Աղոթքների տետր՝ ազգի դպրոցների կարիքների համար

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական բաժնեմաս ունեցող առևտրային կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական մասնակցությամբ կազմակերպությունների տնտեսական և կառավարչական գործունեությունն է, դրանց դերը ազգային տնտեսության առանձին ոլորտներում և պետական սեփականության արդյունավետ կառավարման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են նման կազմակերպությունների գործունեության կազմակերպական և իրավական հիմքերը, կառավարման կառուցվածքը, ֆինանսատնտեսական ցուցանիշները, պետական մասնակցության նպատակները և դրանց արդյունավետության գնահատման հնարավոր մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կորպորատիվ կառավարման որակին, կառավարչական որոշումների արդյունավետությանը, ֆինանսական կարգապահությանը, ռեսուրսների օգտագործման օպտիմալացմանը և կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է պետական բաժնեմաս ունեցող առևտրային կազմակերպությունների արդյունավետությանը խոչընդոտող հնարավոր գործոնները, այդ թվում՝ կառավարման ոչ բավարար ճկունությունը, պատասխանատվության և վերահսկողության մեխանիզմների անկատարությունը, ֆինանսական ռեսուրսների ոչ արդյունավետ օգտագործումը, ռազմավարական պլանավորման խնդիրները և շուկայական միջավայրին հարմարվելու դժվարությունները։ Քննարկվում են նաև պետական սեփականության կառավարման միջազգային փորձը և այն մեթոդները, որոնք կարող են կիրառելի լինել Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական և ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ կարևորվում են կազմակերպությունների գործունեության արդյունքների չափելի գնահատումը, հստակ ռազմավարական նպատակների սահմանումը, կառավարման թափանցիկության բարձրացումը, կորպորատիվ կառավարման ժամանակակից սկզբունքների ներդրումը և պատասխանատվության արդյունավետ համակարգի ձևավորումը։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են ներառել նաև ֆինանսական պլանավորման կատարելագործում, ներդրումային քաղաքականության արդյունավետացում, մարդկային ռեսուրսների կառավարման բարելավում, թվային կառավարման գործիքների կիրառում և կազմակերպությունների շուկայական մրցունակության ամրապնդում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ պետական մասնակցությամբ կազմակերպությունների կառավարման համակարգի կատարելագործման և պետական սեփականության տնտեսական ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, պետական կառավարման և հանրային ֆինանսների մասնագետներին, կազմակերպությունների ղեկավարներին, կառավարման խորհրդի անդամներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և տնտեսագիտական ու կառավարչական ուղղությունների ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության զարգացման արդի փուլում գույքային հարաբերությունների պետական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում գույքային հարաբերությունների դերի վերլուծությունն է տնտեսության արդյունավետ գործունեության, սեփականության տարբեր ձևերի զարգացման, տնտեսական ռեսուրսների օգտագործման և հասարակական շահերի պաշտպանության գործընթացներում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են սեփականության և գույքային հարաբերությունների հիմնական տեսակները, դրանց տնտեսական նշանակությունը և պետության մասնակցության անհրաժեշտությունը դրանց ձևավորման ու կարգավորման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով պետությունը կարող է ազդել գույքային հարաբերությունների զարգացման վրա՝ իրավական, վարչական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ գործիքների կիրառմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է պետական և մասնավոր սեփականության փոխհարաբերությունների, պետական գույքի կառավարման արդյունավետության և դրա օգտագործման տնտեսական արդյունքների գնահատումը։ Քննարկվում են պետական գույքի հաշվառման, տնօրինման, օգտագործման, օտարման և կառավարման հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև դրանց թափանցիկության և արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև սեփականության իրավունքի պաշտպանության, գույքային վեճերի կանխարգելման, ներդրումային միջավայրի և գործարար ակտիվության վրա գույքային հարաբերությունների կարգավորման ազդեցությանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն հիմնախնդրին, թե ինչպես կարելի է հավասարակշռել մասնավոր սեփականության ազատության, տնտեսական նախաձեռնության և հանրային շահերի պաշտպանության պահանջները։ Տնտեսության զարգացման ժամանակակից պայմաններում գույքային հարաբերությունների կարգավորումը դիտարկվում է նաև շուկայական մրցակցության, տնտեսական անվտանգության, ներդրումների ներգրավման և ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գործող համակարգի կազմակերպական և տնտեսական թերությունները, գնահատել պետական կարգավորման արդյունավետությունը և ներկայացնել դրա բարելավման հնարավոր մոտեցումներ։ Առաջարկվող լուծումները կարող են ուղղված լինել պետական գույքի կառավարման կատարելագործմանը, սեփականության իրավունքի պաշտպանության մեխանիզմների ամրապնդմանը, գույքային գործընթացների թափանցիկության բարձրացմանը և պետական ու մասնավոր հատվածների փոխհարաբերությունների առավել արդյունավետ կազմակերպմանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ տնտեսական քաղաքականության մշակման, պետական գույքի կառավարման և սեփականության հարաբերությունների կարգավորման ոլորտներում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, պետական կառավարման մասնագետներին, իրավաբաններին, գույքի կառավարման ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և տնտեսագիտական ու կառավարչական ուղղությունների ուսանողներին։

Բժշկություն

Այս կլինիկա-փորձարարական ուսումնասիրությունը նվիրված է իդիոպաթիկ դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիայի պայմաններում սրտամկանի ռեմոդելավորման մեխանիզմների հետազոտությանը և այդ գործընթացում պրոբորբոքային ցիտոկինների ու աճի հորմոնների դերի բացահայտմանը։ Աշխատության հիմքում սրտամկանի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրությունն է, որոնք զարգանում են հիվանդության ընթացքում և կարող են հանգեցնել սրտի խոռոչների լայնացման, կծկողականության նվազման և սրտային անբավարարության խորացման։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է իմունային և հորմոնային կարգավորման համակարգերի փոխազդեցությունը սրտամկանի վերակառուցման գործընթացում՝ ուշադրություն դարձնելով բորբոքային միջնորդների ազդեցությանը սրտի հյուսվածքի բջջային և կառուցվածքային փոփոխությունների վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում պրոբորբոքային ցիտոկիններին, որոնք մասնակցում են բորբոքային պատասխանի ձևավորմանը և կարող են ազդել կարդիոմիոցիտների, միջբջջային նյութի, անոթային համակարգի և սրտամկանի մեխանիկական հատկությունների վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է աճի հորմոնների և դրանց հետ կապված կարգավորիչ մեխանիզմների հնարավոր մասնակցությունը սրտամկանի կառուցվածքի ու ֆունկցիայի փոփոխություններին։ Կլինիկական հատվածում կարող են գնահատվել հիվանդների սրտի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վիճակը, հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունները, սրտային անբավարարության արտահայտվածությունը և կենսաքիմիական կամ իմունաբանական ցուցանիշների փոփոխությունները։ Փորձարարական հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս առավել մանրամասն ուսումնասիրելու այն բջջային և մոլեկուլային մեխանիզմները, որոնք դժվար է անմիջականորեն բացահայտել միայն կլինիկական դիտարկումների միջոցով։ Կլինիկական և փորձարարական տվյալների համադրումը կարող է օգնել պարզելու ցիտոկինային և հորմոնային գործոնների միջև փոխկապակցվածությունը և դրանց նշանակությունը սրտամկանի ռեմոդելավորման տարբեր փուլերում։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև այնպիսի կենսաբանական ցուցանիշների հայտնաբերումը, որոնք կարող են կապված լինել հիվանդության ծանրության, առաջընթացի կամ կանխատեսման հետ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիայի պաթոգենեզի ավելի խոր ըմբռնմանը և հիվանդության բուժման ու կանխարգելման նոր թիրախների որոնմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ սրտային անբավարարության զարգացման մեխանիզմների ուսումնասիրության, հիվանդության ընթացքի գնահատման և անհատականացված բուժական մոտեցումների կատարելագործման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել սրտաբաններին, պաթոֆիզիոլոգներին, իմունոլոգներին, էնդոկրինոլոգներին, կենսաբժշկական հետազոտողներին, կլինիկական մասնագետներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին։

Պատմություն

Այս պատմաազգագրական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանում գորգագործության ձևավորման, զարգացման և տարածման պատմությանը՝ այն դիտարկելով որպես հայկական ժողովրդական մշակույթի, կենցաղի և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի կարևորագույն դրսևորում։ Աշխատության կենտրոնում գորգերի ստեղծման ավանդույթներն են, դրանց պատրաստման տեխնիկաները, գեղարվեստական առանձնահատկությունները, օգտագործվող հումքը, զարդանախշային համակարգը և տարբեր պատմական ու աշխարհագրական միջավայրերում դրանց զարգացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գորգագործությունը դիտարկել ոչ միայն որպես արհեստ կամ կենցաղային զբաղմունք, այլև որպես սերունդների միջև փոխանցվող մշակութային ժառանգության կարևոր ձև, որի միջոցով արտահայտվել են համայնքների գեղագիտական պատկերացումները, խորհրդանշական մտածողությունը և սոցիալական կյանքի տարբեր կողմերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը գորգագործության պատմական զարգացման ուսումնասիրությունն է։ Հայաստանի տարածքում գորգագործության ավանդույթները ձևավորվել և զարգացել են երկարատև ժամանակաշրջանի ընթացքում՝ փոխազդելով տարածաշրջանի այլ մշակույթների հետ և միաժամանակ պահպանելով տեղական առանձնահատկությունները։ Պատմական աղբյուրների, նյութական մշակույթի նմուշների և ազգագրական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել գորգագործության զարգացման տարբեր փուլերի, արտադրության կենտրոնների և տարածքային տարբերակների մասին։ Առանձին ուշադրության է արժանի գորգերի պատրաստման տեխնոլոգիան։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել թելերի և այլ նյութերի նախապատրաստումը, ներկանյութերի ստացումը, թելերի ներկման եղանակները, հենքի և միջնաթելի պատրաստումը, հանգույցների կապման տեխնիկան, գործվածքի կառուցվածքը և վերջնական մշակումը։ Այս տեխնոլոգիական գործընթացները ոչ միայն որոշում են գորգի ամրությունն ու որակը, այլև պայմանավորում են դրա արտաքին տեսքի և զարդանախշերի առանձնահատկությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բնական ներկանյութերի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր բուսական, կենդանական կամ հանքային ծագման նյութերից ստացված ներկերը հնարավորություն են տվել ստեղծել գունային բազմազան համակարգեր, որոնց կայունությունն ու երանգային առանձնահատկությունները հաճախ կապված են տեղական բնական միջավայրի և ավանդական տեխնոլոգիական գիտելիքների հետ։ Գունային լուծումները գորգերի գեղարվեստական կառուցվածքի կարևոր մասն են և կարող են ծառայել որպես որոշակի տարածաշրջանային կամ ժամանակագրական առանձնահատկությունների բացահայտման միջոց։ Ուսումնասիրության առանցքային թեմաներից է զարդանախշերի համակարգը։ Հայկական գորգերի պատկերային լեզուն ներառում է երկրաչափական, բուսական, կենդանական և այլ մոտիվներ, որոնք կարող են ունենալ ինչպես դեկորատիվ, այնպես էլ խորհրդանշական նշանակություն։ Զարդանախշերի կառուցվածքը, դրանց դասավորությունը, կրկնությունը, համաչափությունը և գունային լուծումները ձևավորում են գորգի ընդհանուր գեղարվեստական կերպարը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժողովրդական պատկերացումների, խորհրդանիշների և գեղագիտական ավանդույթների որոշակի շերտեր։ Գորգագործության ազգագրական ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է դրա կապը առօրյա կյանքի հետ։ Գորգերը կիրառվել են բնակելի տարածքների ձևավորման, կենցաղային նպատակների և ծիսական կամ սոցիալական տարբեր իրավիճակներում։ Դրանց պատրաստման գործընթացը նույնպես կարող էր ներառված լինել ընտանեկան և համայնքային կյանքի մեջ՝ գիտելիքներն ու հմտությունները փոխանցվելով հիմնականում սերնդեսերունդ։ Այս հանգամանքը գորգագործությունը դարձնում է ոչ միայն նյութական, այլև ոչ նյութական մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության մեջ նշանակալի է գորգագործության տարածքային տարբերակների բացահայտումը։ Հայաստանի տարբեր շրջաններում ստեղծված գորգերը կարող են տարբերվել իրենց գունային լուծումներով, զարդանախշերով, տեխնիկական առանձնահատկություններով, չափերով և կիրառության ձևերով։ Այդ տարբերությունները պայմանավորված են ինչպես տեղական մշակութային ավանդույթներով, այնպես էլ բնական միջավայրով, տնտեսական պայմաններով և տարածաշրջանային փոխազդեցություններով։ Տարածքային համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել հայկական գորգագործության ներքին բազմազանությունը։ Կարևոր է նաև գորգագործության կապը գյուղատնտեսական և անասնապահական տնտեսության հետ։ Ավանդական գորգագործությունը մեծապես հիմնված էր տեղական հումքի վրա, հատկապես բրդի օգտագործման վրա, որի ստացումը, մաքրումը, մշակումը և մանումը կապված էին գյուղական տնտեսության առօրյայի հետ։ Այսպիսով, գորգագործությունը ներառված էր արտադրական ամբողջ շղթայի մեջ՝ հումքի ստացումից մինչև պատրաստի արտադրանքի ստեղծում։ Այդ գործընթացի ուսումնասիրությունը արժեքավոր տեղեկություններ է տալիս հայկական ավանդական տնտեսության և կենցաղի վերաբերյալ։ Աշխատության պատմաազգագրական բնույթը ենթադրում է նաև գորգագործության և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրություն։ Գորգերի արտադրությունը կարող էր կապված լինել ընտանիքի սոցիալական կարգավիճակի, հարսանեկան ավանդույթների, օժիտի ձևավորման և այլ կարևոր կենսական իրադարձությունների հետ։ Որոշ գորգեր կարող էին ունենալ հատուկ նշանակություն և օգտագործվել որոշակի ծեսերի կամ ընտանեկան արարողությունների ժամանակ։ Այդ տեսանկյունից գորգը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես առարկա, այլև որպես սոցիալական և մշակութային տեղեկատվություն պահպանող նյութական վկայություն։ Առանձին կարևորություն ունի հայկական գորգագործության փոխհարաբերությունը հարակից տարածաշրջանների մշակույթների հետ։ Պատմականորեն Հայաստանի տարածքը գտնվել է տարբեր ժողովուրդների և մշակութային ավանդույթների շփման գոտում, ինչի հետևանքով գեղարվեստական մոտիվների, տեխնոլոգիական հնարքների և արտադրական ձևերի միջև կարող էին առաջանալ փոխազդեցություններ։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ընդհանուր տարածաշրջանային երևույթները տեղական առանձնահատկություններից և ավելի հիմնավորված գնահատել հայկական գորգագործության ինքնատիպությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր արժեքներից մեկը գորգերի՝ որպես պատմական աղբյուրի դիտարկումն է։ Գորգի պատկերային համակարգը, տեխնիկական կառուցվածքը, օգտագործված նյութերը և նույնիսկ արտադրության հետքերը կարող են տեղեկություններ հաղորդել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակույթի, տնտեսության և հասարակական կյանքի մասին։ Այդ պատճառով գորգագործության ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել գրավոր պատմական աղբյուրներից ստացված տվյալները և նպաստել Հայաստանի նյութական մշակույթի ավելի ամբողջական վերականգնմանը։ Թեման արդիական է նաև մշակութային ժառանգության պահպանման տեսանկյունից։ Ավանդական գորգագործական տեխնիկաների և զարդանախշերի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել դրանց փաստագրմանը, պահպանմանը և հետագա սերունդներին փոխանցմանը։ Միաժամանակ այդ գիտելիքը կարող է օգտագործվել ժամանակակից դեկորատիվ-կիրառական արվեստում՝ ավանդական ձևերի ստեղծագործական վերաիմաստավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայաստանի գորգագործությունը որպես պատմականորեն ձևավորված, տեխնոլոգիապես բարդ և գեղարվեստականորեն բազմազան մշակութային երևույթ։ Այն միավորում է պատմական, ազգագրական, արվեստաբանական և տեխնոլոգիական դիտարկումները՝ բացահայտելու գորգագործության զարգացման ուղիները, տեղական առանձնահատկությունները, հասարակական նշանակությունն ու գեղարվեստական արժեքը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ազգագրագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, ժողովրդական արվեստի մասնագետներին, թանգարանագետներին, գորգագործության ավանդույթներով զբաղվող հետազոտողներին և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է Օսմանյան կայսրության պատմությանը XVIII դարի սկզբից մինչև 1923 թվականը՝ ընդգրկելով քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային խոշոր վերափոխումների ժամանակաշրջանը։ Քննության են առնվում կենտրոնական իշխանության և վարչական համակարգի զարգացումը, կայսրության տարբեր շրջանների կառավարման առանձնահատկությունները, հասարակության կառուցվածքը և տարբեր էթնիկ ու կրոնական համայնքների տեղը օսմանյան համակարգում։ Վերլուծվում են XVIII և XIX դարերում տեղի ունեցած քաղաքական ու ռազմական փոփոխությունները, եվրոպական պետությունների հետ հարաբերությունները, տարածքային կորուստները և արտաքին քաղաքական մրցակցության ազդեցությունը կայսրության ներքին զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական բարեփոխումներին, կառավարման, բանակի, կրթության և իրավական համակարգի արդիականացման փորձերին, ինչպես նաև դրանց հասարակական հետևանքներին։ Դիտարկվում են ազգայնական շարժումների տարածումը, ազգային ինքնագիտակցության զարգացումը և կայսրության տարբեր ժողովուրդների քաղաքական ու հասարակական ձգտումները։ Անդրադարձ է կատարվում XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի քաղաքական ճգնաժամերին, սահմանադրական շարժումներին, իշխանության կառուցվածքի փոփոխություններին և պատերազմների ազդեցությանը։ Քննարկվում են նաև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիները, կայսրության ժողովուրդների ապրած բռնություններն ու զանգվածային տեղահանությունները, այդ թվում՝ հայերի նկատմամբ իրականացված ցեղասպանությունը, ինչպես նաև պատերազմի հետևանքով առաջացած քաղաքական և տարածքային վերափոխումները։ Ներկայացվում են կայսրության կազմալուծմանը հաջորդած գործընթացները և 1923 թվականին Թուրքիայի Հանրապետության ստեղծմամբ նոր քաղաքական համակարգի ձևավորումը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել Օսմանյան կայսրության, Թուրքիայի, Մերձավոր Արևելքի և նոր ու նորագույն շրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը ներկայացնում է Սարգիս Կասյանի կյանքի, քաղաքական գործունեության և հասարակական դերակատարության վերաբերյալ կենսամատենագիտական համակարգված ցանկ՝ ընդգրկելով նրա մասին հրապարակված գրքեր, գիտական հոդվածներ, արխիվային նյութեր և այլ տեղեկատու աղբյուրներ։ Նյութերը դասակարգված են ըստ թեմատիկ և ժամանակագրական սկզբունքների՝ ապահովելով հետազոտողների համար տեղեկատվության մատչելի և կառուցվածքային հասանելիություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Կասյանի գործունեության տարբեր փուլերի վերաբերյալ պատմագիտական ուսումնասիրություններին, ինչպես նաև նրա դերի գնահատմանը XX դարի սկզբի հայկական քաղաքական գործընթացներում։ Աշխատությունը ծառայում է որպես կարևոր օժանդակ գործիք հայ նորագույն պատմության, քաղաքական մտքի և կենսագրական հետազոտությունների ոլորտներում՝ նպաստելով աղբյուրագիտական աշխատանքի համակարգված կազմակերպմանը։