Բնապահպանական ռիսկերի ապահովագրությունը և դրա ներդրման փուլերը Հայաստանի Հանրապետությունում

Другие предметы

«Բանբեր Հայաստանի գրադարանների» գիտամեթոդական հանդեսի 2017 թվականի N 2 թողարկումը հանդիսանում է Հայաստանի ազգային գրադարանի կողմից հրատարակվող պարբերական շարքի բաղկացուցիչ մաս, որը նպատակ ունի ներկայացնել գրադարանային-տեղեկատվական ոլորտի արդի խնդիրները, զարգացումները և գիտամեթոդական ուսումնասիրությունները։ Հանդեսը ներառում է հոդվածներ գրադարանագիտության, մատենագիտության, գրքագիտության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և մշակութային ժառանգության պահպանության վերաբերյալ՝ ընդգծելով ոլորտի տեսական և գործնական զարգացման ուղղությունները։ Բանբեր Հայաստանի գրադարանների-ում անդրադարձ է կատարվում նաև հայկական գրադարանային համակարգի գործունեությանը, ընթերցանության մշակույթի զարգացման խնդիրներին, ինչպես նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությանը և դրա հնարավոր կիրառմանը Հայաստանի պայմաններում։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես մասնագիտական հարթակ գրադարանավարների, մատենագետների, տեղեկատվական մասնագետների և հետազոտողների համար՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության և փորձի փոխանակման հնարավորություն։ Այն կարևոր դեր ունի Հայաստանի գրադարանային գործի արդիականացման, տեղեկատվական համակարգերի զարգացման և մշակութային ժառանգության հանրահռչակման գործընթացներում։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հարակից տարածաշրջաններում վարակիչ հիվանդությունների տարածման աշխարհագրական և համաճարակաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ժամանակակից պայմաններում պետական սահմանների համաճարակաբանական և կենսաբանական անվտանգության ապահովման խնդիրների վերլուծությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն բնական, սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական և տարածական գործոնների վրա, որոնք կարող են նպաստել տարբեր վարակների առաջացմանը, պահպանմանը և սահման跨ային տարածմանը։ Հարակից տարածքները դիտարկվում են որպես փոխկապակցված համաճարակաբանական միջավայր, որտեղ մարդկանց տեղաշարժը, տրանսպորտային հաղորդակցությունները, կենդանիների միգրացիան, առևտրային կապերը և բնական էկոհամակարգերի շարունակականությունը կարող են պայմանավորել հիվանդությունների տարածման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Քննության են առնվում համաճարակաբանական աշխարհագրության տեսական և կիրառական սկզբունքները, որոնց օգնությամբ հնարավոր է ուսումնասիրել հիվանդությունների տարածական բաշխվածությունը, առանձնացնել բարձր ռիսկայնություն ունեցող գոտիները և գնահատել տարածքային տարբերությունների ձևավորման պատճառները։ Հիվանդությունների տարածումը կապվում է բնակլիմայական պայմանների, ռելիեֆի, ջրային համակարգերի, բնակչության խտության, բնակավայրերի կառուցվածքի և տնտեսական գործունեության առանձնահատկությունների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բնական օջախայնություն ունեցող վարակներին, որոնց հարուցիչները կարող են երկար ժամանակ պահպանվել կենդանական պոպուլյացիաներում կամ բնական միջավայրում։ Նման հիվանդությունների աշխարհագրական տարածվածության ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր նշանակություն ունեն վայրի կենդանիների, կրծողների, միջատների և այլ հնարավոր փոխանցողների կենսամիջավայրերի վերաբերյալ տվյալները։ Դիտարկվում են նաև կենդանիներից մարդուն փոխանցվող վարակների համաճարակաբանական նշանակությունը և անասնաբուժական ու բժշկական վերահսկողության փոխկապակցվածության անհրաժեշտությունը։ Այս համատեքստում կարևորվում է մարդու, կենդանիների և շրջակա միջավայրի առողջության փոխադարձ կապերի համատեղ գնահատումը։ Ուսումնասիրվում են բնակչության միջազգային և տարածաշրջանային տեղաշարժերի ազդեցությունները համաճարակաբանական իրավիճակի վրա։ Սահմանային անցակետերով մարդկանց ինտենսիվ տեղաշարժը, աշխատանքային և զբոսաշրջային հոսքերը, բեռնափոխադրումները և տարանցիկ հաղորդակցությունը կարող են նպաստել վարակների տարածմանը տարբեր տարածքների միջև։ Այդ պատճառով սահմանային անվտանգության համակարգում կարևոր տեղ է հատկացվում համաճարակաբանական հսկողությանը, առողջապահական ծառայությունների պատրաստվածությանը և տարբեր պետական կառույցների միջև տեղեկատվության արագ փոխանակմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սահմանային անցակետերում առողջապահական վերահսկողության կազմակերպմանը, հնարավոր համաճարակաբանական վտանգների վաղ հայտնաբերմանը և համապատասխան արձագանքման համակարգերի արդյունավետությանը։ Քննության են առնվում նաև սահմանամերձ բնակավայրերի առանձնահատկությունները, քանի որ այդ տարածքներում մարդկանց առօրյա շարժունակությունը, տնտեսական կապերը և բնական միջավայրի ընդհանուր տարրերը կարող են ստեղծել լրացուցիչ համաճարակաբանական փոխազդեցություններ։ Կարևորվում է տարածքային ռիսկերի գնահատման համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս տարբեր հիվանդությունների համար առանձնացնել առավել խոցելի շրջանները և համապատասխանաբար պլանավորել կանխարգելիչ միջոցառումները։ Համաճարակաբանական քարտեզագրումը ներկայացվում է որպես նման գնահատման կարևոր գործիք։ Հիվանդությունների դեպքերի, բնական օջախների, բնակչության տեղաբաշխման, տրանսպորտային ուղիների և բնապահպանական գործոնների տարածական համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարածման հնարավոր ուղղությունները և ռիսկի կենտրոնները։ Ժամանակակից աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառումը կարող է նպաստել մեծածավալ տվյալների համակցմանը, վերլուծությանը և տեսողական ներկայացմանը։ Առանձին նշանակություն է տրվում համաճարակաբանական տվյալների շարունակական հավաքագրմանը և մոնիթորինգին։ Հիվանդացության մակարդակի, տարածքային փոփոխությունների և սեզոնային օրինաչափությունների պարբերական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ժամանակին նկատել սովորական իրավիճակից շեղումները և գնահատել դրանց հնարավոր պատճառները։ Քննության են առնվում վաղ նախազգուշացման համակարգերի նշանակությունը և դրանց կապը լաբորատոր ախտորոշման, բժշկական հաստատությունների հաղորդումների ու տարածքային դիտարկումների հետ։ Կարևորվում է նաև հարևան տարածքներում համաճարակաբանական իրավիճակի վերաբերյալ հավաստի տեղեկատվության ստացումը, քանի որ վարակիչ հիվանդությունները չեն սահմանափակվում վարչական կամ պետական սահմաններով։ Տարածաշրջանային տեղեկատվության փոխանակումը կարող է նպաստել ռիսկերի ավելի վաղ գնահատմանը և կանխարգելիչ միջոցառումների համակարգմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև կլիմայական և բնապահպանական փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները։ Ջերմաստիճանի, տեղումների, ջրային ռեժիմի և բնական էկոհամակարգերի փոփոխությունները կարող են ազդել որոշ հիվանդությունների փոխանցողների և բնական պահոցների տարածման վրա՝ փոփոխելով համաճարակաբանական ռիսկերի աշխարհագրությունը։ Այս հանգամանքը կարևոր է երկարաժամկետ կանխատեսումների և առողջապահական պլանավորման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում արտակարգ համաճարակային իրավիճակների կառավարմանը։ Քննության են առնվում պետական մարմինների, առողջապահական հաստատությունների, սահմանային ծառայությունների, անասնաբուժական կառույցների և տեղական ինքնակառավարման մարմինների համագործակցության սկզբունքները։ Արդյունավետ համակարգը ենթադրում է պարտականությունների հստակ բաշխում, տեղեկատվության արագ փոխանցում, մասնագետների պատրաստվածություն և համապատասխան նյութատեխնիկական կարողությունների առկայություն։ Սահմանների անվտանգության խնդիրը դիտարկվում է ոչ միայն որպես սահմանային անցակետերում իրականացվող վերահսկողություն, այլև որպես ավելի լայն համաճարակաբանական պաշտպանության համակարգ, որը ներառում է երկրի ներսում մշտադիտարկումը, լաբորատոր կարողությունները, հիվանդությունների վաղ հայտնաբերումը, հանրային առողջապահական արձագանքը և միջազգային համագործակցությունը։ Կարևորվում է նաև սննդամթերքի, կենդանական ծագման արտադրանքի և այլ կենսաբանական նյութերի տեղաշարժի նկատմամբ համապատասխան սանիտարական ու անասնաբուժական վերահսկողությունը՝ հանրային և կենդանիների առողջության պաշտպանության տեսանկյունից։ Քննության են առնվում համաճարակաբանական անվտանգության իրավական և կազմակերպական հիմքերը, միջազգային առողջապահական համագործակցության նշանակությունը և համապատասխան կառույցների միջև գործողությունների համաձայնեցման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը համաճարակաբանական հսկողության մեջ։ Թվային տվյալների բազաները, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերը, վիճակագրական վերլուծությունը և տարածական մոդելավորումը հնարավորություն են տալիս ավելի արագ մշակել ստացվող տեղեկատվությունը և գնահատել հնարավոր ռիսկերը։ Միաժամանակ ընդգծվում է տվյալների որակի, համադրելիության և ժամանակին թարմացման կարևորությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի կանխարգելման ռազմավարության մշակումը՝ հիմնված ռիսկերի աստիճանի վրա։ Բարձր ռիսկայնություն ունեցող տարածքների և բնակչության խմբերի առանձնացումը հնարավորություն է տալիս առողջապահական ռեսուրսները նպատակային ուղղել այնտեղ, որտեղ դրանց անհրաժեշտությունն առավել մեծ է։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է համաճարակաբանական գործընթացների տարածական օրինաչափությունների և դրանց վրա ազդող բնական ու հասարակական գործոնների համալիր ուսումնասիրությամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ սահմանամերձ և հարակից տարածքներից բխող առողջապահական ռիսկերի գնահատման, համաճարակաբանական հսկողության կատարելագործման և պետական սահմանների կենսաբանական անվտանգության ամրապնդման հնարավորություններով։ Նյութը կարող է օգտակար լինել համաճարակաբանության, հանրային առողջության, բժշկական աշխարհագրության, վարակիչ հիվանդությունների, անասնաբուժական համաճարակաբանության, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և սահմանային անվտանգության ոլորտների հետազոտողների, մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Сельское хозяйство

Սույն ձեռնարկը նվիրված է գյուղատնտեսական գրականության պրոպագանդային և դրա կազմակերպմանը գրադարաններում՝ ընդգծելով տեղեկատվության մատչելիության, համակարգվածության և օգտվողի հետաքրքրությունների ապահովման կարևորությունը։ Աշխատությունը ներկայացնում է գյուղատնտեսական գրականության տեսակները, պահպանումն ու դասակարգման առանձնահատկությունները, պրոպագանդայի պատրաստման մեթոդները և դրանց ինտեգրումը գրադարանային ֆոնդերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մետատվյալների կազմմանը, տեղեկատու-կատալոգների, ցուցակների և տեղեկատվական աղյուսակների պատրաստմանը՝ օգտվողներին նյութերի արագ և արդյունավետ հասանելիություն ապահովելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը ընդգրկում է նաև տեղեկատվության պրոպագանդայի մեթոդական մոտեցումները, գրադարանային գիտության և գյուղատնտեսության միջդասակարգային կապերը, ինչպես նաև մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման ուղիները։ Ձեռնարկը կարևոր է գրադարանավարների, տեղեկատվական մասնագետների, գյուղատնտեսության ոլորտի հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով գյուղատնտեսական գրականության արդյունավետ մատչելիության ապահովմանը և գիտելիքների փոխանցման օպտիմալացմանը։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է լազերային ճառագայթման ազդեցությամբ նանոմասնիկներ պարունակող հեղուկ միջավայրերում առաջացող հիդրոդինամիկական շարժումների և դրանց ֆիզիկական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ համեմատելով իզոտրոպ և անիզոտրոպ համակարգերի վարքը։ Հետազոտության առանցքում լույսի էներգիայի կլանման, տեղային տաքացման, ջերմաստիճանային գրադիենտների ձևավորման և դրանց հետևանքով հեղուկում առաջացող զանգվածափոխանակման ու կոնվեկտիվ հոսքերի փոխկապակցվածությունն է։ Նանոմասնիկների առկայությունը կարող է էապես փոփոխել միջավայրի օպտիկական և ջերմաֆիզիկական հատկությունները, քանի որ մասնիկները փոխազդում են ընկնող ճառագայթման հետ և մասնակցում էներգիայի կլանման ու տարածման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում է նանոմասնիկների չափերի, կոնցենտրացիայի, տարածական բաշխման և նյութական հատկությունների ազդեցությունը հեղուկի ջերմային արձագանքի և ձևավորվող հոսքերի բնութագրերի վրա։ Իզոտրոպ հեղուկներում ֆիզիկական հատկությունները տարածական տարբեր ուղղություններով հիմնականում դիտարկվում են համարժեք, մինչդեռ անիզոտրոպ միջավայրերում, այդ թվում՝ որոշ հեղուկաբյուրեղային համակարգերում, մոլեկուլների ուղղորդված դասավորվածությունը կարող է հանգեցնել ջերմային, օպտիկական և հիդրոդինամիկական արձագանքի ուղղությունից կախված առանձնահատկությունների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լազերային ճառագայթի ինտենսիվության, տարածական բաշխման և ազդեցության պայմանների փոփոխության հետևանքով հեղուկում առաջացող ջերմաստիճանային և ճնշման դաշտերին։ Դրանց փոխազդեցությունը կարող է առաջացնել տարբեր բնույթի հոսքեր, մասնիկների վերաբաշխում և միջավայրի տեղային կառուցվածքային փոփոխություններ։ Հետազոտության տեսական հատվածում հիդրոդինամիկական հավասարումները կարող են համադրվել ջերմափոխանակության և օպտիկական էներգիայի կլանման նկարագրությունների հետ՝ համակարգի տարածաժամանակային վարքը մոդելավորելու նպատակով։ Փորձարարական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս գնահատելու լազերով մակածված շարժումների արագությունը, ուղղությունը, կայունությունը և կախվածությունը միջավայրի ֆիզիկական պարամետրերից։ Կարևորվում է նաև նանոմասնիկների և հեղուկի միջև ջերմափոխանակությունը, քանի որ այն որոշում է կլանված օպտիկական էներգիայի՝ հիդրոդինամիկական շարժման վերածման արդյունավետությունը։ Իզոտրոպ և անիզոտրոպ միջավայրերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մոլեկուլային կարգավորվածության դերը լազերային ազդեցությամբ առաջացող հոսքերի ձևավորման մեջ։ Նման երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նանոֆոտոնիկայի, միկրոհիդրոդինամիկայի, հեղուկ բյուրեղների ֆիզիկայի և օպտիկապես կառավարվող միկրոհեղուկային համակարգերի զարգացման համար՝ նպաստելով լույսի միջոցով հեղուկ միջավայրերում նյութի և էներգիայի տեղափոխման գործընթացների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Математика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է միկրոնային և ենթամիկրոնային հաստության ատոմային գոլորշիների շերտերում նեղ օպտիկական ռեզոնանսների ձևավորման գործընթացներին՝ երկխրոմատիկ լազերային ճառագայթման դաշտում՝ ընդգծելով լույս-մատերիա փոխազդեցության քվանտային բնույթը և սպեկտրալ հատկությունների վերահսկման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն ֆիզիկական մեխանիզմների վրա, որոնց միջոցով բազմահաճախական լազերային դաշտը առաջացնում է ատոմային մակարդակների համահունչ փոխազդեցություն՝ հանգեցնելով նեղ սպեկտրալ գծերի և բարձր ընտրողականության ռեզոնանսային երևույթների։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրոնային անցումների, դոպլերյան լայնացման, ինչպես նաև համահունչ պոպուլյացիոն թակարդման և էլեկտրամագնիսական ինդուկցված թափանցելիության (EIT) էֆեկտների դերին նման համակարգերում։ Ներկայացվում է նաև բարակ շերտերում տարածական սահմանափակման ազդեցությունը սպեկտրալ գծերի ձևավորման վրա, որտեղ պատերի բախումները և քվազի-երկչափ դինամիկան էականորեն փոխում են ռեզոնանսային պատկերը։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև երկխրոմատիկ ճառագայթման միջոցով սպեկտրալ կառավարման հնարավորությունները՝ ներառյալ ռեզոնանսների տեղաշարժը, նեղացումը և ուժեղացումը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ միկրոնային հաստության ատոմային գոլորշիներում նեղ օպտիկական ռեզոնանսների ձևավորումը կարևոր դեր ունի բարձր ճշգրտության սպեկտրոսկոպիայի, քվանտային չափագիտության և լազերային տեխնոլոգիաների զարգացման մեջ։

Литература

Աշխատանքը նվիրված է էկվադորցի գրող Խորխե Իկասայի ստեղծագործական ժառանգության և լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի ստեղծագործությունների սոցիալական, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև այն պատմական ու հասարակական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել է նրա գրական աշխարհայացքը։ Աշխատանքը Իկասայի արձակը դիտարկում է լատինաամերիկյան գրականության այն կարևոր ուղղության համատեքստում, որը գրականության միջոցով անդրադառնում էր սոցիալական անհավասարությանը, աղքատությանը, շահագործմանը, հողի և սեփականության խնդիրներին, բնիկ ժողովուրդների ծանր վիճակին ու հասարակության տարբեր շերտերի միջև առկա հակասություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի ստեղծագործություններում էկվադորական գյուղական իրականության և բնիկ բնակչության կյանքի պատկերմանը։ Նրա գրականության մեջ սոցիալական խնդիրները ներկայացվում են ոչ միայն որպես արտաքին միջավայրի նկարագրություն, այլև որպես հերոսների ճակատագրերը որոշող խորքային ուժեր։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ սոցիալական վեպում անհատական պատմությունն ու հասարակական իրականությունը սերտորեն միահյուսվում են․ հերոսների անձնական ողբերգությունները, աղքատությունը, անարդարությունը և իրավունքների սահմանափակումը ներկայացվում են որպես ավելի լայն սոցիալական կառուցվածքների հետևանք։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել Իկասայի ստեղծագործություններին բնորոշ կերպարային համակարգը, պատմողական սկզբունքները, լեզվական առանձնահատկությունները և ռեալիստական պատկերման մեթոդները։ Հատուկ նշանակություն ունի հեղինակի կողմից բնիկ բնակչության կյանքի ներկայացումը, քանի որ այդ միջոցով նրա արձակը ձեռք է բերում ոչ միայն սոցիալական, այլև ազգային և մշակութային ինքնության հետ կապված հնչեղություն։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի ձևավորման պատմական նախադրյալներին և այն հասարակական գործընթացներին, որոնք նպաստեցին գրականության մեջ սոցիալական քննադատության ուժեղացմանը։ Այս համատեքստում Իկասայի ստեղծագործությունը դիտարկվում է որպես տարածաշրջանի հասարակական հակասությունների գրական արտացոլման կարևոր օրինակ։ Նրա արձակի առանձնահատկություններից մեկը սոցիալական իրականության կոշտ և հաճախ անզիջում պատկերումն է, որի միջոցով հեղինակը ընթերցողին կանգնեցնում է աղքատության, բռնության, շահագործման և անարդարության խնդիրների առաջ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել բնության, հողի և գյուղական միջավայրի դերը ստեղծագործությունների կառուցվածքում, քանի որ այդ տարրերը հաճախ անմիջականորեն կապված են հերոսների սոցիալական կարգավիճակի և կենսապայմանների հետ։ Կարևոր է նաև գրողի ստեղծագործության կապը լատինաամերիկյան գրականության ավելի լայն զարգացման հետ, որտեղ սոցիալական թեմատիկան հետագայում փոխկապակցվեց ազգային ինքնության, գաղութային ժառանգության, մշակութային բազմազանության և քաղաքական փոփոխությունների խնդիրների հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է գեղարվեստական գրականությունը միաժամանակ կատարել սոցիալական քննադատության, հասարակական իրազեկման և մշակութային ինքնության արտահայտման գործառույթ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Խորխե Իկասայի ստեղծագործությունը որպես լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի կարևոր դրսևորում՝ բացահայտելով նրա արձակի հիմնական թեմաները, գեղարվեստական մեթոդները և հասարակական նշանակությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել լատինաամերիկյան գրականությամբ, սոցիալական վեպի ժանրով, գրական ռեալիզմով, ինչպես նաև Լատինական Ամերիկայի հասարակական և մշակութային պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։