Արտադրության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրները ՀՀ բուսաբուծության ճյուղում

Культура

Հրատարակությունը մատենագիտական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որը նախատեսված է Հայկական ԽՍՀ մշակույթին և արվեստին վերաբերող նոր գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվություն ներկայացնելու համար։ Այն ընդգրկում է տարբեր ժամանակահատվածներում հրատարակված գրքերի, հոդվածների, ուսումնասիրությունների, ժողովածուների և այլ նյութերի մատենագիտական տվյալներ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հետևել տվյալ բնագավառներում ի հայտ եկող նոր հրապարակումներին։ Նյութերը վերաբերում են մշակութային և գեղարվեստական կյանքի տարբեր ուղղություններին՝ ներառելով կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, ճարտարապետությունը, ժողովրդական ստեղծագործությունը, մշակութային ժառանգությունը և հարակից ոլորտները։ Տեղեկատուի հիմնական նշանակությունը համապատասխան գրականության որոնումը հեշտացնելն ու մասնագիտական տեղեկատվությունը մեկ համակարգում ներկայացնելն է։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի վերաբերյալ հրապարակումների թեմատիկ ընդգրկումը, գիտական հետաքրքրությունների հիմնական ուղղությունները և արվեստի առանձին բնագավառների ուսումնասիրության զարգացումը։ Միաժամանակ հրատարակությունն ունի պատմական և աղբյուրագիտական արժեք, քանի որ մատենագիտական տվյալների միջոցով հնարավոր է հետևել խորհրդային Հայաստանի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության ձևավորմանն ու համալրմանը։ Նման տեղեկատուները կարևոր օժանդակ աղբյուր են հետազոտական աշխատանքի համար՝ հնարավորություն տալով բացահայտել անհրաժեշտ հրապարակումները և կազմել որոշակի թեմային վերաբերող գրականության շրջանակը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել մատենագետների, գրադարանավարների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և Հայաստանի մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի գլխավոր գրադարանային հաստատության 2013 թվականի համար նախատեսված աշխատանքների համակարգված ծրագիրը՝ ընդգրկելով գրադարանային գործունեության հիմնական ուղղությունները, կազմակերպական առաջնահերթությունները և տարվա ընթացքում իրականացվելիք միջոցառումները։ Այն կարելի է դիտարկել որպես կառավարչական և մասնագիտական փաստաթուղթ, որի միջոցով նախանշվում են ազգային գրադարանային հավաքածուի համալրման, պահպանման, հաշվառման, մշակման և հանրությանը հասանելի դարձնելու աշխատանքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրադարանային-մատենագիտական սպասարկմանը, ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարմանը, տեղեկատու համակարգերի կատարելագործմանը և ազգային տպագիր ժառանգության վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը։ Ծրագրային գործունեության շրջանակում նշանակալի ուղղություն է գրադարանային գործընթացներում ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը, էլեկտրոնային պաշարների զարգացումը, նյութերի թվայնացումը և գրադարանային տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնումը։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու նաև գրադարանի՝ որպես ազգային գրավոր ժառանգության պահպանման կենտրոնի գործառույթների մասին, որտեղ ավանդական գրադարանային աշխատանքը զուգակցվում է թվային միջավայրի զարգացման հետ։ Ուշադրության կենտրոնում են նաև մատենագիտական աշխատանքները, գրքային և պարբերական հավաքածուների կազմակերպումը, հազվագյուտ ու արժեքավոր հրատարակությունների պահպանումը և դրանց գիտական ու մշակութային շրջանառության ապահովումը։ Ծրագիրը կարող է ներառել գիտամեթոդական, հրատարակչական, մշակութային և հանրային միջոցառումների կազմակերպման ուղղություններ, որոնք նպաստում են գրքի ու ընթերցանության հանրահռչակմանը, մասնագիտական համագործակցությանը և գրադարանի հասարակական դերի ընդլայնմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի գրադարանների միջև մասնագիտական ու տեղեկատվական համագործակցության զարգացումը, միասնական տեղեկատվական միջավայրի ձևավորումը և գրադարանային ծառայությունների արդիականացումը։ Տարեկան ծրագրի ուսումնասիրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է նաև հաստատության գործունեության պատմության հետազոտման համար, քանի որ այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանային ոլորտում սահմանված նպատակները, առաջնահերթությունները և զարգացման ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ներկայացնում է գրադարանի մեկ տարվա գործունեության կազմակերպման ամբողջական շրջանակը՝ համադրելով ազգային գրավոր ժառանգության պահպանումը, մատենագիտական աշխատանքը, ընթերցողական սպասարկումը, թվային տեխնոլոգիաների զարգացումը և մշակութային-կրթական գործունեությունը։

Финансы

Տնտեսագիտական, գիտության կառավարման և պետական ֆինանսական քաղաքականության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գիտական և գիտատեխնիկական գործունեության ֆինանսավորման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում գիտության ֆինանսավորման տնտեսական հիմքերը, գիտահետազոտական գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները և գիտատեխնիկական ներուժի դերը երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման ու մրցունակության բարձրացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտության պետական ֆինանսավորման մեխանիզմներին, բյուջետային միջոցների բաշխման սկզբունքներին, հետազոտական կազմակերպությունների ֆինանսական ապահովվածությանը և գիտական ծրագրերի աջակցության ձևերին։ Վերլուծվում են բազային, նպատակային և մրցութային ֆինանսավորման մոտեցումները, դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև գիտական գործունեության արդյունքների գնահատման և ֆինանսական միջոցների արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրները։ Քննարկվում են գիտահետազոտական հաստատությունների, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների, պետական կառույցների և մասնավոր հատվածի համագործակցության զարգացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Հայաստանի գիտության ֆինանսավորման կառուցվածքը, միջազգային փորձը, դրամաշնորհային ծրագրերի կազմակերպումը, ներդրումների ներգրավման մեխանիզմները և գիտական հետազոտությունների առևտրայնացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գիտական կադրերի պահպանման, երիտասարդ հետազոտողների աջակցության, հետազոտական ենթակառուցվածքների արդիականացման և նորարարական գործունեության խթանման ֆինանսատնտեսական պայմաններին։ Կարևորվում է գիտության ֆինանսավորման համակարգի թափանցիկության, հաշվետվողականության և արդյունքահեն կառավարման սկզբունքների ամրապնդումը՝ գիտական ներուժի արդյունավետ օգտագործման և երկարաժամկետ զարգացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գիտության տնտեսագիտության, պետական ֆինանսների, գիտատեխնիկական քաղաքականության, նորարարությունների կառավարման և Հայաստանի գիտահետազոտական համակարգի զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Другие предметы

Ձայնային տրաֆիկի երթուղավորման կառավարումը վերաբերում է հեռախոսային և IP ցանցերում ձայնային զանգերի տվյալների ճիշտ և արդյունավետ ուղղորդման գործընթացին դեպի նպատակային հասցեատեր։ Այն ապահովում է, որ ձայնային հաղորդակցությունը փոխանցվի նվազագույն ուշացումով, բարձր որակով և նվազագույն խափանումներով։ Ժամանակակից համակարգերում այս գործընթացը իրականացվում է տարբեր ալգորիթմների և ցանցային սարքավորումների միջոցով, որոնք ընտրում են ամենաօպտիմալ երթուղին՝ հաշվի առնելով ցանցի ծանրաբեռնվածությունը, կապի որակը և հասանելիությունը։ Ձայնային տրաֆիկի կառավարումը հատկապես կարևոր է VoIP (Voice over IP) տեխնոլոգիաներում, որտեղ տվյալները փոխանցվում են ինտերնետային ցանցերով։ Ճիշտ երթուղավորման ապահովումը բարձրացնում է կապի որակը, նվազեցնում ուշացումները և ապահովում կայուն և հուսալի ձայնային հաղորդակցություն։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է 1918–1920 թվականներին Հյուսիսային Կովկասում ձևավորված հայ գաղթական համայնքների իրավիճակին՝ այն դիտարկելով Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտի, Օսմանյան կայսրության փլուզման և տարածաշրջանային քաղաքական անկայունության լայն համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում են հայ բնակչության զանգվածային տեղաշարժերի պատճառները, որոնք պայմանավորված էին պատերազմական գործողություններով, բռնություններով և սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամերով, ինչպես նաև նոր բնակավայրերում հարմարվելու գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գաղթականների սոցիալական կառուցվածքին, զբաղվածության ձևերին և տեղական իշխանությունների ու համայնքների հետ հարաբերություններին, որոնք հաճախ որոշվում էին ինչպես քաղաքական, այնպես էլ տնտեսական գործոններով։ Ուսումնասիրությունը նաև ընդգծում է բարեգործական և ինքնօգնության կազմակերպությունների դերը, որոնք փորձել են մեղմել գաղթականության ծանր պայմանները՝ ապահովելով սնունդ, կացարան և կրթական նվազագույն հնարավորություններ։ Միաժամանակ ներկայացվում են գաղթականության երկարաժամկետ հետևանքները՝ կապված հայկական սփյուռքի ձևավորման, ժողովրդագրական փոփոխությունների և տարածաշրջանում հայկական համայնքային կյանքի վերակազմակերպման հետ։

Лингвистика

«Պաշտոնական ոճ» աշխատությունը, որի հեղինակն է Ավետիսյան Յու.Ս., լեզվաբանության և ոճագիտության բնագավառի ուսումնական-տեսական ձեռնարկ է, որը նվիրված է հայոց լեզվի պաշտոնական (պաշտոնատառ) ոճի համակարգված ուսումնասիրությանը՝ որպես գրավոր և վարչական հաղորդակցության հիմնական միջոցներից մեկի։ Գիրքը մանրամասն ներկայացնում է պաշտոնական ոճի ձևավորման լեզվական և գործառական առանձնահատկությունները՝ ընդգրկելով նրա կիրառման ոլորտները պետական կառավարման, իրավական փաստաթղթերի, վարչական նամակագրության և գործավարության համակարգում։ Հեղինակը վերլուծում է պաշտոնական ոճին բնորոշ լեզվական միջոցները՝ բառապաշարի չեզոքություն, ձևակերպումների ստանդարտացվածություն, շարահյուսական խստություն և կառուցվածքային հստակություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք ապահովում հաղորդակցության միանշանակություն և իրավական ճշգրտություն։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև պաշտոնական փաստաթղթերի տեսակները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ձևակերպման կանոնները՝ ներառելով օրինակներ և գործնական բացատրություններ, որոնք օգնում են ճիշտ կիրառել լեզվական նորմերը տարբեր իրավիճակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պաշտոնական խոսքի և այլ ոճերի՝ հատկապես գիտական և հրապարակախոսական ոճերի տարբերակմանը՝ ընդգծելով դրանց գործառական սահմանները։ Գիրքը նախատեսված է ուսանողների, պետական ծառայողների, իրավաբանների, գործավարների և լեզվաբանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ ծառայելով որպես գործնական և տեսական կարևոր ուղեցույց պաշտոնական հաղորդակցության մշակույթի ձևավորման գործում։