Բանաստեղծություններ-Միքայել Նալբանդյան

Литература

Այս գրականագիտական աշխատանքը նվիրված է Ն. Ա. Օստրովսկու ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը և նրա գրականության օրինակով սոցիալիստական ռեալիզմի տեսական ու գեղագիտական մի շարք հարցերի քննությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեղինակի ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններն են, հերոսների կերպարավորման սկզբունքները, հասարակական միջավայրի ներկայացումը և անհատի ձևավորման գործընթացի արտացոլումը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է Օստրովսկու գրականությունը ոչ միայն որպես առանձին ստեղծագործությունների ամբողջություն, այլև որպես որոշակի պատմական և հասարակական իրականության գեղարվեստական արտացոլում, որի միջոցով կարելի է ուսումնասիրել տվյալ ժամանակաշրջանի գրական մտածողության հիմնական միտումները։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում սոցիալիստական ռեալիզմի այն սկզբունքներին, որոնք արտահայտվում են հեղինակի ստեղծագործություններում՝ հասարակական կյանքի պատկերումը, հերոսի գաղափարական զարգացումը, անհատի և կոլեկտիվի փոխհարաբերությունը, աշխատանքի ու պայքարի թեմաները և նոր հասարակական արժեքների ձևավորման գործընթացը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև կերպարների վերլուծությունը, հատկապես այն հերոսների, որոնց կյանքի փորձությունը, ներքին փոփոխությունները և նպատակներին հասնելու ձգտումը ներկայացվում են որպես անձի ձևավորման ու հասարակական գիտակցության զարգացման գործընթաց։ Հեղինակի ստեղծագործական մեթոդի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ նաև գրական կերպարի և իրականության փոխհարաբերությանը, բնավորության ձևավորման սոցիալական պայմաններին և գրական ստեղծագործության գաղափարական ուղղվածությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել սոցիալիստական ռեալիզմի տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, քանի որ Օստրովսկու ստեղծագործությունը դիտարկվում է ոչ միայն պատմական գրական գործընթացի համատեքստում, այլև տեսական ընդհանրացումների աղբյուրի տեսանկյունից։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են հեղինակի գեղարվեստական լեզվի, պատումի կառուցվածքի, հերոսների հոգեբանական պատկերման և կյանքի իրադարձությունների գեղարվեստական վերարտադրության առանձնահատկությունները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են գրական ստեղծագործության գաղափարական բովանդակությունն ու գեղարվեստական ձևը փոխկապակցվում և ինչպես են դրանք ծառայում հեղինակի կողմից առաջադրվող հասարակական ու բարոյական հարցերի արտահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է կոնկրետ գրողի ստեղծագործության վերլուծությունը և գրականության տեսական խնդիրների ուսումնասիրությունը՝ ներկայացնելով Օստրովսկու ստեղծագործական ժառանգությունը որպես սոցիալիստական ռեալիզմի ձևավորման ու գործնական դրսևորման կարևոր օրինակ և անդրադառնալով այդ գրական ուղղության գաղափարական, գեղագիտական ու կերպարային առանձնահատկություններին։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է մետաղական թաղանթում մակերևութային ալիքների գրգռման և տեղայնացման ֆիզիկական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով մետաղի մակերևույթի և էլեկտրամագնիսական դաշտի փոխազդեցության առանձնահատկությունների վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել այն պայմանները, որոնց դեպքում հնարավոր է մետաղական թաղանթի մակերևույթին ձևավորել և տարածել սահմանափակված էլեկտրամագնիսական ալիքներ, ինչպես նաև ուսումնասիրել դրանց էներգիայի տարածական կենտրոնացման և տեղայնացման մեխանիզմները։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են մետաղական միջավայրի էլեկտրական հատկությունները, թաղանթի հաստությունը, նյութի հաղորդականությունը և դիէլեկտրական միջավայրի պարամետրերը, որոնք էական ազդեցություն ունեն մակերևութային ալիքների առաջացման և տարածման բնութագրերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալիքների գրգռման պայմաններին, ռեզոնանսային երևույթներին և այն մեթոդներին, որոնց միջոցով արտաքին էլեկտրամագնիսական ճառագայթումը կարող է արդյունավետորեն փոխանցել էներգիա մակերևութային ռեժիմներին։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել մակերևութային պլազմոնային ալիքների, դաշտի ինտենսիվության տարածական բաշխման, ալիքի տարածման երկարության, դիսպերսիոն հատկությունների և կորուստների հետ կապված հարցերը։ Մետաղական թաղանթի երկրաչափական և նյութական պարամետրերի փոփոխությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ալիքների տեղայնացման աստիճանի, տարածման ուղղության և էներգիայի կենտրոնացման փոփոխությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև թաղանթի մակերևույթի կառուցվածքի, միջավայրերի սահմանային պայմանների և հնարավոր դեֆեկտների ազդեցության գնահատումը, քանի որ դրանք կարող են օգտագործվել մակերևութային ալիքների տարածումը վերահսկելու և դրանց էներգիան որոշակի փոքր տարածքներում կենտրոնացնելու համար։ Տեսական և հնարավոր փորձարարական ուսումնասիրությունների միջոցով հնարավոր է բացահայտել մակերևութային ալիքների գրգռման առավել արդյունավետ պայմանները և մշակել դրանց կառավարման ու տեղայնացման համապատասխան մոտեցումներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ մակերևութային պլազմոնիկայի, նանոֆոտոնիկայի և մետանյութերի զարգացման համար, ինչպես նաև կիրառվել բարձր զգայունությամբ օպտիկական սենսորների, մանրաչափ օպտիկական սարքերի, լուսային ազդանշանների կառավարման համակարգերի և այլ միկրո- ու նանոմասշտաբային տեխնոլոգիաների ստեղծման մեջ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել էլեկտրադինամիկայի, օպտիկայի, պլազմոնիկայի, նյութագիտության և նանոտեխնոլոգիաների ոլորտներում զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

История

Հայոց եկեղեցին Կիլիկյան շրջանում-ը պատմական-եկեղեցագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու զարգացումը Կիլիկյան Հայաստանի պետականության պայմաններում՝ ընդգրկելով XII–XIV դարերը, երբ եկեղեցին ոչ միայն հոգևոր, այլ նաև քաղաքական և մշակութային կարևոր կենտրոն էր։ Աշխատությունում մանրամասն վերլուծվում է Կիլիկիայում կաթողիկոսական աթոռի ձևավորումն ու գործունեությունը, եկեղեցու հարաբերությունները Կիլիկյան թագավորության արքունիքի հետ, ինչպես նաև նրա դերը պետական կառավարման, դիվանագիտության և միջազգային կապերի համակարգում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցական բարեփոխումներին, վանական կյանքի զարգացմանը, դպրոցների և կրթական կենտրոնների գործունեությանը, ինչպես նաև ձեռագրական մշակույթի ծաղկմանը, որը Կիլիկյան շրջանում հասավ բարձր մակարդակի։ Գրքում քննարկվում են նաև Կիլիկյան եկեղեցու շփումները կաթոլիկ Արևմուտքի հետ, միության փորձերը և դրանց շուրջ առաջացած աստվածաբանական ու քաղաքական հակասությունները, որոնք մեծ ազդեցություն ունեցան հայ եկեղեցական կյանքի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Կիլիկյան շրջանում Հայ եկեղեցին եղել է ոչ միայն հավատքի կրող, այլև ազգային ինքնության պահպանման, պետական գաղափարախոսության ձևավորման և մշակութային զարգացման առանցքային ինստիտուտներից մեկը։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմի հաշվարկման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ առաջին և երկրորդ կարգի մեթոդների համատեղ կիրառման հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակը էլեկտրաէներգետիկական համակարգի աշխատանքի կայուն և ճշգրիտ հաշվարկման այնպիսի մոտեցման մշակումն է, որը հնարավորություն կտա համադրել տարբեր թվային մեթոդների առավելությունները և բարձրացնել հաշվարկային գործընթացի արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմի հիմնական բնութագրերը, էլեկտրական ցանցում հզորությունների և լարումների բաշխման օրինաչափությունները, ինչպես նաև հանգույցների և էլեկտրահաղորդման գծերի փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրվում են հաստատված ռեժիմի մաթեմատիկական մոդելավորման սկզբունքները և ոչ գծային հավասարումների համակարգերի լուծման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առաջին և երկրորդ կարգի թվային մեթոդների առանձնահատկություններին, դրանց զուգակցման տրամաբանությանը և հաշվարկային գործընթացում յուրաքանչյուր մեթոդի կիրառման նպատակահարմարությանը։ Նման համակցված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հաշվարկների տարբեր փուլերում օգտագործել համապատասխան մեթոդի արագության, կայունության կամ ճշգրտության առավելությունները՝ նվազեցնելով հաշվարկային ռեսուրսների ծախսը և բարելավելով վերջնական արդյունքների հուսալիությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր աշխատանքային պայմաններում էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հանգույցային լարումների, ակտիվ և ռեակտիվ հզորությունների, հոսանքների և այլ հիմնական պարամետրերի որոշման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև ստացված արդյունքների ճշտության գնահատումը և տարբեր հաշվարկային մոտեցումների համեմատությունը՝ բացահայտելու համար համակցված մեթոդի առավելություններն ու կիրառման սահմանները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ համակարգի տարբեր բարդության մակարդակների համար ալգորիթմի կիրառելիությանը, հաշվարկի կոնվերգենցիայի պայմաններին և թվային լուծման կայունությանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել էլեկտրական ցանցերի ռեժիմների վերլուծության, նախագծման, շահագործման և տեխնիկական վիճակի գնահատման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել էլեկտրաէներգետիկների, էլեկտրական ցանցերի նախագծմամբ զբաղվող ինժեներների, էներգահամակարգերի ռեժիմների հաշվարկ կատարող մասնագետների, ավտոմատացման և կառավարման ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Աշխատանքը կարևորում է թվային հաշվարկային մեթոդների արդյունավետ համադրումը՝ նպատակ ունենալով ապահովել էլեկտրաէներգետիկական համակարգի հաստատված ռեժիմների առավել արագ, ճշգրիտ և հուսալի հաշվարկ։

Сельское хозяйство

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում ներդրումային ռիսկերի կառավարման արդյունավետության գնահատմանը և այն մեխանիզմների ուսումնասիրությանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նվազեցնել գյուղատնտեսական ներդրումների անորոշությունն ու բարձրացնել դրանց տնտեսական արդյունքը։ Հետազոտության հիմքում այն հանգամանքն է, որ գյուղատնտեսությունը բնութագրվում է արտադրական գործընթացների սեզոնայնությամբ, բնական և կլիմայական պայմաններից կախվածությամբ, շուկայական գների տատանումներով, ֆինանսական սահմանափակումներով և արտադրության ծախսերի փոփոխականությամբ, ինչի հետևանքով ներդրումային որոշումները կարող են ուղեկցվել բազմաթիվ և փոխկապակցված ռիսկերով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ներդրումային ռիսկերի հիմնական տեսակները՝ արտադրական, ֆինանսական, շուկայական, գնային, վարկային, արժութային, կլիմայական, բնական և կազմակերպական ռիսկերը։ Գյուղատնտեսության առանձնահատկություններից ելնելով՝ առանձնահատուկ նշանակություն ունեն երաշտները, ցրտահարությունները, կարկտահարությունները, ջրային ռեսուրսների անբավարարությունը, հիվանդություններն ու վնասատուները, քանի որ դրանց հետևանքով կարող են նվազել բերքատվությունն ու արտադրանքի իրացման ծավալները և, համապատասխանաբար, վատանալ ներդրումային ծրագրերի ֆինանսական արդյունքները։ Միաժամանակ գյուղատնտեսական ներդրումների արդյունավետության վրա ազդում են արտադրանքի շուկայական գները, վառելիքի, պարարտանյութերի, սերմերի և այլ նյութական ռեսուրսների արժեքները, ինչպես նաև վարկավորման տոկոսադրույքները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ռիսկերի կառավարման գործող մեխանիզմների գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել գյուղատնտեսական ապահովագրությունը, վարկային ծրագրերը, պետական աջակցության միջոցառումները, ներդրումային սուբսիդավորումը, արտադրության դիվերսիֆիկացումը, ոռոգման համակարգերի զարգացումը և ռիսկերի կանխատեսման գործիքները։ Հայաստանում գյուղատնտեսության ապահովագրական համակարգի ներդրումը նույնպես ուղղված է կլիմայական և այլ բնական ռիսկերից առաջացող վնասների ֆինանսական հետևանքների մեղմմանը։ (mineconomy.am) Աշխատության մեջ կարող է իրականացվել ներդրումային ծրագրերի տնտեսական արդյունավետության գնահատում՝ կիրառելով զուտ ներկա արժեքի, ներքին եկամտաբերության նորմայի, ներդրման վերադարձի ժամկետի, շահութաբերության և այլ ցուցանիշներ։ Սակայն միայն միջին կամ ակնկալվող ցուցանիշների հաշվարկը բավարար չէ, քանի որ գյուղատնտեսական նախագծերի արդյունքները կարող են զգալիորեն փոխվել արտաքին պայմանների ազդեցությամբ։ Այդ պատճառով կարևոր են զգայունության և սցենարային վերլուծությունները, որոնց միջոցով կարելի է գնահատել ներդրման արդյունքների փոփոխությունը բերքատվության, արտադրանքի գնի, ծախսերի կամ կլիմայական պայմանների տարբեր սցենարների դեպքում։ Ռիսկերի կառավարման արդյունավետությունը կարող է գնահատվել նաև նախապես կանխատեսված և փաստացի արդյունքների համեմատությամբ։ Եթե կառավարման միջոցառումների կիրառումը նվազեցնում է եկամտի տատանողականությունը, արտադրական կորուստները կամ ներդրված կապիտալի չվերադարձման հավանականությունը, ապա դրանք կարելի է դիտարկել որպես արդյունավետ գործիքներ։ Հակառակ դեպքում անհրաժեշտ է վերանայել ռիսկերի նույնականացման, գնահատման և կառավարման մեխանիզմները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների և տնտեսությունների տարբեր խմբերի համեմատական ուսումնասիրությունը։ Փոքր, միջին և խոշոր տնտեսությունների՝ ռիսկերը կրելու և կառավարելու հնարավորությունները տարբեր են։ Խոշոր տնտեսությունները սովորաբար ունեն ավելի լայն ֆինանսական և տեխնիկական հնարավորություններ, մինչդեռ փոքր տնտեսությունները կարող են առավել զգայուն լինել մեկ տարվա բերքի կորստի, գների անկման կամ վարկային պարտավորությունների նկատմամբ։ Հետևաբար արդյունավետ կառավարման համակարգը պետք է հաշվի առնի տնտեսությունների չափը, մասնագիտացումը, տարածաշրջանը և արտադրության տեսակը։ Կարևոր ուղղություն է նաև տարածքային գործոնի ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի մարզերում գյուղատնտեսական արտադրության բնական և տնտեսական պայմանները տարբեր են, ուստի ներդրումային ռիսկերի կառուցվածքն ու ինտենսիվությունը կարող են էապես տարբերվել։ Ոռոգման հասանելիությունը, հողի որակը, կլիմայական պայմանները, ենթակառուցվածքները, շուկաներին մոտ լինելը և արտադրանքի իրացման հնարավորությունները կարող են ազդել ներդրումային ծրագրերի արդյունքների վրա։ Այս հանգամանքը ենթադրում է, որ գյուղատնտեսական ներդրումային քաղաքականությունը պետք է ունենա նաև տարածքային տարբերակված մոտեցում։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են կիրառվել գյուղատնտեսական ներդրումային ծրագրերի ընտրության, ֆինանսավորման և մոնիթորինգի ժամանակ։ Ռիսկերի գնահատման համակարգը կարող է օգնել ներդրողներին և պետական կառավարման մարմիններին տարբերակել առավել ռիսկային նախագծերը, ընտրել ռիսկերի նվազեցման համապատասխան գործիքներ և ավելի հիմնավորված որոշումներ կայացնել ներդրումների վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի նաև ապահովագրության, ֆինանսավորման և պետական աջակցության գործիքների փոխկապակցված կիրառումը, քանի որ դրանց համադրումը կարող է բարձրացնել գյուղատնտեսական ներդրումների կայունությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը գյուղատնտեսական ներդրումային ռիսկը դիտարկում է որպես բնական, տնտեսական, ֆինանսական և շուկայական գործոնների փոխազդեցության արդյունք և նպատակ ունի գնահատել դրանց կառավարման արդյունավետությունը՝ առաջարկելով այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նվազեցնել ներդրումային կորուստների հավանականությունը, բարձրացնել գյուղատնտեսական նախագծերի ֆինանսական կենսունակությունը և նպաստել ՀՀ գյուղատնտեսության մեջ ներդրումային ակտիվության ու արտադրության կայունության բարձրացմանը։

История

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայկական պատմա-հնագիտական ընկերության կանոնադրական հիմքերի, կառուցվածքի և գործունեության սկզբունքների ուսումնասիրությանը՝ որպես գիտական կազմակերպչական ձևի կարևոր օրինակ, որի նպատակն է համակարգել պատմական և հնագիտական հետազոտությունները, նպաստել աղբյուրագիտական նյութերի հավաքագրմանը և ապահովել գիտական համագործակցության զարգացումը։ Հեղինակը վերլուծում է ընկերության կազմակերպչական կառուցվածքը՝ ընդգծելով անդամակցության կարգը, ղեկավար մարմինների ձևավորման սկզբունքները, գիտական հանձնաժողովների գործառույթները և ֆինանսական ու վարչական գործունեության կարգավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կանոնադրության նպատակային դրույթներին՝ կապված պատմական հուշարձանների ուսումնասիրության, հնագիտական պեղումների կազմակերպման, գիտական հրատարակությունների պատրաստման և մշակութային ժառանգության պահպանման հետ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է նման գիտական ընկերությունների դերը հայագիտության զարգացման, ազգային պատմական հիշողության պահպանման և միջազգային գիտական կապերի ընդլայնման գործում։ Ներկայացվում է, թե ինչպես է կազմակերպված գիտական գործունեությունը նպաստում համակարգված հետազոտությունների իրականացմանը և գիտելիքի ինստիտուցիոնալացմանը։ Շեշտվում է, որ նման կառույցների կանոնադրական հիմքերը ապահովում են գիտական աշխատանքի կայունություն, շարունակականություն և արդյունավետություն՝ ստեղծելով անհրաժեշտ պայմաններ պատմական և հնագիտական ուսումնասիրությունների զարգացման համար։