Արժույթի փոխարինման մոդելավորման հիմնահարցերը ՀՀ-ում

Экономика

Տնտեսամաթեմատիկական և ֆինանսական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մաքսիմալ էնտրոպիայի մեթոդի կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը ֆինանսական ռիսկերի կառավարման և ակտիվների արժեքի գնահատման խնդիրներում։ Քննության են առնվում անորոշության պայմաններում հավանականային բաշխումների կառուցման և սահմանափակ տեղեկատվության հիման վրա ֆինանսական ցուցանիշների գնահատման տեսական ու հաշվարկային մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, երբ շուկայի վերաբերյալ տվյալները թերի են կամ անհրաժեշտ է խուսափել չհիմնավորված լրացուցիչ ենթադրություններից։ Վերլուծվում են մեթոդի կիրառման հնարավորությունները ակտիվների եկամտաբերության և ռիսկի գնահատման, ֆինանսական կորուստների հավանականության որոշման, ներդրումային որոշումների հիմնավորման և պորտֆելային կառավարման խնդիրներում։ Քննարկվում են նաև ֆինանսական շուկաների անորոշության, գների փոփոխականության և հավանականային մոդելների ընտրության հետ կապված հարցերը։ Մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս առկա սահմանափակումների շրջանակում կառուցել հավանականային մոդելներ և դրանց հիման վրա իրականացնել քանակական վերլուծություն։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ֆինանսական մոդելավորման և ռիսկերի գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը և օգտակար լինել ֆինանսիստների, տնտեսագետների, ռիսկերի կառավարման մասնագետների, քանակական վերլուծաբանների, հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Литература

Այս գեղարվեստական ստեղծագործության վերնագիրը կենտրոնացնում է ընթերցողի ուշադրությունը աղավնիների և նրանց մասնակցությամբ տեղի ունեցող մրցանակաբաշխության կամ մրցության գաղափարի վրա։ Աղավնիները գրական և մշակութային ավանդույթներում հաճախ հանդես են գալիս որպես խաղաղության, անմեղության, հավատարմության և ազատության խորհրդանիշներ։ Նրանց միջոցով հնարավոր է ներկայացնել բնության ու կենդանական աշխարհի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև մարդկանց վերաբերմունքը կենդանիների նկատմամբ։ Մրցանակի գաղափարը ստեղծագործությանը հաղորդում է մրցակցության, արժանիքների գնահատման և հաջողության հասնելու թեմատիկ ուղղություն՝ հնարավորություն տալով անդրադառնալ ջանասիրությանը, համբերությանը, խնամքին և արդար գնահատման կարևորությանը։ Նմանատիպ գործերը կարող են հետաքրքրություն առաջացնել հատկապես պատանի ընթերցողների շրջանում՝ միաժամանակ նպաստելով կենդանիների հանդեպ հոգատար վերաբերմունքի և բարոյական արժեքների ձևավորմանը։ Ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել 19-րդ դարի արևմտահայ գեղարվեստական և դաստիարակչական գրականության համատեքստում, որտեղ բնության ու կենդանիների թեմաները հաճախ ծառայել են ընթերցանությունը հետաքրքիր դարձնելու և ուսուցողական գաղափարներ փոխանցելու նպատակին։

Культура

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական և պատկերագրական բնույթի նյութ է, որը ներկայացնում է հայկական կինեմատոգրաֆիայի հետ կապված ազդագրային ժառանգությունը և հնարավորություն տալիս ուսումնասիրելու կինոյի պատմությունը ոչ միայն ֆիլմերի բովանդակության, այլև դրանց հանրային ներկայացման ու գեղարվեստական ձևավորման տեսանկյունից։ Կինոազդագրերը դիտարկվում են որպես կինոմշակույթի ինքնուրույն փաստաթղթեր, որոնց միջոցով հնարավոր է տեղեկություններ ստանալ ֆիլմերի ցուցադրությունների, ստեղծագործական խմբերի, դերասանական կազմի, կինոթատրոնների և տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Միաժամանակ դրանք գրաֆիկական արվեստի նմուշներ են, որտեղ արտահայտվում են տարբեր ժամանակաշրջանների գեղարվեստական ոճերը, տառատեսակների ընտրությունը, կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, պատկերային խորհրդանշանները և կինոնկարի գաղափարական կամ ժանրային առանձնահատկությունները հանդիսատեսին փոխանցելու ձևերը։ Նյութերի համակարգումը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական կինոյի զարգացման տարբեր փուլերին, ֆիլմերի հանրայնացման եղանակների փոփոխությանը և տեսողական հաղորդակցության մշակույթի ձևավորմանը։ Հատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում ազդագրերի վրա պահպանված տեքստային տվյալները, որոնք կարող են լրացնել կինեմատոգրաֆիական մատենագիտությունը և նպաստել առանձին ֆիլմերի ցուցադրական պատմության վերականգնմանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայկական գրաֆիկական դիզայնի և կիրառական արվեստի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ կինոազդագրերում միավորվում են լուսանկարչությունը, նկարչությունը, տպագրական ձևավորումը և գովազդային հաղորդակցությունը։ Տարբեր ժամանակաշրջանների նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գեղարվեստական լեզվի, հասարակական ճաշակի և կինոյի ներկայացման մշակույթի փոփոխությունները։ Միաժամանակ նման հավաքածուն նպաստում է ժամանակի ընթացքում վնասվելու կամ կորսվելու վտանգի տակ գտնվող տպագիր նյութերի փաստագրմանն ու մշակութային հիշողության պահպանմանը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես արժեքավոր աղբյուր կինոգետների, արվեստաբանների, դիզայնի պատմաբանների, մատենագետների և հայկական մշակութային ժառանգությունն ուսումնասիրողների համար՝ համադրելով կինոյի պատմության, պատկերագրության, տպագիր մշակույթի և գրաֆիկական արվեստի ուսումնասիրության ուղղությունները։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Գուրգեն Մահարու բանաստեղծական ժառանգության լեզվաոճական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով նրա չափածո ստեղծագործությունների բառապաշարի, պատկերավորման համակարգի, շարահյուսական կառուցվածքի, արտահայտչամիջոցների և անհատական ոճի ձևավորման սկզբունքների վրա։ Հետազոտության շրջանակում բանաստեղծական լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական մտքի արտահայտման միջոց, այլև որպես հեղինակի աշխարհընկալումը, հուզական ապրումները և ստեղծագործական մտածողությունը բացահայտող համակարգ։ Քննության են առնվում բառերի ընտրության ու իմաստային վերափոխումների առանձնահատկությունները, հոմանիշների, հականիշների, դարձվածային միավորների և այլ բառային միջոցների գործառույթները բանաստեղծական խոսքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխաբերություններին, համեմատություններին, մակդիրներին, խորհրդանշական պատկերներին և այլ արտահայտչամիջոցներին՝ պարզաբանելով դրանց դերը ստեղծագործությունների պատկերային և հուզական կառուցվածքի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրվում են նաև բանաստեղծական շարահյուսության առանձնահատկությունները՝ նախադասությունների կառուցվածքը, կրկնությունները, շրջադասությունները, զուգահեռ կառույցները և խոսքի ռիթմական կազմակերպմանը նպաստող լեզվական միջոցները։ Կարևորվում է հնչյունական կազմակերպման և բառային ընտրության փոխհարաբերությունը, քանի որ չափածոյում հնչերանգը, ռիթմը և բառերի հնչյունական ներդաշնակությունը կարող են լրացուցիչ գեղարվեստական նշանակություն ստանալ։ Հետազոտության մեջ ուշադրություն կարող է դարձվել նաև գրական լեզվի և խոսակցական տարրերի հարաբերակցությանը, հեղինակային նորարարություններին և ժամանակաշրջանի լեզվական միջավայրի ազդեցությանը։ Լեզվաոճական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն հատկանիշները, որոնց միջոցով ձևավորվում է հեղինակի ճանաչելի բանաստեղծական ձեռագիրը և տարբերակվում նրա ստեղծագործությունը ժամանակակիցների գրական փորձից։ Միաժամանակ բանաստեղծական լեզվի ուսումնասիրությունը կապվում է ստեղծագործությունների թեմատիկ և գաղափարական կառուցվածքի հետ՝ ցույց տալով լեզվական ձևի ու գեղարվեստական բովանդակության փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է գրողի չափածո ժառանգության լեզվական և ոճական արժեքի համակարգված գնահատմանը և XX դարի հայ բանաստեղծական լեզվի զարգացման առանձնահատկությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Другие предметы

Օրհուսի կոնվենցիան միջազգային իրավական փաստաթուղթ է, որը ընդունվել է 1998 թվականին Դանիայի Օրհուս քաղաքում՝ ՄԱԿ-ի Եվրոպայի տնտեսական հանձնաժողովի շրջանակներում։ Այն պաշտոնապես հայտնի է որպես «Տեղեկատվության հասանելիության, որոշումների ընդունմանը հասարակության մասնակցության և արդարադատության մատչելիության մասին կոնվենցիա բնապահպանական հարցերում»։ Կոնվենցիայի հիմնական նպատակն է ապահովել հասարակության մասնակցությունը բնապահպանական որոշումների ընդունման գործընթացին և բարձրացնել պետական կառավարման թափանցիկությունը էկոլոգիական հարցերում։ Օրհուսի կոնվենցիան սահմանում է երեք հիմնական իրավունքներ հասարակության համար։ Առաջինը՝ շրջակա միջավայրին վերաբերող տեղեկատվության հասանելիության իրավունքն է, որը պարտադրում է պետական մարմիններին տրամադրել բնապահպանական տվյալներ քաղաքացիներին։ Երկրորդը՝ հասարակության մասնակցության իրավունքն է բնապահպանական որոշումների ընդունման գործընթացում, օրինակ՝ նախագծերի, ծրագրերի կամ շինարարական աշխատանքների հաստատման ժամանակ։ Երրորդը՝ արդարադատության մատչելիության իրավունքն է, որը հնարավորություն է տալիս քաղաքացիներին վիճարկել այն որոշումները կամ գործողությունները, որոնք կարող են վնասել շրջակա միջավայրին կամ խախտել իրենց իրավունքները։ Հայաստանը միացել է Օրհուսի կոնվենցիային և պարտավորվել է իրականացնել դրա դրույթները ազգային օրենսդրության շրջանակում։ Այդ նպատակով ստեղծվել են համապատասխան իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներ՝ ապահովելու հասարակության ներգրավվածությունը բնապահպանական գործընթացներում։ Օրհուսի կոնվենցիան համարվում է բնապահպանական ժողովրդավարության կարևոր փաստաթուղթ, քանի որ այն ուժեղացնում է հասարակության դերը շրջակա միջավայրի պահպանության գործում և խթանում է պետական մարմինների հաշվետվողականությունը։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է Կերոպե Պետրոսի Պատկանյանի կյանքին, գիտական գործունեությանը և նրա ներդրմանը հայագիտության, արևելագիտության ու պատմական ուսումնասիրությունների զարգացման գործում։ Հեղինակը ներկայացնում է անվանի գիտնականի կենսագրական ուղին, կրթությունը, գիտական հետաքրքրությունների շրջանակը և այն կարևորագույն աշխատությունները, որոնք նշանակալի դեր են ունեցել հայոց պատմության, լեզվի, գրականության և մշակույթի ուսումնասիրության մեջ։ Աշխատությունում վերլուծվում են Պատկանյանի գիտական մեթոդները, աղբյուրագիտական մոտեցումները, հայագիտական և արևելագիտական հետազոտությունները, ինչպես նաև նրա կապը ժամանակի գիտական միջավայրի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա ներդրմանը հայկական ձեռագրերի, պատմական աղբյուրների, լեզվաբանական նյութերի և արևելյան ժողովուրդների մշակույթի ուսումնասիրման ոլորտներում։ Ներկայացվում է գիտնականի ժառանգության նշանակությունը ժամանակակից հայագիտության համար և նրա գաղափարների ազդեցությունը հետագա հետազոտությունների զարգացման վրա։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայագետներին, պատմաբաններին, արևելագետներին, բանասերներին, գիտական աշխատողներին, ուսանողներին և հայ մշակույթի ու գիտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։