Հայ երաժշտական թատրոնը ԺԹ դարի երկրորդ կեսին. սկզբնավորումը և զարգացումը

Հոգեբանություն

Ոչ լեզվական հաղորդակցության ձևերը աշխատությունը նվիրված է մարդու հաղորդակցության այն ձևերի ուսումնասիրությանը, որոնք իրականացվում են առանց խոսքի՝ ընդգրկելով ժեստերը, դիմախաղը, մարմնի դիրքը, ձայնի ինտոնացիան և տարածական վարքագիծը։ Գրքում ներկայացվում է ոչ լեզվական հաղորդակցության դերը միջանձնային հարաբերություններում, կրթության, հոգեբանության և սոցիալական փոխազդեցության ոլորտներում՝ ընդգծելով, թե ինչպես են այդ ազդանշանները լրացնում կամ փոխարինում բանավոր խոսքին։ Հեղինակը մանրամասնորեն վերլուծում է հաղորդակցության տարբեր տեսակները՝ էմոցիոնալ արտահայտությունները, մշակութային տարբերություններով պայմանավորված ժեստերը, ինչպես նաև հաղորդակցության սխալ ընկալման հնարավոր պատճառները։ Աշխատությունում շեշտադրվում է ոչ լեզվական նշանների կարևորությունը հաղորդակցության արդյունավետության բարձրացման, մարդու վարքագծի ընկալման և սոցիալական փոխհարաբերությունների կարգավորման գործում։ Ներառված են տեսական մոտեցումներ, հոգեբանական ուսումնասիրություններ և գործնական օրինակներ, որոնք օգնում են ընթերցողին հասկանալ ոչ խոսքային հաղորդակցության մեխանիզմները և դրանց կիրառությունը առօրյա կյանքում։ Գիրքը օգտակար է թե ուսանողների, թե հոգեբանների, թե մանկավարժների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները մարդկային հաղորդակցության ոչ լեզվական ձևերի վերաբերյալ։

Այլ առարկաներ

Գրքում բացատրվում են Pascal լեզվի հիմնական տարրերը՝ փոփոխականներ, տվյալների տիպեր, մուտք/ելք գործողություններ, պայմանական օպերատորներ և ցիկլեր։ Հետագայում ներկայացվում են ավելի բարդ կառուցվածքներ՝ զանգվածներ, ֆունկցիաներ և պրոցեդուրաներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալգորիթմական մտածողության ձևավորմանը, ինչպես նաև ծրագրերի ճիշտ կառուցվածքի և ընթեռնելիության կարևորությանը։ Բերված են բազմաթիվ օրինակներ և խնդիրներ, որոնք օգնում են ամրապնդել տեսական գիտելիքները գործնական կիրառությամբ։ Գիրքը ծառայում է որպես հիմք հետագա ծրագրավորման լեզուների ուսումնասիրության համար և զարգացնում է համակարգված մտածողություն։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մսամթերքի արտադրության ոլորտում գործող կազմակերպությունների մրցունակության կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել մսամթերքի արտադրության ոլորտում կազմակերպությունների մրցունակության վրա ազդող հիմնական գործոնները, գնահատել դրանց կառավարման արդյունավետությունը և մշակել մրցակցային դիրքերի ամրապնդման ու զարգացման հնարավոր ուղղություններ։ Աշխատանքում կազմակերպության մրցունակությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված տնտեսական, արտադրական, տեխնոլոգիական, շուկայական և կառավարչական գործոնների ամբողջություն։ Մսամթերքի արտադրության ոլորտի առանձնահատկություններից ելնելով՝ կարևոր նշանակություն ունեն հումքի հասանելիությունն ու որակը, արտադրական հզորությունների արդյունավետ օգտագործումը, տեխնոլոգիական գործընթացների կազմակերպումը, արտադրանքի ինքնարժեքը, որակի և անվտանգության ապահովումը, տեսականու բազմազանությունը, գնային քաղաքականությունը և շուկայավարման արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ՀՀ մսամթերքի շուկայի ձևավորման և զարգացման միտումները, արտադրության ծավալները, շուկայի կառուցվածքը, տեղական արտադրողների և ներմուծողների միջև մրցակցությունը, սպառողների նախասիրությունները և պահանջարկի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կազմակերպությունների մրցակցային առավելությունների ձևավորմանը։ Դրանք կարող են կապված լինել արտադրանքի բարձր որակի, կայուն մատակարարման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման, արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցման, ապրանքանիշի ճանաչելիության, նոր արտադրատեսակների ներդրման և սպասարկման մակարդակի բարձրացման հետ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կազմակերպությունների ներքին կառավարման խնդիրները՝ արտադրության պլանավորում, ռեսուրսների կառավարում, ծախսերի վերահսկողություն, մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում և ներդրումային որոշումների կայացում։ Կարևոր ուղղություն է մրցունակության գնահատման մեթոդաբանության մշակումը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների, շուկայական մասնաբաժնի, արտադրանքի ինքնարժեքի, շահութաբերության, արտադրողականության, որակի և այլ չափորոշիչների համակցված գնահատման մեթոդներ։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կազմակերպությունների ուժեղ և թույլ կողմերը և որոշելու մրցակցային դիրքերի բարելավման առաջնահերթությունները։ Հետազոտության ընթացքում կարող է ուսումնասիրվել նաև պետական տնտեսական քաղաքականության ազդեցությունը ոլորտի մրցունակության վրա՝ ներառյալ հարկային և մաքսային կարգավորումները, գյուղատնտեսական հումքի արտադրության խթանումը, սննդամթերքի անվտանգության պահանջները և պետական աջակցության հնարավոր մեխանիզմները։ Մսամթերքի արտադրության ոլորտում մրցունակության բարձրացման կարևոր պայմաններից է տեղական հումքային բազայի զարգացումը և արտադրող-վերամշակող կազմակերպությունների միջև արդյունավետ համագործակցության ձևավորումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև նոր տեխնոլոգիաների ներդրմանը, արտադրության ավտոմատացմանը, էներգաարդյունավետության բարձրացմանը, որակի կառավարման համակարգերի կատարելագործմանը և միջազգային չափանիշներին համապատասխան արտադրության կազմակերպմանը։ Առանձին նշանակություն կարող է ունենալ արտահանման ներուժի ուսումնասիրությունը, քանի որ միջազգային շուկաներում մրցունակության բարձրացումը պահանջում է արտադրանքի որակի, անվտանգության, փաթեթավորման, հավաստագրման և շուկայավարման համակարգերի համապատասխանեցում միջազգային պահանջներին։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա կարող են մշակվել կազմակերպությունների մրցունակության կառավարման կատարելագործման առաջարկություններ՝ ուղղված արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը, ծախսերի օպտիմալացմանը, արտադրանքի որակի բարելավմանը, նորարարությունների խթանմանը, շուկայական դիրքերի ամրապնդմանը և արտաքին շուկաներ մուտք գործելու հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է ՀՀ մսամթերքի արտադրության ոլորտում կազմակերպությունների կայուն զարգացման և մրցակցային առավելությունների ձևավորման տեսանկյունից՝ համադրելով կազմակերպությունների ներքին կառավարման մեխանիզմները, շուկայի զարգացման միտումները և ոլորտի պետական կարգավորման գործոնները։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է օրթոգոնալ համակարգերի նկատմամբ գրիդի՝ ագահ ընտրության սկզբունքով գործող ալգորիթմների զուգամիտության տեսական ուսումնասիրությանը և ֆունկցիաների ու տարրերի մոտարկման խնդիրներում դրանց կիրառման մաթեմատիկական հիմնավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իտերացիոն գործընթացներն են, որոնց յուրաքանչյուր քայլում տվյալ համակարգից ընտրվում է ընթացիկ մնացորդի հետ առավել նշանակալի կապ ունեցող տարրը, ինչի արդյունքում աստիճանաբար կառուցվում է սկզբնական օբյեկտի մոտարկումը։ Օրթոգոնալ համակարգերի հատկությունները հնարավորություն են տալիս ավելի հստակ վերլուծելու ընտրված տարրերի ներդրումը, մոտարկման սխալի փոփոխությունը և ալգորիթմի հաջորդական քայլերի վարքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պայմաններին, որոնց դեպքում կառուցվող մոտարկումների հաջորդականությունը զուգամիտում է սկզբնական ֆունկցիային կամ դիտարկվող տարածության տարրին, ինչպես նաև զուգամիտության արագության և սխալի գնահատման հարցերին։ Քննվում են օրթոգոնալ համակարգերի լրիվության, գործակիցների վարքի, մնացորդների նորմերի և մոտարկումների կայունության միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ագահ ընտրության մեխանիզմի համեմատությունը դասական օրթոգոնալ շարքերի և լավագույն մոտարկման մոտեցումների հետ, քանի որ նման ալգորիթմների հիմնական առավելություններից մեկը մեծ համակարգից սահմանափակ թվով առավել նշանակալի բաղադրիչների հաջորդական ընտրության հնարավորությունն է։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել Հիլբերտյան և այլ ֆունկցիոնալ տարածություններում ձևակերպված խնդիրներ, օրթոգոնալ բազիսների և համակարգերի կառուցվածքային հատկություններ, ինչպես նաև ալգորիթմի արդյունավետության տեսական սահմաններ։ Զուգամիտության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս պարզել, թե ինչ պայմաններում իտերացիաների թվի աճին զուգընթաց մնացորդը նվազում է և ստացված ներկայացումը մոտենում է ցանկալի օբյեկտին։ Նման արդյունքները նշանակություն ունեն մոտարկումների տեսության, ֆունկցիոնալ անալիզի և հաշվողական մաթեմատիկայի համար՝ հատկապես այն խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է կառուցել սակավաթիվ բաղադրիչներով արդյունավետ ներկայացումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օրթոգոնալ համակարգերի տեսությունը, մոտարկումների մեթոդները և իտերացիոն ալգորիթմների մաթեմատիկական վերլուծությունը՝ կենտրոնանալով ագահ ընտրության մեթոդների զուգամիտության պայմանների և դրանց տեսական հատկությունների բացահայտման վրա։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է «Գազել» ընտանիքի ավտոբուսների ակտիվ անվտանգության բարձրացման խնդիրներին՝ արգելակային համակարգի հաղորդակի աշխատանքային բնութագրերի կատարելագործման միջոցով։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է արգելակային համակարգի տեխնիկական վիճակի և ավտոբուսի անվտանգ շահագործման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածության ուսումնասիրության վրա, քանի որ արգելակման արդյունավետությունը տրանսպորտային միջոցի ակտիվ անվտանգության կարևորագույն բաղադրիչներից է։ Քննության են առնվում արգելակային համակարգի կառուցվածքային և շահագործական առանձնահատկությունները, հաղորդակի աշխատանքի հիմնական պարամետրերը, արգելակային ուժերի ձևավորման ու փոխանցման գործընթացները և դրանց ազդեցությունը ավտոմոբիլի արգելակման հատկությունների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հաղորդակի արագագործությանը, ճնշման ձևավորման և փոխանցման կայունությանը, առանձին հանգույցների աշխատանքի համաձայնեցվածությանը և այն գործոններին, որոնք կարող են երկարատև շահագործման ընթացքում նվազեցնել համակարգի արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրվում են արգելակման ճանապարհի, դանդաղեցման ինտենսիվության, արձագանքման ժամանակի, անիվների միջև արգելակային ուժերի բաշխման և տրանսպորտային միջոցի շարժման կայունության հետ կապված ցուցանիշները։ Կարևորվում է ավտոբուսի բեռնվածության, ճանապարհային պայմանների, շարժման արագության, տեխնիկական մաշվածության և շահագործման ռեժիմների ազդեցությունը արգելակային համակարգի աշխատանքային բնութագրերի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հաշվարկային, մոդելավորման և փորձարարական մեթոդներ՝ գործող համակարգի ցուցանիշները գնահատելու, առավել նշանակալի թերությունները բացահայտելու և կատարելագործված տեխնիկական լուծումների արդյունավետությունը համեմատելու նպատակով։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում հաղորդակի աշխատանքային պարամետրերի լավարկմանը, որը կարող է նպաստել վարորդի գործողությանը համակարգի առավել արագ և կանխատեսելի արձագանքմանը, արգելակային մեխանիզմների աշխատանքի համաձայնեցմանը և տարբեր շահագործական պայմաններում անհրաժեշտ դանդաղեցման ապահովմանը։ Դիտարկվում են նաև համակարգի հուսալիության և տեխնիկական սպասարկման խնդիրները, քանի որ ակտիվ անվտանգության մակարդակը պայմանավորված է ոչ միայն կառուցվածքային լուծումներով, այլև հանգույցների աշխատունակության պահպանմամբ ամբողջ շահագործման ընթացքում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ արգելակային հաղորդակի առանձին պարամետրերի կատարելագործման, տեխնիկական ախտորոշման մեթոդների ճշգրտման և ավտոբուսների անվտանգ շահագործմանն ուղղված ինժեներական առաջարկությունների մշակման համար։ Հետազոտությունը համադրում է ավտոմոբիլների տեսության, տրանսպորտային միջոցների անվտանգության, տեխնիկական շահագործման և արգելակային համակարգերի ուսումնասիրության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ուղևորատար ավտոմոբիլային տրանսպորտի շարժման անվտանգությունն ու շահագործական հուսալիությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ավտոմոբիլային տրանսպորտի, տրանսպորտային միջոցների ակտիվ անվտանգության, ավտոմեքենաների տեխնիկական շահագործման և ավտոմոբիլաշինության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների, տեխնիկական մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմի հաշվարկման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ առաջին և երկրորդ կարգի մեթոդների համատեղ կիրառման հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակը էլեկտրաէներգետիկական համակարգի աշխատանքի կայուն և ճշգրիտ հաշվարկման այնպիսի մոտեցման մշակումն է, որը հնարավորություն կտա համադրել տարբեր թվային մեթոդների առավելությունները և բարձրացնել հաշվարկային գործընթացի արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմի հիմնական բնութագրերը, էլեկտրական ցանցում հզորությունների և լարումների բաշխման օրինաչափությունները, ինչպես նաև հանգույցների և էլեկտրահաղորդման գծերի փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրվում են հաստատված ռեժիմի մաթեմատիկական մոդելավորման սկզբունքները և ոչ գծային հավասարումների համակարգերի լուծման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առաջին և երկրորդ կարգի թվային մեթոդների առանձնահատկություններին, դրանց զուգակցման տրամաբանությանը և հաշվարկային գործընթացում յուրաքանչյուր մեթոդի կիրառման նպատակահարմարությանը։ Նման համակցված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հաշվարկների տարբեր փուլերում օգտագործել համապատասխան մեթոդի արագության, կայունության կամ ճշգրտության առավելությունները՝ նվազեցնելով հաշվարկային ռեսուրսների ծախսը և բարելավելով վերջնական արդյունքների հուսալիությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր աշխատանքային պայմաններում էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հանգույցային լարումների, ակտիվ և ռեակտիվ հզորությունների, հոսանքների և այլ հիմնական պարամետրերի որոշման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև ստացված արդյունքների ճշտության գնահատումը և տարբեր հաշվարկային մոտեցումների համեմատությունը՝ բացահայտելու համար համակցված մեթոդի առավելություններն ու կիրառման սահմանները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ համակարգի տարբեր բարդության մակարդակների համար ալգորիթմի կիրառելիությանը, հաշվարկի կոնվերգենցիայի պայմաններին և թվային լուծման կայունությանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել էլեկտրական ցանցերի ռեժիմների վերլուծության, նախագծման, շահագործման և տեխնիկական վիճակի գնահատման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել էլեկտրաէներգետիկների, էլեկտրական ցանցերի նախագծմամբ զբաղվող ինժեներների, էներգահամակարգերի ռեժիմների հաշվարկ կատարող մասնագետների, ավտոմատացման և կառավարման ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Աշխատանքը կարևորում է թվային հաշվարկային մեթոդների արդյունավետ համադրումը՝ նպատակ ունենալով ապահովել էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմների առավել արագ, ճշգրիտ և հուսալի հաշվարկ։