Աղանդների հերքումը

Литература

Այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է գեղարվեստական-պատմական բնույթի կենսագրական պատմություն, որը հետևում է գլխավոր հերոսի կյանքի ընթացքին մանկությունից մինչև հասուն տարիք՝ ընդգրկելով նրա անցած փորձությունները, ճակատագրական հանդիպումները և տարբեր սոցիալական ու մշակութային միջավայրերում ձևավորված կենսափորձը։ Պատմության գործողությունները տեղակայված են Վաղարշապատի շրջանում՝ Արարատ լեռան մերձակայքում գտնվող պատմական ու խորհրդանշական տարածքում, ինչը ստեղծագործությանը հաղորդում է ազգային-աշխարհագրական առանձնահատուկ գունավորում։ Վեպում կամ պատմական հուշագրական շարադրանքում կարևոր տեղ են զբաղեցնում հերոսի բարոյական ձևավորումը, կյանքի դժվարությունների հաղթահարման ուղիները և հասարակական հարաբերությունների բազմաշերտ նկարագրությունը։ Հեղինակը պատկերում է նաև ժամանակաշրջանի կենցաղը, սովորույթները և սոցիալական իրականությունը՝ ստեղծելով լայն պատկերացում տվյալ միջավայրի մասին և միաժամանակ շեշտադրելով անհատի զարգացման ներքին հոգեբանական գործընթացները։ Ստեղծագործությունը կարող է դիտարկվել որպես ինչպես արկածային, այնպես էլ բարոյախրատական բնույթի գործ, որտեղ անձնական ճակատագիրը միահյուսվում է պատմամշակութային միջավայրի հետ։

Экология

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի սոդային աղուտ-ալկալի հողերի մելիորացման նպատակով բնական հանքային նյութերի, գործարանային թափոնների և դրանց ակտիվացրած ձևերի կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում գտնվում է բարձր ալկալիությամբ և անբարենպաստ ֆիզիկաքիմիական հատկություններով հողերի բերրիության վերականգնման և գյուղատնտեսական օգտագործման համար դրանց պիտանիության բարձրացման խնդիրը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են աղուտ-ալկալի հողերի առաջացման և տարածման առանձնահատկությունները, դրանց քիմիական կազմը, հողային լուծույթի հատկությունները, փոխանակային կլանման գործընթացները, կառուցվածքային վիճակը, ջրաթափանցելիությունը և բույսերի աճի համար կարևոր սննդատարրերի մատչելիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր բնական հանքային նյութերի և արդյունաբերական թափոնների ֆիզիկաքիմիական հատկություններին ու դրանց՝ որպես մելիորատորների օգտագործման նպատակահարմարությանը։ Ուսումնասիրվում է նաև այդ նյութերի ակտիվացման հնարավորությունը, որի նպատակն է բարձրացնել դրանց ռեակցիոնունակությունը և մեծացնել հողի անբարենպաստ հատկությունների փոփոխման արդյունավետությունը։ Աշխատանքում կարող են գնահատվել տարբեր մելիորատորների և դրանց չափաքանակների ազդեցությունը հողի ալկալիության, աղայնության, փոխանակային նատրիումի պարունակության, հողի կառուցվածքի և ջրաֆիզիկական հատկությունների վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բույսերի աճի և զարգացման վրա իրականացվող մելիորատիվ միջոցառումների ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ հողի քիմիական բարելավման վերջնական նպատակներից մեկը մշակաբույսերի համար ավելի բարենպաստ սննդային և ֆիզիկական միջավայրի ձևավորումն է։ Գործարանային թափոնների օգտագործման դեպքում առանձնահատուկ կարևորություն է ստանում դրանց բնապահպանական անվտանգությունը, քիմիական կազմի գնահատումը և հնարավոր վնասակար տարրերի առկայության վերահսկումը, որպեսզի հողի վերականգնման գործընթացը չստեղծի երկրորդային աղտոտման վտանգ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր նյութերի համեմատական գնահատում, դրանց ազդեցության արդյունավետության որոշում և Արարատյան հարթավայրի պայմաններին առավել համապատասխան մելիորատիվ տարբերակների ընտրություն։ Միաժամանակ կարևորվում է բնական և արդյունաբերական երկրորդային հումքի ռացիոնալ օգտագործումը, ինչը կարող է հնարավորություն տալ միաժամանակ լուծելու հողերի դեգրադացիայի և արտադրական թափոնների օգտակար վերամշակման խնդիրները։ Աշխատության արդյունքները կարող են ունենալ ինչպես գիտական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ նպաստելով աղուտ-ալկալի հողերի բերրիության վերականգնմանը, գյուղատնտեսական հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, շրջակա միջավայրի պահպանությանը և Արարատյան հարթավայրում կայուն հողօգտագործման համակարգերի ձևավորմանը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի հնչյունների ուսումնասիրությանը և վերաբերում է հայ լեզվաբանության կարևորագույն ոլորտներից մեկին՝ լեզվի հնչյունային համակարգի բնութագրմանն ու օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Հայերենի հնչյունները լեզվի կառուցվածքի հիմնարար բաղադրիչներն են, որոնց առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է ինչպես ճիշտ արտասանության և բանավոր խոսքի մշակույթի, այնպես էլ գրավոր լեզվի և լեզվական համակարգի ընդհանուր ըմբռնման համար։ Հնչյունաբանական քննությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու ձայնավորների և բաղաձայնների տարբերակմանը, դրանց արտաբերման առանձնահատկություններին, հնչյունների փոխազդեցությանը, բառերի հնչյունական կազմին և խոսքի հնչյունային կազմակերպմանը։ Հայերենի հնչյունային համակարգի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև գրի և արտասանության փոխհարաբերությունների, ուղղագրական ավանդույթների, լեզվական փոփոխությունների և բարբառային տարբերությունների հետազոտման համար։ Տասնիններորդ դարի հայ լեզվաբանական մտքի զարգացման համատեքստում նման թեմայով աշխատությունները վկայում են հայերենի կառուցվածքը գիտականորեն նկարագրելու, լեզվական երևույթները դասակարգելու և մայրենի լեզվի ուսումնասիրությունը համակարգված հիմքերի վրա դնելու հետաքրքրության մասին։ Հնչյունների ուսումնասիրությունը նաև անմիջական կապ ունի լեզվի ուսուցման հետ, քանի որ նպաստում է արտասանության հմտությունների զարգացմանը, լեզվական գիտելիքների խորացմանը և հայերեն խոսքի առանձնահատկությունների գիտակցված ընկալմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի պատմությամբ, հնչյունաբանությամբ, հայ լեզվաբանական մտքի ձևավորմամբ և հայերենի կառուցվածքային առանձնահատկություններով զբաղվող մասնագետներին։ Այն օգտակար է լեզվաբանների, բանասերների, ուսուցիչների, հայերենը խորությամբ ուսումնասիրող ուսանողների և հին հայերեն գիտական գրականությամբ հետաքրքրվողների համար։ Որպես պատմական լեզվաբանական հրատարակություն՝ այն կարևոր է հայերենի գիտական ուսումնասիրության ավանդույթների, լեզվական հարցերի շուրջ ձևավորված մասնագիտական հետաքրքրությունների և հայերեն լեզվաբանական գրականության զարգացման ընթացքի ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է ալիքատար-ճեղքային ալեհավաքային ցանցերի կիրառման ուսումնասիրությանը՝ որպես երկհայելային գնդային ալեհավաքների ճառագայթիչներ։ Հետազոտության հիմնական նպատակը նման բարդ ալեհավաքային համակարգերի արդյունավետության բարձրացման համար համապատասխան ճառագայթիչների ընտրության, նախագծման և էլեկտրամագնիսական բնութագրերի ուսումնասիրման խնդիրների լուծումն է։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ալիքատար-ճեղքային ցանցերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց ճառագայթման մեխանիզմները, ճառագայթման դիագրամների ձևավորումը և այն պարամետրերը, որոնք որոշում են համակարգի աշխատանքային արդյունավետությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում երկհայելային գնդային ալեհավաքների կառուցվածքին, հիմնական հայելիների և երկրորդային տարրերի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև ճառագայթիչի և ամբողջ ալեհավաքային համակարգի էլեկտրամագնիսական բնութագրերի փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է ճառագայթիչի այնպիսի պարամետրերի որոշումը, որոնք թույլ են տալիս ստանալ պահանջվող ուղղվածություն, ճառագայթման արդյունավետություն, բևեռացում և էներգիայի առավել նպատակային բաշխում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տեսական հաշվարկներ, մաթեմատիկական մոդելավորում և փորձարարական ուսումնասիրություններ՝ առաջարկվող կառուցվածքների բնութագրերը գնահատելու և տարբեր նախագծային լուծումներ համեմատելու նպատակով։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև կողմնակի ճառագայթման, կորուստների, ճառագայթման դիագրամի ձևի և համակարգի աշխատանքային հաճախականության հետ կապված խնդիրների վերլուծությունը։ Նման մոտեցումները կիրառելի են բարձր ուղղվածությամբ ալեհավաքային համակարգերի նախագծման, ռադիոլոկացիոն կայանների, տիեզերական և արբանյակային կապի համակարգերի, ինչպես նաև տարբեր միկրոալիքային տեխնոլոգիաների զարգացման բնագավառներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռադիոտեխնիկայի, կապի համակարգերի, էլեկտրամագնիսական դաշտերի, միկրոալիքային տեխնիկայի և ալեհավաքների նախագծման մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են բարձր արդյունավետությամբ ալեհավաքային համակարգերի կառուցվածքը և ճառագայթիչների ընտրության ու օպտիմալացման խնդիրները։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան պատկերազարդ ձեռագրերից մեկի ուսումնասիրությանը, որը ձևավորվել է քաղկեդոնական միջավայրում և կարևոր նյութ է հայ-բյուզանդական ու հայ-վրացական մշակութային փոխազդեցությունների հետազոտման համար։ Հեղինակը՝ Նիկողայոս Մառը, ձեռագրական հուշարձանը դիտարկում է ոչ միայն որպես մանրանկարչական արվեստի նմուշ, այլև որպես որոշակի էթնոդավանական միջավայրի պատմության և մշակույթի վկայություն։ Հետազոտության առանցքում հայ քաղկեդոնական համայնքների մշակութային առանձնահատկությունների բացահայտումն է, մասնավորապես՝ այն հարցը, թե ինչպես կարող էին հայկական լեզվական և ձեռագրական ավանդույթները համադրվել բյուզանդական ու վրացական եկեղեցական-գեղարվեստական ազդեցությունների հետ։ Հեղինակի ուշադրությունը գրավում է այն հանգամանքը, որ նման միջավայրերում հայերենը կարող էր պահպանել իր նշանակությունը եկեղեցական և մշակութային կյանքում՝ միաժամանակ փոխազդելով հարևան քրիստոնեական ավանդույթների հետ։ Պատկերազարդման համակարգը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մանրանկարների պատկերագրությունը, սրբերի ներկայացման ձևերը, գրությունների լեզուն և գեղարվեստական կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Նման տարրերի համադրությունը կարևոր է ձեռագրի ստեղծման միջավայրի և մշակութային պատկանելության վերաբերյալ գիտական ենթադրությունների հիմնավորման համար։ Հետագա ուսումնասիրություններում այս նյութը կապվել է նաև 1313 թվականի հայկական Ավետարանի հետ, որտեղ հայկական տեքստը զուգակցվում է վրացերեն գրություններով ուղեկցվող պատկերների հետ, ինչը հետազոտողները դիտարկել են հայ քաղկեդոնական մշակութային միջավայրի բնորոշ դրսևորումներից մեկը։ Հուշարձանի քննությունը միաժամանակ նպաստում է միջնադարյան Հայաստանի կրոնական բազմազանության և տարբեր քրիստոնեական ավանդույթների միջև մշակութային հաղորդակցության ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև մանրանկարչության և եկեղեցական որմնանկարչության պատկերագրական ընդհանրությունների հարցը, քանի որ նման համեմատությունները կարող են ցույց տալ գեղարվեստական պատկերների տարածման և վերարտադրման ճանապարհները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հայ ձեռագրագիտության, արվեստաբանության, եկեղեցական պատմության և հայ-վրացական ու հայ-բյուզանդական մշակութային կապերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով պատկերազարդ ձեռագիրը որպես միջնադարյան բազմաշերտ մշակութային փոխազդեցությունների արժեքավոր սկզբնաղբյուր։

Экономика

Գիրքը նվիրված է Սիրիայի Արաբական Հանրապետության և Լիբանանի Հանրապետության տնտեսական համակարգերի կառուցվածքի, զարգացման առանձնահատկությունների և տարածաշրջանային համագործակցության հեռանկարների համակողմանի վերլուծությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության հետ տնտեսական կապերի հնարավորությունների համատեքստում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են երկու երկրների մակրոտնտեսական ցուցանիշները, արտադրական և ծառայությունների ոլորտների կառուցվածքը, արտաքին առևտրի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տնտեսական քաղաքականության հիմնական ուղղությունները։ Հեղինակը վերլուծում է տարածաշրջանային տնտեսական ինտեգրման հնարավորությունները, ներդրումային միջավայրի առանձնահատկությունները և փոխադարձ առևտրատնտեսական կապերի զարգացման ներուժը՝ ընդգծելով Հայաստանի հետ համագործակցության պոտենցիալ ոլորտները։ Գրքում քննարկվում են նաև էներգետիկայի, տրանսպորտային միջանցքների, զբոսաշրջության, գյուղատնտեսության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտներում համագործակցության հեռանկարները՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանային քաղաքական և տնտեսական գործոնները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական վերլուծությունը՝ առաջարկելով հնարավոր ուղիներ տնտեսական կապերի ընդլայնման և փոխշահավետ համագործակցության զարգացման համար։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատողների, գիտահետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։