Эпизоотологическая характеристика туляремийного очага в юго-восточной части Республики Армения

Право

Իրավագիտական և պատմաիրավական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում դատախազության մարմինների ձևավորման, ինստիտուցիոնալ զարգացման, կազմակերպական կառուցվածքի և գործունեության իրավական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով 1922–1998 թվականների պատմական ժամանակահատվածը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է դատախազության՝ որպես պետական իրավապահ և վերահսկողական համակարգի կարևոր ինստիտուտի զարգացման օրինաչափությունների, իրավասությունների փոփոխությունների, պետական կառավարման համակարգում ունեցած դիրքի և գործունեության կազմակերպման սկզբունքների բացահայտման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատմանը հաջորդած պետական և իրավական վերափոխումները, դատախազական համակարգի ստեղծման պատմական նախադրյալները, խորհրդային իրավակարգի պայմաններում դրա գործունեության առանձնահատկությունները և Հայաստանի Հանրապետության անկախության վերականգնումից հետո իրականացված իրավական ու կազմակերպական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի 1920-ական թվականների սկզբի իրավական բարեփոխումները, երբ ձևավորվում էին խորհրդային պետական կառավարման, արդարադատության և իրավապահ մարմինների կազմակերպման նոր սկզբունքները։ Դատախազության համակարգի զարգացման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում սահմանվել դատախազական մարմինների իրավասությունները, վերահսկողական գործառույթները, ենթակայության հարաբերությունները և փոխգործակցությունը պետական այլ հաստատությունների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է խորհրդային Հայաստանի դատախազության կազմակերպական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով Խորհրդային Միության միասնական իրավական համակարգի ազդեցությունը հանրապետական իրավապահ մարմինների գործունեության վրա։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կենտրոնացված կառավարման, դատախազական հսկողության, ծառայողական ենթակայության և օրինականության ապահովման վերաբերյալ խորհրդային իրավական պատկերացումները։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել դատախազության գործունեությունը կարգավորող սահմանադրական դրույթները, օրենսդրական ակտերը, ենթաօրենսդրական կարգավորումները և կազմակերպական որոշումները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում սահմանել են համապատասխան մարմինների լիազորություններն ու պարտականությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում դատախազական հսկողության պատմական ձևերը, քրեական հետապնդման կազմակերպումը, նախաքննության նկատմամբ վերահսկողությունը, դատարաններում մեղադրանքի պաշտպանությունը և պետական մարմինների գործունեության օրինականության ապահովման հետ կապված գործառույթները։ Նման իրավասությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է դատախազության դերի և իրավական կարգավիճակի պատմական փոփոխությունները հասկանալու համար։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև դատախազության և դատարանների, քննչական մարմինների, ներքին գործերի համակարգի ու պետական կառավարման այլ հաստատությունների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի իրավապահ մարմինների միջև լիազորությունների սահմանազատման, գործառնական համագործակցության և իրավական պատասխանատվության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է խորհրդային իրավական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերում դատախազության գործունեության փոփոխությունների վերլուծությունը։ Այդ գործընթացները պայմանավորված էին պետական կառավարման համակարգի վերակազմակերպումներով, օրենսդրության փոփոխություններով, իրավապահ քաղաքականության առաջնահերթություններով և դատախազական հսկողության վերաբերյալ իրավական մոտեցումների զարգացմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև դատախազական կադրերի պատրաստման, նշանակման, ծառայողական կարգապահության, մասնագիտական պատասխանատվության և կազմակերպական կառավարման առանձնահատկությունները։ Պատմաիրավական տեսանկյունից կարևոր է ուսումնասիրել, թե ինչպես են դատախազության կազմակերպական սկզբունքները և իրավական գործառույթները փոխվել պետական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերում։ Առանձին նշանակություն ունի Հայաստանի անկախության վերականգնմանը հաջորդած ժամանակաշրջանը, երբ անհրաժեշտություն առաջացավ վերանայելու պետական մարմինների գործունեության իրավական հիմքերը և դրանք համապատասխանեցնելու ինքնիշխան պետության սահմանադրական ու օրենսդրական համակարգին։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի 1990-ական թվականների իրավական բարեփոխումները, պետական իշխանության մարմինների վերակազմակերպումը և դատախազության տեղը նոր ձևավորվող սահմանադրական կարգում։ Հայաստանի Հանրապետության 1995 թվականի Սահմանադրության ընդունումը կարևոր հանգրվան էր պետական իշխանության կազմակերպման և դատախազության սահմանադրական կարգավիճակի զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտության թեմատիկան կարող է ընդգրկել սահմանադրական դրույթների և դատախազության գործունեությունը կարգավորող օրենսդրության փոխհարաբերությունը, իրավասությունների իրավական ամրագրումը և կազմակերպական ինքնուրույնության ու հաշվետվողականության հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում 1998 թվականի դրությամբ դատախազական համակարգի կազմակերպաիրավական վիճակի գնահատումը՝ նախորդ պատմական փուլերի հետ համեմատության միջոցով։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է դատախազության գործունեության իրավական սկզբունքների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ օրինականության, կենտրոնացվածության, իրավասությունների հստակ սահմանման, ծառայողական պատասխանատվության և պետական իշխանության մարմինների հետ փոխհարաբերությունների հարցերը։ Միաժամանակ դատախազության պատմական գործունեության գնահատման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական և իրավական միջավայրերի առանձնահատկությունները, քանի որ խորհրդային և անկախ պետականության պայմաններում դատախազական մարմինների կարգավիճակն ու գործառույթները ձևավորվել են տարբեր ինստիտուցիոնալ համակարգերում։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել պատմաիրավական, համեմատաիրավական, համակարգային, իրավանորմատիվ և ինստիտուցիոնալ վերլուծության մեթոդներ։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու օրենսդրական փոփոխությունների հաջորդականությունը, համեմատելու դատախազության կազմակերպական կառուցվածքի տարբեր մոդելները և բացահայտելու իրավական կարգավորման զարգացման հիմնական միտումները։ Կարևոր նշանակություն ունեն պատմական իրավական ակտերի, սահմանադրական փաստաթղթերի, դատախազական համակարգի գործունեությանը վերաբերող պաշտոնական նյութերի և իրավագիտական գրականության ուսումնասիրությունները։ Դրանց համադրումը կարող է նպաստել դատախազության զարգացման պատմության առավել ամբողջական ներկայացմանը և իրավական ինստիտուտների շարունակականության ու փոփոխությունների բացահայտմանը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է Հայաստանի պետական և իրավական համակարգի զարգացման կարևորագույն ուղղություններից մեկի պատմական ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև դատախազության կազմակերպաիրավական հիմքերի ձևավորման և փոփոխության օրինաչափությունների բացահայտմամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է դատախազական համակարգի պատմական փորձի գնահատման, իրավապահ մարմինների գործունեության իրավական կարգավորման ուսումնասիրության և պետական ինստիտուտների զարգացման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնման հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբաններին, իրավունքի պատմաբաններին, դատախազության և այլ իրավապահ մարմինների մասնագետներին, պետական կառավարման հետազոտողներին, սահմանադրական և քրեական դատավարության իրավունքի մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի իրավագիտական, պատմական, ինստիտուցիոնալ և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանում դատախազության մարմինների ձևավորման, կազմակերպական զարգացման, իրավական կարգավիճակի, վերահսկողական և դատավարական գործառույթների, ինչպես նաև խորհրդային և անկախ պետականության պայմաններում դրանց գործունեության առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է միաչափ և քվազի-միաչափ համակարգերում ճշգրիտ մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով այն տեսական ու մաթեմատիկական մոտեցումների վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս բարդ համակարգերի համար ստանալ վերլուծական կամ ճշգրիտ լուծումներ։ Հետազոտության հիմքում այն խնդիրներն են, որոնց դեպքում համակարգի ազատության աստիճանների կամ տարածական կառուցվածքի սահմանափակումը հնարավորություն է տալիս կիրառել հատուկ մաթեմատիկական մեթոդներ և ավելի խորությամբ ուսումնասիրել համակարգի վարքը։ Միաչափ համակարգերը տեսական ուսումնասիրությունների համար առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում, քանի որ դրանց կառուցվածքային պարզությունը հաճախ թույլ է տալիս ստանալ այնպիսի արդյունքներ, որոնք բազմաչափ համակարգերում հասանելի են միայն մոտավոր կամ թվային եղանակներով։ Քվազի-միաչափ համակարգերը, իրենց հերթին, հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել գրեթե միաչափ երկրաչափություն ունեցող, սակայն լրացուցիչ ներքին կամ լայնական ազատության աստիճաններ պահպանող համակարգեր։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել այդպիսի համակարգերի մաթեմատիկական նկարագրությունները, փոխազդեցությունների կառուցվածքը, սահմանային պայմանները և համակարգի հիմնական ֆիզիկական կամ մաթեմատիկական բնութագրերի կախվածությունը պարամետրերից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճշգրիտ լուծումներ ստանալու մեթոդներին, որոնց շարքում կարող են կիրառվել ինտեգրելի համակարգերի տեսությունը, տրանսֆորմացիոն մեթոդները, մատրիցային և օպերատորային մոտեցումները, հատուկ ֆունկցիաների օգտագործումը, փոխանցման մատրիցների մեթոդը և այլ վերլուծական գործիքներ։ Նման մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն հաշվարկել համակարգի առանձին վիճակները, այլև բացահայտել ընդհանուր օրինաչափություններ, պահպանվող մեծություններ և համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է միաչափ և քվազի-միաչափ մոդելների համեմատությունը՝ պարզելու համար, թե լրացուցիչ ազատության աստիճանների կամ կառուցվածքային բարդության ավելացումը ինչպես է փոխում համակարգի հատկությունները։ Կարող են ուսումնասիրվել էներգետիկ սպեկտրները, սեփականարժեքները և սեփականֆունկցիաները, վիճակների տարածական բաշխումները, անցումային գործընթացները և տարբեր փոխազդեցությունների ազդեցությունը համակարգի դինամիկայի վրա։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև սահմանային և պարբերական համակարգերի ուսումնասիրություն, որտեղ սահմանային պայմանների փոփոխությունը կարող է էապես ազդել ճշգրիտ լուծումների կառուցվածքի և համակարգի դիտարկվող հատկությունների վրա։ Կարևոր է նաև այն հարցը, թե ինչ պայմաններում է հնարավոր համակարգը համարել ինտեգրելի և ինչ սահմանափակումների դեպքում կարելի է ստանալ ճշգրիտ արդյունքներ։ Այդ տեսանկյունից աշխատանքը նպաստում է մոտավոր և թվային մեթոդների համեմատությանը ճշգրիտ լուծումների հետ՝ հնարավորություն տալով գնահատել տարբեր հաշվարկային մոտեցումների ճշտությունը և կիրառելիության սահմանները։ Միաչափ և քվազի-միաչափ մոդելները լայնորեն կիրառելի են պինդ մարմնի ֆիզիկայում, քվանտային մեխանիկայում, վիճակագրական ֆիզիկայում և նյութագիտության մեջ, ուստի նման համակարգերի ճշգրիտ ուսումնասիրությունը կարող է տեսական հիմք հանդիսանալ ավելի բարդ բազմաչափ համակարգերի որոշ հատկությունների ըմբռնման համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտակար լինել տեսական ֆիզիկոսներին, մաթեմատիկական ֆիզիկայի մասնագետներին, մաթեմատիկոսներին, քվանտային համակարգերի և վիճակագրական ֆիզիկայի հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան գիտական ուղղությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միաչափ և քվազի-միաչափ համակարգերը դիտարկում է որպես ճշգրիտ լուծումների և տեսական մոդելների մշակման կարևոր միջավայր՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց մաթեմատիկական կառուցվածքը, ստանալ համակարգի հիմնական բնութագրերի ճշգրիտ արտահայտություններ և պարզել այն պայմանները, որոնց դեպքում բարդ համակարգերի վարքը հնարավոր է նկարագրել վերլուծական եղանակներով։

Экономика

Մելքումյան Մ.Ս., հանդիսանում է գիտահետազոտական և վերլուծական աշխատություն, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական զարգացման առանձնահատկություններին՝ Մաքսային միության (և ավելի լայն՝ ինտեգրացիոն տնտեսական կառույցների) անդամակցության համատեքստում։ Այն ուսումնասիրում է ազգային տնտեսության ոլորտային կառուցվածքի փոփոխությունները, արտաքին տնտեսական հարաբերությունների վերափոխումները և հարկաբյուջետային քաղաքականության վրա արտաքին ինտեգրացիոն գործընթացների ազդեցությունը։ Գրքում մանրամասն վերլուծվում են արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ծառայությունների և արտաքին առևտրի ոլորտների զարգացման հիմնախնդիրները, ինչպես նաև դրանց մրցունակության բարձրացման հնարավորությունները նոր տնտեսական պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված հարկային և բյուջետային համակարգի արդյունավետությանը, պետական եկամուտների ձևավորման մեխանիզմներին, մաքսային կարգավորումների ազդեցությանը տնտեսության վրա և ֆինանսական քաղաքականության ճկունությանը։ Ներառված են նաև մակրոտնտեսական կայունության, ներդրումային միջավայրի բարելավման և տնտեսական ինտեգրման ռիսկերի ու հնարավորությունների վերլուծություններ։ Այս աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով Հայաստանի տնտեսական քաղաքականության և տարածաշրջանային ինտեգրացիոն գործընթացների խորքային ընկալմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հին Եգիպտոսի պատմական անցյալին, հնություններին և այն նյութական ու մշակութային ժառանգությանը, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հին եգիպտական քաղաքակրթության ձևավորման, զարգացման և պատմական նշանակության մասին։ Հին Եգիպտոսը համաշխարհային պատմության հնագույն և ազդեցիկ քաղաքակրթություններից մեկն է, որի զարգացումը սերտորեն կապված էր Նեղոս գետի հովտի բնական պայմանների, երկրագործության, բնակավայրերի առաջացման, պետական կառավարման համակարգի ձևավորման և կրոնական պատկերացումների զարգացման հետ։ Եգիպտական հնությունների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հին հասարակությունների կյանքի, նրանց աշխարհայացքի, գիտելիքների, արվեստի և առօրյա սովորույթների բացահայտման համար։ Հնագիտական հուշարձանները, տաճարները, դամբարանները, քանդակները, արձանագրությունները և պահպանված առարկաները տեղեկություններ են հաղորդում եգիպտացիների հասարակական կառուցվածքի, իշխանության կազմակերպման, կրոնական արարողությունների և մահվան ու հանդերձյալ կյանքի մասին նրանց պատկերացումների վերաբերյալ։ Հին Եգիպտոսի մշակույթի ամենահայտնի հուշարձաններից են բուրգերը, որոնք կառուցվել են որպես փարավոնների դամբարաններ և վկայում են շինարարական գիտելիքների, աշխատանքի կազմակերպման ու իշխանական համակարգի զարգացման բարձր մակարդակի մասին։ Նշանակալի են նաև տաճարային համալիրները, որոնց ճարտարապետությունը, քանդակազարդումները և արձանագրությունները արտացոլում են եգիպտական կրոնական ավանդույթներն ու պետական գաղափարախոսությունը։ Հնությունների ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ տեղ ունեն փարավոնների, աստվածությունների և տարբեր հասարակական խավերի ներկայացուցիչների պատկերները, ինչպես նաև գերեզմանային նկարազարդումները, որոնց միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել հին եգիպտական հագուստի, աշխատանքի, տոնակատարությունների, կենցաղի և արհեստների մասին։ Կարևոր աղբյուր են նաև հիերոգլիֆային արձանագրությունները, որոնք պարունակում են տեղեկություններ պատմական իրադարձությունների, արքայական իշխանության, կրոնական համոզմունքների և վարչական գործունեության մասին։ Եգիպտական գրային համակարգի ուսումնասիրությունը նշանակալի դեր է ունեցել հին աշխարհի պատմության վերակազմության մեջ, քանի որ գրավոր աղբյուրները լրացնում են հնագիտական գտածոների միջոցով ստացված տեղեկությունները և հնարավորություն տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այդ քաղաքակրթության մասին։ Հին Եգիպտոսի մշակույթը հայտնի է նաև մումիֆիկացման ավանդույթով, որը կապված էր մահից հետո գոյության և մարմնի պահպանման վերաբերյալ կրոնական պատկերացումների հետ։ Դամբարաններում հայտնաբերված առարկաները, զարդերը, կենցաղային իրերը և ծիսական պարագաները կարևոր տեղեկություններ են տալիս նյութական մշակույթի ու հասարակության տարբեր շերտերի կյանքի մասին։ Եգիպտական հնությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու նաև մաթեմատիկայի, աստղագիտության, բժշկության, ճարտարապետության և արհեստների զարգացման պատմությունը՝ հաշվի առնելով, որ այդ ոլորտներում կուտակված գիտելիքները ձևավորվել են երկարատև փորձի և գործնական պահանջների ազդեցությամբ։ Հին Եգիպտոսի պատմությունը սերտորեն կապված էր Մերձավոր Արևելքի և Միջերկրական ծովի ավազանի այլ ժողովուրդների հետ, ուստի նրա մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հին աշխարհի քաղաքակրթությունների փոխազդեցությունը հասկանալու համար։ Այս թեմային նվիրված աշխատությունները նպաստում են պատմական գիտելիքների տարածմանը, ընթերցողների հետաքրքրության ձևավորմանը հնագիտական հուշարձանների նկատմամբ և անցյալի նյութական վկայությունների գիտական նշանակության ընկալմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հին աշխարհի պատմությամբ, հնագիտությամբ, մշակութային ժառանգությամբ և հնագույն քաղաքակրթությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին։ Այն նաև արժեքավոր է հայերեն պատմագիտական հրատարակությունների պատմության տեսանկյունից, քանի որ վկայում է հայերենով տարբեր ժողովուրդների պատմության և մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքներ ներկայացնելու հետաքրքրության մասին։ Միաժամանակ, քանի որ առկա է միայն վերնագիրը և մատենագիտական տվյալները, հնարավոր չէ հաստատել՝ աշխատությունն առավելապես անդրադառնում է եգիպտական ճարտարապետությանը, կրոնական հուշարձաններին, դամբարաններին, նյութական մշակույթին, թե Հին Եգիպտոսի պատմությանը ընդհանուր առմամբ։ Հետևաբար, նկարագրությունը ներկայացնում է վերնագրից բխող հիմնական թեմատիկ շրջանակը՝ առանց գրքի ներսում առկա կոնկրետ գլուխների կամ փաստերի մասին չստուգված պնդումներ կատարելու։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արբիտրաժային վճիռների վիճարկման վարույթի իրավական կարգավորման, դատավարական առանձնահատկությունների և գործնական կիրառման ընթացքում առաջացող հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են արբիտրաժի՝ որպես վեճերի լուծման այլընտրանքային մեխանիզմի իրավական բնույթը, արբիտրաժային վճիռների պարտադիր ուժը, դրանց վերջնականության սկզբունքը և պետական դատարանների կողմից իրականացվող դատական վերահսկողության սահմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արբիտրաժային վճիռների վիճարկման իրավական հիմքերին, համապատասխան դիմումների ներկայացման ընթացակարգերին, դատավարական ժամկետներին, իրավասու դատարանների լիազորություններին և գործերի քննության առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են արբիտրաժային համաձայնության վավերականության, կողմերի պատշաճ ծանուցման, դատավարական իրավունքների պաշտպանության, արբիտրաժային տրիբունալի իրավասության և հանրային կարգի պահպանման հետ կապված հարցերը։ Դիտարկվում են արբիտրաժային վարույթի ինքնուրույնության և պետական դատական վերահսկողության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև դրանց միջև հավասարակշռության ապահովման իրավական մեխանիզմները։ Կարևորվում են կողմերի հավասարության, մրցակցության, արդար դատաքննության և իրավական որոշակիության սկզբունքների կիրառման առանձնահատկությունները արբիտրաժային վճիռների վիճարկման գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության, առևտրային արբիտրաժի վերաբերյալ իրավական ակտերի և միջազգային իրավական փաստաթղթերի համապատասխան դրույթները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դատական պրակտիկայում առաջացող մեկնաբանական խնդիրներին, արբիտրաժային վճիռների չեղարկման հիմքերի կիրառմանը և դատարանների կողմից արբիտրաժային վեճի ըստ էության վերանայման սահմանափակումներին։ Առանձնացվում են ներպետական իրավակարգավորման և միջազգային արբիտրաժային չափանիշների փոխհամապատասխանության, դատական պրակտիկայի միասնականության և վարույթի արդյունավետության բարձրացման խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է ներառել համեմատական իրավական վերլուծություն՝ տարբեր պետությունների օրենսդրական մոտեցումների և միջազգային փորձի ուսումնասիրության միջոցով։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի արբիտրաժային համակարգի զարգացման, դատական պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման և առևտրային վեճերի լուծման իրավական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, արբիտրների, իրավագիտության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է էկոլոգիապես անվտանգ ջերմաէլեկտրակայանների (ՋԷԿ) տեխնոլոգիական սխեմաների համադրական վերլուծությանը և դրանց հնարավոր ներդրման նախադրյալների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Վերլուծվում են ժամանակակից ՋԷԿ-երում կիրառվող արտանետումների նվազեցման տեխնոլոգիաները, բարձր արդյունավետությամբ էներգիայի վերափոխման համակարգերը, վառելիքի այրման օպտիմալացման լուծումները և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության նվազեցման ինժեներական մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ածխաթթու գազի, ազոտային օքսիդների և այլ աղտոտիչների արտանետումների վերահսկման տեխնոլոգիաներին, ինչպես նաև էներգաարդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրությունը գնահատում է ՀՀ ՋԷԿ-երի տեխնիկական վիճակը, ենթակառուցվածքային սահմանափակումները և վերազինման տնտեսական նպատակահարմարությունը՝ համեմատելով միջազգային առաջատար փորձի հետ։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև տեխնոլոգիական լուծումների ներդրման նախադրյալներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել էներգետիկ համակարգի էկոլոգիական անվտանգության և կայուն զարգացման ապահովմանը։