Աղանդների հերքումը

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսին հայ մշակութային կյանքում երաժշտական թատրոնի ձևավորման և զարգացման պատմական ու գեղարվեստական գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ազգային թատերական և երաժշտական ավանդույթների փոխազդեցությունն է, որի արդյունքում աստիճանաբար ձևավորվեցին բեմական արվեստի նոր տեսակներ՝ համադրելով դրամատիկական գործողությունը, երաժշտությունը, երգը և կատարողական արվեստը։ Քննվում են այն հասարակական և մշակութային պայմանները, որոնք նպաստեցին երաժշտական թատրոնի սկզբնավորմանը, ինչպես նաև հայ մշակութային կենտրոնների, թատերական խմբերի, երաժիշտների, դերասանների և հասարակական գործիչների մասնակցությունը նոր բեմական մշակույթի զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային երաժշտական լեզվի ձևավորմանը, ժողովրդական երաժշտության և քաղաքային երգարվեստի տարրերի կիրառմանը, ինչպես նաև եվրոպական երաժշտաթատերական ավանդույթների յուրացման և տեղայնացման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում են երաժշտական ներկայացումների ժանրային առանձնահատկությունները, բեմադրական սկզբունքները, դերասանական և երգեցողական կատարողականության փոխհարաբերությունը, նվագակցությունը և երաժշտության դրամատուրգիական գործառույթը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օպերային և երաժշտական-կատակերգական ձևերի աստիճանական կայացումը, դրանց կապը ժամանակաշրջանի հայ դրամատուրգիայի և երաժշտական ստեղծագործության զարգացման հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ներկայացումների ծրագրերը, թատերական մամուլը, ժամանակակիցների հուշագրությունները, երաժշտական ստեղծագործությունները և այլ պատմական նյութեր, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել բեմական կյանքի ընդհանուր պատկերը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև տարբեր քաղաքներում և հայկական համայնքներում գործող մշակութային կենտրոնների փոխադարձ կապերին, հյուրախաղերին և ստեղծագործական փորձի տարածմանը։ Երաժշտական թատրոնի զարգացումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական երևույթ, այլև որպես ազգային մշակութային ինքնագիտակցության, հասարակական կյանքի և մասնագիտական արվեստի կայացման կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է երաժշտագիտության, թատերագիտության և մշակույթի պատմության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու հայ երաժշտական բեմարվեստի սկզբնական շրջանի առանձնահատկությունները և հետագա մասնագիտական զարգացման համար ձևավորված գեղարվեստական հիմքերը։

Գրականություն

Գիրքը համախմբում է Բլոկի սիմվոլիստական և Եսենինի լիրիկական բանաստեղծությունները, որոնք արտացոլում են 20-րդ դարի ռուսական գրականության հիմնական հոսանքները՝ ազգային, սիրո, բնության և գոյության թեմաներով։ Ընտրված երկերը ցուցադրում են յուրաքանչյուր հեղինակին հատուկ ոճը, լեզվի գեղեցկությունը և ժամանակի հոգեբանական մթնոլորտը։ Հիմնական թեմաները․ Գաղափարներ և հոգեբանություն՝ սիմվոլիզմի և լիրիկայի միջոցով Ազգային ինքնություն և պատմական համատեքստ Սիրո, ընկերության և մարդկային հարաբերությունների պատկերացում Բնության և մարդկային հոգու խորհրդանիշային արտացոլում Մարդու կյանքի, մահվան և գոյության փիլիսոփայական դիտարկումներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Միավորում է երկու մեծ բանաստեղծների ստեղծագործությունները մեկ ժողովածուում Խորացված լիրիկա և խորհրդանշական լեզու Հարմար է ռուսական գրականության ուսանողների, հետազոտողների և բանաստեղծության սիրահարների համար Արժևոր է 20-րդ դարի ռուսական գրականության զարգացման և գեղարվեստական տարբերությունների ուսումնասիրության համար

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է բազմառոտոր անօդաչու թռչող սարքերի համար խափանումների նկատմամբ կայուն L1-ադապտիվ կառավարման համակարգերի մշակման տեսական և մոդելային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում դինամիկ համակարգի կայունության և կառավարման որակի պահպանումն է այն պայմաններում, երբ համակարգի պարամետրերը կարող են փոփոխվել, մոդելում առկա են անորոշություններ կամ առանձին բաղադրիչների աշխատանքային բնութագրերը շեղվում են նախատեսված վիճակից։ L1-ադապտիվ կառավարումը դիտարկվում է որպես ժամանակակից հարմարվողական կառավարման մոտեցում, որի նպատակներից է համակարգի արձագանքի կանխատեսելիության պահպանումը փոփոխվող պայմաններում՝ կառավարման և ադապտացման գործընթացների համապատասխան կազմակերպման միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բազմառոտոր համակարգի մաթեմատիկական մոդելի կառուցման սկզբունքները, շարժման հիմնական դինամիկական փոխկապակցվածությունները, մոդելային անորոշությունների ներկայացումը և դրանց ազդեցությունը կառավարման ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել խափանումների հայտնաբերման և դրանց ազդեցության փոխհատուցման ընդհանուր մեթոդաբանական խնդիրներին՝ գնահատելով, թե կառավարման համակարգը որքանով է կարողանում պահպանել կայունությունն ու պահանջվող դինամիկական հատկությունները ոչ անվանական պայմաններում։ Կարևոր ուղղություն է ադապտիվ մեխանիզմի և հիմնական կառավարման օղակի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև համակարգի կայունության տեսական հիմնավորումը։ Համակարգչային մոդելավորումը կարող է օգտագործվել տարբեր տեսակի անորոշությունների և խափանումների պայմաններում կառավարման մոտեցումների համեմատական գնահատման համար՝ առանց իրական սարքերի գործնական կիրառման մանրամասների։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև դասական և ադապտիվ կառավարման մեթոդների համեմատություն՝ արձագանքի կայունության, հետագծման ճշգրտության և արտաքին խանգարումների նկատմամբ դիմակայունության տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն ունի կառավարման ալգորիթմների հաշվարկային արդյունավետության ուսումնասիրությունը, քանի որ իրական ժամանակում աշխատող համակարգերում որոշումների ընդունման արագությունը և կանխատեսելիությունը կարևոր ինժեներական չափանիշներ են։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ավտոմատ կառավարման տեսության, ադապտիվ համակարգերի, հուսալիության և դինամիկական համակարգերի մոդելավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել բազմառոտոր համակարգերի կայուն և խափանումադիմացկուն կառավարման գիտական հիմքերը։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետության ներքին կյանքի համակողմանի ուսումնասիրությունը 1918–1920 թվականներին՝ անդրադառնալով պետականաշինության, սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի և մշակութային զարգացման հիմնահարցերին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են անկախ պետական կառավարման համակարգի ձևավորման գործընթացը, օրենսդիր և գործադիր իշխանությունների գործունեությունը, վարչատարածքային կառավարման կազմակերպումը, իրավական համակարգի կայացման առանձնահատկությունները և երկրի առջև ծառացած ներքին քաղաքական մարտահրավերները։ Հեղինակը լուսաբանում է հետպատերազմյան ծանր տնտեսական պայմանները, փախստականների խնդիրները, պարենային ճգնաժամը, գյուղատնտեսության և արդյունաբերության վիճակը, ֆինանսավարկային քաղաքականությունը, հարկային համակարգի կազմակերպումը և սոցիալական ապահովության հիմնախնդիրները։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության, գիտության, մշակույթի, մամուլի և հասարակական կյանքի զարգացմանը՝ ներկայացնելով երիտասարդ հանրապետության կողմից ազգային մշակութային և կրթական հաստատությունների ձևավորման ուղղությամբ իրականացված քայլերը։ Հիմնվելով պատմական փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի և ժամանակակից ուսումնասիրությունների վրա՝ աշխատությունը բացահայտում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ներքին զարգացման առանձնահատկությունները, ձեռքբերումներն ու դժվարությունները՝ արժեքավոր տեղեկություններ տրամադրելով այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է IX–XVI դարերի պարսից դասական գրականության մեջ ժողովուրդների, ցեղերի և էթնիկական խմբերի անվանումների իմաստային զարգացման, գործածության և գեղարվեստական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում էթնոնիմները դիտարկվում են ոչ միայն որպես որոշակի էթնիկական հանրույթներ անվանող բառային միավորներ, այլև որպես պատմական ժամանակաշրջանների մշակութային պատկերացումները, քաղաքական հարաբերությունները, հասարակական ընկալումները և գրական ավանդույթները արտացոլող լեզվական երևույթներ։ Քննության են առնվում տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում հանդիպող էթնիկական անվանումների սկզբնական նշանակությունները, դրանց իմաստային ընդլայնումները, նեղացումները, փոխաբերական կիրառությունները և ժամանակի ընթացքում ձևավորված լրացուցիչ նշանակությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ կոնկրետ ժողովրդի կամ ցեղի անվանումը գրական խոսքում աստիճանաբար ձեռք է բերել պայմանական, խորհրդանշական կամ գնահատողական իմաստ և սկսել է բնութագրել մարդու արտաքին տեսքը, վարքագիծը, սոցիալական դիրքը, աշխարհագրական ծագումը կամ որոշակի գեղարվեստական կերպար։ Ուսումնասիրվում է էթնոնիմների գործածությունը պոեզիայում և արձակում՝ հաշվի առնելով տվյալ ժամանակաշրջանի պատմաքաղաքական իրադարձությունները, ժողովուրդների միջև շփումները, ռազմական հակամարտությունները, առևտրային կապերը, բնակչության տեղաշարժերը և մշակութային փոխազդեցությունները։ Վերլուծվում է նաև պատմական իրականության և գրական պայմանականության հարաբերակցությունը՝ պարզելու համար, թե որքանով են գրական տեքստերում արտահայտված պատկերացումները համապատասխանում տվյալ էթնիկական խմբերի իրական պատմական դրությանը և որքանով են ձևավորվել գրական ավանդույթի ազդեցությամբ։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու առանձին անվանումների իմաստային փոփոխություններին տարբեր դարաշրջաններում և հեղինակների մոտ՝ բացահայտելով դրանց կայուն ու փոփոխական հատկանիշները։ Կարևորվում են նաև լեզվական փոխառությունները, բազմալեզու մշակութային միջավայրի ազդեցությունը և պարսկական գրականության կապերը հարևան ժողովուրդների պատմության ու մշակույթի հետ։ Աշխատանքը նպաստում է պարսից դասական գրականության բառապաշարի պատմական շերտերի, միջնադարյան էթնոմշակութային պատկերացումների և անվանումների իմաստային փոփոխության օրինաչափությունների առավել խորքային ըմբռնմանը՝ միաժամանակ կարևոր նյութ տրամադրելով իրանագիտության, պատմական բառագիտության, իմաստաբանության և մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրության համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է տարեց և ծերունական տարիքի անձանց առողջական վիճակի ու կյանքի որակի փոխկապակցվածության համալիր ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ծերացման գործընթացին ուղեկցող ֆիզիկական, հոգեբանական և սոցիալական փոփոխություններն են, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը մարդու առօրյա գործունեության, ինքնուրույնության, սոցիալական ակտիվության և ընդհանուր բարեկեցության վրա։ Քննվում է կյանքի որակը որպես բազմաբաղադրիչ հասկացություն, որը ներառում է ոչ միայն հիվանդությունների առկայությունը կամ առողջության բժշկական ցուցանիշները, այլև ֆիզիկական շարժունակությունը, ինքնասպասարկման հնարավորությունները, հուզական վիճակը, սոցիալական հարաբերությունները, կենսապայմանները և սեփական առողջության սուբյեկտիվ գնահատականը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարիքային տարբեր խմբերի առողջական առանձնահատկությունների համեմատությանը և այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք կարող են նպաստել կյանքի որակի նվազմանը կամ պահպանմանը։ Դիտարկվում են քրոնիկական հիվանդությունների և միաժամանակ մի քանի առողջական խնդիրների առկայության ընդհանուր ազդեցությունները մարդու ֆունկցիոնալ հնարավորությունների և առօրյա կյանքի վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բժշկական օգնության հասանելիության, սոցիալական աջակցության, ընտանիքի հետ հարաբերությունների, կենսակերպի և սոցիալ-տնտեսական պայմանների նշանակության գնահատումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կյանքի որակի ցուցանիշները կարող են համադրվել առողջական վիճակի, տարիքային, սոցիալական և ժողովրդագրական բնութագրերի հետ՝ տարբեր գործոնների միջև առկա կապերը բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարեցների առողջության պահպանման և ակտիվ երկարակեցության համար կանխարգելիչ բժշկության, առաջնային բուժօգնության, վերականգնողական ծառայությունների և սոցիալական աջակցության կարևորությանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարեց մարդու առողջությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին հիվանդությունների տեսանկյունից, այլև որպես ֆիզիկական, հոգեբանական և սոցիալական բարեկեցության ամբողջություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ծերաբուժության, հանրային առողջության, սոցիալական բժշկության և բժշկական սոցիոլոգիայի մոտեցումները՝ տարեց բնակչության առողջական կարիքներն ու կյանքի որակի վրա ազդող հիմնական գործոնները համակարգված գնահատելու նպատակով։