Допплерометрическая оценка кровотока в функциональной системе мать-плацента-плод у беременных с преэклампсией до и после лечения

Философия

Հայոց ինքնության դրսևորումները «Սասնա Ծռեր» էպոսում ձևավորվում են որպես բազմաշերտ մշակութային և աշխարհայացքային համակարգ, որտեղ ազգային հիշողությունը, հերոսական վարքականոնը և բարոյական արժեքները միավորվում են ժողովրդի ինքնության գաղափարի շուրջ։ Էպոսում հայ ինքնությունը արտահայտվում է նախ և առաջ ազատության և ինքնիշխանության գաղափարի միջոցով, որտեղ Սասնա հերոսների պայքարը արտաքին ճնշման դեմ դիտարկվում է ոչ միայն որպես ռազմական դիմադրություն, այլև որպես գոյաբանական ընտրություն՝ պահպանելու սեփական արժանապատվությունը և մշակութային ամբողջականությունը։ Փիլիսոփայական տեսանկյունից էպոսը կառուցված է երկբևեռ հակադրությունների վրա՝ ազատություն և ստրկություն, արդարություն և բռնություն, հավատարմություն և դավաճանություն, որոնց միջոցով ձևավորվում է բարոյական աշխարհի կառուցվածքը։ Հերոսների վարքագծում արտահայտվում է արդարության գաղափարը որպես բարձրագույն արժեք, որը հաճախ գերազանցում է նույնիսկ անձնական շահը կամ կյանքի պահպանման բնազդը, ինչը վկայում է էպոսի էթիկական բարձր մակարդակի մասին։ «Սասնա Ծռեր»-ում ինքնությունը նաև կապվում է հայրենի հողի և համայնքային հիշողության հետ, որտեղ Սասունը ոչ միայն աշխարհագրական տարածք է, այլև հոգևոր կենտրոն, ազգային գոյության խորհրդանիշ։ Հերոսական կերպարների գործողությունները հաճախ ունեն խորհրդանշական բնույթ՝ արտահայտելով ժողովրդի հավաքական կամքը և դիմադրողականությունը, իսկ նրանց լեզուն ու վարքագիծը կրում են ավանդական բարոյական նորմերի և ժողովրդական իմաստության ազդեցությունը։ Փիլիսոփայական վերլուծության շրջանակում էպոսը կարելի է դիտարկել որպես ազգային ինքնության մետապատում, որտեղ պատմությունը, առասպելը և արժեքային համակարգը միավորվում են՝ ստեղծելով ինքնության պահպանման և վերարտադրության մեխանիզմ։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության իրավական համակարգում երեխաների իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շարիաթի դրույթների և տեսաիրավական մոտեցումների համադրմամբ։ Գրքում վերլուծվում է իսլամական իրավունքի ազդեցությունը երեխաների իրավական կարգավիճակի ձևավորման և նրանց իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների վրա, ինչպես նաև այն սկզբունքները, որոնց հիման վրա կարգավորվում են երեխայի ընտանիքում, հասարակությունում և պետության հետ ունեցած իրավահարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխայի անձնական և գույքային իրավունքներին, ընտանիքի և ծնողների իրավական դերին, խնամակալության և դաստիարակության հարցերին, ինչպես նաև երեխայի շահերի պաշտպանության իրավական երաշխիքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է շարիաթի նորմերի և Իրանի գործող օրենսդրության փոխհարաբերությունը, դրանց ազդեցությունը երեխաների իրավունքների պաշտպանության ծավալի և մեխանիզմների վրա։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև երեխայի իրավական կարգավիճակի, ընտանիքի պատասխանատվության, անչափահասների պաշտպանության, շահագործման և բռնության կանխարգելման հետ կապված իրավական խնդիրներին։ Քննության են առնվում ազգային իրավական կարգավորման և մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների փոխհարաբերության հարցերը, ինչպես նաև երեխաների իրավունքների պաշտպանության ոլորտում առկա հնարավոր հակասությունները, սահմանափակումները և իրավական բացերը։ Կարևորվում է այն հարցը, թե ինչպես կարող են կրոնական-իրավական ավանդույթները և ժամանակակից իրավական մոտեցումները համադրվել երեխայի արժանապատվության, անվտանգության և հիմնարար իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության նպատակով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս տեսականորեն գնահատել Իրանի իրավական համակարգում երեխաների պաշտպանության կառուցակարգերը, բացահայտել դրանց զարգացման հիմնական խնդիրները և դիտարկել իրավական պաշտպանության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսության, իսլամական իրավունքի և մարդու իրավունքների մասնագետների, իրավաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և երեխաների իրավունքների պաշտպանության իրավական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Արմենակ Բարսեղյան-ի «Ցեղակրոն շարժումը» աշխատությունը ուսումնասիրում է հայ ազգային գաղափարախոսության պատմական ձևավորումներից մեկը՝ Ցեղակրոն շարժումը, դրա առաջացման գաղափարական հիմքերը, զարգացման փուլերը և ազդեցությունը 20-րդ դարի հայ հասարակական-քաղաքական մտքի վրա։ Գրքում ներկայացվում են շարժման հիմնական սկզբունքները՝ ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և համախմբվածության գաղափարների շուրջ կառուցված աշխարհայացքը, ինչպես նաև այն ժամանակի քաղաքական ու գաղափարական միջավայրը, որտեղ ձևավորվել և տարածվել են այդ գաղափարները։ Հեղինակը անդրադառնում է շարժման գաղափարական աղբյուրներին և փորձ է անում վերլուծել դրա տեղը հայ ազգային մտքի ընդհանուր զարգացման շղթայում՝ դիտարկելով թե՛ դրական ազդեցությունները ինքնագիտակցության ամրապնդման տեսանկյունից, թե՛ հակասական ընկալումները պատմական տարբեր մեկնաբանություններում։ Աշխատությունը կառուցված է պատմական նյութերի, գաղափարական տեքստերի և մեկնաբանական վերլուծության հիման վրա՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել շարժման բազմաշերտ բնույթը և դրա ազդեցությունը հայ ազգային-քաղաքական մտքի վրա։

История

Պատմամշակութային և հոգևոր արժեքների ուսումնասիրությանը նվիրված աշխատություն է, որտեղ հեղինակ Ջոնիկ Մելիքյանը անդրադառնում է հայ ժողովրդի հնագույն հավատալիքներին, ազգային սրբավայրերին, դիցաբանական պատկերացումներին և պատմական հիշողության մեջ պահպանված հոգևոր ժառանգությանը։ Գիրքը ներկայացնում է հայկական բագինների՝ որպես ոչ միայն կրոնական, այլև ազգային ինքնության և մշակութային շարունակականության խորհրդանիշների դերը, բացահայտելով դրանց նշանակությունը հայ ժողովրդի պատմության տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նախաքրիստոնեական Հայաստանի հոգևոր աշխարհը, հեթանոսական տաճարների և սրբավայրերի խորհուրդը, ազգային աստվածների պաշտամունքը և դրանց ազդեցությունը ժողովրդի մտածողության, ավանդույթների ու մշակույթի ձևավորման վրա։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական հին հավատքի և քրիստոնեության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչպես են հնագույն մշակութային շերտերը պահպանվել հայ ազգային ինքնագիտակցության մեջ նույնիսկ դարերի ընթացքում։ Գիրքը համադրում է պատմական, դիցաբանական, մշակութաբանական և ազգագրական նյութեր՝ ընթերցողին փոխանցելով հայկական հոգևոր ժառանգության բազմաշերտ պատկերը։ Այն հետաքրքիր կարող է լինել հայ հին պատմությամբ, դիցաբանությամբ, ազգային մշակույթով և հոգևոր ավանդույթներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի արդյունաբերական շենքերի ճարտարապետության ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով քաղաքի արդյունաբերական միջավայրի կազմավորումը, դրա պատմական փուլերը և ճարտարապետական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արդյունաբերական նշանակության շենքերի ու համալիրների առաջացման նախադրյալները, դրանց տեղադրությունը քաղաքային կառուցվածքում, գործառութային նշանակությունը և ճարտարապետական լուծումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց ազդեցությամբ Երևանի արդյունաբերական տարածքները ձևավորվել և փոխակերպվել են տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում՝ արտացոլելով քաղաքի տնտեսական զարգացման, տեխնիկական առաջընթացի և քաղաքաշինական քաղաքականության փոփոխությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ արտադրական շենքերի հատակագծային և ծավալատարածական լուծումներին, շինարարական նյութերի կիրառմանը, կառուցվածքային համակարգերին, ճարտարապետական արտահայտչամիջոցներին և դրանց փոխհարաբերությանը քաղաքի ընդհանուր կերպարի հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև արդյունաբերական ճարտարապետության և Երևանի քաղաքային միջավայրի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև նախկին արդյունաբերական տարածքների պահպանման, վերափոխման և ժամանակակից օգտագործման խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս արդյունաբերական շենքերը դիտարկել ոչ միայն որպես արտադրական գործառույթ ունեցող կառույցներ, այլև որպես քաղաքի պատմական և ճարտարապետական զարգացման կարևոր վկայություններ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, արվեստաբաններին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և Երևանի պատմական կառուցապատման ու արդյունաբերական ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

История

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Եգիպտոսի արտաքին քաղաքականության արաբական ուղղության հիմնական խնդիրների և զարգացման առանձնահատկությունների վերլուծությանը Մուհամմեդ Հոսնի Մուբարաքի իշխանության առաջին տասնամյակում՝ 1981-1991 թվականներին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է այն ժամանակաշրջանը, երբ Եգիպտոսը փորձում էր հաղթահարել նախորդ տասնամյակի արտաքին քաղաքականության հետևանքով առաջացած արաբական մեկուսացումը և վերականգնել իր ավանդական ազդեցիկ դիրքը արաբական աշխարհում։ Հետազոտության առանցքային թեմաներից է Մուբարաքի կողմից որդեգրված ավելի հավասարակշռված և իրատեսական արտաքին քաղաքականության ձևավորումը, որի շրջանակում Եգիպտոսը ձգտում էր միաժամանակ պահպանել Իսրայելի հետ խաղաղության պայմանագրի հիմքերը, սերտ հարաբերությունները Միացյալ Նահանգների հետ և աստիճանաբար վերականգնել կապերը արաբական պետությունների հետ։ Ուսումնասիրվում են Եգիպտոսի հարաբերությունները արաբական աշխարհի տարբեր քաղաքական կենտրոնների հետ, Պարսից ծոցի երկրների, Սիրիայի, Իրաքի, Լիբիայի և այլ պետությունների նկատմամբ Կահիրեի քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, ինչպես նաև միջարաբական հակասությունների պայմաններում Եգիպտոսի դիրքորոշման փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արաբական աշխարհում Եգիպտոսի նախկին առաջնորդող դերի վերականգնման գործընթացին, որը 1980-ականների ընթացքում հանգեցրեց դիվանագիտական հարաբերությունների աստիճանական կարգավորմանը և երկրի վերադարձին Արաբական պետությունների լիգա։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում արաբա-իսրայելական հակամարտության և պաղեստինյան հիմնահարցի նկատմամբ Եգիպտոսի քաղաքականությունը, քանի որ Կահիրեն ձգտում էր պահպանել իր միջնորդական և տարածաշրջանային դերակատարությունը՝ միաժամանակ չհրաժարվելով Իսրայելի հետ խաղաղության գործընթացից։ Քննարկվում է նաև Իրաք-Իրան պատերազմի ազդեցությունը Եգիպտոսի արաբական քաղաքականության վրա, ինչպես նաև Կահիրեի հարաբերությունները Իրաքի հետ և տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռության պահպանման խնդիրները։ Հետազոտության առանձնահատուկ հատվածը վերաբերում է 1990-1991 թվականների Իրաք-Քուվեյթ ճգնաժամին, որը դարձավ ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի կարևորագույն հանգրվաններից մեկը և հնարավորություն տվեց գնահատելու Եգիպտոսի՝ որպես արաբական աշխարհի ազդեցիկ պետության դերակատարությունը տարածաշրջանային ճգնաժամի պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, թե ինչպես էր Մուբարաքի վարչակարգը փորձում համադրել Եգիպտոսի ազգային շահերը, արաբական համերաշխության գաղափարը, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները և միջազգային ուժային կենտրոնների հետ հարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու 1980-ականների և 1990-ականների սկզբի արաբական միջազգային հարաբերությունների, Եգիպտոսի տարածաշրջանային դերի վերականգնման և Մերձավոր Արևելքում քաղաքական ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունների մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, արևելագետներին, արաբագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։