Երաժշտությունը որպես նախադպրոցական տարիքի երեխաների ազգային ինքնության զարգացման միջոց

Психология

Գրքում ուսումնասիրվում են ոստիկանի անձի հոգեբանական առանձնահատկությունները և դրանց պայմանավորվածությունը մասնագիտական գործունեությամբ, վերլուծվում է իրավապահ ծառայության ազդեցությունը անհատականության ձևավորման, հուզական կայունության, սթրեսակայունության և որոշումների արագ ընդունման կարողությունների վրա, ներկայացվում են ծառայողական միջավայրի՝ ներառյալ բարձր պատասխանատվության, ռիսկային իրավիճակների և ժամանակային սահմանափակումների ազդեցությունները հոգեբանական վիճակի և վարքային դրսևորումների վրա, քննարկվում են մասնագիտական ընտրության հոգեբանական նախադրյալները, անձի արժեքային համակարգի և ծառայողական պարտականությունների միջև փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև կոնֆլիկտային իրավիճակներում վարքի ինքնակարգավորման մեխանիզմները, ուսումնասիրվում են հուզական այրման կանխարգելման և մասնագիտական ադապտացիայի հնարավորությունները, առաջարկվում են հոգեբանական աջակցության, վերապատրաստման և ընտրության կատարելագործման ուղիներ, գիրքը միավորում է տեսական մոտեցումները և կիրառական հետազոտությունները՝ նպաստելով իրավապահ համակարգում անձնակազմի հոգեբանական պատրաստվածության և արդյունավետության բարձրացմանը։

История

Հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության ղեկավար մարմնի գործունեության վերաբերյալ հաշվետու բնույթի նյութերի ժողովածու, որը կարող է արժեքավոր սկզբնաղբյուր հանդիսանալ Խորհրդային Հայաստանի համապատասխան ժամանակաշրջանի քաղաքական, տնտեսական և հասարակական պատմության ուսումնասիրության համար։ Նյութերում հիմնականում արտացոլվում են կուսակցական կազմակերպությունների աշխատանքի ուղղությունները, ընդունված որոշումների իրականացումը, պետական և տնտեսական կառավարման խնդիրները, ինչպես նաև հանրապետության սոցիալ-տնտեսական զարգացման վերաբերյալ պաշտոնական գնահատականներն ու առաջնահերթությունները։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ֆինանսների, աշխատանքի կազմակերպման, կադրային քաղաքականության և տեղական կառավարման վերաբերյալ տվյալներն ու ամփոփումները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կուսակցական կազմակերպական աշխատանքին՝ անդամակցության, տեղական կառույցների գործունեության, ղեկավար կադրերի պատրաստման և կենտրոնական ու տեղական մարմինների միջև փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նաև կրթության, մշակույթի, մամուլի, գաղափարական աշխատանքի և հասարակական կազմակերպությունների գործունեության նկատմամբ կուսակցական կառավարման մոտեցումները։ Նման փաստաթղթերի աղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ դրանք արտացոլում են ոչ միայն կատարված աշխատանքների մասին պաշտոնական տեղեկատվությունը, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական լեզուն, խնդիրների դասակարգման սկզբունքները և իշխանական կառույցների կողմից հասարակական ու տնտեսական գործընթացների ընկալումը։ Միաժամանակ դրանց ուսումնասիրությունը պահանջում է աղբյուրագիտական քննադատական մոտեցում, քանի որ հաշվետու փաստաթղթերը կազմվել են պաշտոնական քաղաքական համակարգի շրջանակում և կարող են ներկայացնել իրադարձությունների ու արդյունքների ինստիտուցիոնալ գնահատականը։ Այլ վիճակագրական, վարչական, մամուլի և արխիվային աղբյուրների հետ համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել փաստաթղթերում ներկայացված գործընթացների վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ ժողովածուն կարևոր նյութ է Խորհրդային Հայաստանի կառավարման համակարգի, կուսակցական հաստատությունների, սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության և հասարակական կյանքի պատմության ուսումնասիրման համար՝ հնարավորություն տալով բացահայտել ինչպես կառավարման առաջնահերթությունները, այնպես էլ տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ քաղաքական ու վարչական մեխանիզմները։

Экономика

Տնտեսագիտական և սոցիալական քաղաքականության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բյուջետային քաղաքականության ձևավորման, իրականացման և սոցիալական հիմնախնդիրների լուծման գործընթացում դրա ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պետական բյուջեի տնտեսական և սոցիալական գործառույթները, բյուջետային եկամուտների ու ծախսերի կառուցվածքը, հարկաբյուջետային կարգավորման հիմնական սկզբունքները և պետական ֆինանսական ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման, աղքատության նվազեցման, սոցիալական անհավասարության մեղմման, զբաղվածության խթանման և սոցիալական պաշտպանության համակարգի ֆինանսավորման հիմնախնդիրներին։ Վերլուծվում են կրթության, առողջապահության, կենսաթոշակային ապահովության, սոցիալական աջակցության և հասարակական ծառայությունների ոլորտներում պետական ծախսերի արդյունավետության գնահատման հնարավոր մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև բյուջետային պլանավորման, պետական եկամուտների ձևավորման, ֆինանսական կայունության պահպանման և սոցիալական ծրագրերի նպատակային ֆինանսավորման հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունները, պետական բյուջեի վերաբաշխողական գործառույթը և հարկաբյուջետային քաղաքականության ազդեցությունը բնակչության տարբեր սոցիալական խմբերի բարեկեցության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բյուջետային քաղաքականության կատարելագործման, սոցիալական ծախսերի հասցեականության բարձրացման, պետական ֆինանսների կառավարման թափանցիկության և երկարաժամկետ սոցիալական կայունության ապահովման հնարավոր ուղղություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պետական ֆինանսների, հարկաբյուջետային քաղաքականության, սոցիալական տնտեսագիտության և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներն ուսումնասիրող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է ներդրումների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը՝ արհեստական նեյրոնային ցանցերի և ոչ հստակ բազմությունների տեսության մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ներդրումային որոշումների ընդունումը դիտարկվում է որպես բազմագործոն և անորոշությամբ բնութագրվող գործընթաց, որի ընթացքում անհրաժեշտ է միաժամանակ գնահատել ֆինանսական շուկայի բազմաթիվ ցուցանիշներ, ռիսկի գործոններ և փոփոխվող տնտեսական պայմաններ։ Քննության են առնվում ավանդական ֆինանսատնտեսական վերլուծության և հաշվողական ինտելեկտի մեթոդների համադրման հնարավորությունները՝ ներդրումային գործընթացների գնահատման, կանխատեսման և կառավարման խնդիրներում։ Նեյրոնային ցանցերը դիտարկվում են որպես մեծածավալ տվյալներում բարդ ու ոչ գծային փոխկապակցվածություններ հայտնաբերելու և դրանց հիման վրա մոդելներ կառուցելու գործիք, իսկ ոչ հստակ բազմությունների մեթոդները՝ որպես անորոշ, ոչ ամբողջական կամ որակական բնույթի տեղեկատվությունը ձևականացված կերպով ներկայացնելու միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այս երկու մոտեցումների համատեղ օգտագործմանը, քանի որ դրանց համադրումը կարող է հնարավորություն տալ ֆինանսական ցուցանիշների քանակական վերլուծությունը կապելու փորձագիտական գնահատականների և անորոշության հաշվառման հետ։ Իրանի կապիտալի շուկան դիտարկվում է որպես կիրառական հետազոտության միջավայր, որտեղ կարող են ուսումնասիրվել արժեթղթերի շուկայական ցուցանիշների փոփոխությունները, ներդրումային ռիսկերը և տարբեր գործոնների ազդեցությունը ներդրումային որոշումների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մշակվող մոդելների արդյունքների համեմատումը այլ վերլուծական մոտեցումների հետ՝ դրանց կանխատեսողական և կառավարչական կիրառելիությունը գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում են նաև մոդելների կայունությունը, մուտքային տվյալների որակը և արդյունքների մեկնաբանելիությունը, քանի որ ֆինանսական որոշումների աջակցման համակարգերում միայն հաշվարկային ճշգրտությունը բավարար չէ արդյունավետ կառավարման համար։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ներդրումների կառավարման, ֆինանսական շուկաների վերլուծության, արհեստական բանականության և ոչ հստակ տրամաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով ֆինանսական անորոշության պայմաններում ներդրումային որոշումների հիմնավորման և կառավարման մեթոդների կատարելագործման միջառարկայական ուղղություն։

Философия

Գիտական աշխատությունը նվիրված է 17-րդ դարի հայ նշանավոր պատմագիր Առաքել Դավրիժեցու պատմագիտական և փիլիսոփայական հայացքների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով նրա պատմական մտածողության առանձնահատկությունները, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման սկզբունքները, հասարակության զարգացման վերաբերյալ պատկերացումները և հայ միջնադարյան պատմափիլիսոփայական մտքի զարգացման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է պատմության ընթացքի, մարդկային գործունեության, աստվածային նախախնամության, բարոյական պատասխանատվության և պատմական իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապերի վերաբերյալ պատմագրի ըմբռնումների բացահայտման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է հայ ժողովրդի քաղաքական, հասարակական, կրոնական և մշակութային կյանքի վերաբերյալ նրա պատկերացումները, ինչպես նաև պատմական անցյալի գնահատման այն սկզբունքները, որոնց միջոցով հեղինակը մեկնաբանում է իր ժամանակաշրջանի բարդ և հակասական իրադարձությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի պատմագրի «Գիրք պատմութեանց» երկը, որը կարևոր սկզբնաղբյուր է 17-րդ դարի Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այս ստեղծագործության մեջ արտացոլված են հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի, օտար տիրապետությունների, պատերազմների, բռնագաղթերի, հասարակական դժվարությունների, եկեղեցական կյանքի և մշակութային շարունակականության վերաբերյալ բազմաբնույթ տեղեկություններ ու մեկնաբանություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պատմագրի աշխարհայացքի ձևավորման պատմական և գաղափարական նախադրյալների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով նրա ապրած ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադրությունը, հայկական հասարակության սոցիալական պայմանները և քրիստոնեական մտածողության ազդեցությունը պատմական իրականության ընկալման վրա։ Պատմափիլիսոփայական տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունեն պատմական իրադարձությունների պատճառների, մարդկային կամքի և աստվածային նախախնամության փոխհարաբերությունների, բարու և չարի հակադրության, արդարության և անարդարության վերաբերյալ արտահայտված պատկերացումները։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է այն հարցը, թե ինչպես է պատմագիրը համադրում պատմական փաստերի նկարագրությունը բարոյական գնահատականների և կրոնափիլիսոփայական մեկնաբանությունների հետ՝ պատմությանը հաղորդելով ոչ միայն փաստագրական, այլև գաղափարական և դաստիարակչական բովանդակություն։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում ժողովրդի պատմական ճակատագրի ընկալումը, ազգային ինքնության պահպանման հիմնախնդիրը և պատմական հիշողության նշանակությունը հասարակության հոգևոր ու մշակութային շարունակականության ապահովման գործում։ Պատմագրի մտածողության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայրենիքի, եկեղեցու, հավատքի, կրթության և մշակույթի դերը ազգային գոյության պահպանման վերաբերյալ նրա պատկերացումներում։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև պատմական ժամանակի ընկալման, անցյալի և ներկայի փոխհարաբերության, պատմական փոփոխությունների օրինաչափությունների և հասարակական կյանքի բարոյական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում պատմական անհատների գործունեության գնահատման սկզբունքները, քաղաքական իշխանության և հասարակության փոխհարաբերությունները, պետական կառավարման բարոյական պատասխանատվությունը և պատմական իրադարձությունների ընթացքի վրա մարդկային որոշումների ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվող գաղափարական համակարգը կարելի է դիտարկել հայ միջնադարյան պատմագրության ավանդույթների համատեքստում՝ համեմատելով պատմական իրականության մեկնաբանման այն մոտեցումների հետ, որոնք բնորոշ են Մովսես Խորենացու, Եղիշեի, Ղազար Փարպեցու և այլ հայ պատմագիրների ստեղծագործություններին։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պատմագրական մտածողության շարունակականությունը, կրոնական և աշխարհիկ բացատրությունների փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև պատմության իմաստավորման սկզբունքների զարգացումը տարբեր դարաշրջաններում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի պատմագրի լեզվի, պատմողական ոճի, պատմական տեղեկությունների ընտրության և ներկայացման եղանակների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք արտահայտում են ոչ միայն հեղինակի գրական ու պատմագիտական կարողությունները, այլև նրա գաղափարական դիրքորոշումները և պատմության վերաբերյալ ընդհանուր պատկերացումները։ Հետազոտության մեթոդաբանական շրջանակը կարող է ներառել պատմափիլիսոփայական, պատմահամեմատական, աղբյուրագիտական և տեքստաբանական վերլուծության մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել պատմական փաստի, հեղինակային մեկնաբանության և աշխարհայացքային համոզմունքների փոխազդեցությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայ պատմագրության մեջ պատմափիլիսոփայական գաղափարների զարգացման, պատմական մտածողության առանձնահատկությունների և միջնադարյան աշխարհայացքից նոր ժամանակների պատմագիտական ընկալումների անցման գործընթացների ուսումնասիրությամբ։ Այն կարևոր է նաև 17-րդ դարի հայ մտավոր կյանքի, հասարակական գիտակցության, ազգային ինքնության և պատմական հիշողության ձևավորման առանձնահատկությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, փիլիսոփաներին, հայագետներին, միջնադարագետներին, աղբյուրագետներին, մշակութաբաններին, աստվածաբաններին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև հայ պատմագրության և հայ փիլիսոփայական մտքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատությունն ունի պատմագիտական, փիլիսոփայական, աղբյուրագիտական և պատմամշակութային նշանակություն՝ նպաստելով Առաքել Դավրիժեցու աշխարհայացքի, պատմական իրադարձությունների մեկնաբանման սկզբունքների, բարոյափիլիսոփայական պատկերացումների և հայ պատմափիլիսոփայական մտքի զարգացման մեջ նրա ունեցած դերի առավել խորքային ըմբռնմանը։

Экономика

Գործազրկությունը տնտեսագիտական երևույթ է, երբ աշխատունակ և աշխատանք փնտրող անձինք չեն կարողանում գտնել զբաղվածություն։ Գործազրկության ձևերը տարբեր են՝ կախված դրա առաջացման պատճառներից և տնտեսության վիճակից։ Ամենատարածված ձևերից մեկը ֆրիկցիոն (ժամանակավոր) գործազրկությունն է, որը առաջանում է, երբ մարդիկ փոխում են աշխատանքը կամ նոր են մտնում աշխատաշուկա, և որոշ ժամանակ չեն գտնում համապատասխան աշխատանք։ Մյուս ձևը կառուցվածքային գործազրկությունն է, որը պայմանավորված է տնտեսության կառուցվածքային փոփոխություններով, երբ որոշ մասնագիտություններ դառնում են ոչ պահանջված, իսկ աշխատողները չունեն նոր պահանջվող հմտություններ։ Ցիկլային գործազրկությունը առաջանում է տնտեսական անկումների ժամանակ, երբ արտադրությունը նվազում է, և ընկերությունները ստիպված են կրճատել աշխատատեղերը։ Բացի այդ, գոյություն ունի սեզոնային գործազրկություն, որը կապված է տարվա եղանակների փոփոխության հետ, օրինակ՝ գյուղատնտեսության կամ զբոսաշրջության ոլորտներում աշխատանքը կախված է սեզոնից։ Երբեմն առանձնացվում է նաև թաքնված գործազրկություն, երբ մարդիկ պաշտոնապես աշխատում են, բայց նրանց աշխատանքի արտադրողականությունը շատ ցածր է կամ նրանք իրականում ավելորդ են կազմակերպության համար։ Գործազրկության մակարդակը կարևոր տնտեսական ցուցանիշ է, քանի որ այն արտացոլում է երկրի աշխատաշուկայի վիճակը և բնակչության սոցիալական բարեկեցությունը։ Պետությունները տարբեր քաղաքական միջոցներով փորձում են նվազեցնել գործազրկությունը՝ խթանելով տնտեսական աճը, ներդրումները և մասնագիտական վերապատրաստումները։ Գործազրկության ճիշտ ըմբռնումը կարևոր է տնտեսության կայուն զարգացման և սոցիալական խնդիրների լուծման համար։