Ավագ շաբաթվա և Զատկի ութօրյա տոնակատարության ժամերգությունների կարգը

Другие предметы

Հրատարակությունը համադրում է օրացուցային տեղեկություններն ու եղանակային կանխատեսումները՝ ընթերցողին ներկայացնելով տարվա ժամանակային կառուցվածքը և բնության երևույթների վերաբերյալ տարածված պատկերացումները։ Օրացույցային բաժինը նախատեսված էր օրերի, ամիսների և ամսաթվերի հերթականությանը հետևելու, ինչպես նաև տարվա կարևոր օրերը հիշելու համար։ Քրիստոսի և հայոց թվականությունների զուգահեռ կիրառումը հնարավորություն էր տալիս համադրել տարբեր ժամանակագրական համակարգերը՝ պահպանելով հայկական թվագրման ավանդույթը։ Եղանակային գուշակություններն արտացոլում են բնության փոփոխությունները դիտարկելու և դրանց ընթացքը կանխատեսելու ժողովրդական փորձը։ Դրանք կարող էին վերաբերել տարվա եղանակներին, տեղումների, ցրտի ու տաքության սպասվող փոփոխություններին և բնության այդ երևույթների ազդեցությանը մարդկանց առօրյա ու տնտեսական գործունեության վրա։ Նման կանխատեսումները ժամանակակից գիտական օդերևութաբանության հետ նույնացնել չի կարելի, սակայն դրանք կարևոր տեղեկություն են տալիս անցյալի մարդկանց բնության ընկալման, կենցաղային փորձի և ավանդական գիտելիքի մասին։ Օրացույցի ու գուշակությունների համադրությունը ցույց է տալիս, որ այս տիպի հրատարակությունները ծառայում էին ոչ միայն ժամանակը հաշվելուն, այլև ընթերցողին տարվա ընթացքի վերաբերյալ գործնական պատկերացում տրամադրելուն։ Այն արժեքավոր է հայ տպագիր օրացույցների, ժողովրդական հավատալիքների, ժամանակագրության և 19-րդ դարի հասարակական կյանքի ուսումնասիրության համար։

Технология

Ջերմատեխնիկական և էներգետիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է շենքերի ջեռուցման ու հովացման համար նախատեսված տեղական գեոթերմալ ջերմային պոմպերի նախագծման արդյունավետ մեթոդի մշակմանը։ Քննության են առնվում երկրաջերմային էներգիայի օգտագործման սկզբունքները, ջերմային պոմպի աշխատանքի առանձնահատկությունները և շենքի ջերմային պահանջարկի գնահատման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի հիմնական տարրերի ընտրությանը, ստորգետնյա ջերմափոխանակման կազմակերպմանը, ջերմային բեռնվածությունների հաշվարկին և սարքավորումների անհրաժեշտ հզորության որոշմանը։ Վերլուծվում են արտաքին կլիմայական պայմանների, հողի ջերմաֆիզիկական հատկությունների, շենքի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և շահագործման ռեժիմների ազդեցությունները համակարգի արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են ջեռուցման և հովացման ռեժիմներում էներգիայի փոխակերպման գործընթացները, նախագծային պարամետրերի օպտիմալացման հնարավորությունները և էներգասպառման նվազեցման միջոցները։ Մշակվող մոտեցումը կարող է նպաստել շենքերի ինժեներական համակարգերի էներգաարդյունավետության բարձրացմանը, վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների կիրառման ընդլայնմանը և ավանդական ջեռուցման ու հովացման համակարգերից կախվածության նվազեցմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջերմաէներգետիկայի, շենքերի ինժեներական համակարգերի և էներգաարդյունավետ տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Культура

Գիրքը նվիրված է Թիֆլիսի մտավոր կյանքի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով քաղաքի հասարակական, մշակութային և կրթական միջավայրը։ Թիֆլիսը 19-րդ դարում Հարավային Կովկասի կարևոր քաղաքային կենտրոններից էր և նշանակալի դեր ուներ հայ ժողովրդի մտավոր ու մշակութային զարգացման գործում։ Քաղաքում ձևավորվել էր աշխույժ հայ համայնք, որի գործունեությունը կապված էր կրթության, գրականության, մամուլի, թատրոնի, հրատարակչության և հասարակական կազմակերպությունների զարգացման հետ։ Թիֆլիսի մտավոր կյանքը կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայ նոր գրականության ձևավորման, ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման և հասարակական գաղափարների տարածման գործընթացներում։ Քաղաքում գործող դպրոցները, տպարանները, գրավաճառատները, մշակութային միավորումները և պարբերականները նպաստել են գիտելիքի շրջանառությանը և մտավորականների միջև կապերի հաստատմանը։ Այս միջավայրում զարգացել են կրթական ու լուսավորական նախաձեռնություններ, քննարկվել են հասարակական խնդիրներ և տարածվել են ժամանակի քաղաքական, մշակութային ու բարոյական գաղափարները։ Հրատարակությունը կարևոր է Թիֆլիսի հայ համայնքի պատմության և հայ հասարակական մտքի զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ քաղաքի մտավոր կյանքը սերտորեն կապված էր հայ մշակույթի արդիականացման և ազգային կյանքի կազմակերպման հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, հայագետներին, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և 19-րդ դարի հայ մտավորականության գործունեությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Право

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մարդու արժանապատվության սահմանադրաիրավական պաշտպանության հիմնախնդիրների, իրավական երաշխիքների և դրանց կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մարդու արժանապատվության հասկացության փիլիսոփայական և իրավական հիմքերը, դրա բովանդակությունը, սահմանադրական արժեքների համակարգում զբաղեցրած տեղը և մարդու հիմնական իրավունքների ու ազատությունների հետ ունեցած փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությամբ ամրագրված արժանապատվության անձեռնմխելիության սկզբունքին, դրա իրավական նշանակությանը և պետական իշխանության մարմինների՝ մարդու արժանապատվությունը հարգելու ու պաշտպանելու պարտավորություններին։ Վերլուծվում են մարդու արժանապատվության պաշտպանության ներպետական իրավական կառուցակարգերը, սահմանադրական արդարադատության դերը և դատական պաշտպանության հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև միջազգային իրավական փաստաթղթերում մարդու արժանապատվության պաշտպանության սկզբունքները, մարդու իրավունքների եվրոպական չափանիշները և դրանց ազդեցությունը Հայաստանի սահմանադրաիրավական համակարգի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են անձի արժանապատվության պաշտպանության և այլ սահմանադրական իրավունքների փոխհարաբերությունները, իրավաչափ սահմանափակումների հիմնախնդիրները, ինչպես նաև իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող մեկնաբանական դժվարությունները։ Անդրադարձ է կատարվում սահմանադրական օրենսդրության և իրավական պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորություններին՝ մարդու արժանապատվության արդյունավետ պաշտպանության ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, մարդու իրավունքների պաշտպանության, միջազգային իրավունքի, իրավունքի տեսության և Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, իրավաբանների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցում սովորողների կապակցված խոսքի ձևավորման և զարգացման մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են բանավոր և գրավոր խոսքի ուսուցման հիմնական սկզբունքները, խոսքային կարողությունների զարգացման փուլերը և աշակերտների մտքերը հստակ, տրամաբանական ու հաջորդական ձևով արտահայտելու հմտությունների ձևավորման միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի հարստացմանը, քերականորեն ճիշտ նախադասությունների կառուցմանը, առանձին մտքերի իմաստային կապերի ապահովմանը և ամբողջական տեքստ կազմելու կարողության զարգացմանը։ Քննարկվում են պատմելու, վերապատմելու, նկարագրելու, դատողություն կառուցելու, շարադրություն և փոխադրություն գրելու, տեքստը վերլուծելու ու ստեղծագործական առաջադրանքներ կատարելու մեթոդական հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր տարիքային խմբերի սովորողների լեզվական պատրաստվածության և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը, ինչպես նաև ուսուցման ընթացքում հանդիպող խոսքային սխալների բացահայտման ու շտկման եղանակներին։ Կարևորվում է ընթերցանության, գրական ստեղծագործությունների ուսումնասիրության և լեզվական վարժությունների փոխկապակցված կիրառումը՝ սովորողների խոսքային մշակույթը զարգացնելու նպատակով։ Ներկայացվում են դասավանդման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք նպաստում են աշակերտների ինքնուրույն մտածողությանը, ստեղծագործական կարողություններին, հաղորդակցական ակտիվությանը և սեփական տեսակետը հիմնավորված արտահայտելու հմտությանը։ Ուսուցչի նպատակային աշխատանքը դիտարկվում է որպես սովորողների լեզվական և հաղորդակցական կարողությունների հետևողական զարգացման կարևոր պայման։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի հետազոտողների և մանկավարժական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Литература

Այս ժողովածուն ընդգրկում է Ռաֆայել Պատկանյանի բազմաժանր արձակ ժառանգությունը՝ հոդվածներ, հուշագրություններ, ճառեր և նամակներ, որոնք միասին ներկայացնում են նրա հասարակական, քաղաքական և մշակութային մտածողության ամբողջական պատկերը։ Այստեղ հեղինակը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գրող, այլ նաև որպես հասարակական գործիչ, ով իր խոսքի միջոցով անդրադառնում է ազգային ինքնության, կրթության, լեզվի պահպանման և պատմական հիշողության կարևորությանը։ Հոդվածներում արտահայտված են նրա վերլուծական և հաճախ քննադատական դիտարկումները ժամանակի հասարակական խնդիրների վերաբերյալ, իսկ հուշերում բացահայտվում են անձնական փորձառություններն ու շրջապատի մարդկանց դիմանկարները՝ ավելի կենդանի և մարդկային շերտ հաղորդելով նրա կերպարին։ Ճառերը առանձնանում են իրենց հռետորական ուժով, հայրենասիրական ոգով և լսարանին ուղղված անմիջական ազդեցության փորձով, մինչդեռ նամակները տալիս են ավելի մտերմիկ պատկերացում հեղինակի մտածումների, հարաբերությունների և գաղափարական զարգացումների մասին։ Այս ամենը միասին ստեղծում է հարուստ պատմա-մշակութային աղբյուր, որը կարևոր է ոչ միայն գրականագիտական ուսումնասիրության, այլ նաև 19-րդ դարի հայ հասարակական մտքի ըմբռնման համար, քանի որ Պատկանյանը իր ստեղծագործություններով փորձել է ձևավորել ազգային ինքնագիտակցություն և հասարակական ակտիվություն։