Աշխատանքի շուկայի ձևավորումը և զբաղվածության բարձրացման ուղիները Արարատյան հարթավայրի գյուղական բնակավայրերում

Экономика

Այս գիրքը վերլուծում է Հայաստանի Հանրապետության սոցիալ-տնտեսական զարգացման գործընթացները անկախության տարիներին՝ կենտրոնանալով տնտեսական համակարգի փոխակերպման, շուկայական հարաբերությունների ձևավորման և կառուցվածքային բարեփոխումների վրա։ Այն ուսումնասիրում է անցումը պլանային տնտեսությունից դեպի շուկայական տնտեսություն, պետական ինստիտուտների վերափոխումը և տնտեսական աճի հիմնական փուլերը՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը բնակչության կյանքի որակի և սոցիալական կառուցվածքի վրա։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդկային կապիտալի վերարտադրության հիմնախնդիրներին՝ կրթության, առողջապահության, աշխատաշուկայի և միգրացիոն գործընթացների համատեքստում։ Հեղինակը վերլուծում է նաև ժողովրդագրական միտումները, զբաղվածության կառուցվածքը և սոցիալական անհավասարության խնդիրները՝ ցույց տալով դրանց կապը երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման հետ։ Նյութը համադրում է մակրոտնտեսական և սոցիալական վերլուծական մոտեցումներ՝ ապահովելով ամբողջական պատկերացում ՀՀ զարգացման մարտահրավերների և հեռանկարների վերաբերյալ անկախության շրջանում։

Математика

Սա տեսական և կիրառական մեխանիկայի ոլորտին պատկանող գիտական աշխատանք է, որը ուսումնասիրում է անվերջ սալիկի կոնտակտային խնդիրները՝ ամրացված խաչաձև ձևով տեղադրված լրացուցիչ կոշտացնող ներդիրներով։ Աշխատությունում վերլուծվում են առաձգական մարմինների փոխազդեցության մաթեմատիկական մոդելները, լարվածությունների բաշխման առանձնահատկությունները և կոնտակտային գոտիներում առաջացող դեֆորմացիաների հաշվարկային մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառուցվածքի ամրության բարձրացման խնդիրներին, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ արտաքին բեռների ազդեցության տակ սալիկի և ամրացնող տարրերի փոխազդեցությունը փոխում է համակարգի ընդհանուր մեխանիկական վարքագիծը։ Ներկայացվում են անալիտիկ և թվային լուծման մեթոդներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել լարվածային դաշտերը և կանխատեսել հնարավոր թույլ կետերը ինժեներական կիրառությունների համար։ Աշխատությունը կարևոր է կառուցվածքային մեխանիկայի, կիրառական մաթեմատիկայի և ինժեներական նախագծման ոլորտների մասնագետների համար, հատկապես բարդ կոմպոզիտային կառուցվածքների հաշվարկման և օպտիմալացման տեսանկյունից։

Право

Աշխատությունը նվիրված է կրթություն ստանալու իրավունքի միջազգային իրավական հիմքերի, դրա պաշտպանության մեխանիզմների և միջազգային պարտավորությունները Հայաստանի Հանրապետության ազգային իրավական համակարգում իրականացնելու հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կրթության իրավունքի՝ որպես մարդու հիմնարար իրավունքի բովանդակության, իրավական բնույթի և պետությունների կողմից դրա ապահովման պարտավորությունների բացահայտման վրա։ Քննության են առնվում մարդու իրավունքների պաշտպանության համընդհանուր և տարածաշրջանային համակարգերում ձևավորված սկզբունքներն ու չափանիշները, որոնք վերաբերում են կրթության մատչելիությանը, հասանելիությանը, հավասար հնարավորությունների ապահովմանը, խտրականության բացառմանը և կրթության որակին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ՄԱԿ-ի շրջանակում ընդունված մարդու իրավունքների վերաբերյալ միջազգային փաստաթղթերին, երեխաների և սոցիալական տարբեր խմբերի կրթական իրավունքների պաշտպանության սկզբունքներին, ինչպես նաև եվրոպական իրավական համակարգում գործող չափանիշներին և դրանց մեկնաբանման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են պետության պարտավորությունները՝ կրթության իրավունքը հարգելու, պաշտպանելու և դրա արդյունավետ իրացումն ապահովելու տեսանկյունից։ Կարևորվում են պարտադիր և հասանելի կրթության կազմակերպումը, կրթական հաստատություններում հավասար վերաբերմունքը, հատուկ կրթական կարիքներ ունեցող անձանց հնարավորությունների ապահովումը, ազգային և այլ փոքրամասնությունների կրթական իրավունքների պաշտպանությունը, ինչպես նաև ծնողների և սովորողների իրավունքների հավասարակշռման խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային իրավական նորմերի ներպետական իրականացման գործընթացի ուսումնասիրությունը՝ Հայաստանի իրավական համակարգի օրինակով։ Վերլուծվում են սահմանադրական և օրենսդրական կարգավորումները, կրթության ոլորտում պետական քաղաքականության իրավական հիմքերը, իրավունքի պաշտպանության ներպետական մեխանիզմները և միջազգային պարտավորությունների կատարման ընթացքում առաջացող հնարավոր խնդիրները։ Առանձին նշանակություն է տրվում միջազգային պայմանագրերի և ազգային օրենսդրության փոխհարաբերությանը, միջազգային չափանիշներին ներպետական իրավակարգավորումների համապատասխանեցմանը և իրավակիրառ պրակտիկայում դրանց արդյունավետ իրականացմանը։ Դիտարկվում է նաև դատական և իրավապաշտպան մեխանիզմների դերը կրթական իրավունքի խախտումների կանխարգելման ու պաշտպանության գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համադրել միջազգային և ազգային իրավական կարգավորումները, բացահայտել դրանց միջև հնարավոր անհամապատասխանությունները և գնահատել այն իրավական ու ինստիտուցիոնալ պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են ստանձնած միջազգային պարտավորությունների լիարժեք կատարման համար։ Կարևորվում է ոչ միայն կրթական համակարգի ձևական հասանելիությունը, այլև այնպիսի պայմանների ստեղծումը, որոնց դեպքում յուրաքանչյուր անձ կարող է իրականում օգտվել իր կրթական իրավունքներից՝ անկախ սոցիալական վիճակից կամ այլ հանգամանքներից։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ազգային օրենսդրության կատարելագործման, միջազգային չափանիշների առավել արդյունավետ կիրառման և կրթության իրավունքի պաշտպանության մեխանիզմների զարգացման ուղղությունների բացահայտմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի, մարդու իրավունքների, սահմանադրական իրավունքի և կրթական քաղաքականության ոլորտներում աշխատող իրավաբանների, հետազոտողների, պետական կառավարման մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Медицина

Աշխատանքը նվիրված է պարբերական հիվանդությամբ երեխաների ենթաստամոքսային գեղձի ֆունկցիոնալ վիճակի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հիվանդության պայմաններում մարսողական համակարգի այս կարևոր օրգանի գործունեության հնարավոր փոփոխությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ենթաստամոքսային գեղձի էկզոկրին և էնդոկրին գործառույթները, դրանց կարգավորման առանձնահատկությունները և պարբերական հիվանդության տարբեր փուլերում դրանց հնարավոր փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդության կլինիկական դրսևորումների, երեխայի ընդհանուր վիճակի և ենթաստամոքսային գեղձի ֆունկցիոնալ ցուցանիշների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել մարսողական ֆերմենտների ակտիվությունը, ածխաջրային փոխանակության հետ կապված ցուցանիշները և ենթաստամոքսային գեղձի գործունեությունը բնութագրող այլ լաբորատոր ու կլինիկական պարամետրեր։ Կարևոր ուղղություն է նաև հիվանդության նոպաների շրջանում և նոպաներից դուրս երեխաների ֆունկցիոնալ վիճակի համեմատական ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հիվանդության ազդեցության մասին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև պարբերական հիվանդության ժամանակ օրգանիզմում ընթացող բորբոքային և նյութափոխանակային գործընթացներին ու դրանց հնարավոր ազդեցությանը մարսողական համակարգի օրգանների աշխատանքի վրա։ Ստացված տվյալների վերլուծությունը կարող է նպաստել ենթաստամոքսային գեղձի ֆունկցիոնալ խանգարումների վաղ հայտնաբերմանը, հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունների ավելի լավ ըմբռնմանը և երեխաների բժշկական հսկողության ու բուժական մոտեցումների կատարելագործմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի պարբերական հիվանդությամբ երեխաների համալիր գնահատման տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել մանկաբույժների, մանկական գաստրոէնտերոլոգների, կլինիկական հետազոտողների, ինչպես նաև բժշկական բուհերի ուսանողների համար։

История

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է 1945–1990 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում մշակույթի նկատմամբ պետական իշխանության իրականացրած քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով մշակութային կյանքի կազմակերպման սկզբունքները, պետական կառավարման մեխանիզմները, գաղափարական վերահսկողության ձևերը և մշակույթի տարբեր ոլորտների զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատության հիմքում այն հարցադրումն է, թե ինչպես էր խորհրդային պետությունը ձևավորում, ուղղորդում և վերահսկում մշակութային գործընթացները, ինչ նպատակներ էին հետապնդում իշխանական կառույցները և ինչպես էին այդ քաղաքականության պայմաններում զարգանում կրթությունը, գիտությունը, գրականությունը, արվեստը, թատրոնը, երաժշտությունը, կինոն և մշակութային այլ ոլորտներ։ 1945 թվականից հետո Հայաստանի մշակութային կյանքը մտավ զարգացման նոր փուլ․ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո հանրապետությունում ընդլայնվեցին կրթական և գիտական հաստատությունները, ակտիվացավ մշակութային շինարարությունը, զարգացան արվեստի տարբեր ճյուղերը, իսկ Երևանը աստիճանաբար վերածվեց ոչ միայն հանրապետական, այլև համահայկական մշակութային կենտրոնի։ Միաժամանակ մշակույթի զարգացումը տեղի էր ունենում խորհրդային գաղափարախոսության և կուսակցական վերահսկողության պայմաններում։ Խորհրդային իշխանությունը մշակույթը դիտարկում էր որպես հասարակության գաղափարական դաստիարակության կարևոր միջոց, ուստի գրականության, արվեստի և գիտության զարգացումը սերտորեն կապված էր պետական քաղաքականության հետ։ Այդ համակարգում ստեղծագործական ազատությունը սահմանափակվում էր ընդունված գաղափարական չափանիշներով, իսկ սոցիալիստական ռեալիզմը երկար ժամանակ հանդես էր գալիս որպես գրականության և արվեստի հիմնական պաշտոնական գեղագիտական սկզբունք։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը պետական իշխանության և մշակութային հաստատությունների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունն է։ Մշակույթի նախարարությունը, կուսակցական մարմինները, տեղական իշխանությունները և մասնագիտացված կառույցները մասնակցում էին մշակութային կյանքի կազմակերպմանը, ֆինանսավորմանը, կադրային քաղաքականությանը և բովանդակային վերահսկողությանը։ Այդ համակարգի միջոցով պետությունը կարողանում էր որոշակի ուղղություն տալ մշակութային քաղաքականությանը՝ միաժամանակ խրախուսելով այնպիսի ստեղծագործություններ և նախաձեռնություններ, որոնք համապատասխանում էին պաշտոնական գաղափարախոսությանը։ Խորհրդային մշակութային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչ էր կրթությունը։ Հետպատերազմյան շրջանում ընդլայնվեց դպրոցների և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ցանցը, զարգացավ մասնագիտական կրթությունը, իսկ գիտական հաստատությունների գործունեությունը դարձավ հանրապետության մշակութային և մտավոր կյանքի կարևոր մասը։ Հայաստանի գիտական ներուժի զարգացման մեջ առանձնահատուկ դեր ունեցավ գիտահետազոտական հաստատությունների համակարգը, որի ընդլայնումը նպաստեց բնական, տեխնիկական և հումանիտար գիտությունների առաջընթացին։ Մշակութային քաղաքականության մեկ այլ առանցքային ոլորտը գրականությունն էր։ Պետական կառույցները և գրական կազմակերպությունները մասնակցում էին հրատարակչական գործունեության կազմակերպմանը, գրողների միությունների աշխատանքին, գրական մամուլի և գրքերի տարածմանը։ Միաժամանակ գրական ստեղծագործությունը ենթարկվում էր գաղափարական չափանիշների․ քաղաքական կամ գաղափարական առումով անցանկալի մոտեցումները կարող էին քննադատության արժանանալ, իսկ հեղինակների ստեղծագործական գործունեությունը՝ սահմանափակվել։ Սակայն խորհրդային համակարգի ներսում անգամ ձևավորվեցին այնպիսի գրական և գեղարվեստական արժեքներ, որոնք հետագայում դարձան հայ մշակույթի նշանակալի ձեռքբերումներ։ Արվեստի բնագավառում պետական քաղաքականությունը դրսևորվում էր թատրոնի, կինոյի, կերպարվեստի, երաժշտության և ճարտարապետության կազմակերպման ու ֆինանսավորման միջոցով։ Պետական աջակցությունը հնարավորություն էր տալիս ստեղծել խոշոր մշակութային հաստատություններ, կազմակերպել համերգներ, ցուցահանդեսներ, թատերական ներկայացումներ և կինոարտադրություն, սակայն միաժամանակ պահպանվում էր բովանդակային վերահսկողությունը։ Այս հակասությունը՝ մշակույթի նյութական և ինստիտուցիոնալ զարգացման մի կողմից և գաղափարական սահմանափակումների մյուս կողմից, թեմայի ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է։ Հատուկ ուշադրության է արժանի ազգային մշակույթի և խորհրդային գաղափարախոսության փոխհարաբերությունը։ Հայկական պատմությունը, գրականությունը, լեզուն, ժողովրդական արվեստը և ազգային մշակութային ժառանգությունը շարունակեցին զարգանալ, սակայն դրանց ներկայացումը հաճախ պետք է տեղավորվեր խորհրդային գաղափարական շրջանակներում։ Միաժամանակ հայ մշակույթի որոշ ոլորտներ կարողացան ձեռք բերել լայն ճանաչում նաև ԽՍՀՄ սահմաններից դուրս։ Հայկական երաժշտությունը, կերպարվեստը, գրականությունը, կինոն և ճարտարապետությունը ներկայացվեցին միութենական և միջազգային մշակութային հարթակներում՝ նպաստելով Հայաստանի մշակութային հեղինակության բարձրացմանը։ Հետազոտության համար կարևոր ժամանակահատված է 1960-ական թվականներից սկսվող մշակութային վերելքը։ Այս շրջանը կապված էր հասարակական և մշակութային կյանքի որոշակի աշխուժացման, նոր սերնդի մտավորականների և արվեստագետների ակտիվացման, պատմական հիշողության նկատմամբ հետաքրքրության աճի և ազգային մշակութային թեմաների ավելի լայն շրջանառության հետ։ Մշակույթի տարբեր բնագավառներում ի հայտ եկան նոր գեղարվեստական որոնումներ, որոնք երբեմն դուրս էին գալիս պաշտոնական չափորոշիչների նեղ շրջանակից։ Հետագա տասնամյակներում այդ գործընթացներն ավելի խորացան՝ հատկապես 1980-ականների երկրորդ կեսին, երբ վերակառուցման և հրապարակայնության քաղաքականությունը թուլացրեց նախկին գաղափարական սահմանափակումների մի մասը։ 1988 թվականից հետո Հայաստանում մշակութային կյանքը սերտորեն միահյուսվեց հասարակական և ազգային-քաղաքական շարժումների հետ։ Այդ ժամանակ մշակութային գործիչները, գրողները, արվեստագետները և գիտական հանրությունը սկսեցին ավելի ակտիվորեն արտահայտվել հասարակական խնդիրների շուրջ, իսկ ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և Արցախի հարցի թեմաները դարձան հանրային քննարկումների կարևոր բաղադրիչներ։ ՀՀ կրթական ծրագրերում նույնպես խորհրդահայ մշակույթի ուսումնասիրությունը ներկայացվում է որպես Խորհրդային Հայաստանի պատմության կարևոր բաղադրիչ՝ ընդգծելով մշակույթի զարգացման պայմանները, ձեռքբերումները և Երևանի՝ համահայկական կրթամշակութային կենտրոն դառնալու նշանակությունը։ Աշխատության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ Գագիկ Եթիմյանի այս ուսումնասիրությունը հրատարակվել է Վանաձորում 2012 թվականին և ընդգրկված է Վանաձորի պետական համալսարանի պատմության ամբիոնի հրապարակումների ցանկում։ Հեղինակը նույն թեմային անդրադարձել է նաև «Հայաստանի մշակույթը 1945–1990 թվականներին / Քաղաքականություն և իրականություն» և «Մշակութային քաղաքականությունը Խորհրդային Հայաստանում (1945–1990 թթ.)» աշխատություններում, ինչը վկայում է թեմայի նրա երկարատև և համակարգված ուսումնասիրության մասին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է խորհրդային շրջանի հայկական մշակույթի պատմությունը ոչ միայն ստեղծագործությունների և մշակութային ձեռքբերումների, այլև դրանց ձևավորման քաղաքական ու ինստիտուցիոնալ պայմանների տեսանկյունից հասկանալու համար։ Այն հնարավորություն է տալիս համադրելու պետական վերահսկողությունն ու մշակութային զարգացումը, գաղափարախոսական սահմանափակումներն ու ստեղծագործական որոնումները, ինչպես նաև գնահատելու այն ձեռքբերումները, որոնք ձևավորվեցին խորհրդային համակարգի պայմաններում և հետագայում դարձան ժամանակակից հայ մշակույթի կարևոր ժառանգություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, խորհրդային շրջանի պատմությամբ, մշակույթի պատմությամբ, քաղաքականության և մշակույթի փոխհարաբերություններով, գրականության, արվեստի և կրթության պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Экономика

Տնտեսագիտական, մաթեմատիկական և տնտեսաչափական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է անցումային տնտեսություններում տեղի ունեցող կառուցվածքային վերափոխումների ուսումնասիրությանը, դրանց զարգացման օրինաչափությունների բացահայտմանը և տնտեսական գործընթացների մոդելավորման հավանականային ու վիճակագրական մեթոդների կիրառմանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է կենտրոնացված պլանային տնտեսությունից շուկայական հարաբերությունների անցման պայմաններում տնտեսական համակարգի կառուցվածքային փոփոխությունների, արտադրական ռեսուրսների վերաբաշխման, սեփականության հարաբերությունների վերակազմակերպման և տնտեսական աճի վրա ազդող անորոշ գործոնների գնահատման հետ։ Անցումային տնտեսությունները բնութագրվում են տնտեսական ինստիտուտների վերափոխմամբ, շուկայական մեխանիզմների ձևավորմամբ, արտադրության ճյուղային կառուցվածքի փոփոխություններով, ֆինանսական համակարգի զարգացմամբ և պետական կարգավորման նոր գործիքների ներդրմամբ։ Նման գործընթացները հաճախ ընթանում են բարձր անորոշության պայմաններում, երբ տնտեսական ցուցանիշների փոփոխությունները կախված են ոչ միայն կանխատեսելի տնտեսական գործոններից, այլև պատահական տատանումներից, արտաքին ազդեցություններից և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների առանձնահատկություններից։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է կառուցվածքային տնտեսական փոփոխությունների տեսական հիմքերը, անցումային տնտեսությունների զարգացման հիմնական փուլերը, տնտեսական համակարգերի դինամիկայի մաթեմատիկական նկարագրությունը և պատահական գործընթացների կիրառման հնարավորությունները տնտեսական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի տնտեսության ճյուղային կառուցվածքի փոփոխությունները, արդյունաբերության, գյուղատնտեսության և ծառայությունների ոլորտների հարաբերակցության վերափոխումները, ինչպես նաև զբաղվածության, ներդրումների և արտադրողականության կառուցվածքային տեղաշարժերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տնտեսական համակարգերի դինամիկայի ուսումնասիրությունը ժամանակային շարքերի, հավանականային բաշխումների և ստոխաստիկ մոդելների միջոցով։ Ստոխաստիկ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տնտեսական գործընթացների նկարագրության մեջ ներառելու պատահական ազդեցությունները և գնահատելու տարբեր տնտեսական ցուցանիշների փոփոխության հնարավոր տարբերակները։ Ի տարբերություն զուտ դետերմինիստական մոդելների, որոնցում համակարգի զարգացումը որոշվում է նախապես սահմանված կախվածություններով և սկզբնական պայմաններով, ստոխաստիկ մոդելները հաշվի են առնում տնտեսական միջավայրի անորոշությունը, պատահական շեղումները և փոփոխականների հավանականային բնույթը։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն տնտեսական ցուցանիշների տատանումների, կառուցվածքային փոփոխությունների արագության և տնտեսական համակարգի տարբեր վիճակների միջև անցումների ուսումնասիրությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել Մարկովյան գործընթացների, պատահական դիֆերենցիալ հավասարումների, ժամանակային շարքերի հավանականային մոդելների և տնտեսաչափական գնահատման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Նման մոդելները կարող են օգտագործվել տնտեսական կառուցվածքի փոփոխությունների հավանականային նկարագրության, զարգացման տարբեր սցենարների համեմատության և տնտեսական ցուցանիշների ապագա շարժընթացի գնահատման նպատակով։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում տնտեսական համակարգի կայունության և անկայունության հիմնախնդիրները, քանի որ անցումային ժամանակաշրջանում շուկայական ինստիտուտների ձևավորումը կարող է ուղեկցվել արտադրության ծավալների փոփոխությամբ, ներդրումային ակտիվության տատանումներով, զբաղվածության կառուցվածքի վերափոխմամբ և ֆինանսական անհավասարակշռություններով։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև տնտեսական կառուցվածքային փոփոխությունների վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնների ուսումնասիրությունը։ Ներքին գործոնների շարքում կարող են դիտարկվել սեփականաշնորհման գործընթացները, ձեռնարկությունների վերակազմակերպումը, ֆինանսական շուկաների զարգացումը, պետական տնտեսական քաղաքականության փոփոխությունները և շուկայական մրցակցության ձևավորումը։ Արտաքին գործոնների շարքում կարևոր նշանակություն ունեն միջազգային առևտրի պայմանները, օտարերկրյա ներդրումների հոսքերը, համաշխարհային շուկաների տատանումները և միջազգային տնտեսական հարաբերությունների փոփոխությունները։ Այս գործոնների ազդեցության գնահատումը ստոխաստիկ մեթոդներով հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տնտեսական վերափոխումների տարբեր հնարավոր ընթացքները և բացահայտելու կառուցվածքային փոփոխությունների նկատմամբ առավել զգայուն ոլորտները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տնտեսական աճի և կառուցվածքային վերափոխումների փոխհարաբերության վերլուծությունը։ Տնտեսական աճը կարող է ուղեկցվել արտադրության ճյուղային հարաբերակցության փոփոխությամբ, տեխնոլոգիական նորարարությունների տարածմամբ, աշխատուժի տեղաշարժով և կապիտալի վերաբաշխմամբ։ Միաժամանակ կառուցվածքային փոփոխությունները կարող են ազդել տնտեսական աճի տեմպերի, արտադրողականության և տնտեսական համակարգի երկարաժամկետ արդյունավետության վրա։ Այս փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը պահանջում է մաթեմատիկական այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հաշվի առնելու տնտեսական ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը և դրանց փոփոխությունների պատահական բաղադրիչները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև տնտեսական կառուցվածքի հավասարակշռության, անցումային վիճակների և զարգացման հնարավոր հետագծերի գնահատման խնդիրները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կառուցվածքային փոփոխությունների քանակական չափումը, որի համար կարող են կիրառվել ճյուղային մասնաբաժինների, արտադրության ծավալների, զբաղվածության կառուցվածքի, ներդրումների բաշխման և տնտեսական ակտիվության այլ ցուցանիշներ։ Նման տվյալների վիճակագրական մշակումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կառուցվածքային տեղաշարժերի ինտենսիվությունը, տարբեր ժամանակահատվածներում դրանց փոփոխության ուղղությունները և տնտեսական համակարգի զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև տնտեսաչափական մոդելների պարամետրերի գնահատման, դրանց վիճակագրական նշանակալիության ստուգման և մոդելավորման արդյունքների հուսալիության հիմնախնդիրներին։ Տնտեսական գործընթացների հավանականային նկարագրության համար կարևոր է համապատասխան տվյալների ընտրությունը, դրանց որակի գնահատումը և մոդելների հիմքում դրված ենթադրությունների ստուգումը։ Հատկապես անցումային տնտեսությունների դեպքում վիճակագրական տվյալների համադրելիությունը կարող է դժվարանալ հաշվառման համակարգերի, տնտեսական դասակարգումների և ինստիտուցիոնալ պայմանների փոփոխության պատճառով։ Այս հանգամանքը անհրաժեշտ է հաշվի առնել մաթեմատիկական մոդելների կառուցման և ստացված արդյունքների մեկնաբանման ընթացքում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կառուցվածքային փոփոխությունների կանխատեսման մեթոդների ուսումնասիրությունը։ Ստոխաստիկ մոդելները կարող են հնարավորություն տալ գնահատելու տնտեսական զարգացման հնարավոր սցենարները, դրանց հավանականային բնութագրերը և տարբեր արտաքին ազդեցությունների պայմաններում տնտեսական համակարգի արձագանքը։ Միաժամանակ նման կանխատեսումները պետք է դիտարկել որպես մոդելային գնահատականներ, որոնց ճշգրտությունը կախված է օգտագործված տվյալներից, ընտրված մեթոդներից և տնտեսական միջավայրի փոփոխականությունից։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև համակարգչային մոդելավորման և Մոնտե Կառլոյի մեթոդի կիրառման հնարավորությունները, որոնք թույլ են տալիս բազմաթիվ պատահական իրագործումների միջոցով ուսումնասիրել տնտեսական համակարգի զարգացման տարբերակները և գնահատել հնարավոր արդյունքների բաշխումը։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում տնտեսական քաղաքականության տարբեր միջոցառումների ազդեցության մոդելավորումը՝ ներառելով ներդրումային խթանները, հարկաբյուջետային փոփոխությունները, կառուցվածքային բարեփոխումները և արտադրական ռեսուրսների վերաբաշխման գործընթացները։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են նպաստել տնտեսական քաղաքականության հնարավոր հետևանքների ավելի բազմակողմանի գնահատմանը՝ հաշվի առնելով անորոշությունն ու ռիսկերը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել հավանականությունների տեսության, մաթեմատիկական վիճակագրության, տնտեսաչափության, պատահական գործընթացների տեսության, դինամիկ համակարգերի վերլուծության և համակարգչային փորձարարության մեթոդներ։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս կառուցելու տնտեսական կառուցվածքային փոփոխությունների մաթեմատիկական նկարագրություններ, գնահատելու մոդելների պարամետրերը և համեմատելու տարբեր տնտեսական զարգացման սցենարները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է անցումային տնտեսությունների կառուցվածքային վերափոխումների ուսումնասիրման քանակական մեթոդների զարգացման, տնտեսական անորոշության մոդելավորման և տնտեսության դինամիկայի հավանականային օրինաչափությունների բացահայտման հնարավորություններով։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է տնտեսական զարգացման ծրագրերի մշակման, կառուցվածքային բարեփոխումների գնահատման, մակրոտնտեսական կանխատեսումների կատարելագործման և տնտեսական ռիսկերի վերլուծության հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, տնտեսաչափության մասնագետներին, մաթեմատիկոսներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, տնտեսական քաղաքականության հետազոտողներին, պետական կառավարման մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի տնտեսագիտական, մաթեմատիկական, մեթոդաբանական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով անցումային տնտեսական համակարգերի կառուցվածքային փոփոխությունների, տնտեսական գործընթացների պատահական բնույթի, հավանականային մոդելավորման մեթոդների և տնտեսական զարգացման հնարավոր հետագծերի առավել խորքային ըմբռնմանը։