Ապրանքների և տրանսպորտային միջոցների տեղափոխումը ՀՀ մաքսային սահմանով

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան հայ բժշկական գրավոր ժառանգության բառապաշարում արաբերենից և պարսկերենից ներթափանցած լեզվական միավորների պատմալեզվաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում XIII դարի բժշկական բնագրերում հանդիպող փոխառյալ բառերի հայտնաբերումը, դասակարգումը, իմաստային բնութագրումը և հայերենի բառային համակարգում դրանց յուրացման առանձնահատկությունների բացահայտումն է։ Քննության են առնվում բժշկությանը, մարդու օրգանիզմին, հիվանդությունների անվանումներին, դեղանյութերին, բուսական և հանքային ծագման նյութերին, բժշկական գործիքներին ու մասնագիտական հասկացություններին վերաբերող բառային միավորները՝ դիտարկելով դրանց ծագումնաբանական և իմաստաբանական զարգացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխառությունների հնչյունական և ձևաբանական հարմարեցմանը, քանի որ օտարալեզու բառերը հայերեն միջավայրում կարող էին ենթարկվել հնչյունական փոփոխությունների, ստանալ հայերենին բնորոշ քերականական ձևեր և մասնակցել նոր բառերի կազմությանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու նաև, թե որոշ բառեր հայերեն են անցել անմիջապես արաբերենից կամ պարսկերենից, թե հնարավոր միջնորդ լեզուների միջոցով, ինչպես նաև բացահայտելու տարբեր ծագում ունեցող եզրույթների միջև առկա իմաստային հարաբերությունները։ Բառապաշարային նյութի քննությունը կարևոր տեղեկություններ է տալիս միջնադարյան հայկական բժշկագիտության և Մերձավոր Արևելքի գիտական ավանդույթների փոխազդեցության վերաբերյալ։ Արաբական և պարսկական բժշկական մշակույթի հետ շփումները դիտարկվում են ոչ միայն որպես բառային փոխառությունների աղբյուր, այլև որպես գիտելիքի փոխանցման ավելի լայն պատմամշակութային գործընթացի բաղադրիչ։ Ձեռագրային տարբերակների համեմատությունը կարող է նպաստել բառերի գրության ձևերի, կիրառության հաճախականության և ժամանակի ընթացքում տեղի ունեցած իմաստային փոփոխությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր են նաև հայ բժշկական տերմինաբանության պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով տարբերակել բնիկ, փոխառյալ և հետագայում հայերենում վերաիմաստավորված մասնագիտական միավորները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական բառագիտության, ստուգաբանության, ձեռագրագիտության և բժշկության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով միջնադարյան հայերենի մասնագիտական բառապաշարի ձևավորման բազմալեզու և մշակութային միջավայրը։

Другие предметы

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է XVI–XVII դարերի ֆրանսիացի հեղինակների ստեղծագործություններում ռուսերեն բառերի կիրառության ուսումնասիրությանը՝ կարևորելով այդ բառերի լեզվական, պատմամշակութային և հաղորդակցական նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են ռուսական իրականությանը, կենցաղին, պետական կառավարմանը, հասարակական հարաբերություններին, կրոնական կյանքին, առօրյա մշակույթին և ազգային առանձնահատկություններին վերաբերող բառերն ու արտահայտությունները ներթափանցել ֆրանսերեն հեղինակների երկերի մեջ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ռուսերեն բառերի գործածության պատճառները, դրանց իմաստային շրջանակը, գործառույթները և այն ձևերը, որոնց միջոցով օտարալեզու հեղինակները ներկայացրել են Ռուսաստանի մասին իրենց պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել փոխառությունների հնչյունական, ուղղագրական և ձևաբանական հարմարեցմանը ֆրանսերեն լեզվական միջավայրում, ինչպես նաև դրանց իմաստային փոփոխություններին և կիրառության հաճախականությանը։ Ռուսերեն բառերի ուսումնասիրությունը միաժամանակ կարևոր աղբյուր է տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական և մշակութային շփումների, ռուս-ֆրանսիական հարաբերությունների և եվրոպացիների կողմից Ռուսաստանի ընկալման պատմության ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքը ցույց է տալիս, որ նման բառապաշարը ոչ միայն լեզվական փոխազդեցության արդյունք է, այլև պատմական վկայություն, որը կարող է տեղեկություններ հաղորդել ժամանակաշրջանի իրողությունների, առարկաների, պաշտոնների, սոցիալական խմբերի, սովորույթների և մշակութային երևույթների մասին։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ռուսագիտության, ֆրանսագիտության, համեմատական լեզվաբանության, պատմական բառագիտության և մշակութաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ուսումնասիրում են ռուսական և արևմտաեվրոպական մշակույթների միջև լեզվական ու պատմական փոխառնչությունները։

География

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ջրային լուծույթներից ֆենոլի սորբցիայի գործընթացի ուսումնասիրությանը և սորբցված նյութի հետագա փոխակերպումների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է ֆենոլի՝ որպես ջրային միջավայրերի աղտոտիչի, վարքագծի և այն սորբենտների միջոցով հեռացնելու հնարավորությունների հետազոտությունը։ Ֆենոլային միացությունները կարող են առաջանալ տարբեր արդյունաբերական գործընթացների ընթացքում և հայտնվել բնական ու տեխնածին ջրային համակարգերում, ինչի պատճառով դրանց հեռացման արդյունավետ մեթոդների մշակումը կարևոր խնդիր է շրջակա միջավայրի պահպանության և ջրի մաքրման տեխնոլոգիաների համար։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց ընթացքում ֆենոլի մոլեկուլները ջրային փուլից անցնում և կուտակվում են պինդ սորբենտի մակերեսին կամ կառուցվածքում։ Ուսումնասիրվում են սորբցիայի վրա ազդող հիմնական գործոնները, այդ թվում՝ սորբենտի բնույթը և մակերեսային հատկությունները, ֆենոլի սկզբնական խտությունը, լուծույթի կազմը, ջերմաստիճանը, շփման տևողությունը և միջավայրի այլ ֆիզիկաքիմիական պայմանները։ Սորբցիայի հավասարակշռության և կինետիկ օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գործընթացի արդյունավետությունը, նկարագրելու ֆենոլի և սորբենտի փոխազդեցության բնույթը և պարզելու, թե ինչ պայմաններում է հնարավոր առավել արդյունավետ հեռացնել աղտոտիչը ջրային միջավայրից։ Աշխատանքի առանձնահատուկ կողմը սորբցված ֆենոլի հետագա փոխակերպումների ուսումնասիրությունն է, ինչը թեման դուրս է բերում պարզապես սորբցիայի գործընթացի նկարագրության շրջանակից։ Այս ուղղությունը թույլ է տալիս դիտարկել, թե սորբենտի վրա կուտակվելուց հետո ինչպիսի քիմիական փոփոխությունների կարող է ենթարկվել ֆենոլը, ինչ միջանկյալ կամ վերջնական արտադրանքներ կարող են առաջանալ, և ինչպես կարող են այդ փոփոխությունները ազդել սորբցիոն համակարգի ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Այդպիսի ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև այն պատճառով, որ աղտոտիչի հեռացումը միշտ չէ, որ նշանակում է դրա լիարժեք ոչնչացում․ անհրաժեշտ է հասկանալ նաև առաջացող փոխակերպման արտադրանքների հատկությունները և հնարավոր բնապահպանական նշանակությունը։ Աշխատանքը համադրում է ֆիզիկական քիմիայի, մակերևութային երևույթների, օրգանական քիմիայի և շրջակա միջավայրի քիմիայի խնդիրները՝ ձևավորելով ֆենոլի վարքագծի վերաբերյալ համալիր պատկերացում։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ջրային լուծույթներից օրգանական աղտոտիչների հեռացման տեխնոլոգիաների մշակման, սորբենտների ընտրության և դրանց կիրառման օպտիմալ պայմանների որոշման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, բնապահպանական տեխնոլոգիաների մասնագետներին, ջրի մաքրման ոլորտի հետազոտողներին, ֆիզիկական և կոլոիդային քիմիա ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Лингвистика

Գիտական աշխատանքը նվիրված է «ընտանիք» գերհասկացույթի ուսումնասիրությանը անգլիական, հայկական և իսպանական լեզվամշակույթներում՝ բացահայտելով, թե ինչպես է ընտանիքի գաղափարը արտացոլվում տարբեր ժողովուրդների լեզվի, մշակույթի, մտածողության և արժեքային համակարգի մեջ։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ լեզուն ոչ միայն հաղորդակցության միջոց է, այլև տվյալ հասարակության մշակութային փորձի և աշխարհընկալման արտահայտություն։ Այդ պատճառով նույն համամարդկային հասկացությունը տարբեր լեզվամշակույթներում կարող է ունենալ տարբեր իմաստային շեշտադրումներ, ասոցիացիաներ և պատկերային դրսևորումներ։ Աշխատանքի շրջանակում «ընտանիք» գերհասկացույթը կարող է դիտարկվել որպես փոխկապակցված իմաստային բաղադրիչների լայն համակարգ, որի մեջ ներառվում են ազգակցությունը, ծնող-երեխա հարաբերությունները, ամուսնությունը, սերը, հոգատարությունը, տունը, հարազատությունը, պատկանելությունը, ընտանեկան պարտականությունները և սերունդների միջև կապը։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե այս բաղադրիչներից որոնք են առավել ընդգծված յուրաքանչյուր լեզվամշակույթում և ինչ լեզվական միջոցներով են դրանք արտահայտվում։ Անգլիական լեզվամշակույթի ուսումնասիրության ժամանակ կարող են վերլուծվել family հասկացության հետ կապված բառային միավորները, դարձվածքները, առածները, ասույթները և այլ լեզվական արտահայտություններ, որոնք արտացոլում են ընտանիքի, ազգակցության և անձնական հարաբերությունների վերաբերյալ մշակութային պատկերացումները։ Հայկական լեզվամշակույթում «ընտանիք» հասկացությունը կարող է ուսումնասիրվել ազգակցական լայն բառապաշարի, ընտանեկան ավանդույթների, առածների, դարձվածքների և խոսքային վարքագծի միջոցով՝ հաշվի առնելով ընտանիքի և ընդարձակ ազգակցական կապերի կարևորությունը հայկական մշակութային պատկերացումներում։ Իսպանական լեզվամշակույթի դեպքում նույնպես հնարավոր է ուսումնասիրել familia հասկացության շուրջ ձևավորված բառապաշարը, դարձվածքները, ժողովրդական արտահայտությունները և մշակութային ասոցիացիաները՝ ուշադրություն դարձնելով ընտանեկան կապերի, հարազատության և սոցիալական փոխհարաբերությունների արտահայտմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գերհասկացույթի կառուցվածքի համեմատական վերլուծությունը։ Այդ նպատակով կարող են առանձնացվել դրա միջուկային և ծայրամասային բաղադրիչները, ուսումնասիրվել դրանց հաճախականությունը, փոխկապակցվածությունը և մշակութային առանձնահատկությունները։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս պարզել, թե որ հատկանիշներն են երեք լեզվամշակույթներում համընդհանուր, իսկ որոնք են պայմանավորված տվյալ ժողովրդի պատմությամբ, ավանդույթներով, սոցիալական կառուցվածքով և ազգային արժեքներով։ Հետազոտության մեջ կարևոր դեր կարող է ունենալ նաև դարձվածաբանական և առածաբանական նյութը, քանի որ ժողովրդական իմաստությունն առավել հստակորեն արտացոլում է հասարակության վերաբերմունքը ընտանիքի, ծնողների, երեխաների, ամուսնության և ազգակցական հարաբերությունների նկատմամբ։ Միաժամանակ ժամանակակից հասարակության փոփոխությունները կարող են հանգեցնել «ընտանիք» հասկացույթի որոշ իմաստային բաղադրիչների վերաիմաստավորմանը։ Գլոբալացումը, միգրացիան, միջմշակութային հաղորդակցությունը և սոցիալական փոփոխությունները նպաստում են ընտանիքի ավանդական պատկերացումների ընդլայնմանը և նոր ընտանեկան մոդելների լեզվական արտացոլմանը։ Այս հանգամանքը համեմատական ուսումնասիրությանը հաղորդում է նաև արդիական բնույթ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու «ընտանիք» գերհասկացույթի ազգային-մշակութային յուրահատկությունները երեք լեզվամշակույթներում և ցույց տալու, թե ինչպես են համընդհանուր մարդկային արժեքները տարբեր լեզուներում ստանում յուրահատուկ իմաստային և լեզվական արտահայտություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել լեզվաբանների, թարգմանիչների, մշակութաբանների, օտար լեզուների մասնագետների և միջմշակութային հաղորդակցությամբ զբաղվող հետազոտողների համար, քանի որ տարբեր լեզվամշակույթների ընտանեկան պատկերացումների համադրությունը նպաստում է ոչ միայն լեզվական տարբերությունների, այլև ժողովուրդների աշխարհընկալման առանձնահատկությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում տարածված Lymnaea ցեղին պատկանող քաղցրահամ ջրային փորոտանիների տեսակային կազմի, կարգաբանական առանձնահատկությունների, տարածվածության և կենսամիջավայրային կապերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ջրային էկոհամակարգերում հանդիպող ներկայացուցիչների հայտնաբերումն ու տեսակային տարբերակումն է՝ հաշվի առնելով նրանց ձևաբանական հատկանիշները և բնակության պայմանները։ Քննվում են խեցիների կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ ձևը, չափերը, գալարների հարաբերակցությունը և այլ կարգաբանական նշանակություն ունեցող հատկանիշներ, որոնք ավանդաբար կիրառվում են քաղցրահամ փափկամարմինների տեսակների որոշման և համեմատության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր տեսակների տարածական բաշխվածությանը՝ լճերի, լճակների, գետային համակարգերի, ճահճային և այլ քաղցրահամ ջրային միջավայրերի պայմաններում։ Ուսումնասիրվում է ջրային բուսականության, ջրավազանի բնույթի, բարձրության և շրջակա միջավայրի այլ գործոնների հնարավոր նշանակությունը առանձին տեսակների տարածման համար։ Տեսակային կազմի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տվյալ խմբի կենսաբազմազանությունը և լրացնելու Հայաստանի քաղցրահամ մալակոֆաունայի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կարգաբանական նույնականացման խնդիրը, քանի որ լիմնեիդների որոշ ներկայացուցիչներ կարող են ունենալ արտաքին հատկանիշների զգալի փոփոխականություն, իսկ տարբեր դասակարգման համակարգերում նրանց կարգաբանական դիրքը կարող է մեկնաբանվել տարբեր կերպ։ Այդ պատճառով ձևաբանական տվյալների համեմատական ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տեսակների սահմանների և ազգակցական հարաբերությունների պարզաբանման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այս փափկամարմինների էկոլոգիական նշանակությանը՝ որպես քաղցրահամ էկոհամակարգերի սննդային շղթաների և նյութերի շրջանառության մասնակիցների։ Նրանց ուսումնասիրությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև մակաբուծաբանության տեսանկյունից, քանի որ լիմնեիդների ընտանիքի որոշ ներկայացուցիչներ կարող են մասնակցել որոշ տրեմատոդների կենսաշրջաններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենդանաբանության, մալակոլոգիայի, կարգաբանության, ջրակենսաբանության և կենսաաշխարհագրության մոտեցումները՝ Հայաստանի քաղցրահամ ջրային փորոտանիների բազմազանությունն ու տարածման առանձնահատկությունները բնութագրելու նպատակով։