Անհավատության պատճառներն ու բուժումը

Биология

Այս աշխատությունը նվիրված է բնական միջատների պոպուլյացիաների կենսաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը և դրանց օգտագործման սկզբունքներին արդյունաբերական նպատակներով, ինչպես նաև արհեստական պայմաններում դրանց զանգվածային բազմացման հնարավորություններին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով կարմիր ներկանյութ ստացող տեսակների կենսացիկլիներին, էկոլոգիական պահանջներին և արտադրական արդյունավետության բարձրացման մեթոդներին։ Որպես օրինակ դիտարկվում է Porphyrophora hamelii-ը, որը բնորոշ է Արարատյան դաշտավայր տարածաշրջանի էկոհամակարգերին և հայտնի է իր արժեքավոր բնական պիգմենտների աղբյուր հանդիսանալու հատկությամբ։ Նյութում վերլուծվում են միջատի զարգացման փուլերը, հյուրընկալ բույսերի հետ փոխկապակցվածությունը, կենսացիկլի սեզոնային առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք ազդում են պոպուլյացիայի թվաքանակի և կենսունակության վրա բնական միջավայրում։ Միաժամանակ քննարկվում են լաբորատոր և արդյունաբերական պայմաններում բուծման տեխնոլոգիաները, ներառյալ սննդային բազայի ընտրությունը, միկրոկլիմայական պայմանների վերահսկումը և հիվանդությունների կանխարգելումը՝ նպատակ ունենալով ապահովել կայուն արտադրական ցիկլ և բարձր որակի հումք ստանալ։ Աշխատությունը համադրում է էկոլոգիական տեսությունները և կիրառական բիոտեխնոլոգիական մոտեցումները՝ բացահայտելով բնական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման և կենսաբազմազանության պահպանման միջև հավասարակշռության կարևորությունը։

Социология

Այս աշխատությունը նվիրված է ընտանիքում սերունդների միջև փոխհարաբերությունների և կապերի զարգացման միտումների ու հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում տարբեր տարիքային խմբերի ներկայացուցիչների միջև ձևավորվող հարաբերություններն են, փոխադարձ ազդեցությունը, հաղորդակցությունը, արժեքների փոխանցումը և ընտանիքի ներսում սոցիալական ու հոգեբանական կապերի պահպանման մեխանիզմները։ Աշխատանքում ընտանիքը դիտարկվում է որպես այն հիմնական սոցիալական միջավայրը, որտեղ տեղի է ունենում սերունդների միջև փորձի, գիտելիքների, ավանդույթների և արժեքների փոխանցումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծնողների, երեխաների և ավագ սերնդի ներկայացուցիչների փոխհարաբերություններին, նրանց դերերի փոփոխությանը և ընտանիքի ներսում փոխադարձ ակնկալիքների ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ժամանակակից սոցիալական փոփոխությունների ազդեցությունը միջսերնդային կապերի վրա, այդ թվում՝ ընտանիքի կառուցվածքի փոփոխությունը, քաղաքային կենսակերպի տարածումը, միգրացիոն գործընթացները, թվային տեխնոլոգիաների զարգացումը և արժեքային համակարգերի վերափոխումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սերունդների միջև հնարավոր արժեքային տարբերություններին, հաղորդակցական դժվարություններին և դրանց հաղթահարման ուղիներին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այն գործոնները, որոնք նպաստում են փոխադարձ վստահության, հարգանքի, հոգատարության և համագործակցության ձևավորմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև երիտասարդ և ավագ սերունդների փոխադարձ աջակցության ձևերին, ընտանիքում խնամքի և պատասխանատվության բաշխմանը, ինչպես նաև ավանդական և ժամանակակից արժեքների համադրման հնարավորություններին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ապագա միջսերնդային հարաբերությունների զարգացման հեռանկարների գնահատումը՝ հաշվի առնելով հասարակության ժողովրդագրական և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ընտանիքում սերունդների կապերի պահպանմանն ու ամրապնդմանը նպաստող պայմանները, ինչպես նաև այն խնդիրները, որոնք կարող են առաջանալ արագ փոփոխվող հասարակական միջավայրում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ընտանեկան քաղաքականության, սոցիալական աջակցության ծրագրերի, տարեցների և երիտասարդների հետ աշխատանքի, ինչպես նաև միջսերնդային փոխըմբռնման և ընտանիքի կայունությանն ուղղված սոցիալական ծրագրերի մշակման համար։

История

Է. Վ. Խանզադյանի, Կ. Հ. Մկրտչյանի և Է. Ս. Պարսամյանի համատեղ աշխատությունը նվիրված է Մեծամորի հնագիտական հուշարձանի ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով պեղումների ընթացքում ձեռք բերված նյութերի և դրանց գիտական վերլուծության վրա։ Մեծամորը Հայաստանի հնագույն բնակատեղիների և հնագիտական կենտրոնների շարքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի իր բազմաշերտ մշակութային ժառանգությամբ, բնակեցման երկարատև պատմությամբ և հին հասարակությունների տնտեսական ու հոգևոր կյանքի մասին հաղորդած տվյալներով։ Հուշարձանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարածքի բնակեցման տարբեր փուլերի, բնակչության կենսակերպի, արտադրական գործունեության, նյութական մշակույթի և շրջակա միջավայրի օգտագործման եղանակների մասին։ Պեղումների արդյունքում հայտնաբերված բնակելի ու տնտեսական կառույցների մնացորդները, կենցաղային իրերը, խեցեղենը, մետաղյա առարկաները և այլ հնագիտական գտածոներ կարևոր աղբյուրներ են հին հասարակությունների սոցիալական կազմակերպման, արհեստների զարգացման, առևտրատնտեսական կապերի և տեխնոլոգիական գիտելիքների ուսումնասիրման համար։ Մեծամորի պատմամշակութային նշանակությունը պայմանավորված է նաև մետաղագործական գործունեության հետ կապված հնագիտական տվյալներով, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հին Հայաստանի տարածքում մետաղների մշակման ավանդույթները, արտադրական հմտությունների զարգացումը և դրանց կապը հասարակական կյանքի հետ։ Հնագիտական նյութերի համադրական քննությունը կարևոր է նաև ժամանակագրական հարցերի պարզաբանման, մշակութային շերտերի տարբերակման և տարածաշրջանի այլ հուշարձանների հետ կապերի բացահայտման համար։ Աշխատությունը ներկայացնում է հնագիտական դաշտային հետազոտությունների արդյունքները գիտական ուսումնասիրության համատեքստում՝ նպաստելով Մեծամորի հնագույն բնակչության կյանքի ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Այն արժեքավոր է Հայաստանի հին պատմության և հնագիտության ուսումնասիրության համար, քանի որ նյութական գտածոների միջոցով հնարավորություն է տալիս վերակազմելու անցյալի հասարակությունների առօրյան, տնտեսական հարաբերությունները և մշակութային զարգացումները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հնագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հնագույն մետաղագործության մասնագետներին, թանգարանային աշխատողներին և Հայաստանի հնագույն քաղաքակրթությունների ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմության, մշակույթի, հասարակական կյանքի, ազգային ինքնության և պատմական զարգացման տարբեր կողմերի համակողմանի ներկայացմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է Հայաստանի և հայ ժողովրդի անցած պատմական ճանապարհի, մշակութային ժառանգության ձևավորման, լեզվի, գրականության, կրոնի, արվեստի, հասարակական կառույցների և տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած քաղաքական ու սոցիալական փոփոխությունների վրա։ Նյութը կարող է ընդգրկել հայկական քաղաքակրթության ձևավորման վաղ փուլերը, պատմական Հայաստանի աշխարհագրական միջավայրը, պետական կազմավորումների զարգացումը և հարևան ժողովուրդների ու պետությունների հետ ունեցած հարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական մշակույթի ինքնատիպության ձևավորմանը և այն գործոններին, որոնց շնորհիվ հայ ժողովուրդը կարողացել է պահպանել լեզվական ու մշակութային շարունակականությունը պատմական տարբեր պայմաններում։ Կարևորվում է հայոց լեզվի նշանակությունը՝ որպես ազգային ինքնության և մշակութային հիշողության պահպանման հիմնական միջոցներից մեկը։ Քննության են առնվում գրավոր մշակույթի ձևավորումը, ձեռագրական ավանդույթը, պատմագրությունը, կրոնական ու աշխարհիկ գրականությունը և կրթական կենտրոնների գործունեությունը։ Հայկական մատենագրական ժառանգությունը դիտարկվում է որպես պատմության, հասարակության, գաղափարական կյանքի և մշակութային արժեքների ուսումնասիրման կարևոր աղբյուր։ Առանձին տեղ է հատկացվում քրիստոնեության և Հայոց եկեղեցու դերին հասարակական ու մշակութային կյանքում, եկեղեցական հաստատությունների մասնակցությանը կրթության, գրչության, ճարտարապետության և արվեստի զարգացման գործընթացներում։ Ներկայացվում են հայկական ճարտարապետության և կերպարվեստի առանձնահատկությունները՝ եկեղեցիների, վանական համալիրների, խաչքարերի, մանրանկարչության և կիրառական արվեստի օրինակների միջոցով։ Մշակութային ժառանգությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական արժեքների ամբողջություն, այլև որպես պատմական հիշողության նյութական արտահայտություն։ Կարևոր ուղղություն է հայկական պետականության զարգացման ուսումնասիրությունը։ Տարբեր դարաշրջաններում ձևավորված պետական և իշխանական համակարգերի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ քաղաքական կազմակերպման ձևերի փոփոխությունները, արտաքին հարաբերությունները և տարածաշրջանային գործընթացների ազդեցությունը երկրի զարգացման վրա։ Քննության են առնվում նաև այն ժամանակաշրջանները, երբ պետականության բացակայության պայմաններում ազգային ու համայնքային կառույցները, եկեղեցին, կրթական հաստատությունները և մշակութային կենտրոնները կարևոր դեր են կատարել հասարակական կյանքի կազմակերպման և ինքնության պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հայկական համայնքների ձևավորմանը Հայաստանի պատմական տարածքից դուրս։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած տեղաշարժերի հետևանքով հայկական համայնքներ են ձևավորվել բազմաթիվ տարածաշրջաններում, որտեղ ստեղծվել են եկեղեցիներ, դպրոցներ, տպարաններ, բարեգործական և մշակութային կազմակերպություններ։ Սփյուռքահայ կյանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հայրենիքի հետ կապերի պահպանման, տեղական հասարակությունների հետ փոխազդեցության և նոր մշակութային միջավայրերում ազգային ինքնության վերարտադրման մեխանիզմները։ Կարևորվում է հայկական տպագրության և պարբերական մամուլի զարգացումը, քանի որ դրանք մեծ դեր են ունեցել գիտելիքի տարածման, հասարակական մտքի ձևավորման և աշխարհագրորեն հեռու համայնքների միջև կապերի պահպանման գործում։ Նյութում կարող են դիտարկվել նաև նոր և նորագույն ժամանակաշրջանների հասարակական ու տնտեսական փոփոխությունները, կրթական շարժումները, մտավորականության գործունեությունը և ազգային մշակույթի արդիականացման գործընթացները։ Պատմական զարգացումները ներկայացվում են քաղաքական, սոցիալական և մշակութային գործոնների փոխկապակցվածության շրջանակում՝ հնարավորություն տալով հասկանալ, թե ինչպես են արտաքին իրադարձություններն ու ներքին վերափոխումները ազդել հասարակության կառուցվածքի և ինքնության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական հիշողության պահպանմանը։ Ընտանեկան հիշողությունները, համայնքային ավանդույթները, գրավոր աղբյուրները, հուշարձանները, թանգարանային հավաքածուները և արխիվային նյութերը դիտարկվում են որպես անցյալի վերաբերյալ գիտելիքի պահպանման տարբեր ձևեր։ Դրանց համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատմությունը դիտարկել ոչ միայն պետական և քաղաքական իրադարձությունների, այլև հասարակության առօրյա կյանքի, մշակութային փորձառությունների և անհատական պատմությունների միջոցով։ Առանձին ուղղություն է հայ գրականության ուսումնասիրությունը՝ որպես ազգային մտքի և մշակութային ինքնարտահայտման կարևոր ոլորտ։ Տարբեր ժամանակաշրջանների գրական ստեղծագործություններն արտացոլում են հասարակական փոփոխությունները, պատմական հիշողությունը, հայրենիքի պատկերացումները, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունները։ Գրականության հետ միասին կարևորվում են երաժշտությունը, թատրոնը, կերպարվեստը և մշակութային ստեղծագործության այլ ձևերը, որոնք նպաստել են հայկական մշակույթի բազմազանության ձևավորմանը։ Հետազոտական տեսանկյունից կարևոր է աղբյուրների համեմատական և քննադատական ուսումնասիրությունը։ Պատմագրական աշխատությունները, ժամանակագրությունները, ձեռագրերը, վիմագրությունները, հնագիտական նյութերը, պաշտոնական փաստաթղթերը, մամուլը և հուշագրությունները կարող են ներկայացնել պատմական իրականության տարբեր կողմերը։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել անցյալի վերաբերյալ և տարբերակել փաստական տեղեկությունը հետագա մեկնաբանություններից։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև հայագիտության զարգացման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ տարբեր ժամանակաշրջանների հետազոտողները կարող են միևնույն խնդիրները դիտարկել տարբեր մեթոդաբանական դիրքերից։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է հայ ժողովրդի պատմությունն ու մշակույթը փոխկապակցված ամբողջության մեջ ներկայացնելու հնարավորությամբ։ Պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը համադրվում է լեզվի, գրականության, կրոնի, արվեստի, կրթության, հասարակական կյանքի և սփյուռքի խնդիրների հետ՝ ձևավորելով հայկական քաղաքակրթության զարգացման բազմակողմանի պատկեր։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալ ոչ միայն առանձին պատմական ժամանակաշրջանները, այլև տարբեր դարաշրջանների միջև գոյություն ունեցող մշակութային շարունակականությունը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարող է ծառայել որպես հայ ժողովրդի պատմության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության լայնածավալ աղբյուր՝ ընդգրկելով հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից հասարակության ձևավորումը տանող հիմնական գործընթացները։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագիտության, պատմության, մշակութաբանության, գրականագիտության, ազգագրության, սփյուռքագիտության և հարակից ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի և հայկական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Биология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի մի շարք գետերի ջրերի գենոտոքսիկության գնահատմանը և դրանցում հնարավոր գենետիկորեն վնասակար գործոնների հայտնաբերմանը։ Աշխատանքի առանցքում ջրային միջավայրի որակի ուսումնասիրությունն է՝ հատկապես այն տեսանկյունից, թե տարբեր գետերից վերցված ջրային նմուշները կարող են արդյոք առաջացնել կենդանի օրգանիզմների բջիջներում գենետիկական նյութի վնասում կամ այլ անցանկալի փոփոխություններ։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի համար, քանի որ գետային ջրերը ոչ միայն բնական էկոհամակարգերի կարևոր բաղադրիչ են, այլև օգտագործվում են գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, կենցաղային և այլ նպատակներով, իսկ ջրային միջավայրում կուտակվող աղտոտիչները կարող են բացասաբար անդրադառնալ ինչպես ջրային օրգանիզմների, այնպես էլ ամբողջ էկոհամակարգի կենսաբանական հավասարակշռության վրա։ Աշխատանքում գենոտոքսիկության մոնիթորինգը դիտարկվում է որպես ջրի որակի գնահատման լրացուցիչ և տեղեկատվական մեթոդ, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այնպիսի ազդեցություններ, որոնք միշտ չէ, որ կարելի է արձանագրել միայն ջրի սովորական քիմիական կամ ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում տարբեր ջրային տարածքներից ստացված նմուշների համեմատությանը, դրանց հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունների բացահայտմանը և շրջակա միջավայրի աղտոտվածության մակարդակի գնահատմանը։ Գենոտոքսիկության ուսումնասիրությունը կարող է ներառել բջջային կամ գենետիկական թեստավորման մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է արձանագրել քրոմոսոմային փոփոխություններ, ԴՆԹ-ի վնասում, մուտացիոն գործընթացների ակտիվացում կամ բջջային բաժանման խանգարումներ։ Նման մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ ջրում առկա են տարբեր ծագման բազմաթիվ աղտոտիչներ, որոնց համակցված ազդեցությունը կարող է դժվարությամբ գնահատվել միայն առանձին քիմիական նյութերի կոնցենտրացիաների ուսումնասիրությամբ։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև բնապահպանական մոնիթորինգի տեսանկյունից, քանի որ նման հետազոտությունների արդյունքները կարող են օգտագործվել գետերի էկոլոգիական վիճակի համապարփակ գնահատման, աղտոտման հնարավոր աղբյուրների բացահայտման և հետագա վերահսկողական միջոցառումների մշակման համար։ Ուսումնասիրությունը միավորում է հիդրոէկոլոգիայի, բնապահպանական թունաբանության, գենետիկայի և շրջակա միջավայրի պաշտպանության գիտական ուղղությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են կենսաբանական թեստավորման մեթոդները լրացնել ջրային ռեսուրսների ավանդական վերահսկման համակարգերը։ Այն հատկապես հետաքրքիր կարող է լինել շրջակա միջավայրի պահպանությամբ, ջրային ռեսուրսների կառավարմամբ, էկոլոգիական անվտանգությամբ, գենետիկական թունաբանությամբ և կենսամոնիթորինգով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։