Այբբենարան և հեգարան

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բայի խոնարհման համակարգի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով բայական ձևերի կազմության և քերականական փոփոխությունների վերաբերյալ լեզվաբանական նյութեր։ Բայը հայերենի քերականական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից է, քանի որ նրա միջոցով արտահայտվում են գործողությունը, վիճակը, ժամանակը, եղանակը, դեմքը և թիվը։ Խոնարհման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են բայական հիմքերը փոփոխվում տարբեր քերականական ձևերում, ինչ դեր ունեն վերջավորությունները և ինչպես են կազմվում ժամանակաձևերն ու եղանակային ձևերը։ Նման հետազոտությունները կարևոր են հայերենի ձևաբանական կառուցվածքը նկարագրելու, բայական համակարգի օրինաչափությունները պարզաբանելու և լեզվի պատմական զարգացման տարբեր փուլերը համեմատելու համար։ Աշխատության թեման այն կապում է 19-րդ դարի եվրոպական հայագիտական ուսումնասիրությունների հետ, երբ հայերենի քերականությունը քննվում էր համեմատական և պատմահամեմատական լեզվաբանության ձևավորվող մեթոդներով։ Այն կարող է օգտակար լինել հայերենի քերականությամբ, բայագիտությամբ և լեզվի կառուցվածքի գիտական ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող մասնագետների ու ընթերցողների համար։

Другие предметы

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ ճարտարապետ Ջիմ Թորոսյանի ստեղծագործական ժառանգության համակողմանի ներկայացմանն ու մասնագիտական գնահատմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ճարտարապետի ստեղծագործական ուղին, նրա նախագծային մտածողության առանձնահատկությունները, գեղարվեստական և մասնագիտական սկզբունքները, ինչպես նաև տարբեր տարիներին իրականացված նախագծերն ու կառույցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գաղափարներին, որոնց միջոցով Թորոսյանը ձգտել է ժամանակակից ճարտարապետությունը կապել հայկական ազգային ճարտարապետական ավանդույթների, պատմական հիշողության և տեղական մշակութային միջավայրի հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նրա աշխատանքներում ձևի, տարածության, նյութի, ծավալի և միջավայրի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ճարտարապետական լուծումների գեղագիտական և խորհրդանշական նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հասարակական և քաղաքային նշանակության կառույցներին, հուշարձանային և միջավայրային լուծումներին, որոնց միջոցով արտահայտվել են ազգային ինքնության, պատմության և մշակութային ժառանգության նկատմամբ հեղինակի վերաբերմունքը։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն ճարտարապետի առանձին ստեղծագործությունները դիտարկում է ավելի լայն պատմաճարտարապետական համատեքստում՝ ներկայացնելով դրանց տեղը 20-րդ դարի հայկական ճարտարապետության զարգացման գործընթացում։ Հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նրա ներդրումը հայկական ճարտարապետական մտքի և քաղաքային միջավայրի ձևավորման գործում, ինչպես նաև հասկանալու նրա մոտեցումների ազդեցությունն ու նշանակությունը հետագա ճարտարապետական մշակույթի համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, արվեստաբաններին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, քաղաքաշինության մասնագետներին, ուսանողներին և հայկական մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է տասնամյա ժամանակահատվածում տեղի ունեցած հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և պետականաշինական գործընթացների ներկայացմանն ու գնահատմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով պայքարի, վերափոխումների և նոր հասարակական կարգի կառուցման հիմնական ուղղություններին։ Նյութում դիտարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձությունները, իշխանության կազմակերպման գործընթացները, պետական և հասարակական կառույցների ձևավորումը, ինչպես նաև տնտեսական ու սոցիալական կյանքի վերակազմավորման ուղղությամբ իրականացված աշխատանքները։ Կարևորվում են այն դժվարություններն ու հակասությունները, որոնք ուղեկցել են նոր կառավարման համակարգի հաստատմանը, տնտեսության վերականգնմանը և հասարակության տարբեր ոլորտների վերափոխմանը։ Անդրադարձ է կատարվում արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ենթակառուցվածքների և արտադրական հարաբերությունների զարգացմանը, ինչպես նաև պետական տնտեսական քաղաքականության շրջանակում իրականացված միջոցառումներին։ Ուշադրություն է հատկացվում հասարակության սոցիալական կառուցվածքի փոփոխություններին, աշխատավորության մասնակցությանը տնտեսական և հասարակական գործընթացներին, կրթության ու մշակույթի զարգացմանը և նոր հաստատությունների ստեղծմանը։ Պայքարի գաղափարը դիտարկվում է ոչ միայն քաղաքական կամ ռազմական իրադարձությունների, այլև տնտեսական դժվարությունների հաղթահարման, պետական կառավարման ամրապնդման և հասարակական նոր հարաբերությունների ձևավորման համատեքստում։ Միաժամանակ շինարարության և ստեղծագործ աշխատանքի գործընթացները ներկայացվում են որպես տնտեսության վերականգնման, արտադրական կարողությունների ընդլայնման և հասարակական կյանքի կազմակերպման կարևոր բաղադրիչներ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էին տվյալ ժամանակաշրջանում մեկնաբանվում նախորդ տարիների ձեռքբերումները, դժվարությունները և զարգացման հեռանկարները։ Այն նաև հետաքրքրություն է ներկայացնում որպես իր ժամանակի քաղաքական և գաղափարական մտածողությունն արտացոլող պատմական աղբյուր, քանի որ հասարակական ու տնտեսական փոփոխությունների գնահատականները ներկայացվում են տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ գաղափարական և քաղաքական մոտեցումների շրջանակում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել խորհրդային ժամանակաշրջանի պատմությամբ, հասարակական և քաղաքական շարժումներով, տնտեսական վերափոխումներով, պետականաշինությամբ և պատմական սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների և ուսանողների համար։

Литература

Վերնագրով հավաքածուն ներկայացնում է նրա գրական-քնարական ժառանգության այն հատվածը, որտեղ արտահայտված են հոգևոր մաքրություն, բնության հանդեպ խոր զգայունություն, ազգային ինքնության գիտակցում և մարդկային ներսաշխարհի նուրբ ապրումներ։ Թեև Կոմիտասը առավել հայտնի է որպես մեծ երաժշտագետ և հայ ժողովրդական երաժշտության վերածնունդի հիմնադիր, նրա բանաստեղծական տեքստերը նույնպես կարևոր են՝ որպես նրա գեղարվեստական մտածողության լրացում և հոգևոր աշխարհի արտահայտություն։ Այս ստեղծագործություններում զգալի է ժողովրդական մտածողության ազդեցությունը, բնության և մարդու ներդաշնակության գաղափարը, ինչպես նաև պարզության ու հոգևոր բարձրության համադրությունը։ Կոմիտասի քնարական աշխարհում բնությունը ոչ միայն արտաքին պատկեր է, այլ նաև ներքին հոգեվիճակի արտացոլում՝ դաշտերը, գարունը, երգը և լռությունը դառնում են հոգևոր խորհրդանիշներ։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային և երաժշտական, ինչը բնականորեն կապվում է նրա երաժշտական մտածողության հետ։ Բանաստեղծություններում արտահայտվում է նաև հայրենիքի հանդեպ սերը, ազգային մշակույթի արժեքավորումը և կորուսյալ ներդաշնակության կարոտը, որը հատկապես ուժեղ է զգացվում նրա կյանքի ողբերգական ավարտի համատեքստում։ Կոմիտասի ստեղծագործությունները հաճախ ունեն նաև աղոթքի կամ հոգևոր խորհրդածության բնույթ, որտեղ մարդու և Աստծո, մարդու և բնության հարաբերությունները դիտարկվում են որպես ներդաշնակ ամբողջություն։ «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն կարևոր է որպես Կոմիտասի բազմակողմանի ստեղծագործական կերպարի մի մաս, որը բացահայտում է նրա ոչ միայն երաժշտական, այլ նաև գրական և փիլիսոփայական մտածողությունը։

Экономика

Կորպորատիվ կառավարման ժամանակակից մոդելներին նվիրված տնտեսագիտական և կառավարման ուսումնական աշխատություն է, որտեղ ներկայացվում են ընկերությունների կառավարման համակարգերի հիմնական սկզբունքները, կառուցվածքը և զարգացման արդի միտումները։ Գրքում բացատրվում է, որ կորպորատիվ կառավարումը վերաբերում է այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով ընկերությունների ղեկավարությունը, բաժնետերերը և շահագրգիռ կողմերը (stakeholders) փոխազդում են՝ ապահովելով կազմակերպության արդյունավետ, թափանցիկ և պատասխանատու գործունեությունը։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են կորպորատիվ կառավարման հիմնական մոդելները՝ անգլոսաքսոնական (բաժնետերակենտրոն), եվրոպական (համակողմանի շահառուների մոտեցում), ինչպես նաև ճապոնական մոդելը՝ իրենց առանձնահատկություններով, վերահսկման մեխանիզմներով և կառավարման մշակույթով։ Հեղինակը անդրադառնում է տնօրենների խորհրդի դերին, ներքին վերահսկողության համակարգերին, կորպորատիվ էթիկային և թափանցիկության պահանջներին, որոնք կարևոր են ներդրողների վստահության ձևավորման համար։ Գրքում նաև վերլուծվում են ժամանակակից մարտահրավերները՝ գլոբալիզացիա, ֆինանսական շուկաների անկայունություն և կորպորատիվ սկանդալների կանխարգելում։ Աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել խորքային պատկերացում ժամանակակից կորպորատիվ կառավարման համակարգերի վերաբերյալ և դրանց կիրառության մասին իրական բիզնես միջավայրում։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հուշագրության ժանրում հետահայացության և առաջահայացության տեքստային կարգերի լեզվական դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվով ստեղծված նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակի և տեքստի կազմակերպման այն լեզվական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով հեղինակը ներկայացնում է անցյալի իրադարձությունները, վերադառնում արդեն նկարագրված դրվագներին, կանխատեսում կամ ակնարկում հետագայում տեղի ունեցող իրադարձությունները և ձևավորում ընթերցողի ընկալման ժամանակային շրջանակը։ Հուշագրությունը առանձնահատուկ ժանր է, քանի որ դրանում պատմվող իրադարձությունները սովորաբար վերարտադրվում են անցյալից՝ հեղինակի հետագա գիտելիքի, հիշողության և գնահատականի տեսանկյունից։ Այդ պատճառով ժամանակային տարբեր հարթությունների փոխհարաբերությունը հուշագրական տեքստի կառուցվածքի և իմաստային կազմակերպման կարևորագույն առանձնահատկություններից է։ Հետահայացությունը տեքստում դրսևորվում է այն դեպքերում, երբ պատմողական ընթացքը ժամանակավորապես շեղվում է հիմնական ժամանակային հաջորդականությունից և վերադառնում ավելի վաղ տեղի ունեցած իրադարձությունների, հիշողությունների, իրավիճակների կամ անձնական փորձառությունների նկարագրությանը։ Նման հետադարձումները կարող են օգտագործվել հերոսների անցյալի, հարաբերությունների, իրադարձությունների պատճառների կամ պատմողի կենսափորձի վերաբերյալ լրացուցիչ տեղեկություն հաղորդելու նպատակով։ Դրանք ոչ միայն լրացնում են պատմությունը, այլև նպաստում են տարբեր դրվագների միջև պատճառահետևանքային և իմաստային կապերի բացահայտմանը։ Առաջահայացությունը, իր հերթին, կապված է պատմողական ժամանակի առաջ շարժվելու կամ ապագա իրադարձությունների նկատմամբ ընթերցողի ուշադրությունը նախապես ուղղորդելու հետ։ Տեքստում այն կարող է դրսևորվել ապագա գործողությունների ուղղակի ներկայացմամբ, կանխատեսումներով, ակնարկներով, նախազգուշացումներով կամ այնպիսի լեզվական ձևերով, որոնք հետագայում նկարագրվելիք իրադարձության վերաբերյալ նախնական տեղեկատվություն են հաղորդում։ Հուշագրության դեպքում առաջահայացությունը հետաքրքիր առանձնահատկություն ունի, քանի որ հեղինակը պատմում է արդեն ապրած իրադարձությունների մասին և հաճախ նախապես գիտի դրանց հետագա զարգացումն ու ավարտը։ Այդ պատճառով ապագային վերաբերող տեղեկատվությունը կարող է ներկայացվել ոչ միայն հերոսի տվյալ պահի սպասումների, այլև հետագայում ձևավորված հեղինակի գիտելիքի տեսանկյունից։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է հետահայացության և առաջահայացության լեզվական արտահայտման միջոցների դասակարգումը։ Ուսումնասիրվում են ժամանակային բայաձևերը, ժամանակային մակբայները, կապակցությունները, ժամանակային նշանակություն ունեցող բառային միավորները, բարդ նախադասությունների կառուցվածքները և այլ քերականական ու շարահյուսական միջոցներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բայային ժամանակների գործածությանը, քանի որ անգլերենում ժամանակային ձևերի ընտրությունը կարևոր դեր ունի իրադարձությունների հաջորդականության, միաժամանակության և ժամանակային հեռավորության արտահայտման գործում։ Հետահայացության ձևավորման ժամանակ կարող են կիրառվել այնպիսի կառուցվածքներ, որոնք ընթերցողին տեղափոխում են հիմնական պատմողական ժամանակից դեպի ավելի վաղ ժամանակային հարթություն։ Դրանք թույլ են տալիս տարբերակել պատմվող իրադարձության ժամանակը և դրանից ավելի վաղ տեղի ունեցած դեպքերը։ Այսպիսի միջոցների հետևողական կիրառումը նպաստում է հուշագրական պատմության ժամանակային կառուցվածքի հստակեցմանը և ընթերցողի համար տարբեր ժամանակային շերտերի տարանջատմանը։ Առաջահայացության դեպքում լեզվական միջոցները կարող են կապել տվյալ պահը հետագայում տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ։ Ապագա ժամանակի ձևերը, համապատասխան բայական կառուցվածքները, մոդալ միջոցները և ժամանակային արտահայտությունները հնարավորություն են տալիս ստեղծել սպասման, կանխատեսման կամ հետագա զարգացումների վերաբերյալ ակնկալիքի ազդեցություն։ Միաժամանակ հեղինակը կարող է դիտավորյալ սահմանափակել կամ ընդլայնել ընթերցողի տեղեկացվածությունը՝ դրանով իսկ ձևավորելով պատմողական լարվածություն։ Հետազոտության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև տեքստային կապակցվածության խնդիրը։ Հետահայաց և առաջահայաց ժամանակային անցումները պետք է ոչ միայն քերականորեն ճիշտ ձևակերպվեն, այլև ներդաշնակորեն կապվեն տեքստի մյուս հատվածների հետ։ Ժամանակային ցուցիչների, կրկնությունների, դերանունների, կապակցիչների և թեմատիկ շարունակականության միջոցով ապահովվում է տարբեր ժամանակային հատվածների փոխկապակցվածությունը։ Այսպիսով, ժամանակային հարաբերությունները հանդես են գալիս ոչ միայն որպես քերականական երևույթ, այլև որպես տեքստի ամբողջականության և իմաստային կազմակերպման կարևոր միջոց։ Հուշագրության ժանրում ժամանակային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև հեղինակի սուբյեկտիվ դիրքորոշման դրսևորումները։ Հեղինակը կարող է անցյալի իրադարձություններին վերադառնալ արդեն ձևավորված փորձառության և հետագա գիտելիքի դիրքերից՝ վերագնահատելով նախկինում տեղի ունեցածը։ Այդ պատճառով հետահայաց հատվածները հաճախ ունեն ոչ միայն տեղեկատվական, այլև մեկնաբանական և գնահատողական գործառույթ։ Նույն կերպ առաջահայացությունը կարող է օգտագործվել ապագա իրադարձությունների նկատմամբ հեղինակի վերաբերմունքը, կանխատեսումները կամ հուզական արձագանքը փոխանցելու համար։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև պատմողի և ընթերցողի միջև հաղորդակցական հարաբերությունը։ Ժամանակային շեղումների միջոցով հեղինակը կարող է վերահսկել տեղեկատվության մատուցման հաջորդականությունը՝ որոշ տեղեկություններ ներկայացնելով դրանց բնական ժամանակագրական հերթականությունից առաջ կամ հետո։ Այդ մեխանիզմը կարևոր դեր ունի տեքստի կառուցվածքային կազմակերպման և ընթերցողի հետաքրքրության պահպանման գործում։ Հետահայացության և առաջահայացության համադրումը հնարավորություն է տալիս ստեղծել բազմաշերտ պատմողական կառուցվածք, որտեղ անցյալը, պատմելու ներկա պահը և ապագայի վերաբերյալ գիտելիքը փոխկապակցվում են։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է ստացված արդյունքների հնարավոր կիրառմամբ անգլերեն տեքստերի լեզվական և տեքստաբանական վերլուծության, թարգմանության, օտար լեզվի ուսուցման և գրական ստեղծագործությունների ուսումնասիրության գործընթացներում։ Ժամանակային կարգերի լեզվական առանձնահատկությունների բացահայտումը կարող է օգնել ավելի ճշգրիտ հասկանալ հուշագրական տեքստերի կառուցվածքը, պատմողական ռազմավարությունները և հեղինակի հաղորդակցական նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հետահայացությունն ու առաջահայացությունը հուշագրության մեջ ոչ միայն ժամանակային տեղեկության փոխանցման միջոցներ են, այլև տեքստի կառուցվածքը, իմաստային ամբողջականությունը, պատմողական ռիթմը և հեղինակի դիրքորոշումը ձևավորող կարևոր լեզվական գործիքներ։ Դրանց քերականական, շարահյուսական, բառային և տեքստային դրսևորումների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ բացահայտել անգլերեն հուշագրական տեքստերի ժամանակային կազմակերպման առանձնահատկությունները և դրանցում հիշողության ու պատմողականության փոխհարաբերությունը։