Արցախի միջնադարյան արվեստը (1991)

Социология

Ժողովածուն ներառում է ընտանիքի ուսումնասիրությանն առնչվող գիտական զեկուցումներ և հետազոտական նյութեր, որոնք ներկայացնում են ընտանիքը որպես հասարակության կարևորագույն սոցիալական ինստիտուտ և մշակութային արժեքների փոխանցման հիմնական միջավայր։ Հրատարակության մեջ քննարկվող հիմնախնդիրները վերաբերում են ընտանիքի կառուցվածքին, ձևավորման ու զարգացման առանձնահատկություններին, ամուսնական և ազգակցական հարաբերություններին, սերունդների փոխհարաբերություններին, ընտանեկան դերերին և հասարակական փոփոխությունների ազդեցությանը ընտանեկան կյանքի վրա։ Ընտանիքը դիտարկվում է սոցիոլոգիական, ազգագրական և մարդաբանական տեսանկյուններից՝ հնարավորություն տալով համադրելու տարբեր հետազոտական մոտեցումներ և բացահայտելու ընտանեկան հարաբերությունների պատմական ու ժամանակակից դրսևորումները։ Կարևորվում են նաև ավանդական ընտանեկան արժեքների, սովորույթների, դաստիարակության, սոցիալականացման և միջսերնդային կապերի ուսումնասիրության հարցերը։ Ժողովածուն նվիրված է Էմմա Կարապետյանի հիշատակին և միավորում է ընտանիքի հետազոտության ոլորտում գիտական հետաքրքրություններն ու մասնագիտական քննարկումները։ Այն արժեքավոր նյութ է ընտանիքի սոցիոլոգիայով, ազգագրությամբ, սոցիալական մարդաբանությամբ և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Культура

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի վաղ միջնադարյան քառանիստ կոթողների ուսումնասիրությանը՝ դրանց ճարտարապետական, գեղարվեստական, պատմական և խորհրդաբանական առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Ուսումնասիրության կենտրոնում վաղ միջնադարյան Հայաստանի տարածքում կանգնեցված քառանիստ քարե կոթողներն են, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում հայկական վաղ քրիստոնեական մշակույթի և մոնումենտալ արվեստի պատմության մեջ։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում այդ հուշարձանների կառուցվածքային առանձնահատկություններին, համաչափությանը, ծավալատարածական լուծումներին, պատվանդանների և վերնամասերի ձևավորմանը, ինչպես նաև օգտագործված քարատեսակներին և մշակման եղանակներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կոթողների զարդաքանդակների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց վրա հանդիպող խաչային, երկրաչափական, բուսական և այլ պատկերները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու ժամանակաշրջանի գեղարվեստական մտածողությունն ու կրոնական խորհրդաբանությունը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել առանձին հուշարձանների տեղադրությունը, դրանց կապը բնակավայրերի, եկեղեցիների, ճանապարհների և այլ պատմամշակութային օբյեկտների հետ, ինչպես նաև կոթողների հնարավոր գործառույթներն ու նշանակությունը։ Կարևոր խնդիր է դրանց թվագրումը և զարգացման փուլերի առանձնացումը՝ հիմնվելով հնագիտական, ճարտարապետական, epigraphic և համեմատական տվյալների վրա։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև քառանիստ կոթողների և հայկական վաղ քրիստոնեական այլ հուշարձանների փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով ձևերի ու խորհրդանշական լուծումների հնարավոր շարունակականությունը։ Այս կոթողները արժեքավոր են ոչ միայն որպես առանձին ճարտարապետական հուշարձաններ, այլև որպես քրիստոնեության տարածման, նոր կրոնական խորհրդանիշների ձևավորման և հայկական մշակույթի զարգացման կարևոր վկայություններ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու վաղ միջնադարյան Հայաստանի մոնումենտալ արվեստի, ճարտարապետական մտածողության և քարարվեստի զարգացման մասին, ինչպես նաև ընդգծելու այդ հուշարձանների պահպանության և գիտական ուսումնասիրության կարևորությունը։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասի ժողովուրդների պատմության, էթնիկական կազմի, մշակույթի և հասարակական կյանքի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են տարածաշրջանում բնակվող տարբեր ժողովուրդների ծագումը, լեզվական պատկանելությունը, բնակության տարածքները, ավանդույթները, կենցաղը, հավատալիքները և մշակութային առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ժողովուրդների միջև պատմական, տնտեսական և մշակութային փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարածաշրջանի էթնիկական բազմազանության ձևավորման գործընթացները։ Քննարկվում են ազգային ինքնության, սոցիալական կազմակերպման, ժողովրդական մշակույթի և նյութական ու ոչ նյութական ժառանգության պահպանման հարցերը՝ հիմնվելով պատմական, ազգագրական և մարդաբանական տվյալների վրա։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է Կովկասի ժողովուրդների պատմության և մշակույթի ուսումնասիրման համար՝ օգտակար լինելով պատմաբանների, ազգագրագետների, մարդաբանների, կովկասագետների և տարածաշրջանի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։

Литература

Գրականագիտության «գործարանը». մեթոդ, տեքստ, ընթերցող, մեկնաբանող-ը գրականագիտական ուսումնամեթոդական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի բացատրել գրականության ուսումնասիրության հիմնական տեսական մոտեցումները և դրանց կիրառման եղանակները՝ կենտրոնանալով գրական տեքստի, ընթերցողի և մեկնաբանության փոխկապակցվածության վրա, աշխատությունում ներկայացվում են գրականագիտության հիմնական մեթոդաբանական ուղղությունները՝ կառուցվածքային, պատմամշակութային, հոգեբանական և ընթերցողական մոտեցումներ, ինչպես նաև դրանց կիրառումը կոնկրետ տեքստերի վերլուծության մեջ, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում «տեքստ–ընթերցող–մեկնաբան» հարաբերությանը, որտեղ գրական ստեղծագործությունը դիտարկվում է ոչ թե որպես փակ համակարգ, այլ որպես բազմիմաստ գործընթաց, որը ձևավորվում է տարբեր ընթերցումների և մեկնաբանությունների արդյունքում, միաժամանակ քննարկվում է գրական քննադատության դերը որպես միջնորդող և վերլուծական գործունեություն, աշխատությունը նպատակ ունի զարգացնել քննադատական մտածողություն, վերլուծական հմտություններ և գրական տեքստերի խորքային ընկալում՝ հատկապես ուսանողների և սկսնակ հետազոտողների համար։

Другие предметы

Այս աշխատանքը ներկայացնում է հայ տպագրության զարգացման պատմական և փաստագրական ամբողջական համակարգված պատկերը՝ ընդգրկելով տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, պարբերականների և տպագրական արտադրանքի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալների համադրված ցանկեր։ Հեղինակը նպատակ ունի հավաքագրել, դասակարգել և գիտականորեն մշակել հայ տպագրական ժառանգությանը վերաբերող աղբյուրները՝ ընդգծելով դրանց ստեղծման ժամանակագրական հաջորդականությունը, տպագրական կենտրոնների առանձնահատկությունները և մշակութային ազդեցությունը։ Աշխատությունում ներկայացվում են ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ արտերկրի հայկական համայնքներում իրականացված տպագրական գործունեության արդյունքները՝ ցույց տալով հայ գրքի տարածման աշխարհագրությունը և զարգացման փուլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական նկարագրության ստանդարտացմանը, աղբյուրների ճշգրտությանը և գիտական կիրառելիությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս օգտագործել նյութը որպես տեղեկատու հիմք հետագա հետազոտությունների համար։ Աշխատությունը կարևորում է նաև հայ գրատպության դերը ազգային մշակույթի պահպանման, լեզվի զարգացման և կրթական գործընթացների ձևավորման մեջ՝ այն դիտարկելով որպես պատմամշակութային ինքնության առանցքային բաղադրիչ։

Лингвистика

Հայոց լեզվի ոճագիտություն-ը լեզվաբանական և լեզվաոճաբանական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հայոց լեզվի ոճական համակարգը, նրա զարգացման սկզբունքները և կիրառական առանձնահատկությունները տարբեր հաղորդակցական միջավայրերում, աշխատությունում բացատրվում են ոճագիտության հիմնական հասկացությունները՝ լեզվական ոճ, գործառական ոճեր, արտահայտչական միջոցներ և խոսքի կառուցման տարբեր մակարդակներ, միաժամանակ դիտարկվում են հայերենի հիմնական գործառական ոճերը՝ գիտական, պաշտոնական, հրապարակախոսական, գեղարվեստական և խոսակցական, և դրանց լեզվական առանձնահատկությունները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի ընտրությանը, շարադասության կառուցվածքին, արտահայտչականության միջոցներին և խոսքի ազդեցության ուժին, աշխատությունը նաև վերլուծում է ոճական շեղումների և լեզվական սխալների պատճառները, նպատակ ունենալով զարգացնել գրագետ, ճշգրիտ և արտահայտիչ խոսք ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր հաղորդակցության մեջ։