Էկոլոգիական դաստիարակության ուղիներն ու միջոցները հանրակրթական դպրոցում

История

Աշխատությունը նվիրված է Բիայնիլի-Ուրարտու պետության քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և հասարակական կառուցվածքի համալիր ուսումնասիրությանը՝ պատմական և հնագիտական աղբյուրների համադրման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում մ.թ.ա. առաջին հազարամյակի առաջին կեսին Հայկական լեռնաշխարհում ձևավորված հզոր պետական կազմավորման զարգացման առանձնահատկություններն են, պետական կառավարման համակարգը, տարածքային ընդարձակումը, տնտեսական հիմքերը և հասարակության ներքին կառուցվածքը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր տեղ է հատկացվում սեպագիր արձանագրություններին, հնագիտական պեղումների նյութերին, ամրոցներին, բնակավայրերին, դամբարաններին, պաշտամունքային կառույցներին, կենցաղային առարկաներին, զենքերին և այլ նյութական վկայություններին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել պետության և հասարակության կյանքի տարբեր կողմերը։ Աշխատությունը դիտարկում է պետական իշխանության կազմակերպման համակարգը և թագավորական իշխանության դերը՝ ուսումնասիրելով կենտրոնական կառավարման, վարչատարածքային բաժանման, ռազմական կազմակերպության և ենթակա տարածքների կառավարման մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պետության ռազմական հզորությանը, ամրոցաշինությանը և ռազմավարական նշանակություն ունեցող բնակավայրերի ձևավորմանը, քանի որ ռազմական կառույցները կարևոր դեր են ունեցել ինչպես տարածքների վերահսկման, այնպես էլ տնտեսական և վարչական կենտրոնների պաշտպանության գործում։ Մեծ նշանակություն ունի նաև տնտեսական կյանքի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են գյուղատնտեսության, ոռոգման համակարգերի, անասնապահության, արհեստների և առևտրի զարգացման հարցերը։ Հատկապես կարևոր են ջրանցքների և արհեստական ոռոգման համակարգերի կառուցումը, որոնք հնարավորություն էին տալիս ընդլայնելու մշակվող հողատարածքները և ապահովելու բնակչության ու պետական կառույցների տնտեսական պահանջները։ Հնագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նաև արտադրական գործընթացները, մետաղագործությունը, խեցեգործությունը, շինարարական տեխնիկան և արհեստագործական մասնագիտացումները։ Հասարակության ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում սոցիալական շերտավորմանը, տարբեր խմբերի և համայնքների դիրքին, ռազմիկների, արհեստավորների, գյուղատնտեսական բնակչության և իշխանական վերնախավի փոխհարաբերություններին։ Կարևոր խնդիր է նաև կախյալ բնակչության և ռազմագերիների դերի բացահայտումը, քանի որ ռազմական արշավանքները և բնակչության տեղաշարժերը ազդեցություն էին ունենում պետության ժողովրդագրական ու տնտեսական գործընթացների վրա։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև կրոնական պատկերացումներին և պաշտամունքային համակարգին՝ ուսումնասիրելով աստվածությունների պաշտամունքը, տաճարների և սրբավայրերի նշանակությունը, արքայական իշխանության ու կրոնական գաղափարախոսության փոխհարաբերությունը։ Կրոնական համակարգը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հոգևոր կյանքի դրսևորում, այլև որպես պետական իշխանության ամրապնդման և հասարակության կազմակերպման կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության պատմահնագիտական բնույթը թույլ է տալիս համադրել գրավոր աղբյուրների տվյալները նյութական մշակույթի վկայությունների հետ և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել պետության իրական կյանքի մասին։ Այդ համադրությունը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ հնագույն հասարակությունների վերաբերյալ պահպանված գրավոր տեղեկությունները հաճախ ներկայացնում են իրադարձությունները իշխանական տեսանկյունից, մինչդեռ հնագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու առօրյա կյանքը, արտադրությունը, բնակավայրերի կառուցվածքը և սոցիալական հարաբերությունների տարբեր դրսևորումները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Բիայնիլի-Ուրարտուն ներկայացնում է որպես զարգացած պետական և հասարակական համակարգ ունեցող հին քաղաքական կազմավորում՝ ընդգծելով նրա կառավարման, տնտեսության, ռազմական կազմակերպության, կրոնական կյանքի և նյութական մշակույթի առանձնահատկությունները։ Այն արժեքավոր է Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն պատմության, Ուրարտուի պետականության և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հնագետներին, արևելագետներին, հայագետներին, ուսանողներին և Հին Արևելքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Право

Սահմանադրական կայունությունն ու զարգացումը սահմանադրական իրավունքի կարևոր հասկացություններ են, որոնք արտահայտում են պետության հիմնական օրենքի՝ Սահմանադրության կայուն գործառնությունը և միաժամանակ դրա փոփոխման ու կատարելագործման հնարավորությունը՝ հասարակության զարգացման պահանջներին համապատասխան։ Սահմանադրական կայունությունը նշանակում է, որ Սահմանադրությունը պետք է լինի երկարաժամկետ գործող, կանխատեսելի և իրավական համակարգի հիմքը, որի վրա կառուցվում են բոլոր մյուս օրենքներն ու պետական ինստիտուտները։ Այն ապահովում է պետական իշխանության շարունակականություն, իրավական որոշակիություն և հասարակական վստահություն իրավական համակարգի նկատմամբ։ Սահմանադրական զարգացումը, մյուս կողմից, ենթադրում է Սահմանադրության փոփոխման և կատարելագործման գործընթաց, որը թույլ է տալիս այն համապատասխանեցնել քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական փոփոխություններին։ Սակայն այդ զարգացումը պետք է իրականացվի զգուշորեն՝ պահպանելով իրավական կայունությունը և հիմնական սահմանադրական սկզբունքները։ Սահմանադրական փոփոխությունները սովորաբար իրականացվում են հատուկ բարդ ընթացակարգերով՝ խորհրդարանական հատուկ մեծամասնությամբ, հանրաքվեով կամ սահմանադրական մարմինների միջոցով։ Իրավագիտական տեսանկյունից սահմանադրական կայունությունն ու զարգացումը արտահայտվում են մի շարք սկզբունքներով՝ օրենքի գերակայություն, իշխանությունների բաժանում, մարդու իրավունքների պաշտպանություն և սահմանադրական վերահսկողություն։ Այս սկզբունքները ապահովում են, որ փոփոխությունները չխախտեն պետության իրավական հիմքերը և ժողովրդավարական կառուցվածքը։ Սահմանադրական դատարանները կամ համարժեք մարմինները կարևոր դեր ունեն այս գործընթացում՝ վերահսկելով փոփոխությունների համապատասխանությունը Սահմանադրության հիմնական արժեքներին։

История

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի օգնության կոմիտեի գործունեությանը 1921–1937 թվականների ընթացքում՝ դիտարկելով այն որպես սփյուռքահայ հասարակական-մարդասիրական կարևոր կառույց, որը ձևավորվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրա հետևանքով առաջացած հայության ծանր սոցիալ-տնտեսական ու մարդասիրական ճգնաժամերի պայմաններում։ Կոմիտեի հիմնական նպատակը եղել է օգնության կազմակերպումը գաղթական հայ բնակչությանը, ինչպես նաև խորհրդային Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական վերականգնմանն աջակցելը՝ սննդի, հագուստի, դեղորայքի և ֆինանսական միջոցների հավաքագրման ու բաշխման միջոցով։ Նրա գործունեությունը ծավալվել է տարբեր երկրներում ձևավորված մասնաճյուղերի և տեղական հանձնախմբերի միջոցով, որոնք համագործակցում էին հայկական համայնքների, եկեղեցական կառույցների և միջազգային մարդասիրական կազմակերպությունների հետ։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն է ունեցել սփյուռքահայության համախմբումը համազգային օգնության գաղափարի շուրջ, որը ոչ միայն նյութական աջակցություն էր ապահովում, այլ նաև ուժեղացնում էր ազգային ինքնության և համերաշխության զգացումը օտար միջավայրերում։

Другие предметы

Գրքում նկարագրվում է Ալժիրի՝ Օրան քաղաքում տեղի ունեցող ժանտախտի համաճարակը և դրա հետևանքով քաղաքային կյանքում, մարդկանց հոգեբանական վիճակում ու հասարակական կառուցվածքում առաջացող փոփոխությունները։ Կամյուն ժանտախտը ներկայացնում է ոչ միայն որպես հիվանդություն, այլև որպես բացարձակ չարիքի, անհավատության և մարդկային ճնշումների խորհրդանիշ։ Նա ուսումնասիրում է մարդու պատասխանատվությունը, ազատ կամքի սահմանները, ինչպես նաև մարդկանց միջև հարաբերությունների և համերաշխության նշանակությունը ճգնաժամի ժամանակ։ Գիրքը նաև հաճախ ընթերցվում է որպես մետաալեգորիա՝ մարդու առօրյա կյանքում գոյություն ունեցող «ճգնաժամերի», պատերազմների, բռնաճնշումների և սոցիալական անարդարության մասին։ Ժանտախտը վերածվում է խորհրդանիշի՝ մարդկության առջև կանգնած անտեսանելի վտանգների և մարդու հոգեբանական դիմակայության խորհրդանիշ։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շրջակա միջավայրի պահպանության կարգավորման տնտեսական մեխանիզմի արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է բնապահպանական քաղաքականության և տնտեսական կառավարման այնպիսի մեխանիզմների ձևավորման խնդիրը, որոնք կարող են միաժամանակ նպաստել բնական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործմանը, շրջակա միջավայրի աղտոտման նվազեցմանը և տնտեսական զարգացման կայունությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են շրջակա միջավայրի պահպանության տնտեսական կարգավորման հիմնական գործիքները, դրանց կիրառման սկզբունքները և ազդեցությունը տնտեսավարող սուբյեկտների վարքագծի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնօգտագործման և բնապահպանական վճարներին, աղտոտման համար տնտեսական պատասխանատվության մեխանիզմներին, խթանող և սահմանափակող տնտեսական գործիքներին, ինչպես նաև բնապահպանական ծրագրերի ֆինանսավորման հնարավորություններին։ Աշխատության մեջ գնահատվում են Հայաստանի բնապահպանական և տնտեսական քաղաքականությունների փոխկապակցվածությունը, գործող մեխանիզմների արդյունավետությունն ու դրանց կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Քննարկվում են նաև բնապահպանական խնդիրների տնտեսական գնահատման, բնական ռեսուրսների արժեքավորման և շրջակա միջավայրին հասցվող վնասի հաշվարկման հարցերը, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն հիմնավորված տնտեսական որոշումների ընդունման համար։ Հետազոտությունը ուշադրություն է դարձնում նաև միջազգային փորձին և այն հնարավորություններին, որոնք կարող են կիրառվել Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական կառուցվածքը, բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը և բնապահպանական առանձնահատկությունները։ Առանձնացվում են տնտեսական խթանների, հարկային և ֆինանսական գործիքների, ներդրումային քաղաքականության, էկոլոգիական նորարարությունների և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների կիրառման ուղղությունները։ Կարևորվում է նաև պետական կառավարման մարմինների, մասնավոր հատվածի և հասարակության համագործակցությունը՝ որպես բնապահպանական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման կարևոր նախապայման։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ շրջակա միջավայրի պահպանության տնտեսական կարգավորման համակարգի կատարելագործման, բնապահպանական միջոցառումների ֆինանսավորման արդյունավետության բարձրացման և կայուն զարգացման սկզբունքների առավել հետևողական կիրառման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, բնապահպանության և բնական ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Педагогика

Մանկավարժական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սովորողների ստեղծագործական ընդունակությունների զարգացման հնարավորությունների և մեթոդների ուսումնասիրությանը արտադպրոցական խմբակների գործունեության շրջանակներում։ Քննության են առնվում ստեղծագործական մտածողության, երևակայության, ինքնուրույնության, նախաձեռնողականության և անհատական հետաքրքրությունների ձևավորման մանկավարժական պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խմբակային պարապմունքների կազմակերպմանը, ստեղծագործական առաջադրանքների կիրառմանը և սովորողների ակտիվ մասնակցությունը խթանող ուսուցման մեթոդներին։ Վերլուծվում են մանկավարժի դերը, սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը, ինչպես նաև համագործակցային ու գործնական գործունեության նշանակությունը ստեղծագործական ներուժի բացահայտման գործընթացում։ Քննարկվում են արվեստի, տեխնիկական ստեղծագործության, արհեստների և այլ արտադպրոցական գործունեության ձևերի հնարավորությունները սովորողների կարողությունների բազմակողմանի զարգացման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգելու ստեղծագործական զարգացմանը նպաստող մանկավարժական մոտեցումները և գնահատելու արտադպրոցական կրթության դերը սովորողների ինքնարտահայտման ու անձնային զարգացման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, արտադպրոցական կրթության կազմակերպիչների և ստեղծագործական կրթության խնդիրներով զբաղվող մասնագետների համար։