Աղոթքների գիրք

Pedagogy

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է տեսողության խանգարումներով երեխաների տարածության մեջ կողմնորոշվելու կարողության զարգացմանը շարժախաղերի կիրառման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն խնդիրը, թե ինչպես կարելի է նպատակային ընտրված և մանկավարժորեն կազմակերպված շարժական գործունեության օգնությամբ զարգացնել երեխայի տարածական ընկալումը, սեփական մարմնի դիրքի գիտակցումը, շարժումների վերահսկումը և շրջակա միջավայրում ինքնուրույն տեղաշարժվելու կարողությունը։ Աշխատությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ տեսողության սահմանափակ հնարավորությունները կարող են դժվարություններ ստեղծել տարածության կառուցվածքի ընկալման, ուղղությունների տարբերակման, հեռավորությունների գնահատման և անվտանգ տեղաշարժի գործընթացներում։ Այս պայմաններում շարժախաղերը կարող են հանդես գալ որպես զարգացման արդյունավետ միջոց՝ համադրելով շարժողական ակտիվությունը, զգայական փորձառությունը, հաղորդակցությունը և ճանաչողական խնդիրների լուծումը։ Հեղինակը դիտարկում է տարբեր խաղային վարժությունների և շարժողական առաջադրանքների կիրառման հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով աստիճանաբար ձևավորել կողմնորոշման, ուղղության պահպանման, տարածական հարաբերությունների ընկալման և շարժումների հաջորդականության հմտություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խաղերի կազմակերպման պայմաններին, դրանց բարդության աստիճանական փոփոխությանը և երեխայի անհատական հնարավորություններին համապատասխանեցմանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև բանավոր հրահանգների, ձայնային ազդանշանների, շոշափելի և շարժողական հենակետերի օգտագործման մեթոդները, որոնք տեսողության խանգարումներով երեխաներին օգնում են ավելի արդյունավետ ընկալել տարածական միջավայրը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում շարժախաղերի ոչ միայն ֆիզիկական, այլև հոգեբանական և սոցիալական նշանակությանը․ խաղային գործունեությունը կարող է նպաստել ինքնավստահության, ինքնուրույնության, նախաձեռնողականության, ուշադրության և հաղորդակցական հմտությունների զարգացմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել հատուկ և ներառական կրթության պայմաններում երեխաների տարածական կողմնորոշման զարգացմանն ուղղված մեթոդական ծրագրերի կատարելագործման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հատուկ մանկավարժներին, ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետներին, մանկական հոգեբաններին, տեսողության խանգարումներով երեխաների հետ աշխատող ուսուցիչներին, վերականգնողական մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է շարժախաղը որպես տեսողության խանգարումներով երեխաների տարածական կողմնորոշման և շարժողական ինքնուրույնության զարգացման արդյունավետ մանկավարժական միջոց՝ ընդգծելով խաղային, զգայական և շարժողական գործունեության նպատակային համադրման կարևորությունը։

Agriculture

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված գիտնականների, մասնագետների, ուսանողների և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են բուսաբուծության, անասնաբուծության, ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների, մեքենայացման, արտադրության կազմակերպման և գյուղատնտեսական տնտեսագիտության վերաբերյալ աշխատություններ, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից գիտական և գործնական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, նորարարական փորձի կիրառմանը և ոլորտի զարգացման համար կարևոր տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է բարձր էներգիաների ֆիզիկայի փորձարարական սարքավորման կարևոր բաղադրիչներից մեկի՝ հադրոնային կալորիմետրային համակարգի արձագանքի և չափողական բնութագրերի ուսումնասիրությանը տարբեր տեսակի մասնիկների դեպքում։ Հետազոտության կենտրոնում պիոնների և պրոտոնների՝ կալորիմետրի նյութի հետ փոխազդեցության արդյունքում ձևավորվող հադրոնային հեղեղների առանձնահատկություններն են, գրանցվող էներգիայի չափումը և դետեկտորի արձագանքի կախվածությունը մասնիկի տեսակից ու էներգիայից։ Քննվում են այնպիսի հիմնական բնութագրեր, ինչպիսիք են էներգետիկ արձագանքը, էներգետիկ լուծաչափը, գծայնությունը և ազդանշանի տարածական բաշխումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պիոնների և պրոտոնների համար ստացվող արդյունքների համեմատությանը, քանի որ տարբեր հադրոնների փոխազդեցությունները նյութի հետ կարող են առաջացնել հեղեղների կառուցվածքի և գրանցվող էներգիայի որոշակի տարբերություններ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե որքան ճշգրիտ է կալորիմետրային համակարգը վերականգնում մասնիկների սկզբնական էներգիան և ինչպես են չափման արդյունքների վրա ազդում հադրոնային փոխազդեցությունների վիճակագրական տատանումները։ Կարևորվում է նաև կալորիմետրի առանձին հատվածներում էներգիայի կուտակման ուսումնասիրությունը, որի միջոցով հնարավոր է բնութագրել հադրոնային հեղեղների երկայնական և լայնական զարգացումը։ Փորձարարական տվյալները կարող են համադրվել մասնիկների փոխազդեցությունների համակարգչային մոդելավորման արդյունքների հետ՝ կիրառվող ֆիզիկական մոդելների համապատասխանությունը գնահատելու նպատակով։ Նման համեմատությունը կարևոր է ոչ միայն դետեկտորի աշխատանքի ուսումնասիրության, այլև բարձր էներգիաների փորձերում օգտագործվող մոդելավորման համակարգերի կատարելագործման համար։ Առանձին նշանակություն ունի կալիբրացման և չափման անորոշությունների գնահատումը, քանի որ կալորիմետրի բնութագրերի ճշգրտությունը անմիջականորեն կապված է բախումների արդյունքում առաջացող հադրոնների և հադրոնային շիթերի էներգիայի վերականգնման հուսալիության հետ։ Հետազոտության արդյունքները նպաստում են դետեկտորի աշխատանքի ավելի ամբողջական ըմբռնմանը և փորձարարական տվյալների ֆիզիկական մեկնաբանության ճշգրտության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տարրական մասնիկների փորձարարական ֆիզիկայի, դետեկտորային տեխնիկայի, կալորիմետրիայի և համակարգչային մոդելավորման մոտեցումները՝ պիոնների ու պրոտոնների գրանցման ժամանակ հադրոնային կալորիմետրի արձագանքը բազմակողմանիորեն գնահատելու նպատակով։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ նոր գրականության մեջ ժողովրդական հեքիաթների գրական մշակման առանձնահատկությունների, գեղարվեստական սկզբունքների և մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայ ժողովրդական բանահյուսության և գրավոր գրականության փոխհարաբերությունները, բանավոր ավանդույթից գրական ստեղծագործություն անցման գործընթացները և հեքիաթային նյութի վերաիմաստավորման հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական հեքիաթների սյուժեների, կերպարների, խորհրդանիշների և պատկերավորման միջոցների պահպանման ու փոփոխման օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են գրողների անհատական ստեղծագործական մոտեցումները, հեղինակային միջամտության ձևերը, լեզվաոճական վերամշակումները և ժողովրդական պատմությունների գաղափարական ու գեղագիտական նոր մեկնաբանությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Հովհաննես Թումանյանի, Ղազարոս Աղայանի և ժամանակաշրջանի այլ հեղինակների ստեղծագործություններում հեքիաթային ավանդույթների դրսևորումներին, ժողովրդական խոսքի գեղարվեստական օգտագործմանը և ազգային մտածողության արտահայտման միջոցներին։ Կարևորվում են հեքիաթների բարոյախրատական, դաստիարակչական և հասարակական գործառույթները, ինչպես նաև դրանցում արտացոլված արդարության, բարության, իմաստության և մարդկային հարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումները։ Դիտարկվում են ժողովրդական սկզբնաղբյուրների և գրական տարբերակների համեմատական վերլուծության հնարավորությունները, հեքիաթների ժանրային փոխակերպումները և դրանց ազդեցությունը հայ մանկական ու ընդհանուր գեղարվեստական գրականության զարգացման վրա։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականության պատմության, բանահյուսության և գրական փոխառնչությունների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանագետների, հայ գրականության պատմության մասնագետների, մանկավարժների, հետազոտողների և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

«Պետրոս Հաճյանի կյանքը և գործը» աշխատությունը ներկայացնում է հայ նշանավոր գիտնական, մանկավարժ և հանրային գործիչ Պետրոս Հաճյանի կենսագրությունն ու գործունեությունը՝ ընդգծելով նրա ներդրումը հայ գիտական, կրթական և մշակութային կյանքում։ Նյութում վերլուծվում են նրա կրթական գործունեությունը՝ ուսուցչական փորձառությունը, գիտական հետազոտությունները և հրատարակչական աշխատանքները, ինչպես նաև հասարակական գործունեությունը՝ առնչվելով ազգային ինքնագիտակցության, գիտության և կրթության զարգացման հետ։ Աշխատությունը ներկայացնում է Հաճյանի մտածողության առանձնահատկությունները, նրա դերը հայ հասարակական մտքի առաջխաղացման գործում, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը հաջորդ սերունդների ուսուցման և գիտական գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձված նրա գրական և գիտական աշխատություններին, ուսումնական ձեռնարկներին և մտավոր հանրագիտարանային գործունեությանը, ինչը թույլ է տալիս վերլուծել նրա մեթոդաբանական մոտեցումները և հայ կրթական համակարգի զարգացման գործում ունեցած նշանակությունը։ Նյութը կարևոր է պատմաբանների, կրթաբանների և հայ գիտական մտքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար՝ ներկայացնելով ամբողջական պատկեր հայ մտավորական գործչի կյանքից և գործունեությունից։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի սկզբի հայ գեղանկարչության մեջ եվրոպական նորագույն գեղարվեստական ուղղությունների ազդեցության և դրանց ստեղծագործական յուրացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն գեղագիտական ու ոճական փոփոխություններն են, որոնց պայմաններում հայ նկարիչների ստեղծագործություններում ուժեղանում են գույնի ինքնուրույն արտահայտչականությունը, ձևերի ընդհանրացումը, պայմանականությունը, անհատական տեսողական ընկալումը և բնության կամ մարդու կերպարի հուզական մեկնաբանությունը։ Քննվում է եվրոպական գեղարվեստական փորձի և հայկական ազգային մշակութային ավանդույթների փոխազդեցությունը՝ ցույց տալով, որ նոր արտահայտչամիջոցների յուրացումը չէր սահմանափակվում արտաքին ոճական ընդօրինակմամբ, այլ կարող էր վերափոխվել տեղական պատմամշակութային միջավայրին համապատասխան։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գունային համակարգին, լուսաստվերի կիրառմանը, գեղանկարչական մակերեսի կառուցմանը, կոմպոզիցիային և տարածության մեկնաբանությանը։ Բնանկարի, դիմանկարի, նատյուրմորտի և թեմատիկ ստեղծագործությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր ժանրերում նոր գեղարվեստական սկզբունքների դրսևորումները։ Կարևորվում է նաև նկարչի անհատական ընկալման նշանակությունը, երբ արտաքին իրականության ճշգրիտ վերարտադրության փոխարեն առաջնային է դառնում տեսածի գեղարվեստական վերաիմաստավորումը, տրամադրության փոխանցումը և գույնի միջոցով ստեղծագործության ներքին հուզական կառուցվածքի ձևավորումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր հայ նկարիչների ստեղծագործական մոտեցումները՝ առանձնացնելով եվրոպական արվեստի հետ նրանց առնչությունների ընդհանուր և անհատական գծերը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրը, գեղարվեստական կրթության դերը, ցուցահանդեսային կյանքը և տարբեր արվեստային կենտրոնների հետ ստեղծագործական կապերը։ Կարևոր խնդիր է նաև ազգային գեղանկարչական դպրոցի ձևավորման գործընթացում նորարարության և ավանդույթի հարաբերակցության բացահայտումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս XX դարի սկզբի հայ կերպարվեստը դիտարկել եվրոպական և ազգային գեղարվեստական գործընթացների փոխազդեցության համատեքստում՝ բացահայտելով նոր ոճական մտածողության ազդեցությունը հայկական գեղանկարչության հետագա զարգացման վրա։