Դավթի սաղմոսները

Литература

Ստեղծագործությունը կապված է եվրոպական գրականության մեջ տարածված Թափառական հրեայի մասին ավանդության հետ, որի կենտրոնում անմահ թափառման դատապարտված մարդու խորհրդանշական կերպարն է։ Այս լեգենդի տարբեր մեկնաբանություններում հերոսը ներկայացվում է որպես պատմականորեն և հոգևորապես ծանր բեռ կրող անձնավորություն, որը դարերի ընթացքում շրջում է աշխարհով՝ հանդիպելով տարբեր ժողովուրդների, հասարակությունների ու պատմական ժամանակաշրջանների։ Պատումի միջոցով բացահայտվում են մարդկային ճակատագրի, մեղքի, զղջման, պատժի, հավատքի, ներման և փրկության բարդ հարցերը։ Թափառական կերպարը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես անհատի ներքին տառապանքի և մարդկության պատմական հիշողության խորհրդանիշ։ Նման թեմատիկայով գեղարվեստական երկերում հաճախ միահյուսվում են պատմական իրադարձությունները, արկածային դրվագները, բարոյական խորհրդածություններն ու կրոնական պատկերացումները՝ ստեղծելով լայն ժամանակային և աշխարհագրական ընդգրկում ունեցող պատմողական միջավայր։ Երկրորդ հատորը շարունակում է նախորդ մասում զարգացող պատմական ու գեղարվեստական պատումը՝ խորացնելով գլխավոր կերպարի փորձառությունների, հանդիպումների և հոգևոր որոնումների ներկայացումը։ Ստեղծագործության գրական արժեքը պայմանավորված է լեգենդի խորհրդանշական հնարավորությունների օգտագործմամբ, մարդկային բնավորությունների ու հասարակական միջավայրերի պատկերմամբ և ընթերցողին բարոյափիլիսոփայական հարցադրումների առաջ կանգնեցնելու կարողությամբ։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում եվրոպական լեգենդների, կրոնական մոտիվներով գեղարվեստական գրականության և հայ ընթերցողական մշակույթում տարածված թարգմանական երկերի ուսումնասիրության համար։

Лингвистика

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ արձակագիր Հրաչյա Դաշտենցի ստեղծագործությունների լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների համակողմանի քննությանը։ Աշխատության կենտրոնում գրողի արձակի լեզուն է՝ իր բառապաշարային հարստությամբ, արտահայտչական միջոցներով, շարահյուսական կառուցվածքներով, խոսքի տարբեր շերտերի կիրառությամբ և կերպարների անհատականացման հնարավորություններով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն լեզվական միջոցները, որոնց շնորհիվ Դաշտենցի արձակը ձեռք է բերում ինքնատիպ հնչերանգ, կենդանի պատկերավորություն և ազգային-մշակութային ընդգծված երանգավորում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրողի կողմից ժողովրդական խոսքի, բարբառային տարրերի, դարձվածքների, հնաբանությունների և խոսակցական լեզվի տարբեր շերտերի օգտագործմանը։ Այդ լեզվական նյութը ստեղծագործություններում ոչ միայն ապահովում է միջավայրի և ժամանակաշրջանի հավաստի վերարտադրությունը, այլև նպաստում է հերոսների բնավորության, սոցիալական պատկանելիության, աշխարհընկալման և հոգեբանական առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև հեղինակի նկարագրական և պատմողական խոսքի առանձնահատկությունները, բնապատկերների ու միջավայրի պատկերավորման եղանակները, երկխոսությունների կառուցվածքը և հեղինակային խոսքի ու կերպարների խոսքի փոխհարաբերությունը։ Դաշտենցի արձակի ոճական ինքնատիպությունը պայմանավորված է պատմողական պարզության և լեզվական արտահայտչականության համադրությամբ, ինչպես նաև գրական լեզվի ու ժողովրդական խոսքի ստեղծագործական միավորմամբ։ Նրա լեզվում պատմական հիշողությունը, ազգային կենցաղը, հայրենի բնաշխարհը և մարդկային հարաբերությունները հաճախ արտահայտվում են ոչ միայն բովանդակության, այլև բառի, դարձվածքի և խոսքի հնչերանգի միջոցով։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև բառապաշարի թեմատիկ խմբերին՝ բնաշխարհի, կենցաղի, աշխատանքի, զինվորական կյանքի, ազգային սովորույթների և մարդկային փոխհարաբերությունների հետ կապված բառերի ու արտահայտությունների կիրառությանը։ Կարևոր է նաև շարահյուսական և ոճական կառույցների քննությունը, քանի որ կարճ ու դինամիկ նախադասությունների, նկարագրական ընդարձակ հատվածների, երկխոսությունների և ներքին խոսքի համադրությունը նպաստում է արձակի ռիթմի ու հուզական լարվածության ձևավորմանը։ Դաշտենցի լեզուն ուսումնասիրելիս էական է նաև հեղինակի պատմական և մշակութային աշխարհը, քանի որ նրա արձակային լեզուն սերտորեն կապված է ազգային ինքնության, պատմական ճակատագրի, հայրենիքի և սփյուռքահայության փորձառության թեմաների հետ։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել այն տեսանկյունից, որ լեզվական փաստերի վերլուծության միջոցով բացահայտում է գրողի գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և ցույց է տալիս, թե ինչպես է լեզուն դառնում կերպարաստեղծման, միջավայրի վերարտադրության և ազգային հիշողության փոխանցման միջոց։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, լեզվաբաններին, ոճաբաններին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, ինչպես նաև Դաշտենցի ստեղծագործական ժառանգությամբ ու հայ արձակի լեզվաոճական զարգացմամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և հետազոտողներին։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ալիցիկլիկ և հետերոցիկլիկ կետոնների հիման վրա նոր կոնդենսացված պիրիդինային միացությունների սինթեզին և դրանց կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է պիրիդինային օղակ պարունակող բազմացիկլ հետերոցիկլիկ համակարգերի ստացման արդյունավետ ուղիների մշակման, ելանյութերի կառուցվածքի և առաջացող վերջնական միացությունների հատկությունների միջև կապերի բացահայտման վրա։ Քննության են առնվում տարբեր կառուցվածք ունեցող ալիցիկլիկ և հետերոցիկլիկ կետոնների մասնակցությամբ ընթացող քիմիական փոխարկումները, ռեակցիաների պայմանների ընտրությունը, միջանկյալ նյութերի առաջացման առանձնահատկությունները և նպատակային միացությունների ստացման օրինաչափությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սինթեզված նյութերի կառուցվածքի հաստատմանը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտության մեթոդների կիրառմամբ, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրել ստացված միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և մաքրությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե մոլեկուլի առանձին կառուցվածքային փոփոխությունները ինչպես են անդրադառնում դրա կենսաբանական հատկությունների վրա։ Դիտարկվում են տարբեր տեղակալիչների, հետերոցիկլիկ հատվածների և կոնդենսացված օղակային համակարգերի ազդեցությունները՝ կենսաբանական ակտիվության առավել հեռանկարային ուղղություններ ունեցող միացությունների հայտնաբերման նպատակով։ Կարևորվում է նաև սինթեզի պայմանների լավարկումը՝ նպատակային նյութերի ելքի, ընտրողականության և ստացման գործընթացի վերարտադրելիության բարձրացման տեսանկյունից։ Կենսաբանական ուսումնասիրությունների արդյունքների համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել ակտիվ ածանցյալները և գնահատել դրանց հետագա գիտական ուսումնասիրության նպատակահարմարությունը։ Նման հետազոտությունները կարևոր են հետերոցիկլիկ քիմիայի զարգացման համար, քանի որ կոնդենսացված պիրիդինային համակարգերը լայնորեն ուսումնասիրվող կառուցվածքային դաս են և կարող են ծառայել նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի որոնման հիմք։ Աշխատանքը համադրում է օրգանական սինթեզի, կառուցվածքային քիմիայի և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ նպաստելով նոր հետերոցիկլիկ միացությունների վերաբերյալ գիտական տվյալների ընդլայնմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ կառուցվածքային նոր ածանցյալների նպատակային սինթեզի, դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրության և հեռանկարային կենսաբանական ակտիվություն ունեցող նյութերի հետագա հետազոտությունների համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, հետերոցիկլիկ միացությունների քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և նոր կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, քիմիկոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Психология

Այս աշխատությունը վերաբերում է ընտանեկան միջավայրի դերին որպես անձի հոգեբանական, սոցիալական և արժեքային զարգացման հիմնական գործոնի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ընտանիքի ազդեցությունը երեխայի և դեռահասի ձևավորման գործընթացում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով ընտանեկան հարաբերությունները, դաստիարակության ոճերը, հաղորդակցման ձևերը և հուզական մթնոլորտը ազդում են անձի ինքնագիտակցության, վարքային մոդելների և սոցիալական հմտությունների ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրվում են ծնող–երեխա հարաբերությունների տարբեր մոդելները՝ ավտորիտար, դեմոկրատական և թույլատրող, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ինքնագնահատականի, պատասխանատվության և սոցիալական ադապտացիայի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանիքի սոցիալ-տնտեսական պայմանների, կրթական մակարդակի և մշակութային արժեքների ազդեցությանը երեխայի զարգացման վրա։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է ընտանեկան միջավայրի և դպրոցի փոխազդեցությունը՝ որպես երեխայի սոցիալականացման երկու հիմնական ինստիտուտների համատեղ ազդեցություն։ Միաժամանակ վերլուծվում են ընտանեկան խնդիրների՝ կոնֆլիկտների, բաժանման կամ հուզական դեֆիցիտի ազդեցությունները անձի հոգեբանական առողջության վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հոգեբանության և մանկավարժության համար՝ նպաստելով ընտանեկան դաստիարակության դերի ավելի խորքային ընկալմանը անձի զարգացման գործընթացում։

Химия

Գիտական աշխատանքը նվիրված է կենսաակտիվ 3,5-տեղակալված սալիցիլատային քելատների հակապերօքսիռադիկալային և հակաօքսիդանտային հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Cu(II), Zn(II), Fe(III) և Mn(II) մետաղների կոմպլեքսների օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նշված մետաղակոմպլեքսների փոխազդեցությունը ազատ ռադիկալների և լիպիդների օքսիդացման գործընթացների հետ՝ օգտագործելով մոդելային լիպիդային միջավայրեր։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են քելատային միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց կապը հակաօքսիդանտային ակտիվության հետ՝ ուշադրություն դարձնելով տարբեր մետաղական կենտրոնների ազդեցությանը։ Հատուկ նշանակություն ունի լիպիդային միջավայրերում ընթացող պերօքսիդացման գործընթացների ուսումնասիրությունը, քանի որ լիպիդների օքսիդատիվ վնասումը կարևոր դեր ունի կենսաբանական համակարգերում ազատ ռադիկալային գործընթացների զարգացման և բջջային կառուցվածքների վնասման մեջ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ուսումնասիրվող միացությունների՝ օքսիդատիվ շղթայական ռեակցիաները արգելակելու կամ ազատ ռադիկալների ակտիվությունը նվազեցնելու ունակությունը։ Ստացված արդյունքները կարող են կարևոր լինել մետաղակոմպլեքսային հակաօքսիդանտների քիմիայի, կենսաակտիվ միացությունների հետազոտության, դեղաքիմիայի և օքսիդատիվ գործընթացների վերահսկման մեխանիզմների ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքը հատկապես հետաքրքրական է քիմիկոսների, կենսաքիմիկոսների, դեղաքիմիայի մասնագետների և հակաօքսիդանտային համակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Биология

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մարդու բջիջներում ԴՆԹ-ի և քրոմոսոմների վնասումների լոկալիզացիայի ուսումնասիրությանը՝ հիմնված ժամանակակից մոլեկուլային կենսաբանության և ցիտոգենետիկայի մեթոդների վրա։ Գրքում ներկայացվում են գենետիկական նյութի վնասման հիմնական տեսակները, դրանց առաջացման մեխանիզմները և բջջային վերականգնողական համակարգերի դերը գենոմի կայունության պահպանման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է ԴՆԹ վնասումների տարածական բաշխումը քրոմոսոմներում՝ ընդգծելով քրոմատինի կառուցվածքի, գենային ակտիվության և ռեպլիկացիոն գործընթացների ազդեցությունը վնասումների առաջացման և կուտակման վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև տարբեր գենոտոքսիկ գործոնների՝ ճառագայթման, քիմիական նյութերի և օքսիդատիվ սթրեսի ազդեցությունները, ինչպես նաև դրանց հետևանքով առաջացող քրոմոսոմային աբերացիաների ձևավորման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ԴՆԹ վերականգնման ուղիներին, բջջային ցիկլի հսկողության համակարգերին և վնասվածքների հայտնաբերման մոլեկուլային մեթոդներին։ Գիրքը նախատեսված է գենետիկների, մոլեկուլային կենսաբանների, բժշկական հետազոտողների, լաբորատոր մասնագետների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով համակողմանի պատկերացում ԴՆԹ վնասումների լոկալիզացիայի և կենսաբանական նշանակության վերաբերյալ։