Ապահովագրական ընկերության ֆինանսական կայունության գնահատումը և կանխատեսումը (ՀՀ նյութերով)

История

Տիգրան Մեծ Հայոց պատմության egyik ամենահիշվող պետական ու ռազմական գործիչն է, որը ղեկավարել է Հայաստանը հզորության, տարածքի ընդլայնման և միջազգային հեղինակության հասնելու ժամանակաշրջանում։ Տիգրան Մեծը ստանձնեց թագավորությունը մոտ 95 թվականին Ք.ա., և իր կառավարման ընթացքում significantly ընդլայնեց Հայաստանի սահմանները՝ ընդգրկելով Միջագետքի, Սիրիայի, Մեծ Հայքի և մի շարք հարևան տարածքներ։ Նրա կառավարման ժամանակ Հայաստանի վրա հռչակվեց որպես տարածաշրջանային գերտերություն, կառուցվեցին նոր քաղաքներ, զարգացան տնտեսական և մշակութային կապերը հարևան երկրների հետ, և ստեղծվեց ազդեցիկ քաղաքական ու ռազմական համակարգ։ Տիգրանի գործունեությունը կարևոր դեր խաղաց նաև հայկական ինքնության ամրապնդման և պետական կառավարման ինստիտուտների զարգացումն ապահովելու գործում։ Նրա օրոք մայրաքաղաքն Արտաշատն ու նոր հիմնադրված Տիգրանակերտը դարձան մշակութային, քաղաքական ու տնտեսական կենտրոններ։ Թագավոր Տիգրան Մեծը հայտնի է նաև իր դիվանագիտական և ռազմական շնորհներով, որոնք թույլ տվեցին պահպանել հայկական պետության ինքնիշխանությունը բարդ միջազգային իրավիճակում։ Նրա կերպարը հայ պատմության մեջ մնում է ուժի, պետականական մտածողության և ազգային հավակնությունների խորհրդանիշ։

Литература

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ նշանավոր գրող Կոստան Զարյանի գեղարվեստական արձակի ուսումնասիրությանը՝ «Անցորդը և իր ճամփան», «Բանկոոպը և մամութի ոսկորները» և «Նավը լեռան վրա» վեպերի համեմատական վերլուծության հիման վրա։ Քննության են առնվում գրողի ստեղծագործական աշխարհայացքի ձևավորման առանձնահատկությունները, նրա արձակի գաղափարագեղարվեստական ուղղվածությունը և տեղը XX դարի հայ գրականության զարգացման համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վեպերի թեմատիկ կառուցվածքին, փիլիսոփայական ենթաշերտերին, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների արտացոլմանը, ինչպես նաև ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և անհատական ազատության խնդիրներին։ Վերլուծվում են ստեղծագործությունների սյուժետային և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կերպարների հոգեբանական նկարագրերը, խորհրդանշական պատկերները և գեղարվեստական ժամանակի ու տարածության կազմակերպման սկզբունքները։ Քննարկվում են Կոստան Զարյանի արձակին բնորոշ լեզվաոճական միջոցները, պատկերավոր մտածողությունը, պատմողական եղանակները և եվրոպական գրական ու փիլիսոփայական ավանդույթների հետ հնարավոր առնչությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են երեք վեպերի գաղափարական և գեղարվեստական ընդհանրություններն ու տարբերությունները, հեղինակի աշխարհընկալման դրսևորումները և ստեղծագործական զարգացման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գրողի արձակի արդիականության, հայ գրականության մեջ նրա ինքնատիպության և ազգային ու համաշխարհային գրական գործընթացների հետ ունեցած կապերի գնահատմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրականության տեսության, համեմատական գրականագիտության և Կոստան Զարյանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Սա հին հունական էպիկական գրականության հիմնարար ստեղծագործություններից մեկն է, որը վերագրվում է Հոմերոս-ին և կենտրոնանում է Տրոյական պատերազմի վերջին հատվածների վրա՝ հատկապես Աքիլլեսի բարկության և դրա հետևանքների շուրջ։ Ստեղծագործությունը նկարագրում է հույների և տրոյացիների միջև ընթացող արյունալի պատերազմը՝ ընդգծելով հերոսական արժեքները, փառքի ձգտումը, ճակատագրի անխուսափելիությունը և աստվածների մշտական միջամտությունը մարդկային գործերին։ Աքիլլեսի և Ագամեմնոնի միջև ծագած վեճը դառնում է հիմնական շարժիչ ուժը, որը փոխում է պատերազմի ընթացքը և բերում ծանր կորուստների երկու կողմերի համար։ Էպոսում առանձնահատուկ դեր ունեն նաև հերոսներ Հեկտորը, Պատրոկլոսը և մյուս մարտիկները, որոնց ճակատագրերը ցույց են տալիս մարդկային ողբերգության խորությունը և պատերազմի անողոք բնույթը։ Ստեղծագործությունը համարվում է համաշխարհային գրականության դասական հիմքերից մեկը՝ մեծ ազդեցություն ունենալով հետագա դարերի գրական ավանդույթների, արվեստի և փիլիսոփայական մտածողության վրա՝ ձևավորելով հերոսական էպոսի դասական մոդելը։

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Օմար Խայամի պոեզիայի ընկալմանն ու վերաիմաստավորմանը XX դարի գրականության և գեղագիտության համատեքստում՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործության ազդեցությունը տարբեր գրական միջավայրերի, մտածողության ձևերի և գեղարվեստական որոնումների վրա։ Ուսումնասիրության առանցքում Խայամի քառյակների փիլիսոփայական բովանդակությունն է, դրանցում արտահայտված կյանքի, մահվան, ժամանակի, սիրո, ճակատագրի, մարդու ազատության և գոյության իմաստի վերաբերյալ հարցադրումները, որոնք XX դարում ստացել են նոր մեկնաբանություններ։ Խայամի պոեզիան առանձնանում է աշխարհիկ կյանքի և մարդկային անհատի նկատմամբ առանձնահատուկ ուշադրությամբ։ Նրա քառյակներում հաճախ զգացվում է կյանքի անցողիկության գիտակցումը, ինչի պատճառով ներկա պահը, մարդկային ուրախությունը, սերը և գեղեցիկի ընկալումը ձեռք են բերում բացառիկ արժեք։ Սակայն այդ կենսասիրությունը միահյուսվում է խոր փիլիսոփայական կասկածի հետ․ մարդը փորձում է հասկանալ տիեզերքի օրենքները, իր գոյության սահմանները և այն հարցերը, որոնց վերջնական պատասխանները հաճախ անհասանելի են։ Հենց այս երկակիությունը՝ կյանքի վայելքի և գոյության անորոշության համադրությունը, Խայամի պոեզիան դարձնում է հատկապես հետաքրքիր XX դարի գեղագիտական մտածողության համար։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես է Խայամի ստեղծագործությունը տարբեր ժամանակներում ենթարկվել նոր ընթերցումների և ինչու է նրա պոեզիան շարունակել պահպանել իր արդիականությունը։ XX դարը, որը բնորոշվում էր համաշխարհային պատերազմներով, սոցիալական ու մշակութային ցնցումներով, արժեքային համակարգերի փոփոխությամբ և մարդու ներքին աշխարհի նկատմամբ մեծ հետաքրքրությամբ, նոր հնչեղություն է հաղորդել նրա փիլիսոփայական հարցադրումներին։ Մարդու գոյության անորոշությունը, կյանքի սահմանափակության զգացումը և անհատի՝ աշխարհում իր տեղը գտնելու ձգտումը համահունչ էին դարի բազմաթիվ գրական և փիլիսոփայական որոնումներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Խայամի պոեզիայի գեղագիտական արժեքին։ Քառյակի կարճ և խտացված ձևը հնարավորություն է տալիս սահմանափակ ծավալում արտահայտել ընդարձակ մտքեր ու զգացմունքներ։ Յուրաքանչյուր բանաստեղծական միավոր կարող է միաժամանակ պարունակել փիլիսոփայական դիտարկում, հուզական ապրում, կյանքի նկատմամբ վերաբերմունք և գեղագիտական պատկեր։ Այս խտացվածությունը Խայամի պոեզիային հաղորդում է հակիրճության և իմաստային բազմաշերտության յուրահատուկ համադրություն։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է նաև թարգմանությունների և տարբեր մշակույթներում Խայամի ընկալման խնդիրը։ Նրա պոեզիան տարբեր լեզուներով տարածվելով՝ հաճախ ստացել է նոր երանգներ, իսկ թարգմանիչներն ու գրականագետները տարբեր կերպ են մեկնաբանել նրա աշխարհայացքը։ Որոշ ընթերցումների մեջ նա ներկայանում է որպես կենսասիրության և վայելքի բանաստեղծ, մյուսներում՝ որպես խորապես փիլիսոփայական և սկեպտիկ մտածող, իսկ մեկ այլ մոտեցմամբ՝ որպես մարդուն և նրա ազատությանը մեծ արժեք տվող հեղինակ։ Այս բազմազան մեկնաբանությունները ցույց են տալիս, որ նրա ստեղծագործությունը չի սահմանափակվում մեկ գաղափարական կամ գեղագիտական մեկնաբանությամբ։ XX դարի գրական-գեղագիտական համատեքստում Խայամի պոեզիայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև անդրադառնալ արևելյան և արևմտյան գրական ավանդույթների փոխազդեցությանը։ Նրա ստեղծագործության տարածումը նպաստել է արևելյան պոեզիայի նկատմամբ հետաքրքրության խորացմանը և ցույց տվել, որ տարբեր մշակույթների միջև կարող են գոյություն ունենալ ընդհանրական մարդկային հարցադրումներ։ Սիրո, մահվան, ժամանակի, երջանկության և գոյության իմաստի խնդիրները մշակութային սահմաններից դուրս են և յուրաքանչյուր ժամանակաշրջանում կարող են ստանալ նոր մեկնաբանություն։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև նրանով, որ Խայամի պոեզիան ներկայացնում է ոչ միայն որպես միջնադարյան արևելյան գրականության արժեքավոր երևույթ, այլև որպես հետագա դարերի համար շարունակաբար վերաիմաստավորվող գեղարվեստական և փիլիսոփայական ժառանգություն։ Նրա քառյակների պարզ թվացող ձևի ներքո թաքնված են բարդ գաղափարական շերտեր, որոնք ընթերցողին մղում են խորհելու մարդու գոյության, ժամանակի անկասելի ընթացքի և կյանքի արժեքի մասին։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել արևելյան գրականությամբ, համաշխարհային պոեզիայով, XX դարի գրական գործընթացներով և գրական գեղագիտության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով հասկանալու, թե ինչպես է միջնադարյան պարսկական պոեզիայի մեծագույն ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործությունը վերաիմաստավորվել և նոր նշանակություն ստացել ժամանակակից գրական-գեղագիտական մտածողության շրջանակում։

Другие предметы

«Մասնավոր գինեգործություն» գիրքը, հեղինակված է Լ. Ռ. Սամվելյան-ի կողմից, նվիրված է փոքր և միջին մասշտաբով գինեգործական արտադրության կազմակերպման և վարման հարցերին։ Գիրքը մանրամասն ներկայացնում է խաղողի մշակման, գինու պատրաստման և պահպանման գործընթացները՝ ընդգծելով մասնավոր արտադրողների համար անհրաժեշտ գործնական քայլերը և տեխնոլոգիական նրբությունները։ Անդրադառնում է նաև սարքավորումների ընտրության, արտադրության որակի ապահովման, պահպանման պայմանների և ֆինանսական կառավարման խնդիրներին։ Աշխատությունը նախատեսված է մասնավոր գինեգործների, հողագործների, գինեգործությամբ հետաքրքրված ուսանողների և սկսնակ արտադրողների համար, ովքեր ցանկանում են ստեղծել կամ արդյունավետորեն վարել սեփական գինեգործական ձեռնարկություն՝ հասնելով բարձր որակի արտադրանքի և մրցունակ արդյունքների շուկայում։

Культура

Այս հրատարակությունների ցանկը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետությունում 2019 թվականին տպագրված գիտական, մշակութային և հասարակական բնույթի գրքերն ու ամսագրերը, ընդգրկելով տարբեր ոլորտներ՝ կրթություն, պատմություն, տնտեսագիտություն, բժշկություն, արվեստ և տեխնոլոգիա։ Նյութը ընդգծում է հրատարակչական գործընթացների ակտիվությունը, հրատարակված աշխատանքի բազմազանությունը և դրանց ազդեցությունը գիտության ու մշակույթի զարգացման վրա՝ մատնանշելով նաև հեղինակների, հրատարակիչների և թեմատիկ ուղղությունների դերը։ Զեկուցվում է հանրապետության հրատարակչական շուկայի հիմնական միտումները, նորություններն ու ոլորտում առկա հետաքրքրությունները, ինչպես նաև ընթերցողներին մատչելիության և տեղեկատվության տարածման հարցերը։ Հրատարակությունների վերլուծությունը օգնում է գնահատել գիտական և մշակութային գործունեության ծավալը և ուղղությունները, ինչպես նաև հանրապետությունում հրատարակչության զարգացման դինամիկան։