Ալեքսանդր Շիրվանզադե Պատվի համար

Лингвистика

Գիրքը նվիրված է անգլերենում ’s-ով և of-ով կազմվող կառույցների իմաստաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ համադրական վերլուծության միջոցով դրանք դիտարկելով հայերենի և իսպաներենի համապատասխան լեզվական երևույթների հետ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են պատկանելության, հարաբերության, ծագման, ամբողջի և մասի, բնութագրման և այլ իմաստային հարաբերությունների արտահայտման եղանակները տարբեր լեզուներում։ Հեղինակը վերլուծում է անգլերենում գոյականների կապակցման այս երկու հիմնական ձևերի գործառույթները, դրանց ընտրության պայմանները և իմաստային տարբերությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են նույն հարաբերությունները տարբեր լեզուներում արտահայտվում տարբեր քերականական միջոցներով։ Գրքում ներկայացվում են անգլերենի, հայերենի և իսպաներենի կառուցվածքային ու իմաստային առանձնահատկությունները, ուսումնասիրվում են լեզվական նմանություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը թարգմանության և օտար լեզվի ուսուցման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցերին, թե ինչպես է լեզվական համակարգը ձևավորում իրականության մասին պատկերացումների արտահայտումը և ինչ դեր ունեն քերականական կառույցները իմաստի փոխանցման գործում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական լեզվաբանական մոտեցումները և գործնական վերլուծությունները՝ նպաստելով տարբեր լեզուների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, անգլերենի մասնագետների, թարգմանիչների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են լեզուների համեմատական քերականությամբ և իմաստաբանությամբ։

История

Հայոց հայրենիքը աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պատմության, մշակույթի, աշխարհագրության և ազգային ինքնության ամբողջական ներկայացմանը՝ ընդգծելով հայ ժողովրդի հայրենիքի նկատմամբ կապվածությունը, նրա մշակութային ժառանգությունը և պատմական ընթացքը։ Գրքում մանրամասն նկարագրվում են Հայաստանի բնական և աշխարհագրական պայմանները, պատմական շրջանները, պետականություն կառուցելու և պահպանելու փորձերը, ինչպես նաև հայ ժողովրդի սոցիալական, մշակութային և կրոնական կյանքի առանձնահատկությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև ազգային ինքնության, մշակութային արժեքների և հայրենիքի պաշտպանման գաղափարներին՝ ընդգծելով այդ արժեքների կարևորությունը ներկայիս ու ապագա սերունդների համար։ Աշխատությունում համադրվում են պատմական փաստերի վերլուծությունը, մշակութաբանական դիտարկումները և տեսական հիմնավորումները, ինչը ընթերցողին տրամադրում է ամբողջական պատկերացում հայ ժողովրդի և նրա հայրենիքի մասին։ Գիրքը նախատեսված է թե ուսանողների, թե պատմաբանների, թե մշակութաբանների, ինչպես նաև յուրաքանչյուրի համար, ով ցանկանում է խորացնել իր գիտելիքները Հայաստանի պատմության, մշակույթի և ազգային ինքնության վերաբերյալ։

Право

Աշխատությունը նվիրված է անմիջական ժողովրդաիշխանության տեսական ակունքների և դրա ինստիտուցիոնալ-իրավական ձևերի պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը Հայաստանի նորագույն սահմանադրական զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ժողովրդաիշխանության գաղափարի ձևավորման տեսական հիմքերը, դրա դրսևորման հիմնական ձևերը և Հայաստանի սահմանադրական համակարգում դրանց աստիճանական ամրագրման ու վերափոխման օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում անմիջական ժողովրդաիշխանությունը դիտարկվում է որպես ժողովրդավարության այնպիսի ձև, որի դեպքում քաղաքացիները հանրային իշխանության իրականացմանը մասնակցում են ոչ միայն ընտրովի ներկայացուցիչների միջոցով, այլև անմիջականորեն՝ օրենքով և Սահմանադրությամբ նախատեսված համապատասխան մեխանիզմների կիրառմամբ։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում ժողովրդաիշխանության տեսական ըմբռնումների ձևավորմանը, ժողովրդական ինքնիշխանության, ժողովրդի կամքի, քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության և պետական իշխանության լեգիտիմության գաղափարների զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անմիջական ժողովրդաիշխանության հիմնական ինստիտուցիոնալ ձևերին՝ հանրաքվեին, ժողովրդական նախաձեռնությանը, ընտրություններին, հանրային մասնակցության այլ մեխանիզմներին և տեղական ինքնակառավարման շրջանակում քաղաքացիների անմիջական մասնակցության հնարավորություններին։ Հայաստանի նորագույն պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու այն ճանապարհին, որով ժողովրդաիշխանության գաղափարը տարբեր ժամանակաշրջաններում ստացել է տարբեր իրավական և ինստիտուցիոնալ արտահայտություններ։ Քննության են առնվում Հայաստանի սահմանադրական զարգացման հիմնական փուլերը, սահմանադրական ակտերի և գործող իրավակարգավորումների փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանցում ժողովրդի անմիջական կամքի արտահայտման մեխանիզմների ամրագրումն ու զարգացումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է անմիջական և ներկայացուցչական ժողովրդավարության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե ինչպես են այդ երկու ձևերը փոխլրացնում միմյանց և ինչ սահմաններում կարող է իրականացվել ժողովրդի անմիջական մասնակցությունը պետական իշխանության ձևավորմանն ու որոշումների կայացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հանրաքվեի իրավական բնույթին, դրա անցկացման պայմաններին, առարկային, ընթացակարգերին և իրավական հետևանքներին՝ գնահատելով այդ ինստիտուտի նշանակությունը սահմանադրական ժողովրդաիշխանության համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության արդյունավետությանը, անմիջական ժողովրդավարության ինստիտուտների իրական կիրառելիությանը և դրանց միջոցով հանրային կամքի արտահայտման հնարավորություններին։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև իրավական երաշխիքների ուսումնասիրությունը, որոնք պետք է ապահովեն ժողովրդավարական ընթացակարգերի օրինականությունը, քաղաքացիների ազատ կամարտահայտությունը, քաղաքական հավասարությունը և հանրաքվեների ու այլ մասնակցային գործընթացների նկատմամբ հանրային վստահությունը։ Պատմական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ներկայացնելու գործող իրավական համակարգը, այլև բացահայտելու դրա ձևավորման պատճառներն ու զարգացման տրամաբանությունը՝ ցույց տալով, թե քաղաքական և հասարակական փոփոխություններն ինչպես են ազդել սահմանադրական ինստիտուտների վերափոխման վրա։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրագետներին, իրավաբաններին, քաղաքագետներին, պետական կառավարման մասնագետներին, քաղաքական ինստիտուտների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև իրավագիտության և քաղաքագիտության ոլորտների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է անմիջական ժողովրդաիշխանությունը որպես Հայաստանի սահմանադրական զարգացման կարևոր բաղադրիչ և ուսումնասիրում է դրա տեսական հիմքերի, իրավական ամրագրման ու ինստիտուցիոնալ կիրառության պատմական էվոլյուցիան՝ ընդգծելով քաղաքացիների անմիջական մասնակցության նշանակությունը ժողովրդավարական և սահմանադրական պետության կայացման գործընթացում։

Финансы

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական համակարգի կայունության և տնտեսության իրական հատվածի (արդյունաբերություն, գյուղատնտեսություն, շինարարություն և ծառայությունների արտադրողական բաղադրիչներ) միջև փոխկապվածության գնահատման հիմնախնդիրներին, որտեղ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացվում է այն մեխանիզմների վրա, որոնց միջոցով բանկային համակարգի, վարկային շուկայի, տոկոսադրույքների, ներդրումային հոսքերի և ֆինանսական ռիսկերի տատանումները ազդում են տնտեսական աճի, արտադրողականության և զբաղվածության վրա։ Հիմնախնդիրը պայմանավորված է նրանով, որ ֆինանսական կայունությունը միաժամանակ և՛ տնտեսական աճի խթան է, և՛ դրա հետևանք, ինչը բարդացնում է պատճառահետևանքային կապերի հստակ գնահատումը, հատկապես փոքր բաց տնտեսություններում, ինչպիսին Հայաստանն է, որտեղ արտաքին շոկերը, դրամական փոխանցումները, փոխարժեքի տատանումները և կապիտալի հոսքերը մեծ ազդեցություն ունեն ֆինանսական միջավայրի վրա։ Հետազոտություններում հաճախ կիրառվում են մակրոտնտեսական մոդելներ, վեկտորային ավտոռեգրեսիոն (VAR) մեթոդներ և ֆինանսական սթրես-թեստեր՝ գնահատելու համար, թե ինչպես են վարկային ընդլայնումը, տոկոսադրույքների փոփոխությունները կամ բանկային իրացվելիության խնդիրները փոխանցվում իրական հատվածին և ազդում ներդրումների ու արտադրության ծավալների վրա։ Միևնույն ժամանակ ընդգծվում են նաև կարգավորող քաղաքականության դերը, Կենտրոնական բանկի մոնետար քաղաքականության գործիքները և ֆինանսական վերահսկողության արդյունավետությունը, որոնք նպատակ ունեն նվազեցնել համակարգային ռիսկերը և ապահովել կայուն տնտեսական միջավայր։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է հիմնական շղթայում տրիազենային և ազոխումբ պարունակող զուգորդված պոլիարիլենների սինթեզին, կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նմանատիպ պոլիմերների ստացման սկզբունքները, մոլեկուլային կառուցվածքի ձևավորման օրինաչափությունները և սինթեզի պայմանների ազդեցությունը ստացվող նյութերի հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պոլիարիլենային հիմնական շղթայում տրիազենային և ազոխմբերի ներմուծմանը, դրանց փոխազդեցությանը արոմատիկ կառուցվածքային հատվածների հետ և այդ խմբերի դերին պոլիմերների էլեկտրոնային, օպտիկական ու այլ ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ստացված միացությունների կառուցվածքն ու կազմը, մոլեկուլային բնութագրերը, ջերմային կայունությունը, սպեկտրային և օպտիկական հատկությունները, ինչպես նաև կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությունը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես կարող են պոլիմերային շղթայի կառուցվածքի, ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթի և դրանց փոխդասավորության փոփոխությունները ազդել նյութերի ֆիզիկական ու քիմիական վարքագծի վրա։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ուսումնասիրվող պոլիմերների կիրառական ներուժը և դրանց օգտագործման հնարավոր ուղղությունները ժամանակակից նյութագիտության ու բարձրամոլեկուլային միացությունների քիմիայի բնագավառներում։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև ֆունկցիոնալ պոլիմերների ստացման և նոր հատկություններով նյութերի նախագծման տեսանկյունից, քանի որ զուգորդված պոլիմերային համակարգերը կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել օպտոէլեկտրոնիկայի, սենսորային տեխնոլոգիաների, ֆոտոնային նյութերի և այլ առաջադեմ կիրառությունների համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել օրգանական և պոլիմերային քիմիայի, նյութագիտության և ֆիզիկական քիմիայի մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Технология

Работа посвящена исследованию процессов влаго-солепереноса в почвогрунтах и разработке способов их регулирования с целью улучшения водно-солевого режима почв и повышения эффективности их сельскохозяйственного использования. В центре внимания находятся закономерности перемещения влаги и растворённых солей в почвенном профиле под воздействием природных и антропогенных факторов. Рассматриваются взаимосвязанные процессы фильтрации, испарения, капиллярного подъёма, инфильтрации и перераспределения почвенной влаги, а также миграция растворимых солей вместе с водными потоками. Особое значение придаётся изучению влияния гранулометрического состава, структуры, плотности, водопроницаемости и других физико-механических характеристик почвогрунтов на интенсивность влаго- и солепереноса. Анализируется роль климатических условий, уровня грунтовых вод, режима орошения и дренажа в формировании водно-солевого состояния почвы. Отдельное внимание уделяется процессам засоления и рассоления, накоплению солей в различных слоях почвенного профиля и условиям, способствующим их перемещению за пределы корнеобитаемой зоны. В работе рассматриваются методы математического и экспериментального исследования влаго-солевого режима, позволяющие оценивать динамику содержания влаги и солей во времени и пространстве. Полученные закономерности могут использоваться для прогнозирования изменений состояния почвогрунтов при различных режимах орошения и водопользования. Существенное место занимает разработка способов регулирования процессов влаго-солепереноса. К ним могут относиться совершенствование режимов орошения, применение дренажных систем, управление глубиной залегания грунтовых вод, подбор оптимальных норм и сроков полива, а также использование агротехнических и мелиоративных мероприятий. Рациональное регулирование водно-солевого режима имеет большое значение для предотвращения вторичного засоления, сохранения плодородия почв и повышения эффективности использования водных ресурсов. Исследование представляет интерес для специалистов в области почвоведения, гидрологии, мелиорации, агрономии, экологического мониторинга и управления водными ресурсами. Материалы работы могут быть полезны при проектировании и совершенствовании оросительных и дренажных систем, оценке состояния сельскохозяйственных земель и разработке мероприятий по восстановлению и сохранению продуктивности почв.