Բարոյական վեպեր կամ տղաների սիրտը կրթելու համար նախատեսված պատմություններ․ առաջին հատոր

История

Աշխատությունը նվիրված է Ուրարտուի կրոնական համակարգում առանձնահատուկ նշանակություն ունեցող գերագույն եռյակի՝ Խալդի, Թեյշեբայի և Շիվինի աստվածությունների պաշտամունքի, խորհրդանշանների և պատկերագրության ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով հնագիտական սկզբնաղբյուրների վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերականգնել ուրարտական դիցարանի գլխավոր աստվածությունների տեղն ու գործառույթները՝ ուսումնասիրելով նրանց մասին վկայող արձանագրությունները, տաճարային համալիրները, զոհաբերության վայրերը, զենքերը, կնիքները, զարդերը, պատկերաքանդակները, մետաղյա առարկաները և այլ նյութական հուշարձաններ։ Աշխատության մեջ Խալդին դիտարկվում է որպես ուրարտական պետության գլխավոր աստված և արքայական իշխանության գաղափարական հենարան, որի պաշտամունքը սերտորեն կապված էր ռազմական հաղթանակների, թագավորական իշխանության և պետականության հետ։ Թեյշեբայի կերպարի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ամպրոպի, փոթորկի և ռազմական ուժի հետ կապված պատկերացումները, իսկ Շիվինիի կերպարը՝ արևային և երկնային պաշտամունքների նշանակությունը ուրարտական աշխարհայացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեք աստվածությունների խորհրդանշական համակարգին, քանի որ նրանց ուղեկցող կենդանիները, զենքերը, բույսերը, երկնային մարմինների նշանները և այլ պատկերային տարրեր կարևոր տեղեկություններ են հաղորդում յուրաքանչյուր աստվածության գործառույթի ու աստվածաբանական նշանակության մասին։ Հնագիտական նյութի միջոցով ուսումնասիրվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես էին այդ կերպարները ներկայացվում տարբեր առարկաների և հուշարձանների վրա, ինչպիսի գեղարվեստական կանոններով էին կառուցվում նրանց պատկերները և ինչպիսի փոփոխություններ էին տեղի ունենում պատկերագրական ավանդույթներում։ Աշխատությունը կարևոր է նաև պաշտամունքային կյանքի վերակազմության տեսանկյունից, քանի որ տաճարների կառուցվածքը, զոհաբերության ծեսերի հետքերը, նվիրաբերական առարկաները և արձանագրությունները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու կրոնական արարողությունների, աստվածներին մատուցվող զոհերի և արքայական իշխանության ու կրոնի փոխհարաբերությունների մասին։ Ուսումնասիրության մեջ հնագիտական սկզբնաղբյուրները դիտարկվում են փոխկապակցված՝ համադրելով նյութական մշակույթի տվյալները գրավոր վկայությունների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջականորեն ներկայացնելու ուրարտական կրոնական համակարգը։ Կարևորվում է նաև գերագույն եռյակի գաղափարի ուսումնասիրությունը որպես միասնական աստվածային համակարգ, որի շրջանակում տարբեր աստվածություններ ունեցել են միմյանց լրացնող գործառույթներ և ներկայացրել բնության, պատերազմի, արքայական իշխանության ու տիեզերական կարգի տարբեր կողմերը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել հնագետներին, ուրարտագետներին, պատմաբաններին, կրոնագետներին, արվեստաբաններին և հին աշխարհի դիցաբանությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն մշակույթների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հնագիտական սկզբնաղբյուրների միջոցով բացահայտելու Ուրարտուի կրոնական աշխարհայացքի առանցքային բաղադրիչներից մեկը և հասկանալու գերագույն աստվածությունների պաշտամունքի, խորհրդանշական համակարգի ու պատկերագրության փոխկապակցվածությունը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով լույս տեսած նոր գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և լեզուների ուսանողներին ապահովել արդի միջազգային գրականության մասին տեղեկությամբ և հեշտացնել կողմնորոշումը տարբեր լեզուներով հրատարակված նոր նյութերի մեջ։ Ցանկում ընդգրկվում են գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի գրքեր՝ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով, որոնք արտացոլում են համաշխարհային հրատարակչական գործընթացների հիմնական ուղղությունները և գիտական ու մշակութային փոխանակումների զարգացումը։ Այս տեղեկատվական ռեսուրսը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր գործիք միջազգային տեղեկատվության հասանելիության համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել տարբեր երկրների գիտական և մշակութային արտադրանքը, համեմատել մոտեցումները և օգտագործել դրանք ուսումնական, հետազոտական և մասնագիտական նպատակներով։ Այն նաև նպաստում է լեզվական և միջմշակութային գիտելիքների ընդլայնմանը՝ ապահովելով օտար լեզուներով գրականության ավելի լայն հասանելիություն և խթանելով միջազգային գիտական հաղորդակցությունը։

Политология

Աշխատությունը պարունակում է Ազգային ընդհանուր ժողովի հիսունմեկերորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունը՝ ներկայացնելով ժողովական գործունեության հերթական փուլի փաստաթղթային գրանցումը։ Այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ համայնքային ինքնակառավարման, ազգային ներկայացուցչական մարմինների և Կոստանդնուպոլսի հայ հասարակական կյանքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Նման արձանագրությունները հնարավորություն են տալիս հետևելու ժողովի աշխատանքային ընթացքին, օրակարգային հարցերի քննարկման ձևերին, մասնակիցների ելույթներին, ներկայացված առաջարկություններին և որոշումների ընդունման ընթացակարգերին։ Դրանցում պահպանված պաշտոնական ձևակերպումները կարևոր են ոչ միայն առանձին հարցերի պատմական համատեքստը հասկանալու, այլև ազգային կառավարման համակարգի գործելակերպը, համայնքային պատասխանատվության սկզբունքներն ու հասարակական կազմակերպվածության մակարդակը բացահայտելու համար։ Փաստաթուղթը կարող է օգտագործվել նաև ժամանակաշրջանի վարչական հարաբերությունների, ժողովական մշակույթի և հայերեն պաշտոնական գրագրության առանձնահատկությունների ուսումնասիրության նպատակով։ Դրա լեզուն ու կառուցվածքը ներկայացնում են այն գրավոր ավանդույթը, որի միջոցով ազգային հաստատությունները ձևակերպում և արձանագրում էին իրենց գործունեությունը։ Այլ նիստերի նյութերի հետ համադրությամբ այն նպաստում է Ազգային ընդհանուր ժողովի աշխատանքի շարունակականության, պատմական նշանակության և հայ համայնքային ինքնակառավարման զարգացման ավելի ամբողջական ընկալմանը։

Математика

Գրաֆիտե միկրոժապավենի և միկրոգլանի ալիքային արձագանքի մեծության և փուլի կառավարումը վերաբերում է գրաֆիտի վրա հիմնված մանրածավալ կառուցվածքներում էլեկտրամագնիսական կամ ակուստիկ ալիքների տարածման և փոխազդեցության վերահսկման գործընթացներին, որտեղ ուսումնասիրվում է, թե ինչպես կարելի է փոխել անդրադարձված կամ անցած ալիքի ինտենսիվությունը և փուլային բնութագրերը՝ նյութի կառուցվածքային և ֆիզիկական պարամետրերի միջոցով։ Այս ուղղությունը կարևոր է նանո և միկրոտեխնոլոգիաներում, քանի որ գրաֆիտե շերտերը և միկրոգլանային կառուցվածքները հնարավորություն են տալիս ձևավորել բարձր ճշգրտությամբ ալիքային վարքագիծ՝ կիրառելի սենսորներում, ռեզոնատորներում և ֆունկցիոնալ էլեկտրոնային սարքերում։ Ալիքային արձագանքի կառավարումը իրականացվում է նյութի երկրաչափության, շերտավորման, էլեկտրահաղորդականության և արտաքին դաշտերի փոփոխման միջոցով, ինչը թույլ է տալիս հասնել ցանկալի ֆազային տեղաշարժերի և ամպլիտուդայի մոդուլացման։ Այսպիսի հետազոտությունները նպաստում են նոր սերնդի միկրոսարքերի մշակմանը, որտեղ բարձր արդյունավետությամբ ազդանշանի կառավարումը և կորուստների նվազեցումը հանդիսանում են հիմնական նպատակներ։

Другие предметы

Աութսորսինգը (outsourcing) կազմակերպչական ռազմավարություն է, որի դեպքում ընկերությունը որոշ գործառույթներ կամ ծառայություններ փոխանցում է արտաքին մասնագիտացված կազմակերպությունների՝ փոխարենը կենտրոնանալով իր հիմնական գործունեության վրա։ Այս գործառույթները կարող են ներառել հաշվապահություն, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, մարդկային ռեսուրսների կառավարում, հաճախորդների սպասարկում, լոգիստիկա կամ արտադրական որոշ փուլեր։ Աութսորսինգի էությունը կայանում է ռեսուրսների օպտիմալ օգտագործման և ծախսերի նվազեցման մեջ՝ օգտվելով արտաքին գործընկերների մասնագիտական փորձից և տեխնոլոգիական հնարավորություններից։ Այն թույլ է տալիս ընկերություններին բարձրացնել արդյունավետությունը, արագ հարմարվել շուկայի փոփոխություններին և նվազեցնել ոչ հիմնական գործունեության վրա ծախսվող ժամանակն ու միջոցները։ Աութսորսինգի նշանակությունը ժամանակակից տնտեսությունում մեծ է, քանի որ այն նպաստում է գլոբալ համագործակցությանը, աշխատանքի մասնագիտացման խորացմանը և բիզնես գործընթացների ճկունությանը։ Միևնույն ժամանակ այն կարող է բերել նաև որոշ ռիսկեր՝ կապված վերահսկողության կորստի, տվյալների անվտանգության և կախվածության արտաքին մատակարարներից։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ուսուցիչների մասնագիտական վերապատրաստման կազմակերպման և դրա արդյունավետության բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը շարունակական կրթության ժամանակակից հայեցակարգի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում մանկավարժի մասնագիտական զարգացման շարունակական բնույթն է, որի համաձայն մասնագիտական գիտելիքների, կարողությունների և մանկավարժական հմտությունների կատարելագործումը չի սահմանափակվում նախնական մասնագիտական կրթությամբ, այլ շարունակվում է աշխատանքային գործունեության ամբողջ ընթացքում։ Քննության են առնվում վերապատրաստման նպատակները, բովանդակությունը, կազմակերպման ձևերը և ուսուցիչների իրական մասնագիտական կարիքներին դրանց համապատասխանության խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այնպիսի մոտեցումների ուսումնասիրությանը, որոնք համադրում են տեսական գիտելիքների թարմացումը գործնական մանկավարժական փորձի զարգացման, նոր դասավանդման մեթոդների յուրացման, թվային գործիքների կիրառման և սովորողների անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան կրթական միջավայրի ձևավորման հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ առկա, հեռավար և խառը վերապատրաստման ձևերի հնարավորություններին, փորձի փոխանակմանը, մասնագիտական համայնքներում համագործակցությանը, մենթորությանը, ինքնակրթությանը և դասավանդման սեփական փորձի վերլուծությանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վերապատրաստման արդյունավետության գնահատման խնդիրը, որը ենթադրում է ոչ միայն դասընթացին մասնակցության փաստի, այլև ձեռք բերված գիտելիքների և կարողությունների՝ ուսուցչի իրական մասնագիտական գործունեության վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրություն։ Այս համատեքստում կարող են դիտարկվել ուսուցիչների մասնագիտական կարիքների նախնական գնահատումը, անհատական զարգացման նպատակների սահմանումը, հետադարձ կապի ապահովումը և վերապատրաստումից հետո մասնագիտական առաջընթացի դիտարկումը։ Շարունակական կրթությունը ներկայացվում է որպես ճկուն և երկարաժամկետ գործընթաց, որը հնարավորություն է տալիս արձագանքելու կրթական միջավայրի, ուսումնական ծրագրերի, տեխնոլոգիաների և հասարակության պահանջների փոփոխություններին։ Կարևորվում է նաև ուսուցչի ակտիվ մասնակցությունը սեփական մասնագիտական զարգացման պլանավորմանը՝ նրան դիտարկելով ոչ միայն որպես վերապատրաստման ծրագրերի մասնակից, այլև որպես սեփական փորձը վերլուծող և կատարելագործող մասնագետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մանկավարժության, մեծահասակների կրթության և կրթության կառավարման մոտեցումները՝ ուսուցիչների վերապատրաստման առավել նպատակային, շարունակական և գործնականորեն արդյունավետ համակարգերի ձևավորման հնարավորությունները բացահայտելու համար։