Արևելա-Եվրոպական և Արևմտասիբիրական հարթավայրերի ֆիզիկա-աշխարհագրական ընդհանուր բնութագիրը

Культура

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Արագած լեռնազանգվածի տարածքում բրոնզի դարաշրջանում ձևավորված ամրոց-բնակատեղիների ճարտարապետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այդ հնագույն բնակավայրերի կառուցվածքային, տարածական և պաշտպանական առանձնահատկությունները, ուսումնասիրել դրանց ձևավորման օրինաչափությունները և տեղը տարածաշրջանի հնագույն ճարտարապետության զարգացման պատմության մեջ։ Աշխատանքի շրջանակում ամրոց-բնակատեղիները դիտարկվում են որպես բնակելի, տնտեսական և պաշտպանական գործառույթները համատեղող համալիրներ, որոնց կառուցվածքը պայմանավորված է ինչպես բնական միջավայրով, այնպես էլ տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական և ռազմական պահանջներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամրոցների տեղադրությանը՝ հաշվի առնելով լեռնային ռելիեֆը, բնական բարձրությունները, տեսանելիության պայմանները, ջրային աղբյուրների հասանելիությունը և տարածքի ռազմավարական նշանակությունը։ Այս գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու են հնագույն բնակավայրերը կառուցվել տվյալ վայրերում և ինչպես են բնական պայմանները ներառվել պաշտպանական ու քաղաքաշինական լուծումների մեջ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ամրոց-բնակատեղիների հատակագծային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Կարող են վերլուծվել պաշտպանական պարիսպների և աշտարակների կառուցվածքը, մուտքերի կազմակերպումը, բնակելի և տնտեսական տարածքների փոխհարաբերությունը, ներքին անցուղիները և բնակավայրի ընդհանուր տարածական կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի շինարարական տեխնիկայի և օգտագործված նյութերի ուսումնասիրությունը։ Քարե պատերի կառուցման եղանակները, դրանց հաստությունը, շարվածքի առանձնահատկությունները և տեղական շինանյութերի օգտագործումը կարող են տեղեկություններ տալ բրոնզի դարի շինարարական մշակույթի և տեխնիկական հնարավորությունների մասին։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև բնակելի կառույցների տիպաբանությունը, դրանց չափերը, հատակագծային լուծումները և կենցաղային գործառույթները։ Բնակելի, պահեստային, արտադրական և պաշտամունքային տարածքների հնարավոր տարբերակումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու բնակավայրերի ներքին կազմակերպման և բնակչության կենսակերպի որոշ առանձնահատկություններ։ Արագածի տարածաշրջանի ամրոց-բնակատեղիների համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել տարբեր հուշարձանների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները և ցույց տալ ճարտարապետական ձևերի զարգացման ու տեղայնացման գործընթացները։ Կարևոր է նաև այդ հուշարձանների դիտարկումը Հայաստանի և Հայկական լեռնաշխարհի բրոնզեդարյան այլ ամրոցների ու բնակավայրերի համատեքստում՝ տարածաշրջանային փոխազդեցությունների և ընդհանուր մշակութային միտումների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել հնագիտական պեղումների արդյունքները, ճարտարապետական չափագրությունները, հատակագծերը, լուսանկարները, հնագիտական նյութերը և պատմամշակութային համեմատական տվյալները։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական կերպով վերականգնել ամրոց-բնակատեղիների կառուցվածքն ու գործառույթը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ Հայաստանի հնագույն ճարտարապետության պատմության ուսումնասիրման, բրոնզի դարի բնակավայրերի տիպաբանության մշակման և հնագիտական ժառանգության պահպանության ու գիտական փաստագրման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Արագածի բրոնզեդարյան ամրոց-բնակատեղիների ճարտարապետական ինքնատիպությունը և դրանց նշանակությունը տարածաշրջանի վաղ քաղաքաշինական ու պաշտպանական մշակույթի զարգացման գործընթացում։

Религия

Աշխատությունը պատմական փաստաթուղթ է, որը ներկայացնում է Մոսկվայում գործող հայկական եկեղեցուն կից Իվան Լազարևի անվան եկեղեցական-ծխական ուսումնարանի կանոնադրության նախագիծը։ Փաստաթղթում արտացոլվում են ուսումնական հաստատության գործունեության կազմակերպման հիմնական սկզբունքները, նպատակներն ու խնդիրները, կառավարման կառուցվածքը, կրթական գործընթացի կազմակերպման կարգը և հաստատության ներքին գործունեությունը կարգավորող դրույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցական համայնքի և կրթական հաստատության փոխհարաբերություններին, ուսումնարանի վարչական կառավարմանը, պատասխանատու անձանց իրավասություններին, սովորողների ընդունելության և ուսուցման պայմաններին, ինչպես նաև կրթական ու դաստիարակչական աշխատանքի կազմակերպմանը։ Փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում Մոսկվայի հայ համայնքի կրթական և հասարակական կյանքի, ազգային կրթության պահպանման, եկեղեցու դերի և համայնքային ուսումնական հաստատությունների գործունեության մասին։ Այն նաև արժեքավոր սկզբնաղբյուր է Ռուսաստանի հայկական համայնքների պատմության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչ սկզբունքներով էին ձևավորվում և կառավարվում եկեղեցուն կից կրթական հաստատությունները։ Նյութը կարող է հետաքրքրել հայագիտության, կրթության պատմության, եկեղեցագիտության և համայնքային կյանքի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ռուս գրական լեզվում գոյականների սեռային հակադրությունների (родовые оппозиции) համակարգի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով քերականական սեռի կառուցվածքային, իմաստաբանական և գործառական առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է արական, իգական և չեզոք սեռերի փոխհարաբերությունները՝ դիտարկելով դրանց դրսևորումները գոյականների ձևաբանական կառուցվածքում և լեզվական կիրառության տարբեր մակարդակներում։ Գրքում ուսումնասիրվում են սեռային դասակարգման սկզբունքները, քերականական և բնական սեռի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ սեռային պատկանելությունը պայմանավորված է ոչ միայն ձևաբանական, այլև իմաստային գործոններով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սեռային հակադրությունների դերին համաձայնության համակարգում՝ ածականների, դերանունների և բայերի հետ կապերի շրջանակում, ինչպես նաև սեռի արտահայտման բացառություններին և տատանումներին։ Հեղինակը քննարկում է նաև ընդհանուր սեռի (общий род) բառերի, մասնագիտական անվանումների և անձնանունների հետ կապված լեզվական խնդիրները՝ ժամանակակից լեզվական զարգացման միտումների համատեքստում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է ռուսերենի քերականական կառուցվածքի ուսումնասիրության մեջ և օգտակար է լեզվաբանների, բանասերների, ռուսաց լեզվի դասավանդողների և ուսանողների համար։

Другие предметы

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1825 թվականի օրացուցային տվյալները՝ արտացոլելով ժամանակի հաշվարկման և տարվա օրերի կազմակերպման հայկական ավանդույթները։ Այն նախատեսված է տարվա ընթացքում օրերի, շաբաթների և ամիսների հերթականությունը որոշելու, ինչպես նաև առօրյա, հասարակական ու եկեղեցական կյանքի ժամանակացույցը պահպանելու համար։ Քրիստոնեական և Հայոց թվականությունների համատեղ կիրառությունը կարևոր տեղեկություն է տալիս տարբեր ժամանակագրական համակարգերի զուգահեռ գործածության մասին և հնարավորություն է ընձեռում համադրելու հայկական տոմարային հաշվարկները համընդհանուր ընդունված թվականության հետ։ Նման օրացույցներում սովորաբար ներկայացվում էին ամսաթվերը, շաբաթվա օրերը, եկեղեցական տոներն ու սրբերի հիշատակության օրերը, ինչպես նաև տարվա ընթացքում կատարվող ծիսական և հասարակական նշանակության իրադարձությունները։ Դրանք գործնական նշանակություն ունեին ընտանիքների, հոգևորականների, կրթական հաստատությունների և համայնքային կառույցների համար՝ օգնելով կազմակերպելու աշխատանքները, տոնական արարողությունները և առօրյա պարտականությունները։ Օրացույցի կազմումը պահանջում էր ժամանակագրական գիտելիքներ, տոմարային հաշվարկների իմացություն և եկեղեցական օրացուցային ավանդույթի պահպանում։ Հրատարակությունը կարևոր է հայկական տպագիր օրացույցների պատմության, հայոց թվականության կիրառության և 19-րդ դարի սկզբի հասարակական ու եկեղեցական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն նաև վկայում է տպագիր տեղեկատու գրականության գործնական դերի և ժամանակի գիտելիքների տարածման գործում օրացույցների ունեցած նշանակության մասին։

Медицина

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է բժշկության զարգացմանը և բժիշկների գործունեությանը Հայաստան-ում հին և միջնադարյան ժամանակաշրջաններում՝ ընդգծելով ինչպես ժողովրդական բժշկության ավանդույթները, այնպես էլ գրավոր բժշկական գիտելիքի ձևավորումը։ Հնագույն շրջանում բժշկությունը սերտորեն կապված էր ժողովրդական փորձի, բուսաբուժության, կրոնական-ծիսական պատկերացումների և բուժական սովորույթների հետ, որոնք փոխանցվում էին բանավոր ավանդույթով։ Միջնադարում արդեն ձևավորվում է ավելի համակարգված բժշկական գիտելիք, որը արտացոլված է հայ բժշկագիտական ձեռագրերում, որտեղ նկարագրվում են հիվանդությունները, դրանց պատճառները և բուժման միջոցները։ Այս գործընթացում կարևոր դեր են խաղացել կրթված բժիշկները և մատենագիրները, ովքեր համադրել են տեղական փորձը հին հունական, արաբական և պարսկական բժշկական ավանդույթների հետ։ Բժիշկները հաճախ ծառայել են ինչպես արքունիքներում, այնպես էլ վանքերում և քաղաքային կենտրոններում՝ զբաղվելով ոչ միայն բուժմամբ, այլև բժշկական գիտելիքի տարածմամբ։ Այսպիսով, հին և միջնադարյան հայկական բժշկությունը ձևավորվել է որպես բազմաշերտ համակարգ, որտեղ միավորվել են ժողովրդական փորձը և գիտական մոտեցման առաջին տարրերը։

Другие предметы

Ճարտարապետական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Դամասկոսի քաղաքային միջավայրում փոխակերպվող՝ դինամիկ ճարտարապետության սկզբունքների հարմարեցման և կիրառման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում այն ճարտարապետական լուծումները, որոնց միջոցով շենքերը կամ դրանց առանձին տարրերը կարող են փոփոխվել՝ արձագանքելով գործառութային, տարածական, կլիմայական և օգտագործողների պահանջներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Դամասկոսի պատմականորեն ձևավորված քաղաքային կառուցվածքին, տեղական ճարտարապետական առանձնահատկություններին և նորարարական նախագծային մոտեցումների հետ դրանց համադրման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են շարժական կամ վերափոխվող կառուցվածքների, ճկուն ներքին տարածքների, փոփոխվող ճակատային համակարգերի և միջավայրին հարմարվող տեխնոլոգիական լուծումների կիրառման սկզբունքները։ Քննարկվում են նաև տեղական կլիմայական պայմանների, կառուցապատման խտության, մշակութային ժառանգության և քաղաքային միջավայրի առանձնահատկությունների ազդեցությունները դինամիկ ճարտարապետության նախագծման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ժամանակակից փոխակերպվող ճարտարապետական համակարգերի ինտեգրման հնարավորությունները՝ պահպանելով քաղաքի պատմամշակութային և տարածական ինքնատիպությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության, քաղաքաշինության, ճարտարապետական նախագծման և հարմարվող կառուցվածքային համակարգերի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։