Արքեպիսկոպոս Պոսյուեի խոսքը ազգերի պատմության մասին, երկրորդ հատոր

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է արաբերենի և Անտիոքի հայերեն խոսվածքների երկարատև լեզվական շփման հետևանքով առաջացած ազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական փոփոխություններն են, որոնք ձևավորվել են արաբական լեզվամշակութային միջավայրում գոյատևած հայ համայնքների խոսքում։ Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դարեր շարունակ գտնվել են արաբերենի հետ անմիջական շփման պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանց բառապաշարում, հնչյունական համակարգում և լեզվական այլ մակարդակներում առաջացել են արաբերենից փոխառված կամ արաբերենի ազդեցությամբ ձևավորված միավորներ։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Անտիոքի հայերեն խոսվածքների արաբական ազդեցությունը միայն բառերի մեխանիկական փոխառությամբ չի սահմանափակվում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել արաբերենից անցած բառերի հնչյունական, ձևաբանական, իմաստային և գործառական փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց հարմարեցումը հայերենի տվյալ խոսվածքների ներքին օրինաչափություններին։ Գիտական ուսումնասիրություններում նշվում է, որ Անտիոքի հայերեն բարբառախմբի արաբական փոխառությունների մի մասը չի հակասում հայերեն խոսվածքների հնչյունական օրենքներին, իսկ որոշ փոխառություններ ենթարկվել են դրանց ազդեցությանը։ Միաժամանակ որոշ բառերում նկատվող հնչյունական առանձնահատկությունները կարող են վկայել միջնորդավորված փոխառության մասին, երբ արաբերեն ծագում ունեցող բառը հայերեն է անցել մեկ այլ լեզվի, օրինակ՝ թուրքերենի միջնորդությամբ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արաբական փոխառությունների բառապաշարային քննությունը։ Կարող են առանձնացվել կենցաղային կյանքի, սննդի, հագուստի, արհեստների, առևտրի, հասարակական հարաբերությունների, բնության, վարչական կյանքի և այլ ոլորտների բառեր, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ներթափանցել են խոսվածք։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, թե փոխառված բառերը պահպանե՞լ են իրենց սկզբնական իմաստը, թե՞ հայերեն խոսվածքում ձեռք են բերել նոր կամ լրացուցիչ նշանակություններ։ Այս գործընթացը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն լեզվական փոխազդեցությունը, այլև այն հասարակական ու մշակութային միջավայրը, որում տեղի է ունեցել փոխառությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև արաբերեն բառերի հայերենացման ձևերը։ Փոխառված միավորները կարող են հնչյունականորեն համապատասխանեցվել Անտիոքի հայերեն խոսվածքի առանձնահատկություններին, ենթարկվել հայերենի քերականական կանոններին և ստանալ հայերեն բառափոխական կամ բառակազմական ձևեր։ Այսպիսով՝ օտարածին բառը ժամանակի ընթացքում կարող է դառնալ տվյալ խոսվածքի բնական և լիարժեք բառապաշարային միավոր։ Կարևոր է նաև արաբերենի ազդեցության տարբերակումը այլ լեզուների ազդեցությունից, քանի որ տարածաշրջանը պատմականորեն բազմալեզու միջավայր է եղել։ Որոշ արաբերեն ծագում ունեցող բառեր հայերեն կարող էին անցնել ոչ թե անմիջական շփման, այլ թուրքերենի կամ մեկ այլ միջնորդ լեզվի միջոցով, ինչն արտահայտվում է դրանց հնչյունական և երբեմն իմաստային առանձնահատկություններում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև խոսվածքների հնչյունական համակարգի վրա արաբերենի ազդեցությանը՝ հատկապես փոխառյալ բառերում ձայնավորների և բաղաձայնների դրսևորումների համեմատական քննությամբ։ Այդպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե փոխառության ընթացքում որ փոփոխություններն են պայմանավորված արաբերենի սկզբնական հնչյունական կառուցվածքով, իսկ որոնք՝ հայերեն խոսվածքի ներքին օրինաչափություններով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դիտարկում է որպես երկարատև լեզվական շփման արդյունք և հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզուների փոխազդեցության կոնկրետ մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նաև արևմտահայերենի և նրա բարբառների պատմական զարգացման, արաբահայ համայնքների լեզվական ժառանգության և Մերձավոր Արևելքի բազմալեզու միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Թեմայի վերաբերյալ ՀՀ ԳԱԱ Հ. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի հրապարակումներում Սոնա Միքայելյանի ուսումնասիրությունը նշվում է որպես Անտիոքի հայերեն խոսվածքներում արաբերենի ազդեցությանը նվիրված առանձին գիտական ուղղություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բարբառագետներին, հայերենագետներին, արաբագետներին, լեզվական շփումների և փոխառությունների տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև արևմտահայերենի պատմությամբ ու Անտիոքի հայ համայնքի լեզվամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է 2010–2015 թվականներին Հայաստանի Հանրապետության աշխարհաքաղաքական կողմնորոշման վերաբերյալ հայրենական և միջազգային առաջատար զանգվածային լրատվամիջոցներում ձևավորված քաղաքական ու տեղեկատվական դիսկուրսի ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են Հայաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային անվտանգության, եվրոպական ինտեգրման և եվրասիական համագործակցության հարցերի լուսաբանման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական և արտասահմանյան լրատվամիջոցների կողմից աշխարհաքաղաքական գործընթացների ներկայացման եղանակներին, տեղեկատվական շեշտադրումներին, քաղաքական գնահատականներին և հանրային կարծիքի ձևավորման մեխանիզմներին։ Քննարկվում են Հայաստանի հարաբերությունները Ռուսաստանի, Եվրոպական միության և տարածաշրջանային այլ դերակատարների հետ՝ տեղեկատվական դաշտում դրանց արտացոլման համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում 2013 թվականին Հայաստանի՝ Մաքսային միությանը միանալու որոշման և հետագա եվրասիական ինտեգրման գործընթացների շուրջ ծավալված լրատվական քննարկումներին։ Կարևորվում են մեդիադիսկուրսի վերլուծության, համեմատական ուսումնասիրության և բովանդակային վերլուծության մեթոդները՝ տարբեր լրատվամիջոցների դիրքորոշումների, տեղեկատվական ռազմավարությունների և քաղաքական հաղորդակցության առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում Հայաստանի արտաքին քաղաքական ընտրությունների շուրջ ձևավորված տեղեկատվական միջավայրի և աշխարհաքաղաքական ընկալումների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, լրագրողների, մեդիահետազոտողների, հաղորդակցության մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экономика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պետական բյուջեի հարկային մուտքերի ձևավորման, կառուցվածքի և դինամիկայի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց ավելացման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական բյուջեի եկամուտների կարևորագույն բաղադրիչներից մեկի՝ հարկային մուտքերի դերն է, քանի որ դրանց միջոցով պետությունը ֆինանսավորում է հանրային ծառայությունները, սոցիալական ծրագրերը, ենթակառուցվածքների զարգացումը, պետական կառավարման համակարգի գործունեությունը և տնտեսության զարգացմանն ուղղված տարբեր միջոցառումներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հարկային եկամուտների հիմնական տեսակները՝ ավելացված արժեքի հարկը, շահութահարկը, եկամտային հարկը, ակցիզային հարկերը, մաքսային և այլ հարկային վճարները, դրանց տեսակարար կշիռը բյուջեի ընդհանուր եկամուտներում և փոփոխությունները տարբեր ժամանակահատվածներում։ Կարևոր խնդիր է հարկային մուտքերի ձևավորման վրա ազդող տնտեսական գործոնների բացահայտումը։ Դրանց ծավալը պայմանավորված է տնտեսական ակտիվության մակարդակով, արտադրության և ծառայությունների ծավալներով, զբաղվածությամբ, աշխատավարձերի չափով, սպառման մակարդակով, ներմուծման ու արտահանման ծավալներով, ձեռնարկությունների շահութաբերությամբ և հարկային օրենսդրության առանձնահատկություններով։ Տնտեսական աճի պայմաններում հարկման բազայի ընդլայնումը սովորաբար ստեղծում է պետական բյուջեի հարկային եկամուտների ավելացման հնարավորություններ, սակայն այդ կապը կախված է նաև հարկային վարչարարության արդյունավետությունից և ստվերային տնտեսության ծավալից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է հարկային բեռի և հարկային մուտքերի հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Հարկային դրույքաչափերի բարձրացումը ինքնին միշտ չէ, որ հանգեցնում է բյուջեի եկամուտների համաչափ աճի։ Չափազանց բարձր հարկային բեռը կարող է խթանել հարկերից խուսափումը, գործունեության թաքցումը կամ տնտեսության ստվերային հատվածի ընդլայնումը։ Հետևաբար հարկային քաղաքականության հիմնական խնդիրներից է գտնել այնպիսի հավասարակշռություն, որը միաժամանակ կապահովի բավարար բյուջետային եկամուտներ և չի խոչընդոտի տնտեսական ակտիվությանը։ Աշխատության մեջ կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն դարձվել հարկային վարչարարությանը։ Հարկային մուտքերի ավելացման կարևոր ուղիներից մեկը գործող հարկային պարտավորությունների ավելի լիարժեք հավաքագրումն է՝ առանց պարտադիր կերպով հարկային դրույքաչափերը բարձրացնելու։ Դրան կարող են նպաստել էլեկտրոնային հաշվետվողականության զարգացումը, տվյալների փոխանակման համակարգերի կատարելագործումը, հարկ վճարողների ռիսկերի գնահատումը, չհայտարարագրված գործունեության բացահայտումը և հարկային վերահսկողության թիրախային իրականացումը։ Հայաստանի հարկային վարչարարության թվայնացումը վերջին տարիներին դարձել է հարկային համակարգի զարգացման կարևոր ուղղություններից մեկը, այդ թվում՝ էլեկտրոնային ծառայությունների և հաշվետվությունների միջոցով։ Հարկային եկամուտների աճի մեկ այլ կարևոր ուղղություն հարկային բազայի ընդլայնումն է։ Դրան կարող են նպաստել նոր ձեռնարկությունների ստեղծումը, զբաղվածության աճը, արտադրողականության բարձրացումը, ներդրումների խթանումը և տնտեսության այն հատվածների զարգացումը, որոնք ունեն բարձր ավելացված արժեք ստեղծելու ներուժ։ Այս դեպքում հարկային եկամուտների աճը կարող է տեղի ունենալ ոչ թե հարկային բեռի ավելացման, այլ տնտեսական գործունեության ընդլայնման արդյունքում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստվերային տնտեսության ազդեցությանը։ Չգրանցված տնտեսական գործունեությունը, աշխատողների իրական եկամուտների չհայտարարագրումը, շրջանառության թաքցումը և կեղծ կամ թերի հաշվետվությունները նվազեցնում են հարկային բազան և պետական բյուջեի հնարավոր եկամուտները։ Հետևաբար ստվերային տնտեսության կրճատումը կարող է դիտարկվել որպես հարկային մուտքերի ավելացման կարևոր ռեզերվ։ Միաժամանակ հարկային վարչարարությունը պետք է իրականացվի այնպես, որ չստեղծի անհամաչափ վարչական բեռ օրինական գործունեություն իրականացնող տնտեսվարողների համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող է իրականացվել նաև հարկային մուտքերի կառուցվածքային և վիճակագրական վերլուծություն՝ բացահայտելու տարբեր հարկատեսակների ներդրումը բյուջեի եկամուտների ձևավորման գործում։ Կարելի է ուսումնասիրել հարկային եկամուտների աճի տեմպերը, դրանց հարաբերակցությունը համախառն ներքին արդյունքի նկատմամբ, հարկային եկամուտների մեկ շնչին ընկնող չափը, հարկատեսակների մասնաբաժինները և դրանց փոփոխության միտումները։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել հարկային համակարգի արդյունավետությունը և բացահայտել դրա զարգացման հիմնական խնդիրները։ Կարևոր է նաև հարկային քաղաքականության սոցիալական ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Տարբեր հարկատեսակներ տարբեր կերպ են ազդում բնակչության եկամուտների և սպառման վրա։ Ուստի հարկային մուտքերի ավելացման քաղաքականությունը պետք է համադրվի սոցիալական արդարության և հարկման կարողության սկզբունքների հետ։ Հատկապես կարևոր է ուսումնասիրել ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությունը, քանի որ դրանց ազդեցությունը տարբեր եկամուտներ ունեցող խմբերի վրա կարող է տարբեր լինել։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են օգտագործվել պետական բյուջեի եկամուտների պլանավորման, հարկային քաղաքականության մշակման և հարկային վարչարարության կատարելագործման ժամանակ։ Հարկային մուտքերի մեծացման առավել արդյունավետ ճանապարհը կարող է հիմնվել ոչ միայն դրույքաչափերի փոփոխության, այլև հարկային բազայի ընդլայնման, ստվերային շրջանառության կրճատման, տնտեսական աճի խթանման, հարկային կարգապահության բարձրացման և վարչարարության թվայնացման համադրման վրա։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը պետական բյուջեի հարկային մուտքերը դիտարկում է որպես հանրային ֆինանսների կայունության առանցքային աղբյուր և նպատակ ունի բացահայտել դրանց ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները, առկա խնդիրները և աճի ներուժը՝ առաջարկելով այնպիսի հարկային և վարչարարական մեխանիզմներ, որոնք կարող են ապահովել պետական եկամուտների կայուն ավելացում՝ միաժամանակ պահպանելով տնտեսական ակտիվության և հարկային արդարության համար անհրաժեշտ պայմանները։

Экономика

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին տնտեսական կապերի բազմազանեցման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկրի արտաքին տնտեսական հարաբերությունների կառուցվածքն է, դրա ձևավորման վրա ազդող գործոնները և գործընկերների, շուկաների, ապրանքների ու ծառայությունների ուղղությունների ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքում քննարկվում են արտաքին առևտրի, արտահանման և ներմուծման աշխարհագրական ու ապրանքային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, տնտեսական գործընկերների հետ հարաբերությունների դինամիկան, ինչպես նաև արտաքին շուկաներում Հայաստանի մրցունակության վրա ազդող պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ռիսկերին, որոնք կարող են առաջանալ առանձին շուկաներից կամ տնտեսական ուղղություններից չափազանց մեծ կախվածության հետևանքով։ Ուսումնասիրվում են արտաքին տնտեսական կապերի վրա ազդող աշխարհաքաղաքական, տարածաշրջանային, տրանսպորտային, ենթակառուցվածքային և մակրոտնտեսական գործոնները, ինչպես նաև Հայաստանի փոքր ներքին շուկայի պայմաններում արտաքին տնտեսական ինտեգրման կարևորությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նոր առևտրային գործընկերների և շուկաների որոնմանը, արտահանման ապրանքային կառուցվածքի ընդլայնմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի և ծառայությունների զարգացմանը, ներդրումային կապերի խորացմանը և միջազգային տնտեսական համագործակցության նոր հնարավորությունների օգտագործմանը։ Կարևորվում է նաև Հայաստանի տարանցիկ և աշխարհագրական դիրքի արդյունավետ օգտագործումը, լոգիստիկ սահմանափակումների նվազեցումը և արտահանող ընկերությունների միջազգային մրցունակության բարձրացումը։ Հետազոտության շրջանակում հնարավոր է ներկայացվում են նաև պետական տնտեսական քաղաքականության այնպիսի ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել արտաքին տնտեսական հարաբերությունների կայունությանն ու ճկունությանը՝ ներառյալ արտահանման խթանումը, գործարար միջավայրի բարելավումը, ներդրումների ներգրավումը և միջազգային շուկաներ մուտք գործելու պայմանների ընդլայնումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտել Հայաստանի արտաքին տնտեսական կապերի ներկայիս կառուցվածքային խնդիրները և հիմնավորել դրանց բազմազանեցման անհրաժեշտությունը՝ որպես տնտեսական կայունության, արտաքին ցնցումների նկատմամբ դիմադրողականության, արտահանման ներուժի ընդլայնման և երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման կարևոր նախապայման։

Другие предметы

Հրատարակությունը մասնագիտական տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի աղբյուր է, որը նախատեսված է գրադարանային գործի, մատենագիտության և հարակից տեղեկատվական ոլորտների վերաբերյալ հրատարակված նյութերի համակարգված ներկայացման համար։ Այն կարող է ընդգրկել գրքեր, հոդվածներ, մեթոդական ձեռնարկներ, գիտաժողովների նյութեր, տեղեկատու հրատարակություններ և մասնագիտական այլ աշխատություններ՝ հնարավորություն տալով գրադարանավարներին, մատենագետներին, գիտաշխատողներին և ոլորտի ուսանողներին հետևելու մասնագիտական գրականության համալրմանն ու զարգացման հիմնական ուղղություններին։ Մատենագիտական գրառումները կազմակերպվում են այնպես, որ օգտագործողը կարողանա արագ կողմնորոշվել առկա նյութերի թեմատիկ ընդգրկման մեջ և ընտրել իրեն անհրաժեշտ աղբյուրները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրադարանային աշխատանքի կազմակերպմանը, գրքային հավաքածուների համալրմանն ու պահպանությանը, ընթերցողների սպասարկմանը, տեղեկատու-մատենագիտական գործունեությանը, գրադարանային դասակարգմանը, կատալոգավորմանը և տեղեկատվության որոնման խնդիրներին վերաբերող նյութերին։ Կարող են ներկայացվել նաև գրադարանների մեթոդական աշխատանքի, ընթերցանության ուսումնասիրության, մասնագիտական կրթության, գրքի տարածման և գրադարանային ծառայությունների զարգացման վերաբերյալ հրապարակումներ։ Մատենագիտական տեղեկատվությունը կարևոր դեր ունի մասնագիտական գիտելիքների շրջանառության մեջ՝ նպաստելով նոր հրատարակությունների հայտնաբերմանը և տարբեր թեմաների վերաբերյալ գրականության նպատակային որոնմանը։ Նման տեղեկատուները միաժամանակ արտացոլում են գրադարանագիտության ու մատենագիտության զարգացման ընթացքը՝ ցույց տալով, թե տվյալ ժամանակաշրջանում որ խնդիրներն են առավել հաճախ դարձել ուսումնասիրության և մասնագիտական քննարկման առարկա։ Դրանք կարող են օգտագործվել նաև հետազոտական աշխատանքի սկզբնական փուլերում՝ թեմային վերաբերող աղբյուրների շրջանակը որոշելու, նախկին ուսումնասիրությունները հայտնաբերելու և համապատասխան մասնագիտական գրականություն ընտրելու համար։ Պարբերաբար կազմվող մատենագիտական տեղեկատվությունը նաև փաստագրական նշանակություն ունի, քանի որ ժամանակի ընթացքում ձևավորում է ոլորտային հրատարակությունների պատմությունը ներկայացնող տեղեկատվական շտեմարան։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես մասնագիտական կողմնորոշման և տեղեկատվության որոնման գործիք՝ նպաստելով գրադարանագիտական ու մատենագիտական գիտելիքների տարածմանը, մասնագիտական հաղորդակցությանը և ոլորտի տեղեկատվական ապահովմանը։

Другие предметы

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Գոկչա (Սևան) լճի ավազանի վերաբերյալ գիտական գրականության համակարգված մատենագիտական ցանկ, որը նպատակ ունի համախմբել տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված ուսումնասիրությունները՝ կապված լճի հիդրոլոգիայի, էկոլոգիայի, երկրաբանության և տնտեսական օգտագործման հետ։ Նյութը ընդգրկում է ինչպես դասական գիտական աշխատություններ, այնպես էլ ժամանակակից հետազոտություններ, որոնք ուսումնասիրում են լճի ջրային ռեժիմի փոփոխությունները, ջրի մակարդակի տատանումները, աղտոտման աղբյուրները և էկոհամակարգի կայունությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն աղբյուրներին, որոնք վերլուծում են ավազանի կլիմայական առանձնահատկությունները, ջրհավաք տարածքի հիդրոգեոլոգիական կառուցվածքը և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությունը բնական հավասարակշռության վրա։ Նյութում ներառված են նաև ուսումնասիրություններ, որոնք վերաբերում են Սևանի կենսաբազմազանությանը, ձկնային պաշարներին և դրանց պահպանության խնդիրներին, ինչպես նաև լճի ջրային ռեսուրսների օգտագործման պատմական և արդի մոտեցումներին։ Մատենագիտական ցանկը ծառայում է որպես գիտական հիմք հետագա հետազոտությունների համար՝ հնարավորություն տալով համակարգված կերպով ուսումնասիրել Սևանի ավազանի բնական և սոցիալ-տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունները և դրանց փոխկապակցվածությունը տարածաշրջանային էկոլոգիական գործընթացների հետ։