տնտեսական հետևանքների։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ առողջապահական քաղաքականության մշակման, ֆինանսական պաշտպանության ծրագրերի կատարելագործման և բնակչության սոցիալական խոցելիության նվազեցման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել առողջապահության տնտեսագետների, հանրային առողջապահության մասնագետների, առողջապահական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, տնտեսագետների, սոցիալական քաղաքականության մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսության սուբսիդավորման քաղաքականության, պետական աջակցության գործող մեխանիզմների և դրանց կատարելագործման ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ բարձր լեռնային գյուղական համայնքների առանձնահատկությունների հաշվառմամբ։ Վերլուծվում է պետական աջակցության դերը գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման, գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսական կայունության ապահովման, արտադրական ծախսերի նվազեցման և գյուղատնտեսական գործունեության արդյունավետության բարձրացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձր լեռնային բնակավայրերում գյուղատնտեսական գործունեությունը սահմանափակող բնական, կլիմայական, տնտեսական և ենթակառուցվածքային գործոններին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը արտադրության ծավալների, ինքնարժեքի, եկամտաբերության և գյուղական բնակչության սոցիալ-տնտեսական վիճակի վրա։ Քննարկվում են սուբսիդավորման տարբեր ձևերի, արտոնյալ ֆինանսավորման, գյուղատնտեսական ռեսուրսների ձեռքբերմանն ուղղված աջակցության և այլ պետական ծրագրերի արդյունավետության գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում պետական միջոցների նպատակային բաշխման, աջակցության հասանելիության, շահառուների ընտրության և իրականացվող ծրագրերի արդյունքների վերահսկման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական արտադրողների կարիքներին պետական քաղաքականության առավել արդյունավետ համապատասխանեցման, աջակցության մեխանիզմների կատարելագործման և տարածքային առանձնահատկությունների հաշվառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է բարձր լեռնային համայնքների համար տարբերակված մոտեցումների կիրառումը՝ գյուղատնտեսական արտադրության շարունակականությունը, զբաղվածությունը և գյուղական տարածքների սոցիալ-տնտեսական զարգացումը խթանելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել ագրարային քաղաքականության և պետական աջակցության ծրագրերի կատարելագործման, դրանց արդյունավետության բարձրացման և գյուղատնտեսական տնտեսությունների զարգացման համար առավել նպաստավոր պայմանների ձևավորման նպատակով։

Экономика

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին պետական պարտքի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա բարելավման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում արտաքին պետական փոխառությունների ձևավորման, սպասարկման և մարման հիմնական մեխանիզմները, ինչպես նաև պարտքային քաղաքականության դերը պետական ֆինանսների կառավարման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին պարտքի կառուցվածքին, փոխառությունների պայմաններին, պարտքային բեռի գնահատմանը և պետական ֆինանսական պարտավորությունների կայուն կառավարման խնդիրներին։ Վերլուծվում են արտաքին պարտքի վրա ազդող մակրոտնտեսական, ֆինանսական և արժութային գործոնները, ինչպես նաև դրանց հետ կապված հնարավոր ռիսկերի կառավարման մոտեցումները։ Քննարկվում են փոխառու միջոցների արդյունավետ օգտագործման, պարտքի սպասարկման ծախսերի վերահսկման, պարտքային պորտֆելի կառուցվածքի օպտիմալացման և ֆինանսական կայունության պահպանման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու արտաքին պետական պարտքի կառավարման արդյունավետությունը և առանձնացնելու պարտքային քաղաքականության կատարելագործման հիմնական ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պետական ֆինանսների, մակրոտնտեսական քաղաքականության, պետական պարտքի կառավարման և ֆինանսական կայունության խնդիրներով զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ՀՀ արտաքին պետական պարտքի սոցիալական հիմնախնդիրների վերլուծությանը՝ ընդգծելով այն ազդեցությունները, որոնք արտաքին պարտքի կուտակումն ու սպասարկումը ունեն երկրի սոցիալական ոլորտների զարգացման, բնակչության բարեկեցության և պետական քաղաքականության առաջնահերթությունների վրա։ Դիտարկվում է արտաքին պարտքի կառուցվածքը, դրա աղբյուրները՝ միջազգային ֆինանսական կազմակերպություններ, երկկողմ և բազմակողմ վարկային համաձայնագրեր, ինչպես նաև դրանց օգտագործման հիմնական ուղղությունները՝ ենթակառուցվածքներ, բյուջետային դեֆիցիտի ֆինանսավորում, սոցիալական և տնտեսական ծրագրեր։ Աշխատանքում վերլուծվում է պարտքի սպասարկման բեռի ազդեցությունը պետական բյուջեի վրա՝ մասնավորապես այն հանգամանքը, որ տոկոսավճարներն ու հիմնական պարտքի մարումները կարող են սահմանափակել սոցիալական ոլորտների՝ առողջապահության, կրթության և սոցիալական ապահովության ֆինանսավորման հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական անհավասարության խորացման ռիսկերին, որոնք կարող են առաջանալ պետական ծախսերի կառուցվածքի փոփոխության հետևանքով, երբ պարտքի սպասարկումը դառնում է առաջնահերթություն սոցիալական ներդրումների նկատմամբ։ Քննարկվում են նաև արտաքին պարտքի արդյունավետ կառավարման խնդիրները՝ ներառյալ պարտքի կայունության ցուցանիշները, փոխարժեքային ռիսկերը և ֆինանսական շուկաների տատանումների ազդեցությունը։ Վերլուծվում են նաև այն քաղաքականության ուղղությունները, որոնք կարող են նվազեցնել սոցիալական բացասական հետևանքները՝ հարկաբյուջետային կարգապահության ամրապնդում, արդյունավետ ծախսերի կառավարում, տնտեսական աճի խթանում և պարտքի նպատակային օգտագործման վերահսկողություն։ Ընդգծվում է, որ արտաքին պետական պարտքի սոցիալական ազդեցությունը պետք է դիտարկվի ոչ միայն ֆինանսական, այլ նաև երկարաժամկետ զարգացման և հասարակական կայունության համատեքստում։

История

Աշխատությունը նվիրված է Լենինական–Գյումրիի բնակչության ժողովրդագրական շարժընթացի ուսումնասիրությանը 1950–2000 թվականներին՝ ընդգրկելով քաղաքի բնակչության թվաքանակի, բնական աճի, միգրացիոն գործընթացների և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքի ժողովրդագրական զարգացման տարբեր փուլերն են, որոնք պայմանավորված էին խորհրդային ժամանակաշրջանի արդյունաբերականացմամբ, քաղաքաշինական ընդլայնմամբ, աշխատուժի ներհոսքով և հետագայում տեղի ունեցած խոշոր սոցիալ-տնտեսական ու բնական աղետային փոփոխություններով։ 1950-ականներից մինչև 1980-ականների վերջը քաղաքը բնութագրվում էր բնակչության արագ աճով. 1959 թվականի մարդահամարով Լենինականն ուներ շուրջ 108,4 հազար, 1970 թվականին՝ մոտ 165 հազար, 1979 թվականին՝ շուրջ 207 հազար բնակիչ, իսկ 1980-ականների վերջին բնակչության թիվը գերազանցում էր 200 հազարը։ Ժողովրդագրական աճը կարող է դիտարկվել արդյունաբերական ձեռնարկությունների զարգացման, նոր բնակելի թաղամասերի կառուցման, կրթական ու մշակութային հաստատությունների ընդլայնման և գյուղական բնակավայրերից քաղաք ուղղված տեղաշարժերի համատեքստում։ Հետազոտության առանցքային հատվածներից է 1988 թվականի երկրաշարժի ժողովրդագրական հետևանքների ուսումնասիրությունը, քանի որ աղետը խիստ վնասեց քաղաքային միջավայրը և առաջացրեց բնակչության թվաքանակի ու տարածական տեղաբաշխման կտրուկ փոփոխություններ։ 1989 թվականի մարդահամարում քաղաքում գրանցվել էր մոտ 122,5 հազար բնակիչ, սակայն այդ ցուցանիշի վրա ազդեց նաև աղետից հետո բնակչության զգալի մասի ժամանակավոր տեղափոխությունը։ 1990-ական թվականների ժողովրդագրական զարգացումները դիտարկվում են արդեն հետխորհրդային տնտեսական վերափոխումների, զբաղվածության խնդիրների, միգրացիայի և քաղաքի վերականգնման գործընթացների համատեքստում։ Այսպիսով, կեսդարյա ժամանակահատվածի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու բնակչության արագ աճի, աղետով պայմանավորված կտրուկ փոփոխության և հետխորհրդային ժողովրդագրական վերափոխումների փուլերը։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել նաև բնակչության տարիքային ու սոցիալական կառուցվածքի, բնական շարժի և միգրացիոն հաշվեկշռի փոփոխություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական ժողովրդագրության, քաղաքային պատմության և սոցիալ-տնտեսական աշխարհագրության մոտեցումները՝ բացահայտելով քաղաքի բնակչության շարժընթացի հիմնական օրինաչափությունները և դրանց կապը XX դարի երկրորդ կեսի պատմական ու սոցիալ-տնտեսական գործընթացների հետ։