Աղոթքների գիրք

Химия

Աշխատությունը նվիրված է իզոցիանուրաթթվի հիման վրա նոր մոնոմերների և պոլիմերների ստացման, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրության և բարձր ֆիզիկամեխանիկական հատկություններով օժտված սոսնձային նյութերի ստեղծման հիմնախնդիրներին։ Դիտարկվում են պոլիմերային սոսինձների մշակման տեսական հիմունքները, իզոցիանուրաթթվի ածանցյալների քիմիական հատկությունները և դրանց կիրառման հնարավորությունները ժամանակակից պոլիմերային նյութագիտության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր մոնոմերային միացությունների կառուցվածքի և ռեակցիոնունակության փոխհարաբերություններին, պոլիմերային շղթաների ձևավորման առանձնահատկություններին և ստացված նյութերի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերին։ Քննարկվում են պոլիմերների մոլեկուլային կառուցվածքի, խաչաձև կապերի և բաղադրության ազդեցությունները սոսնձային միացությունների ամրության, առաձգականության, ջերմակայունության և շահագործման հուսալիության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում սոսնձային նյութերի կպչողականության, մեխանիկական դիմացկունության, ջերմային կայունության և տարբեր մակերևույթների հետ փոխազդեցության գնահատման մեթոդներին։ Կարևորվում են պոլիմերային համակարգերի հատկությունների նպատակային փոփոխման, նյութերի բաղադրության օպտիմալացման և բարձր արդյունավետությամբ սոսնձային կոմպոզիցիաների մշակման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել նոր սերնդի պոլիմերային սոսինձների ստեղծմանը, դրանց կիրառական հատկությունների բարելավմանը և արդյունաբերական նշանակության նյութերի տեսականու ընդլայնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պոլիմերային քիմիայի մասնագետների, նյութագետների, քիմիական տեխնոլոգիաների հետազոտողների, արդյունաբերական սոսինձների մշակմամբ զբաղվող մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է ցածր ինտենսիվությամբ միլիմետրային տիրույթի էլեկտրամագնիսական ալիքների ազդեցության ուսումնասիրությանը էրիթրոցիտների թաղանթների որոշ ֆիզիկաքիմիական և կառուցվածքային հատկությունների վրա։ Քննության են առնվում էրիթրոցիտների բջջաթաղանթի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրա կայունությունը, թափանցելիությունը և արտաքին ֆիզիկական գործոնների նկատմամբ արձագանքման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր հաճախականություններով և ազդեցության տևողությամբ էլեկտրամագնիսական ճառագայթման պայմաններում բջջաթաղանթներում հնարավոր փոփոխությունների փորձարարական գնահատմանը։ Վերլուծվում են թաղանթային կառուցվածքի ֆունկցիոնալ վիճակը բնութագրող ցուցանիշները, էրիթրոցիտների ձևաբանական և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը կիրառվող ազդեցության պարամետրերից։ Քննարկվում են էլեկտրամագնիսական դաշտի և բջջաթաղանթի բաղադրիչների փոխազդեցության հնարավոր կենսաֆիզիկական մեխանիզմները՝ հաշվի առնելով թաղանթային սպիտակուցների, լիպիդային կառուցվածքների և բջջային միջավայրի դերը։ Կարևորվում է ցածր ինտենսիվության ազդեցությունների առանձնահատկությունների բացահայտումը և դրանց տարբերակումը ջերմային ազդեցություններից։ Փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու էրիթրոցիտների թաղանթային համակարգի զգայունությունը միլիմետրային տիրույթի էլեկտրամագնիսական ալիքների նկատմամբ և բացահայտելու դիտվող փոփոխությունների հնարավոր օրինաչափությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել կենսաբանական համակարգերի վրա թույլ էլեկտրամագնիսական ազդեցությունների մեխանիզմների առավել խորքային ըմբռնմանը և համապատասխան կենսաֆիզիկական հետազոտությունների մեթոդների զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կենսաֆիզիկայի, բջջային կենսաբանության, ֆիզիոլոգիայի և կենսաբժշկական հետազոտությունների ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

История

Հրատարակությունը պատկանում է XIX դարի հայ եկեղեցական և հասարակական բանավիճային գրականությանը՝ անդրադառնալով հայ կաթոլիկ համայնքի ներսում ծագած հակասություններին և դրանց հետևանքով առաջացած կրոնական ու հասարակական խնդիրներին։ Վերնագրում արտահայտված մեղադրական դիրքորոշումը վկայում է, որ աշխատությունը ներկայացնում է որոշակի կողմի տեսակետը՝ քննադատաբար անդրադառնալով Հասուն գերապայծառի գործունեությանը և դրա ազդեցությանը կաթողիկե ուղղափառ հայերի վիճակի վրա։ Անտոն Հասունը XIX դարի հայ կաթոլիկ եկեղեցական կյանքի նշանավոր գործիչներից էր, որի գործունեությունը կապված էր հայ կաթոլիկ համայնքի կառավարման, եկեղեցական իշխանության և համայնքային ինքնության շուրջ ծավալված վեճերի հետ։ Այդ ժամանակաշրջանում հայ կաթոլիկների շրջանում առկա տարաձայնություններն առնչվում էին եկեղեցական ենթակայության, դավանաբանական դիրքորոշումների, համայնքի կառավարման և կրոնական ավանդույթների պահպանման հարցերին։ Նման բանավիճային հրատարակությունները կարևոր աղբյուր են պատմական հակասությունների, տարբեր խմբերի ինքնընկալման և եկեղեցական իշխանության վերաբերյալ հասարակական պատկերացումների ուսումնասիրության համար։ Դրանց արժեքը միայն ներկայացված փաստարկների մեջ չէ. դրանք նաև ցույց են տալիս, թե ինչպես էին կրոնական տարաձայնությունները արտահայտվում տպագիր խոսքի միջոցով և ինչպես էր մամուլն ու գրքագրությունը դառնում հանրային քննարկման ու դիրքորոշումների պաշտպանության միջոց։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ կաթոլիկ համայնքի պատմությամբ, XIX դարի հայ եկեղեցական հարաբերություններով, կրոնական բանավեճերով և հայ հասարակական մտքի զարգացմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն նաև կարևոր նյութ է պատմական աղբյուրների քննադատական ընթերցման տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու ժամանակի հակադիր դիրքորոշումները, եկեղեցական հակամարտությունների լեզուն և դրանց արտացոլումը հայերեն տպագիր գրականության մեջ։

Религия

Այս աշխատությունը նվիրված է մարդու հոգևոր դարձի, քրիստոնեական հավատքի գիտակցված ընդունման, ներքին վերափոխման և բարոյական ինքնակատարելագործման հիմնախնդիրներին։ Ստեղծագործության գաղափարական առանցքը ճշմարիտ դարձի անհրաժեշտության բացահայտումն է՝ այն ներկայացնելով որպես մարդու հոգևոր կյանքի վերանորոգման, մեղավոր ընթացքից հրաժարվելու և աստվածային ճշմարտություններին համապատասխան ապրելու գիտակցված ճանապարհ։ Դարձը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կրոնական համոզմունքի փոփոխություն կամ արտաքին դավանաբանական պատկանելություն, այլև որպես ներքին վերափոխում, որն ընդգրկում է մարդու մտածողությունը, խիղճը, զգացմունքները, կամքը և գործելակերպը։ Այս իմաստով հոգևոր դարձը ենթադրում է սեփական թերությունների ճանաչում, անցյալի սխալների գիտակցում, մեղքերի նկատմամբ անկեղծ զղջում և առաքինի կյանքի հաստատուն ընտրություն։ Աշխատության վերնագրում ընդգծված մտածականների գաղափարը մատնանշում է խորհրդածության, ինքնաքննության և հոգևոր դատողության կարևորությունը քրիստոնեական կյանքի կազմակերպման գործում։ Մարդը կոչված է խորհելու իր գոյության նպատակի, կյանքի անցողիկության, բարոյական պատասխանատվության, Աստծո հետ ունեցած հարաբերության և հավիտենական կյանքի նշանակության շուրջ։ Այսպիսի խորհրդածությունները հնարավորություն են տալիս վերանայելու անձնական արժեքները, գնահատելու սեփական արարքները և գիտակցելու հոգևոր կյանքի իրական առաջնահերթությունները։ Մտածողությունը ներկայացվում է որպես ինքնաճանաչման միջոց, իսկ ինքնաճանաչումը՝ որպես անկեղծ ապաշխարության և բարոյական վերափոխման անհրաժեշտ նախապայման։ Աշխատության գաղափարական շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում մեղքի և ապաշխարության փոխհարաբերությունը։ Քրիստոնեական բարոյագիտության համաձայն՝ մարդը պետք է կարողանա ճանաչել իր սխալներն ու թերությունները, չարդարացնել անբարոյական արարքները և պատասխանատվություն ստանձնել սեփական վարքի համար։ Ապաշխարությունը չի սահմանափակվում անցյալի արարքների համար զղջալով, այլ ենթադրում է կյանքի ուղղության փոփոխություն, հոգևոր զգոնություն և բարության ու արդարության սկզբունքներին հետևելու պատրաստակամություն։ Ճշմարիտ դարձը դառնում է նոր հոգևոր ընթացքի սկիզբ, որի հիմքում ընկած են հավատը, հույսը, սերը, խոնարհությունը, ներողամտությունը և Աստծո պատվիրանների նկատմամբ հավատարմությունը։ Այս մոտեցմամբ աշխատությունը շեշտադրում է մարդու ազատ կամքի և բարոյական ընտրության նշանակությունը՝ ցույց տալով, որ հոգևոր կատարելագործումը պահանջում է ոչ միայն ճշմարտության ճանաչում, այլև դրա հետևողական կիրառություն կյանքում։ Մեկ այլ կարևոր գաղափարական ուղղություն է արտաքին կրոնական դրսևորումների և ներքին հավատքի տարբերակումը։ Քրիստոնեական հոգևոր ավանդույթում իսկական հավատացյալ լինելը չի սահմանափակվում ծիսական պարտականությունների կատարմամբ կամ կրոնական խոստովանություններով։ Այն պահանջում է անկեղծ սրտի տրամադրվածություն, բարոյական հետևողականություն և սեփական կյանքը քրիստոնեական արժեքներին համապատասխանեցնելու պատրաստակամություն։ Մարդու հոգևոր վիճակը գնահատվում է նրա վերաբերմունքով Աստծո, մերձավորի և սեփական խղճի նկատմամբ։ Այս տեսանկյունից դարձը ներկայացվում է որպես ամբողջական գործընթաց, որը պետք է արտահայտվի ինչպես ներքին համոզմունքներում, այնպես էլ առօրյա վարքում։ Խորհրդածության թեման իր հերթին ընդգծում է մարդու կյանքի անցողիկության գիտակցումը և ժամանակի ճիշտ օգտագործման անհրաժեշտությունը։ Կյանքի նպատակի, մահվան, հավիտենականության և հոգևոր պատասխանատվության մասին մտածելը մարդուն մղում է վերագնահատելու նյութական ձգտումները և առաջնահերթություն տալու հոգևոր արժեքներին։ Նման խորհրդածությունները նպաստում են խոհեմության, համբերության, ինքնատիրապետման և բարոյական զգոնության զարգացմանը։ Դրանք նաև օգնում են հաղթահարելու ինքնախաբեությունը, հպարտությունը, եսասիրությունը և այն ներքին հակասությունները, որոնք խոչընդոտում են մարդու հոգևոր առաջընթացին։ Գրական և գաղափարական առումով աշխատությունը պատկանում է քրիստոնեական խորհրդածական ու խրատական գրականության ավանդույթին։ Այս ժանրին բնորոշ են հոգևոր հարցերի շուրջ դատողական շարադրանքը, բարոյական խնդիրների մեկնաբանումը, ընթերցողին ուղղված խրատական մոտեցումը և ինքնաքննության խրախուսումը։ Նման երկերի նպատակն է ոչ միայն կրոնական գիտելիք հաղորդելը, այլև ընթերցողի ներաշխարհի վրա ներգործելը՝ ձևավորելով հավատքի, զղջման և առաքինի կյանքի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունք։ Խորհրդածական գրականության առանձնահատկությունն այն է, որ այն ընթերցանությունը վերածում է ներքին երկխոսության և ինքնաճանաչման գործընթացի։ Ընթերցողը հրավիրվում է ոչ միայն ընկալելու ներկայացվող գաղափարները, այլև դրանք համադրելու սեփական կյանքի, վարքի և հոգևոր փորձառության հետ։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի 19-րդ դարի հայ կրոնական և բարոյադաստիարակչական գրականության շրջանակում։ Այդ ժամանակաշրջանում Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու Մխիթարյան միաբանությունը մեծ դեր էր կատարում հայերեն հոգևոր, աստվածաբանական, փիլիսոփայական և կրթական գրականության զարգացման գործում։ Միաբանության հրատարակչական գործունեությունը նպաստում էր քրիստոնեական մտածողության տարածմանը, հայերեն կրոնական գրականության հարստացմանը և ընթերցողների հոգևոր կրթությանը։ Նման աշխատությունները կարևոր նշանակություն ունեին նաև հայ եկեղեցական ու կրթական միջավայրում՝ որպես անձնական բարեպաշտության, ապաշխարության և բարոյական դաստիարակության օժանդակ միջոցներ։ Դրանք նպաստում էին քրիստոնեական արժեքների ամրապնդմանը և հոգևոր կյանքի հարցերի շուրջ գիտակցված խորհրդածության մշակույթի ձևավորմանը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ հոգևոր գրականության, քրիստոնեական բարոյագիտության, ապաշխարության գաղափարի, խորհրդածական գրականության և Մխիթարյան միաբանության մատենագրական ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբաններին, հայագետներին, եկեղեցու պատմաբաններին, փիլիսոփայության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին և 19-րդ դարի հայ գրականության ուսումնասիրողներին։ Ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է մարդու ներքին վերափոխման, խղճի դաստիարակության և հավատքի գիտակցված ապրումի համամարդկային նշանակությամբ։ Աշխատությունը ներկայացնում է այն քրիստոնեական համոզմունքը, որ ճշմարիտ հոգևոր կյանքը սկսվում է սեփական անձի անկեղծ ճանաչումից, սխալների ընդունումից և բարոյական նոր ուղի ընտրելու պատրաստակամությունից։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս խորհելու հավատքի և գործի, զղջման և ներման, անձնական պատասխանատվության և հոգևոր կատարելագործման փոխհարաբերությունների շուրջ՝ ընդգծելով, որ մարդու իրական դարձը պետք է արտահայտվի ոչ միայն նրա խոստովանած համոզմունքներում, այլև նրա ամբողջ կյանքի ընթացքի ու վարքի մեջ։

Технология

Ջերմաէներգետիկական և ինժեներատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է շոգեգազատուրբինային տեղակայանքի աշխատանքային ռեժիմների հետազոտությանը և դրանց լավարկման գիտատեխնիկական հիմունքների մշակմանը՝ Երևանի ջերմաէլեկտրակենտրոնի (ԵրՋԷԿ) օրինակով։ Քննության են առնվում շոգեգազատուրբինային տեղակայանքների կառուցվածքը, աշխատանքի սկզբունքները, գազատուրբինային և շոգետուրբինային ցիկլերի փոխկապակցվածությունը և դրանց նշանակությունը էլեկտրական ու ջերմային էներգիայի արդյունավետ արտադրության գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղակայանքի հիմնական սարքավորումների աշխատանքային բնութագրերին, էներգետիկական բեռնվածության փոփոխություններին և շահագործման տարբեր պայմաններում ջերմատեխնիկական ցուցանիշների ձևավորմանը։ Վերլուծվում են վառելիքի ծախսի, օգտակար գործողության գործակցի, ջերմային կորուստների, գազերի ջերմաստիճանի և շոգու պարամետրերի ազդեցությունները տեղակայանքի ընդհանուր էներգետիկական արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են աշխատանքային ռեժիմների կարգավորման, սարքավորումների համատեղ աշխատանքի համաձայնեցման, մասնակի բեռնվածության պայմաններում արդյունավետության պահպանման և շահագործման հուսալիության բարձրացման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ջերմադինամիկական հաշվարկների, էներգետիկական հաշվեկշիռների կազմման, աշխատանքային գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորման և տարբեր շահագործման ռեժիմների համեմատական գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում ԵրՋԷԿ-ի շոգեգազատուրբինային տեղակայանքի աշխատանքի լավարկման հնարավորություններին, էներգառեսուրսների խնայողությանը, արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունների նվազեցմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջերմաէներգետիկայի, էներգետիկական սարքավորումների շահագործման, ջերմատեխնիկայի, էներգահամակարգերի կառավարման և էլեկտրակայանների աշխատանքային ռեժիմների հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է վերջին սառցադաշտային ժամանակաշրջանի ընթացքում Փոքր Կովկասի՝ որպես կենդանի օրգանիզմների պահպանման հնարավոր ապաստարանային տարածքի ուսումնասիրությանը՝ մոլեկուլային տվյալների և գենետիկական վերլուծությունների միջոցով։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ռեֆուգիումի, այսինքն՝ սառցադաշտային անբարենպաստ պայմանների ժամանակ տեսակների պահպանման համար նպաստավոր աշխարհագրական տարածքի, վարկածը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն հնարավոր գործընթացները, որոնց արդյունքում Փոքր Կովկասի որոշ տարածքներում բուսական և կենդանական տեսակներ կարող էին պահպանվել այն ժամանակաշրջանում, երբ ավելի հյուսիսային կամ բարձրադիր շրջաններում կլիմայական պայմանները զգալիորեն խստացել էին։ Մոլեկուլային տվյալների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ժամանակակից պոպուլյացիաների գենետիկական բազմազանությունը, դրանց միջև ազգակցական կապերը և պատմական տարածման հնարավոր ուղիները։ Գենետիկական կառուցվածքի և տարածական բաշխվածության համադրումը կարող է բացահայտել հնագույն պոպուլյացիաների մեկուսացման, պահպանման, ընդլայնման կամ հետագա տարածման հետքեր։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հարցի պարզաբանումը, թե արդյոք տարածաշրջանի ներկայիս կենսաբազմազանության որոշ առանձնահատկություններ կարող են կապված լինել սառցադաշտային ժամանակաշրջանում գոյություն ունեցած ապաստարանային պոպուլյացիաների հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կապել ժամանակակից մոլեկուլային տվյալները տարածաշրջանի երկրաբանական, կլիմայական և պալեոէկոլոգիական պատմության հետ՝ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տեսակների էվոլյուցիոն պատմության վերաբերյալ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Կովկասի կենսաբազմազանության ձևավորման և պահպանման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ տարածաշրջանը գտնվում է տարբեր կենսաաշխարհագրական գոտիների շփման տարածքում և առանձնանում է բարձր էկոլոգիական ու գենետիկական բազմազանությամբ։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել տեսակների տարածման պատմության վերականգնման, պոպուլյացիաների գենետիկական կառուցվածքի գնահատման, կենսաբազմազանության պահպանության և կլիմայական փոփոխությունների նկատմամբ տեսակների արձագանքի ուսումնասիրման ոլորտներում։ Այն հատկապես հետաքրքիր է էվոլյուցիոն կենսաբանությամբ, մոլեկուլային գենետիկայով, կենսաաշխարհագրությամբ, պալեոէկոլոգիայով և Կովկասի բնական պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։