Աշխարհի ընդհանուր համառոտ աշխարհագրություն՝ ըստ պետությունների նոր դասակարգման

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ոսկու, պլատինի և պալադիումի քանակական ու որակական որոշման մեթոդների մշակմանը և ուսումնասիրությանը՝ որոշ հիմնային օրգանական ներկանյութերի ու էքստրակցիոն-օպտիկական վերլուծության եղանակների կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ազնիվ մետաղների իոնների և օրգանական ռեագենտների միջև առաջացող գունավոր միացությունների ձևավորման պայմանները, դրանց բաղադրությունը, կայունությունը և օպտիկական հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք ազդում են համալիրների առաջացման և օրգանական փուլ տեղափոխման արդյունավետության վրա՝ լուծույթի թթվայնությանը, ռեագենտների կոնցենտրացիային, փոխազդեցության տևողությանը, լուծիչի բնույթին և ջերմաստիճանին։ Քննության են առնվում տարբեր հիմնային օրգանական ներկանյութերի ընտրողականությունն ու զգայունությունը՝ նպատակ ունենալով որոշել տվյալ մետաղների հայտնաբերման համար առավել արդյունավետ ռեագենտներն ու փորձարարական պայմանները։ Էքստրակցիայի միջոցով ուսումնասիրվող միացությունները տարանջատվում և խտացվում են համապատասխան օրգանական միջավայրում, իսկ հետագա օպտիկական չափումները հնարավորություն են տալիս գնահատել դրանց պարունակությունը ըստ լույսի կլանման բնութագրերի։ Վերլուծվում են կլանման սպեկտրները, առավելագույն կլանման տիրույթները, չափումների գծայնությունը և որոշման զգայունությունը, ինչպես նաև մշակվող մեթոդների ճշգրտությունն ու վերարտադրելիությունը։ Կարևորվում է ուղեկցող իոնների և այլ նյութերի հնարավոր խանգարող ազդեցության գնահատումը, քանի որ իրական նմուշներում ազնիվ մետաղները հաճախ առկա են բազմաբաղադրիչ համակարգերում։ Ուսումնասիրվում են խանգարող ազդեցությունների նվազեցման, մետաղների ընտրողական տարանջատման և փոքր կոնցենտրացիաների նախնական խտացման հնարավորությունները։ Մշակվող մոտեցումները կարող են կիրառվել հանքային հումքի, տեխնոլոգիական լուծույթների, արդյունաբերական նյութերի և այլ նմուշների վերլուծության ընթացքում։ Աշխատանքը նպաստում է ազնիվ մետաղների որոշման համեմատաբար զգայուն և արդյունավետ վերլուծական եղանակների կատարելագործմանը՝ համադրելով հեղուկային էքստրակցիայի և օպտիկական չափումների հնարավորությունները։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է ռուս նշանավոր բանաստեղծ Միխայիլ Լերմոնտովի պոեմների հայերեն թարգմանությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանց գեղարվեստական, լեզվաոճական և թարգմանագիտական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Քննարկվում են ռուսական ռոմանտիզմի գրական ավանդույթները, բանաստեղծի ստեղծագործական աշխարհայացքը, պոեմների թեմատիկ ու գաղափարական բովանդակությունը և դրանց ընկալումը հայ գրական միջավայրում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնագրերի և հայերեն թարգմանությունների համեմատական վերլուծությանը, բանաստեղծական խոսքի կառուցվածքի, պատկերային համակարգի, չափի, ռիթմի և հանգավորման առանձնահատկությունների փոխանցման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են թարգմանիչների կիրառած լեզվական և գեղարվեստական միջոցները, բառային համարժեքների ընտրությունը, փոխաբերությունների ու խորհրդանիշների վերարտադրությունը, ինչպես նաև բնագրի իմաստային և հուզական երանգների պահպանման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Լերմոնտովի պոեմներին բնորոշ ազատության, անհատի և հասարակության հակադրության, սիրո, միայնության, բարոյական ընտրության և մարդկային ճակատագրի թեմաների արտացոլմանը հայերեն թարգմանություններում։ Կարևորվում են թարգմանական տարբերակների համեմատությունը, թարգմանիչների անհատական ոճի ազդեցությունը, գեղարվեստական ճշգրտության և ստեղծագործական ազատության փոխհարաբերությունները։ Դիտարկվում են նաև ռուս-հայկական գրական կապերի զարգացման առանձնահատկությունները, ռուս դասական գրականության ազդեցությունը հայ բանաստեղծության վրա և թարգմանական գրականության դերը միջմշակութային հաղորդակցության գործընթացում։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի գեղարվեստական թարգմանության տեսության, համեմատական գրականագիտության և հայերեն բանաստեղծական թարգմանության պատմության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, թարգմանագետների, ռուսագետների, հայագետների, բանասերների, գրական քննադատների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է β-ալանինի N-տեղակալված ածանցյալների, դրանց լիթիումական աղերի և խոլինային էսթերների սինթեզի, քիմիական առանձնահատկությունների և կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ամինաթթուների ածանցյալների ստացման տեսական հիմունքները, օրգանական սինթեզի համապատասխան մեթոդները և ստացվող միացությունների կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը դրանց ֆիզիկաքիմիական ու կենսաբանական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում β-ալանինի մոլեկուլում ազոտի ատոմի հետ կապված տեղակալիչների բնույթին, դրանց փոփոխման հնարավորություններին և նոր միացությունների ստացման քիմիական օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են լիթիումական աղերի և խոլինային էսթերների առաջացման առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքի հաստատման, մաքրության գնահատման և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի որոշման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում սինթեզված նյութերի կենսաբանական ակտիվության սպեկտրի հետազոտությանը, հնարավոր դեղաբանական ազդեցությունների բացահայտմանը և կառուցվածք–ակտիվություն փոխկապակցվածությունների վերլուծությանը։ Կարևորվում են տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ազդեցությունը միացությունների կենսաբանական հատկությունների, լուծելիության, կայունության և կենսաբանական համակարգերի հետ փոխազդեցության վրա։ Դիտարկվում են կենսաբանական ակտիվության համեմատական գնահատման, փորձարարական արդյունքների համակարգման և առավել հեռանկարային քիմիական կառուցվածքների առանձնացման հնարավորությունները։ Հետազոտության թեման նշանակություն ունի կենսաօրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և նոր կենսաակտիվ նյութերի որոնման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիկոսների, կենսաքիմիկոսների, դեղագործական քիմիայի մասնագետների, դեղաբանների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Религия

Պատմաեկեղեցական և աստվածաբանական բնույթի այս աշխատությունը ներկայացնում է Ներսես Լամբրոնացու եկեղեցական խոսքը՝ կապված XII դարի հայ-բյուզանդական եկեղեցական հարաբերությունների և երկու եկեղեցիների մերձեցման շուրջ ընթացող քննարկումների հետ։ Կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում քրիստոնեական միասնության գաղափարը, ինչպես նաև Հայ և Բյուզանդական եկեղեցիների միջև գոյություն ունեցող դավանական, ծիսական և եկեղեցական ավանդույթների տարբերությունների մեկնաբանությունը։ Հեղինակը քննարկում է տարաձայնությունների հաղթահարման հնարավորությունները՝ կարևորելով փոխըմբռնումը, երկխոսությունը և ընդհանուր քրիստոնեական հիմքերի գիտակցումը։ Աշխատության մեջ արտացոլվում են նաև ժամանակաշրջանի աստվածաբանական մտածողությունը, եկեղեցական հարաբերությունները և Կիլիկյան Հայաստանի հոգևոր կյանքի կարևոր հարցերը։ Այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր է Ներսես Լամբրոնացու եկեղեցական հայացքների, նրա միաբանական մոտեցումների և միջնադարյան հայ աստվածաբանական մտքի ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու XII դարում հայկական և բյուզանդական եկեղեցական շրջանակների միջև ընթացող բանակցությունների ու գաղափարական բանավեճերի բնույթի մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց եկեղեցու պատմությամբ, աստվածաբանությամբ, միջնադարագիտությամբ և հայ-բյուզանդական հարաբերություններով զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Իսրայելի իրավական համակարգի ձևավորման և զարգացման հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով կրոնական ավանդույթների և սահմանադրական սկզբունքների փոխազդեցությանը։ Հեղինակը վերլուծում է երկրի իրավական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, իրավական նորմերի ձևավորման պատմական նախադրյալները, կրոնական իրավունքի ազդեցությունը պետական կառավարման և հասարակական հարաբերությունների կարգավորման վրա։ Աշխատության մեջ քննարկվում են Իսրայելի սահմանադրական կարգի առանձնահատկությունները, հիմնական օրենքների դերը, պետական իշխանության մարմինների իրավասությունները, մարդու իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմները և աշխարհիկ ու կրոնական իրավակարգերի փոխհարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հրեական իրավական ավանդույթի ազդեցությանը, կրոնական դատարանների գործունեությանը, ընտանեկան իրավունքի կարգավորմանը և ժամանակակից իրավական համակարգում ավանդույթի ու ժողովրդավարական արժեքների համադրման խնդիրներին։ Գիրքը ներկայացնում է համապարփակ իրավաքաղաքական վերլուծություն, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալ Իսրայելի իրավական համակարգի յուրահատկությունները և դրա զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Աշխատությունը նախատեսված է իրավաբանների, սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, քաղաքական գիտնականների, պատմաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և իրավագիտություն ուսումնասիրող ուսանողների համար։

Философия

Այս աշխատությունը վերաբերում է Սուրբ Ծննդյան և Աստվածհայտնության տոնի ձևավորման, զարգացման և հայոց մեջ դրա պատմա-կրոնագիտական ընկալումների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով քրիստոնեական ավանդույթի, եկեղեցական ծիսակարգի և ազգային մշակութային առանձնահատկությունների փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Սուրբ Ծննդյան և Աստվածհայտնության տոնի ծագումը վաղ քրիստոնեական շրջանում, դրա աստվածաբանական հիմքերը և այն ձևափոխությունները, որոնք այն անցել է Հայ Առաքելական Եկեղեցու ավանդույթում։ Ուսումնասիրվում է տոնի միասնական բնույթը հայոց եկեղեցական ավանդության մեջ, որտեղ Սուրբ Ծնունդն ու Մկրտությունը նշվում են միասին՝ հունվարի 6-ին, ինչպես նաև դրա կապը վաղ քրիստոնեական եկեղեցու ընդհանուր տոնական համակարգի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ծիսական կառուցվածքին՝ ժամերգություններ, Սուրբ Պատարագ, ջրօրհնեքի արարողություն, և դրանց խորհրդաբանական իմաստին՝ Քրիստոսի ծնունդը, մկրտությունը և Աստվածահայտնությունը որպես միասնական փրկագործական իրադարձություն։