Եդեսիա քաղաքի ողբը

Литература

«Դամբարան» վերնագիրը գրականության մեջ կարող է ունենալ ինչպես ուղղակի, այնպես էլ խորհրդանշական իմաստ՝ կապված մահվան, հիշատակի, կորստի, անցյալի և մարդկային կյանքի անցողիկության գաղափարների հետ։ Դամբարանի պատկերը հաճախ դառնում է մտորումների առիթ՝ անդրադառնալու անհատի և հասարակության հիշողությանը, պատմական իրադարձությունների հետքերին, մարդկային ճակատագրերին ու ժամանակի անխուսափելի ընթացքին։ Այսպիսի վերնագրով ստեղծագործությունը կարող է ներառել քնարական, խորհրդածական կամ այլաբանական տարրեր՝ ընթերցողին հրավիրելով խորհելու կյանքի և մահվան փոխհարաբերության, անցյալի արժեքների պահպանման և սերունդների միջև հիշողության փոխանցման շուրջ։ Հրատարակության հեղինակների՝ Եղիա Տեմիրճիպաշյանի և Մինաս Չերազի անունների առկայությունը այն կապում է 19-րդ դարի հայ մտավոր և գրական միջավայրի հետ, որի ներկայացուցիչները կարևոր դեր են ունեցել հայալեզու գրականության, հրապարակախոսության և ազգային մշակութային կյանքի զարգացման գործում։ Նման գրական նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ժամանակաշրջանի գեղարվեստական լեզուն, գաղափարական հետաքրքրությունները և խորհրդանշական պատկերների կիրառությունը։ Գործը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, արևմտահայ գրական ժառանգությամբ և 19-րդ դարի մտավոր կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին։

Педагогика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բուհում կրտսեր դպրոցի ապագա ուսուցչի հաղորդակցման մշակույթի ձևավորման տեխնոլոգիայի մշակմանը և մանկավարժական գործընթացում դրա արդյունավետության ուսումնասիրմանը։ Աշխատության կենտրոնում այն հիմնախնդիրն է, թե ինչպես կարելի է ապագա ուսուցչի մասնագիտական պատրաստության ընթացքում զարգացնել արդյունավետ հաղորդակցվելու, սովորողների հետ կառուցողական հարաբերություններ հաստատելու, մանկավարժական երկխոսություն կազմակերպելու և տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում համապատասխան վարք դրսևորելու կարողությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում հաղորդակցման մշակույթը դիտարկվում է որպես ապագա ուսուցչի մասնագիտական կարևոր բաղադրիչ, որը ներառում է խոսքի հստակությունն ու գրագիտությունը, լսելու և զրուցակցին հասկանալու կարողությունը, հաղորդակցական տակտը, էթիկական նորմերի պահպանումը, հուզական ինքնակարգավորումը և համագործակցային փոխհարաբերությունների կառուցումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարրական դպրոցի սովորողների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկություններին համապատասխան հաղորդակցման ձևերի ընտրությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բուհական կրթության բովանդակությունը, ուսուցման մեթոդները և մանկավարժական պայմանները, որոնք կարող են նպաստել ապագա ուսուցչի հաղորդակցական կարողությունների նպատակային զարգացմանը։ Մշակվող տեխնոլոգիան կարող է ներառել տեսական պատրաստություն, գործնական և իրավիճակային առաջադրանքներ, դերային խաղեր, մանկավարժական երկխոսությունների մոդելավորում, խմբային աշխատանք, ինքնագնահատում և հետադարձ կապ։ Այս միջոցների համակցումը հնարավորություն է տալիս ապագա ուսուցչին ոչ միայն յուրացնել հաղորդակցման տեսական սկզբունքները, այլև դրանք կիրառել իրական կամ մոդելավորված մանկավարժական իրավիճակներում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հաղորդակցման մշակույթի ձևավորման մակարդակների և չափանիշների սահմանումը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ուսանողների հաղորդակցական առաջընթացը և բացահայտել առկա դժվարությունները։ Ուսումնասիրությունը նաև ընդգծում է դասախոսի, բուհական կրթական միջավայրի և մանկավարժական պրակտիկայի նշանակությունը հաղորդակցական հմտությունների ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության կատարելագործմանը, բուհական մանկավարժական կրթության բովանդակության հարստացմանը և ապագա ուսուցիչների հաղորդակցական ու սոցիալ-մանկավարժական կարողությունների զարգացմանը։ Առաջարկվող տեխնոլոգիան կարող է կիրառվել մանկավարժական բուհերում՝ ուսանողների մասնագիտական պատրաստության տարբեր փուլերում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, բուհերի դասախոսներին, կրթության կառավարման մասնագետներին, ուսուցիչների վերապատրաստմամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է բազմաշերտ սալերի և թաղանթների կայունության, տատանումների և օպտիմալ նախագծման հիմնախնդիրների տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են բազմաշերտ կառուցվածքների մեխանիկական վարքագծի առանձնահատկությունները, տարբեր նյութերից կազմված շերտերի փոխազդեցությունը, արտաքին բեռնվածքների ազդեցությունը և կառուցվածքային տարրերի ամրության ու հուսալիության ապահովման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմաշերտ սալերի և թաղանթների դեֆորմացիաների, լարվածային վիճակների, կայունության կորստի և ազատ ու հարկադրական տատանումների օրինաչափություններին։ Քննարկվում են շերտերի հաստության, նյութերի առաձգական հատկությունների, երկրաչափական պարամետրերի և սահմանային պայմանների ազդեցությունները կառուցվածքների դինամիկական ու ստատիկական բնութագրերի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում առաձգականության տեսության, բարակապատ կառուցվածքների մեխանիկայի և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդների կիրառմանը բազմաշերտ համակարգերի հաշվարկման խնդիրներում։ Կարևորվում են կայունության կրիտիկական պայմանների որոշումը, սեփական հաճախականությունների և տատանման ձևերի ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև կառուցվածքների զանգվածի, կոշտության, ամրության և նյութածախսի օպտիմալ հարաբերակցության ապահովումը։ Ուսումնասիրվում են նախագծային պարամետրերի ընտրության և օպտիմալացման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով կառուցվածքների շահագործման պայմաններն ու տեխնիկական պահանջները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ավիատիեզերական տեխնիկայում, մեքենաշինությունում, շինարարությունում և կոմպոզիտային նյութերից պատրաստված կառուցվածքների նախագծման ոլորտում կիրառվող հաշվարկային մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել կիրառական մեխանիկայի, կառուցվածքային ճարտարագիտության, նյութագիտության և մաթեմատիկական մոդելավորման մասնագետների ու տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է ապագա ուսուցչի հոգևոր զարգացման ուղիների և միջոցների ուսումնասիրությանը բուհական կրթության համակարգում՝ շեշտադրելով մասնագիտական պատրաստվածության և անձնային արժեքային զարգացման փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է ապագա մանկավարժի հոգևոր զարգացման նշանակությունը նրա մասնագիտական ինքնության ձևավորման, աշխարհայացքի ընդլայնման, բարոյական արժեքների ամրապնդման և կրթական գործունեության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուհական կրթական միջավայրի դերին, որտեղ ուսումնական գործընթացը, մանկավարժական հաղորդակցությունը, մշակութային և հասարակական գործունեությունը կարող են նպաստել ուսանողի ինքնաճանաչմանը, ինքնակատարելագործմանը և արժեքային կողմնորոշումների զարգացմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հոգևոր զարգացման հիմնական ուղղությունները, դրա իրականացման մանկավարժական պայմանները, մեթոդներն ու միջոցները, ինչպես նաև դասավանդողի և կրթական հաստատության դերը ապագա ուսուցչի անձի ձևավորման գործում։ Կարևորվում են ինքնակրթությունը, ստեղծագործական գործունեությունը, մշակութային արժեքների յուրացումը, բարոյական դաստիարակությունը, հաղորդակցական փորձը և հասարակական ներգրավվածությունը՝ որպես անձի հոգևոր ներուժի զարգացման հնարավոր ուղիներ։ Հետազոտությունը միաժամանակ անդրադառնում է այն հարցին, թե ինչպես կարելի է բուհական կրթության բովանդակությունն ու կազմակերպումը նպատակաուղղել ոչ միայն մասնագիտական գիտելիքների փոխանցմանը, այլև ապագա ուսուցչի ամբողջական անձի ձևավորմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է հոգևոր զարգացմանն ուղղված մանկավարժական մոտեցումների և կրթական պայմանների բացահայտման մեջ, որոնք կարող են կիրառվել ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստման գործընթացի կատարելագործման նպատակով։ Այն կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, բուհերի դասախոսներին, կրթության կազմակերպիչներին, մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողներին և կրթության ոլորտի հետազոտողներին։

Культура

Հրատարակությունը տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի պարբերական տեղեկատու է, որը համակարգված ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր ոլորտներին վերաբերող նոր հրատարակված գրականությունը՝ հնարավորություն տալով ընթերցողներին և մասնագետներին հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանի մասնագիտական հրատարակչական արտադրանքին։ Նյութերի շրջանակը կարող է ընդգրկել մշակույթի ընդհանուր հարցերին, մշակութային քաղաքականությանը, արվեստի պատմությանն ու տեսությանը, կերպարվեստին, գեղանկարչությանը, քանդակագործությանը, գրաֆիկային, ճարտարապետությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, պարարվեստին, ժողովրդական ստեղծագործությանը, դեկորատիվ-կիրառական արվեստին, թանգարանային և գրադարանային գործունեությանը վերաբերող գրքեր, հոդվածներ, ժողովածուներ և այլ տպագիր հրապարակումներ։ Մատենագիտական նյութերի թեմատիկ դասավորությունը նպաստում է անհրաժեշտ տեղեկատվության արագ հայտնաբերմանը և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրողին պատկերացում կազմելու հետաքրքրող բնագավառում նոր լույս տեսած աշխատությունների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հրատարակության ընթացիկ բնույթը, քանի որ այն նպատակ ունի ոչ միայն ամփոփելու արդեն ձևավորված գրական ժառանգությունը, այլև պարբերաբար արձանագրելու նոր հրապարակումները՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության շարունակական մատենագիտական պատկերը։ Տեղեկատուն կարող է օգտագործվել գրադարանային-տեղեկատվական սպասարկման, թեմատիկ մատենագիտական ցանկերի կազմման, գիտական աշխատանքի համար անհրաժեշտ աղբյուրների նախնական որոնման, գրականության համալրման և մասնագիտական իրազեկման նպատակներով։ Այն օգտակար է արվեստաբանների, մշակութաբանների, երաժշտագետների, թատերագետների, կինոգետների, գրադարանավարների, մատենագետների, դասախոսների, ուսանողների և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների համար։ Մատենագիտական գրառումների կուտակումը նաև պատմական արժեք է ձեռք բերում, քանի որ տարբեր տարիների թողարկումների համադրումը հնարավորություն է տալիս հետևելու մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գիտական ու մասնագիտական հետաքրքրությունների փոփոխություններին, առանձին թեմաների ակտիվացմանը և հրատարակչական գործունեության զարգացման միտումներին։ Այդպիսով տեղեկատուն կատարում է տեղեկատվական, որոնողական, հաշվառման և պատմամատենագիտական գործառույթներ՝ նպաստելով մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ գրականության համակարգմանը, պահպանմանը և արդյունավետ օգտագործմանը։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է շրջանային գրադարանի՝ որպես գրադարանային համակարգի կազմակերպական և մեթոդական աշխատանքի կենտրոնի դերի, գործառույթների և գործունեության սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Նյութի հիմնական նպատակն է ներկայացնել այն մեթոդներն ու կազմակերպական մոտեցումները, որոնց միջոցով շրջանային գրադարանը կարող է համակարգել տվյալ տարածքի գրադարանների աշխատանքը, աջակցել դրանց մասնագիտական զարգացմանը, տարածել առաջավոր փորձը և նպաստել բնակչությանը մատուցվող գրադարանային ծառայությունների որակի բարձրացմանը։ Գրադարանային համակարգում շրջանային օղակը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ընթերցողների սպասարկում իրականացնող հաստատություն, այլև որպես կազմակերպող և խորհրդատվական կառույց, որը կարող է միավորել տարբեր գրադարանների մասնագիտական գործունեությունը։ Այդ գործառույթը հատկապես կարևոր է այն պայմաններում, երբ առանձին գրադարաններն ունեն տարբեր նյութական, կադրային և կազմակերպական հնարավորություններ և անհրաժեշտություն է առաջանում ապահովել աշխատանքի ընդհանուր չափանիշներ ու մեթոդական միասնականություն։ Նյութում կարևոր տեղ է հատկացվում կազմակերպական-մեթոդական աշխատանքի բովանդակությանը։ Այն կարող է ներառել գրադարանների գործունեության ուսումնասիրություն և վերլուծություն, աշխատանքի պլանավորում, մասնագիտական խորհրդատվություն, մեթոդական ցուցումների և հանձնարարականների պատրաստում, աշխատակիցների վերապատրաստում, սեմինարների և խորհրդակցությունների կազմակերպում, ինչպես նաև գրադարանային աշխատանքի արդյունավետ ձևերի տարածում։ Այս գործընթացների միջոցով շրջանային գրադարանը հանդես է գալիս որպես մասնագիտական փորձի փոխանցման և կուտակման կենտրոն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանների գործունեության ուսումնասիրման և գնահատման մեթոդներին։ Աշխատանքի արդյունավետությունը հնարավոր է գնահատել ոչ միայն գրքերի շրջանառության կամ ընթերցողների թվի միջոցով, այլև հաշվի առնելով ծառայությունների բազմազանությունը, միջոցառումների կազմակերպումը, ընթերցողների ներգրավվածությունը, ֆոնդերի օգտագործման մակարդակը և համայնքի տեղեկատվական ու մշակութային պահանջներին արձագանքելու կարողությունը։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը մեթոդական կենտրոնին հնարավորություն է տալիս բացահայտել խնդիրները և առաջարկել դրանց լուծման համապատասխան ուղիներ։ Նյութում կարևոր նշանակություն ունի առաջավոր փորձի տարածումը։ Տարբեր գրադարաններում հաջողությամբ կիրառվող աշխատանքի նոր ձևերը կարող են ուսումնասիրվել, ընդհանրացվել և ներկայացվել մյուս հաստատություններին՝ համապատասխանեցվելով դրանց պայմաններին։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել մեթոդական տեղեկագրեր, ուղեցույցներ, ցուցումներ, փորձի փոխանակման հանդիպումներ, սեմինարներ և գործնական խորհրդատվություններ։ Այսպիսով, մեթոդական աշխատանքը դառնում է ոչ թե միայն վերահսկողության, այլև մասնագիտական համագործակցության և զարգացման միջոց։ Առանձին կարևորություն ունի գրադարանային աշխատողների մասնագիտական կատարելագործումը։ Գրադարանային գործի զարգացմանը զուգընթաց փոխվում են նաև աշխատակիցների գիտելիքների և հմտությունների պահանջները։ Մասնագետներին անհրաժեշտ է տիրապետել ոչ միայն ավանդական գրադարանային գործընթացներին, այլև տեղեկատվության որոնման, ընթերցողների սպասարկման նոր ձևերին, միջոցառումների կազմակերպմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը և համայնքային համագործակցության մեթոդներին։ Շրջանային գրադարանը կարող է այդ գործընթացում հանդես գալ որպես վերապատրաստումների, խորհրդատվությունների և փորձի փոխանակման կազմակերպիչ։ Աշխատության մեջ կարող է անդրադարձ լինել նաև գրադարանային աշխատանքի պլանավորմանն ու հաշվետվողականությանը։ Ճիշտ կազմված տարեկան կամ ընթացիկ պլանը հնարավորություն է տալիս սահմանել առաջնահերթությունները, բաշխել ռեսուրսները, կանխատեսել միջոցառումները և գնահատել կատարված աշխատանքի արդյունքները։ Մեթոդական կենտրոնի խնդիրն այս դեպքում կարող է լինել պլանավորման միասնական սկզբունքների մշակումը և առանձին գրադարաններին համապատասխան խորհրդատվության տրամադրումը։ Կարևոր է նաև շրջանային գրադարանի կապը տեղական կառավարման և մշակութային հաստատությունների հետ։ Գրադարանը կարող է համագործակցել դպրոցների, մշակույթի կենտրոնների, կրթական և հասարակական կազմակերպությունների հետ՝ ընդլայնելով իր ծառայությունների շրջանակը և բարձրացնելով գրադարանային աշխատանքի հասարակական նշանակությունը։ Այս համագործակցությունը հատկապես կարևոր է ընթերցանության խթանման, մշակութային միջոցառումների, տեղական պատմության ուսումնասիրման և տեղեկատվական ծառայությունների զարգացման համար։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը շրջանային գրադարանը ներկայացնում է որպես մասնագիտական գիտելիքի, փորձի, կազմակերպական աջակցության և մեթոդական կառավարման կարևոր կենտրոն։ Այն ընդգծում է այնպիսի աշխատանքի անհրաժեշտությունը, որը միաժամանակ ապահովում է գրադարանների գործունեության համակարգումը, աշխատակիցների մասնագիտական զարգացումը, առաջավոր փորձի տարածումը և ծառայությունների կատարելագործումը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանների ղեկավարներին և աշխատակիցներին, մեթոդական բաժինների մասնագետներին, գրադարանագիտության ոլորտի ուսանողներին և գրադարանային համակարգերի կազմակերպման ու զարգացման հարցերով զբաղվող մասնագետներին։