Ավետիք Իսահակյանի գրական ժառանգության աշխարհայացքային-փիլիսոփայական տեսանկյունները

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հիշողության սարքերում կիրառվող считывающих усилителей-ի, այսինքն՝ ընթերցման ուժեղացուցիչների, սպառվող հզորության նվազեցման միջոցների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և հիմնավորել այնպիսի տեխնիկական ու սխեմայական լուծումներ, որոնք հնարավորություն կտան նվազեցնել հիշողության միկրոսխեմաների ընթերցման գործընթացի ընթացքում էներգիայի սպառումը՝ միաժամանակ պահպանելով տվյալների ընթերցման բավարար արագությունը, հուսալիությունը և ազդանշանի ճանաչման ճշգրտությունը։ Հիշողության սարքերում ընթերցման ուժեղացուցիչները կարևոր դեր են կատարում, քանի որ դրանք փոքր էլեկտրական ազդանշանները վերածում են հետագա թվային մշակման համար անհրաժեշտ հստակ տրամաբանական մակարդակների։ Այդ պատճառով դրանց էներգետիկ արդյունավետությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ ամբողջ հիշողության համակարգի ընդհանուր սպառվող հզորության վրա։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ընթերցման ուժեղացուցիչների կառուցվածքային և էլեկտրական բնութագրերը, դրանց աշխատանքի ռեժիմները, անցողիկ գործընթացները, հոսանքի սպառումը և տվյալների ընթերցման արագությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, որ հզորության նվազեցումը չպետք է հանգեցնի ընթերցման սխալների ավելացման, աշխատանքի արագության էական նվազման կամ սարքի կայունության վատթարացման։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել ուժեղացուցիչների նոր սխեմայական կառուցվածքներ, կառավարման ալգորիթմներ և էներգիայի սպառումը սահմանափակող մեխանիզմներ։ Դրանց թվում կարող են դիտարկվել սնուցման լարման օպտիմալացում, ուժեղացուցիչի ակտիվացման ժամանակի կրճատում, սպասման ռեժիմներում էներգիայի կորուստների նվազեցում և տարբեր աշխատանքային փուլերի արդյունավետ կառավարում։ Կարևոր խնդիր է նաև ուժեղացուցիչների պարամետրերի օպտիմալացման միջոցով արագության, հզորության և հուսալիության միջև անհրաժեշտ փոխզիջման ապահովումը։ Աշխատանքում կարող են իրականացվել մշակված լուծումների մաթեմատիկական մոդելավորում և համակարգչային սիմուլյացիա, ինչպես նաև տարբեր սխեմաների համեմատական վերլուծություն՝ ըստ սպառվող հզորության, ազդանշանի ուժեղացման արագության, զգայունության և տեխնոլոգիական սահմանափակումների։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային տեխնոլոգիական գործընթացներում փոքր չափերի և ցածր սնուցման լարումների պայմաններում ընթերցման ուժեղացուցիչների աշխատանքի առանձնահատկություններին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել տարբեր տեսակի կիսահաղորդչային հիշողության սարքերում՝ նպաստելով դրանց էներգաարդյունավետության բարձրացմանը և համակարգերի ընդհանուր էներգասպառման նվազեցմանը։ Մշակված մոտեցումները կարող են հատկապես կարևոր լինել շարժական, ներկառուցված և սահմանափակ էներգետիկ ռեսուրսներով աշխատող հաշվողական համակարգերի համար, որտեղ ցածր էներգասպառումը կարևոր տեխնիկական պահանջ է։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միավորում է միկրոէլեկտրոնային սխեմաների նախագծման, ազդանշանների մշակման և էներգաարդյունավետության խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել հիշողության սարքերի ընթերցման ավելի արդյունավետ և ցածր էներգասպառում ունեցող լուծումներ։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է միջնակարգ դպրոցում հայոց լեզվի և գրականության դասավանդման արդյունավետության բարձրացմանը՝ սովորողների ինքնուրույն գործունեության և ստեղծագործական կարողությունների նպատակային զարգացման միջոցով։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ուսուցման այնպիսի մեթոդների, ձևերի և մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրության վրա, որոնք աշակերտին հնարավորություն են տալիս ոչ միայն յուրացնել պատրաստի գիտելիքներ, այլև ինքնուրույն որոնել տեղեկատվություն, վերլուծել լեզվական ու գրական նյութը, ձևակերպել սեփական տեսակետը և ստեղծագործաբար կիրառել ձեռք բերած գիտելիքները։ Ինքնուրույնությունը դիտարկվում է որպես սովորողի ճանաչողական ակտիվության, պատասխանատվության, նախաձեռնողականության և ինքնակրթության կարողության կարևոր բաղադրիչ։ Քննության են առնվում ինքնուրույն աշխատանքի տարբեր ձևերը՝ տեքստի վերլուծություն, լեզվական առաջադրանքների կատարում, գրական ստեղծագործությունների մեկնաբանում, համեմատական աշխատանք, շարադրություն, ստեղծագործական գրավոր աշխատանք, հետազոտական առաջադրանքներ և լրացուցիչ աղբյուրների օգտագործում։ Կարևորվում է առաջադրանքների աստիճանական բարդացումը և դրանց համապատասխանեցումը սովորողների տարիքային, անհատական ու ճանաչողական առանձնահատկություններին։ Ստեղծագործական կարողությունների զարգացումը կապվում է երևակայության, ինքնուրույն մտածողության, լեզվական ճկունության, արտահայտիչ խոսքի և խնդրի լուծման տարբեր եղանակներ գտնելու կարողության ձևավորման հետ։ Հայոց լեզվի դասերին հատուկ նշանակություն է տրվում բառապաշարի հարստացմանը, խոսքի կառուցման հմտություններին, լեզվական երևույթների ինքնուրույն բացահայտմանը և ձեռք բերված քերականական գիտելիքների գործնական կիրառմանը։ Գրականության ուսուցման ընթացքում կարևորվում են գեղարվեստական տեքստի ինքնուրույն ընթերցումը և մեկնաբանումը, կերպարների ու իրադարձությունների գնահատումը, ստեղծագործության գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների բացահայտումը, ինչպես նաև սեփական վերաբերմունքի հիմնավորված արտահայտումը։ Ուսուցման արդյունավետության բարձրացման կարևոր պայման է համարվում խնդրահարույց և ստեղծագործական իրավիճակների ստեղծումը, որոնցում աշակերտը պետք է համադրի նախկին գիտելիքները, կատարի եզրահանգումներ և առաջարկի սեփական լուծումները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսուցչի դերի փոփոխությանը․ ուսուցիչը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես սովորողի ինքնուրույն ճանաչողական գործունեությունը կազմակերպող, ուղղորդող և խթանող մասնագետ։ Կարևորվում են հարցադրումների, քննարկումների, բանավեճերի, խմբային ու անհատական աշխատանքի և ստեղծագործական նախագծերի կիրառման հնարավորությունները։ Դիտարկվում է նաև սովորողների հետաքրքրության և ներքին ուսումնական մոտիվացիայի նշանակությունը, քանի որ ինքնուրույն գործունեության արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ուսումնական նյութի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքով։ Գնահատումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գիտելիքների ստուգման, այլև որպես սովորողի առաջընթացի, ինքնավերլուծության և հետագա զարգացման խթանման միջոց։ Կարևորվում են ինքնագնահատման և փոխադարձ գնահատման տարրերը, որոնք նպաստում են սեփական աշխատանքի արդյունքները քննադատաբար դիտարկելու և սխալները ինքնուրույն շտկելու կարողության ձևավորմանը։ Հայոց լեզվի և գրականության փոխկապակցված ուսուցումը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ զարգացնել լեզվական, հաղորդակցական, ընթերցողական և ստեղծագործական կարողությունները՝ ձևավորելով սովորողի ընդհանուր մշակութային և մտավոր զարգացման համար անհրաժեշտ հմտություններ։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ներկայացվող մանկավարժական մոտեցումները կարող են օգտագործվել դասերի կազմակերպման, ուսումնական առաջադրանքների մշակման և սովորողների ակտիվ մասնակցությունը խթանող կրթական միջավայրի ձևավորման ընթացքում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Лингвистика

Մանկական ընթերցանության և կրթության զարգացմանը նվիրված այս ժողովածուն նախատեսված է հայ երեխաների ընթերցողական հմտությունների ձևավորման, լեզվական կարողությունների զարգացման և նրանց ընդհանուր մտավոր ու բարոյական դաստիարակության համար։ Այն պատկանում է հայ մանկավարժական և ուսումնական գրականության այն կարևոր ուղղությանը, որի նպատակն էր մատաղ սերնդին հասանելի գրավոր նյութերի միջոցով սովորեցնել ճիշտ, գիտակցված և իմաստալից ընթերցանություն, հարստացնել բառապաշարը, զարգացնել խոսքը և խթանել հետաքրքրությունը գիտելիքի նկատմամբ։ Ընթերցարանի՝ որպես ուսումնական գրքի բնույթը ենթադրում է տարբեր բնույթի ընթերցանության նյութերի համակարգված ներկայացում՝ հաշվի առնելով մանկական լսարանի ընկալման առանձնահատկությունները և կրթական պահանջները։ Նման հրատարակություններում ընթերցանությունը դիտարկվում էր ոչ միայն որպես տառաճանաչության և լեզվական հմտությունների յուրացման միջոց, այլև որպես երեխայի աշխարհայացքի ընդլայնման, մտածողության զարգացման և հասարակական կյանքի վերաբերյալ նախնական պատկերացումների ձևավորման կարևոր ճանապարհ։ Գրքում ընդգրկված նյութերի միջոցով ընթերցող երեխան կարող է հաղորդակցվել գրական խոսքին, ծանոթանալ հայերենի արտահայտչական հնարավորություններին, սովորել հասկանալ տեքստի իմաստը և տարբերակել հիմնական միտքը երկրորդական տեղեկություններից։ Մանկական ընթերցարանների կարևոր առանձնահատկություններից է լեզվի ուսուցման և դաստիարակչական նպատակների համադրումը. ընթերցանության գործընթացը նպաստում է ոչ միայն բառապաշարի հարստացմանն ու շարահյուսական կառուցվածքների յուրացմանը, այլև ուշադրության, հիշողության, տրամաբանական մտածողության և ինքնուրույն դատողության զարգացմանը։ Այդպիսի գրքերը կարևոր դեր են ունեցել նաև երեխաների մեջ գրքի նկատմամբ հետաքրքրություն ձևավորելու, ընթերցանությունը սովորական կրթական պարտականությունից վերածելու մտավոր զարգացման միջոցի և դպրոցական ուսուցման արդյունավետությունը բարձրացնելու գործում։ Հրատարակության մշակութային նշանակությունը հատկապես ընդգծվում է 19-րդ դարի հայ կրթական կյանքի համատեքստում, երբ հայալեզու ուսումնական գրականության ստեղծումն ու տարածումը կարևոր պայման էին ազգային կրթության ամրապնդման, գրագիտության տարածման և մայրենի լեզվով կրթության հնարավորությունների ընդլայնման համար։ Թիֆլիսը տվյալ ժամանակաշրջանում հայ մշակութային, կրթական և տպագրական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ ստեղծվում ու տարածվում էին դպրոցական գործին, լեզվին, գրականությանը և ազգային ինքնագիտակցության զարգացմանը ծառայող բազմաթիվ հրատարակություններ։ Այս միջավայրում լույս տեսած մանկական ընթերցարանները նպաստում էին կրթական նյութերի հասանելիությանը և ձևավորում էին հայերեն ընթերցանության մշակույթը՝ կապ ստեղծելով դպրոցական ուսուցման, ընտանեկան դաստիարակության և ավելի լայն գրական միջավայրի միջև։ Հեղինակի անվան սկզբնատառերով ներկայացված լինելը ևս մատենագիտական առումով բնորոշ առանձնահատկություն է, որը կարևոր է հրատարակության նույնականացման և հայ հին տպագիր գրքերի նկարագրության համար։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ մանկական գրականության, մանկավարժության և ուսումնական գրքի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս դիտարկելու երեխաների ընթերցանության կազմակերպման սկզբունքները, մայրենի լեզվի ուսուցման պատմական մոտեցումները և կրթական նպատակներով ստեղծված տեքստերի մշակութային դերը։ Այն արժեքավոր նյութ է հայ գրատպության պատմությամբ, 19-րդ դարի կրթական շարժումներով, մանկական ընթերցանության ավանդույթներով և հայալեզու ուսումնական գրականության զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։ Որպես պատմական մանկավարժական հրատարակություն՝ այն կարևորում է այն գաղափարը, որ մայրենի լեզվով ընթերցանությունը երեխայի կրթության, մտածողության ձևավորման և ազգային մշակութային ժառանգության հետ հաղորդակցվելու հիմնարար միջոցներից է։ Do you like this personality?

Журналистика

Այս բառարանը նվիրված է «Մշակ» պարբերականի էջերում օգտագործված ծածկանունների հավաքագրմանը, նույնականացմանը և համակարգված ներկայացմանը։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի, քանի որ 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ մամուլում հեղինակները տարբեր պատճառներով հաճախ իրենց անունները փոխարինում էին ծածկանուններով, սկզբնատառերով, կրճատումներով կամ այլ պայմանական նշումներով։ Այդպիսի ծածկանունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ճշգրտել մամուլում հրապարակված նյութերի հեղինակային պատկանելությունը և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել պարբերականի խմբագրական ու հեղինակային կազմի մասին։ Բառարանում նյութը ներկայացվում է տեղեկատու բնույթի սկզբունքով՝ յուրաքանչյուր ծածկանուն կապելով համապատասխան հեղինակի հետ, ինչի շնորհիվ ընթերցողը կամ հետազոտողը կարող է արագ պարզել, թե տվյալ պայմանական ստորագրության տակ ով է հանդես եկել։ Նման աշխատանքը պահանջում է մեծածավալ մամուլի նյութի ուսումնասիրություն, տարբեր հրապարակումների համադրում և հնարավոր նույնականացումների աղբյուրագիտական ստուգում, քանի որ նույն հեղինակը կարող էր տարբեր ժամանակներում հանդես գալ մեկից ավելի ծածկանուններով, իսկ նույնանման պայմանական նշումները երբեմն կարող էին պատկանել տարբեր անձանց։ Հատուկ արժեք ունի նաև «Մշակ»-ի՝ որպես հայ հասարակական, քաղաքական և մշակութային մտքի պատմության կարևոր պարբերականի ուսումնասիրության համատեքստը։ Ծածկանունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ ուսումնասիրել թերթի հեղինակային շրջանակը, տարբեր թեմաների շուրջ հրապարակումների իրական հեղինակներին և տվյալ ժամանակաշրջանի մտավորականների ու լրագրողների գործունեությունը։ Բառարանը կարող է օգտակար լինել հայ մամուլի պատմությամբ, գրականագիտությամբ, հայագիտությամբ, լրագրության պատմությամբ և 19-րդ դարի ու 20-րդ դարի սկզբի հասարակական-քաղաքական մտքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն հատկապես արժեքավոր է մատենագիտական և աղբյուրագիտական աշխատանքների ժամանակ, երբ անհրաժեշտ է ճիշտ վերագրել պարբերական մամուլում տպագրված հոդվածները, գրական ստեղծագործությունները, հրապարակախոսական նյութերը կամ քննադատական գրությունները։ Հրատարակության տեղեկատու բնույթը այն դարձնում է նաև գործնական գործիք գրադարանավարների, մատենագետների և մամուլի թվայնացված կամ տպագիր հավաքածուներով աշխատող մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ, բառարանը նպաստում է «Մշակ»-ի հրապարակումների հեղինակային կազմի բացահայտմանը և հայ պարբերական մամուլի ժառանգության առավել ճշգրիտ ուսումնասիրությանը՝ ծածկանունների և իրական հեղինակների միջև կապը համակարգված կերպով ներկայացնելու միջոցով։

Социология

Մանկատան երեխաների սոցիալական վիճակը բնութագրվում է մի շարք առանձնահատկություններով, որոնք ձևավորվում են ընտանիքից զրկված լինելու, պետական կամ մասնավոր խնամքի հաստատություններում մեծանալու և հասարակության հետ սահմանափակ սոցիալական կապերի արդյունքում։ Այս երեխաները հաճախ ունենում են սոցիալականացման դժվարություններ, քանի որ նրանց շփումները մեծահասակների և հասակակիցների հետ հիմնականում սահմանափակվում են հաստատության ներսում գործող հարաբերություններով, ինչը կարող է ազդել նրանց հաղորդակցական հմտությունների, ինքնուրույնության և հասարակության մեջ ինտեգրվելու ունակությունների վրա։ Մանկատան երեխաների սոցիալական վիճակի վրա մեծ ազդեցություն ունի նաև տնտեսական և հոգեբանական աջակցությունը, կրթական հնարավորությունների հասանելիությունը և հետագա կյանքի կազմակերպման ծրագրերը։ Շատ դեպքերում նրանք բախվում են հասարակական ստիգմատիզացիայի և նախապաշարմունքների, ինչը կարող է դժվարացնել նրանց սոցիալական ներառումը և ինքնահաստատումը։ Միևնույն ժամանակ, պետական և հասարակական կազմակերպությունների կողմից իրականացվող սոցիալական ծրագրերը, ինչպես նաև խնամակալության, որդեգրման և աջակցության համակարգերը նպաստում են նրանց սոցիալական վիճակի բարելավմանը և հասարակության մեջ ավելի հեշտ ինտեգրմանը։ Ընդհանուր առմամբ, մանկատան երեխաների սոցիալական վիճակը կախված է ոչ միայն նրանց անհատական փորձից, այլև այն սոցիալական քաղաքականությունից և աջակցման համակարգերից, որոնք ուղղված են նրանց լիարժեք սոցիալական ներառմանը և հավասար հնարավորությունների ապահովմանը։

Религия

Գիրքը նախատեսված է հայկական դպրոցներում աղոթքների կիրառման և աշակերտների հոգևոր դաստիարակության համար։ Վերնագիրը ցույց է տալիս, որ այն կազմվել է դպրոցական կարիքներին համապատասխան՝ որպես աղոթքների հավաքածու, որը կարող էր օգտագործվել ուսումնական օրվա ընթացքում և կրոնական կրթության կազմակերպման ժամանակ։ Հայկական կրթական ավանդույթում աղոթքը կարևոր դեր է ունեցել երեխաներին քրիստոնեական հավատքի, եկեղեցական սովորույթների և հոգևոր կյանքի հիմնական սկզբունքների ծանոթացնելու գործում։ Աղոթքների միջոցով աշակերտները սովորում էին արտահայտել երախտագիտություն, խնդրանք և ապաշխարություն, ինչպես նաև յուրացնում էին խոնարհության, բարության, պատասխանատվության ու մերձավորի հանդեպ հոգատարության գաղափարները։ Դպրոցական աղոթագրքերը կարող էին կիրառվել դասերի սկզբում կամ ավարտին, ընդհանուր հավաքների ժամանակ և կրթական կյանքի այլ առիթներով՝ նպաստելով միասնական հոգևոր միջավայրի ձևավորմանը։ Նման հրատարակությունները վկայում են, որ 19-րդ դարի հայկական դպրոցներում կրթությունը հաճախ համադրվում էր կրոնական և բարոյական դաստիարակության հետ։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցական մշակույթի, աղոթագրական գրականության և դպրոցական կրթության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև կարևոր նյութ է հայերեն կրոնական ուսումնական գրքերի տարածման, դպրոցական առօրյայում աղոթքի կիրառության և ազգային կրթական ավանդույթների ձևավորման պատմական ընթացքը դիտարկելու տեսանկյունից։